《Ding-dong(Season 1)(Completed)》(50)အားနည်းချက်
Advertisement
ရှင်းရှင်းရဲ့လက်ဝါးက ရှောင်းကျန့်ခေါင်းပေါ်ကို ရောက်ချိန်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကနေ မီးတွေလင်းလာလေသည်။ထိုမီးတွေကြောင့် ရှင်းရှင်းရဲ့လက်က ရပ်တန့်သွားသည်။
ဝမ်ရိပေါ်က ရှင်းရှင်းရဲ့လက်ရပ်သွားတာနဲ့ ရှောင်းကျန့်ကို ပွေ့ချီကာ ထိုလက်နဲ့ဝေးဝေးကို ရွေ့လိုက်သည်။ခုနက သူ့စိတ်ထဲအရမ်းကိုမှ ပူထူမိသွားသည်။သူ့ရဲ့ခြေလက်တွေကို အမြန်လှုပ်ရှားပြီး ရှောင်းကျန့်ကို သူ့အနောက်ပို့ချင်ပါသော်လည်း ထိတ်လန့်မှုကြောင့် လက်တွေက လှုပ်မရပေ။ရှောင်းကျန့်က သူ့ဆီကို ပြေးလာလိမ့်မယ်လို့ မထင်မိတာကြောင့်လည်း ပါသည်။
ဒါပေမဲ့ သူအကူအညီမဲ့နေပြီး အန္တရာယ်ထဲကျရောက်နေတဲ့အချိန်မှာ ရှောင်းကျန့်က သူ့ဆီကို ပြေးလာခြင်းဟာ သူ့ရင်ထဲမှာ အတိုင်းမသိအောင် နွေးထွေးလွန်းလှသည်။
ထို့နောက် သူတို့ကို အသက်သေတော့မလို ဖြစ်စေသည့်ရှင်းရှင်းကို မုန်းတီးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။အခု တုပတစ္ဆေတွေပေါ်လာပြီမို့ သူတို့အတွက် မျှော်လင့်ချက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။
မီးလင်းလာတာနဲ့ ရှောင်းကျန့်တို့ ရောက်တုန်းကထက် များပြားလှတဲ့အုပ်စုကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ထိုအုပ်စုကြီးဟာ ရှင်းရှင်းမျက်နှာထက်က မျက်နှာပေါင်းများစွာနီးပါး ရှိလေသည်။
ဖန်မုဟန်က တိုက်ခိုက်တာကိုရပ်ပြီး ရှောင်းကျန့်တို့အနားကို ရောက်လာသည်။ပိုင်ယန်စန်းအတုကလည်း ရှင်းရှင်းဘေးသို့ လျင်မြန်စွာရောက်သွားသည်။အခုက တကယ့်တိုက်ပွဲကြီး တိုက်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။
တုပတစ္ဆေတွေဟာ ရှင်းရှင်းကိုမြင်တာနဲ့ ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားကြသည်။ဘာကြောင့်မှန်းဆိုတာ သူတို့မသိပေမဲ့ ရှင်းရှင်းနဲ့တုပတစ္ဆေတွေကြား အငြှိုးတွေ ရှိနေတာကတော့ သေချာလှသည်။
ရှင်းရှင်းက တုပတစ္ဆေတွေကို မြင်တာနဲ့ လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
"အခုအချိန်ထိ နင်တို့က ငါ့ကို မသတ်နိုင်သေးဘူး...နင်တို့က သောက်ရမ်းအားနည်းလွန်းတယ်"
ထိုစကားကြောင့် တုပတစ္ဆေတွေက ဒေါသထွက်သွားပြီး သူတို့ထဲက ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ဟန်ရသော တစ်ယောက်က ဒေါသတကြီး ပြောလာသည်။
"နင်လည်း အခုငါတို့ကြောင့် အားနည်းနေပါပြီ"
"ဟုတ်တယ်...ငါ့ရဲ့မူလအင်အားထက် ငါအားနည်းသွာပြီ...ဒါပေမဲ့ နင်တို့ငါ့ကို မနိုင်သေးပါဘူး"
သူတို့စကားပြောနေကြစဥ် ဝမ်ရိပေါ်က တစ်ခုခုကို သတိထားမိသွားသည်။အဲ့တာက တုပတစ္ဆေတွေရဲ့မျက်နှာတွေဟာ ရှင်းရှင်းမျက်နှာထက်က မျက်နှာလေးတွေချည်း ဖြစ်နေသည်။ထို့ကြောင့် ရှင်းရှင်းအားနည်းရခြင်းဟာ သူမမျက်နှာနဲ့တူသောမျက်နှာတွေကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။
"ရှင်းရှင်း...နင်မမေ့နဲ့... နင်က ငါတို့တုပတစ္ဆေမျိုးနွယ်ကဘဲဆိုတာ"
"အခုမှ ငါ့ကို နင်တို့မျိုးနွယ်ကလို့ လာမပြောစမ်းပါနဲ့...နင်တို့ငါ့ကို ဘယ်တုန်းကများ အသိအမှတ်ပြုဖူးလို့လဲ"
ရှင်းရှင်း ရင်ထဲက နာကျည်းချက်တွေ ထွက်ပေါ်လာသည်။တုပတစ္ဆေတွေဆိုတာ မှော်ဆန်တဲ့တည်ရှိမှုဖြစ်သည်။သူတို့တွေ ဘယ်ကနေဘယ်လိုမွေးဖွားလာတယ်ဆိုတာကို မသိရပေ။
ရှင်းရှင်းတစ်ယောက် တုပတစ္ဆေဖြစ်လာချိန်မှာ သူမက အများနဲ့မတူခဲ့ပေ။တုပတစ္ဆေတိုင်းက မျက်နှာတစ်မျိုးထဲကိုသာ တုပလို့ရပြီး သူများတုပပြီးသားကိုလည်း ယူလို့မရပေ။
ရှင်းရှင်းကတော့ ထိုအချက်တွေကို ဆန့်ကျင်နိုင်ခဲ့က သူများတုပပြီးသားတွေကို တုပလို့ရပြီး မျက်နှာတစ်ခုထက် ပိုပြီးတုပလို့ရခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် မျိုးနွယ်ထဲကလူတိုင်းဟာ ရှင်းရှင်းကို မုန်းတီးခဲ့ကြသည်။ထို့ပြင် တုပတစ္ဆေတွေက အသွင်အပြင်ရုပ်ဆိုးတာကြောင့် သူတို့ရဲ့မူလအသွင်အပြင်ကို တုပပြီးနောက် လုံးဝပြသခြင်းမရှိပေ။
သို့သော် ရှင်းရှင်းကတော့ အသွင်အပြင်လှပသည့် တစ်ဦးတည်းသော တုပတစ္ဆေဖြစ်ကာ တုပပြီးနောက် သူမမျက်နှာအစစ်ကိုပါ ဖော်ပြသဖြင့် မနာလိုဖြစ်လာကြသည်။ထို့ကြောင့် ရှင်းရှင်းကို နှင်ထုတ်ရန် စီစဥ်ခဲ့ကြသည်။
တုပတစ္ဆေတိုင်းဟာ မီးကိုထုတ်နိုင်သည့်အစွမ်းရှိကြသည်။သို့သော် ရှင်းရှင်းကတော့ မီးကို မထုတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ဒါနဲ့ဘဲ ရှင်းရှင်းကို နှင်ထုတ်လို့ရမည့်အချက်ကြီး ပေါ်လာကာ ရှင်းရှင်းဟာ မီးမထုတ်နိုင်တာကြောင့် တုပတစ္ဆေမစစ်ဘူးဟု ပြောဆိုပြီး နှင်ထုတ်ခဲ့ကြသည်။
ပုံမှန်ဆို ဒီလိုကိစ္စမျိုးက သေးငယ်လှသော်လည်း တုပတစ္ဆေတွေဆိုတာ နဂိုထဲက မနာလိုဝန်တိုစိတ်များသူများဖြစ်သည်။ထို့ကြောင့် ရှင်းရှင်းဟာ မီးမထုတ်နိုင်တာနဲ့ သူတို့က အတင်းအကျပ် နှင်ထုတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့မထင်ထားတာက ရှင်းရှင်းဟာ သူတို့ကို မုန်းတီးသွားပြီး သူတို့တုပထားသမျှကို ခိုးယူတုပခဲ့သည်။အစက မျက်နှာဆယ်ခုလောက်သာ ရှင်းရှင်းတတ်နိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ရှင်းရှင်းက တစ်ခါပြီးတစ်ခါ သူတို့မှန်းဆချက်တွေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး သူတို့မျိုးနွယ်အကုန် တုပပြီးသည်အထိ တုပနိုင်ခဲ့ကာ စွမ်းအားကလည်း ကြီးမားလာခဲ့သည်။
သူမမှာ အားနည်းချက်ဆိုလို့ ခိုးယူတုပတာကြောင့် မူလတုပသူတွေမျက်နှာကို မြင်ရချိန်မှာ အားနည်းသွားခြင်းသာ ရှိသည်။
ဝမ်ရိပေါ် ရှင်းရှင်းမျက်နှာကို အသေးစိတ်လိုက်ကြည့်ပြီး တုပတစ္ဆေတွေကိုလည်း သေချာကြည့်လိုက်သည်။ထို့နောက် သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်း ကွေးတက်သွားသည်။
ဘယ်သူမဆို အားနည်းချက်ဆိုတာ ရှိပြီးသားဖြစ်သည်။အခုသူ ရှင်းရှင်းအားနည်းချက်ကို ရှာတွေ့သွားပြီ ဖြစ်သည်။
ရှောင်းကျန့်က ဝမ်ရိပေါ်ပြုံးတာကို မြင်လိုက်တော့ သတင်းကောင်းရှိပြီမှန်း သိလိုက်သည်။ခုနကအထိ ထိတ်လန့်မိပေနဲ့ အခုအနည်းငယ်တော့ စိတ်အေးသွားရပြီ။
"ရိပေါ်...ငါတို့အသက်ရှင်ပြီမလား"
"အွန်း...ကိုယ်တို့အသက်ရှင်ပြီ"
နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပြုံးပြီးကြည့်နေစဥ် ပိုင်ယန်စန်းအတုဟာ ဘယ်သူမှ သတိမထားမိအောင် ချဥ်းကပ်လာသည်။သူတို့ရည်မှန်းချက်က တုပတစ္ဆေတွေမဟုတ်ဘဲ ရှောင်းကျန့်တို့ဖြစ်တာမို့ အခွင့်အရေးကို အရယူခြင်းဖြစ်သည်။
ပိုင်ယန်စန်းအတုဟာ ရှောင်းကျန့်တို့အနား ရောက်တာနဲ့ ရှောင်းကျန့်အား အားနဲ့ရိုက်ချလိုက်သည်။မျက်စိလျင်လှတဲ့ဝမ်ရိပေါ်ဟာ ဒါကိုမြင်တာနဲ့ ရှောင်းကျန့်ကို သူ့နောက်ပို့လိုက်ကာ ရိုက်ချက်ကို ခံယူလိုက်သည်။
သို့သော် ရိုက်ချက်က သူ့ဆီ ရောက်မလာခဲ့ပေ။ဖန်မုဟန်က သူ့အရှေ့ကနေ ဝင်ခံပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ထိုရိုက်ချက်ကြောင့် ဖန်မုဟန်ရင်ဘတ်ကနေ ဝမ်းဗိုက်အထိ ဟောင်းလောင်းပေါက်ဖြစ်သွားကာ နှလုံး၊အသည်း၊ကျောက်ကပ်နဲ့ အူအခွေလိုက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာသည်။
ရှောင်းကျန့် နေရာမှာတင် ဆွံ့အနေမိသည်။သူ့သူငယ်ချင်းနောက်ဆုံးတစ်ယောက်ကို သူထပ်ဆုံးရှုံးရတော့မည်ဖြစ်သည်။ဖန်မုဟန်က သူ့အနောက်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ရှောင်းကျန့်ကို မျက်ရည်များနဲ့ ပြုံးပြလာသည်။ပြီးနောက် ဝမ်ရိပေါ်ကို နောက်ဆုံးအနေနဲ့ စကားပြောလိုက်သည်။
"ဝမ်ရိပေါ်... ရှောင်းကျန့်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးဖို့က မင်းတစ်ယောက်ဘဲ တတ်နိုင်တာ...ငါမင်းကို ယုံကြည်နေမယ်နော်"
ဒီလိုနဲ့ ဖန်မုဟန်တစ်ယောက် သေဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။ရှောင်းကျန့် ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်မငိုနိုင်တော့ပေ။သူငိုချင်ပေနဲ့ မျက်ရည်တွေက ကျမလာပေ။နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်က ဒီလိုမျိုး ရုတ်တရက်ရောက်လာခဲ့ကာ သူ့ရဲ့ငယ်ရွယ်မှုအမှတ်တရတွေကို ဖြိုဖျက်ပစ်လိုက်တော့သည်။
Advertisement
Part (51)ဆက်ရန်...
Zawgyi
ရွင္းရွင္းရဲ႕လက္ဝါးက ေရွာင္းက်န့္ေခါင္းေပၚကို ေရာက္ခ်ိန္မွာ ပတ္ဝန္းက်င္ကေန မီးေတြလင္းလာေလသည္။ထိုမီးေတြေၾကာင့္ ရွင္းရွင္းရဲ႕လက္က ရပ္တန့္သြားသည္။
ဝမ္ရိေပၚက ရွင္းရွင္းရဲ႕လက္ရပ္သြားတာနဲ႕ ေရွာင္းက်န့္ကို ေပြ႕ခ်ီကာ ထိုလက္နဲ႕ေဝးေဝးကို ေ႐ြ႕လိုက္သည္။ခုနက သူ႕စိတ္ထဲအရမ္းကိုမွ ပူထူမိသြားသည္။သူ႕ရဲ႕ေျခလက္ေတြကို အျမန္လႈပ္ရွားၿပီး ေရွာင္းက်န့္ကို သူ႕အေနာက္ပို႔ခ်င္ပါေသာ္လည္း ထိတ္လန့္မႈေၾကာင့္ လက္ေတြက လႈပ္မရေပ။ေရွာင္းက်န့္က သူ႕ဆီကို ေျပးလာလိမ့္မယ္လို႔ မထင္မိတာေၾကာင့္လည္း ပါသည္။
ဒါေပမဲ့ သူအကူအညီမဲ့ေနၿပီး အႏၱရာယ္ထဲက်ေရာက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေရွာင္းက်န့္က သူ႕ဆီကို ေျပးလာျခင္းဟာ သူ႕ရင္ထဲမွာ အတိုင္းမသိေအာင္ ႏြေးေထြးလြန္းလွသည္။
ထို႔ေနာက္ သူတို႔ကို အသက္ေသေတာ့မလို ျဖစ္ေစသည့္ရွင္းရွင္းကို မုန္းတီးစြာ ၾကည့္လိုက္သည္။အခု တုပတစ္ေဆေတြေပၚလာၿပီမို႔ သူတို႔အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရွိလာၿပီျဖစ္သည္။
မီးလင္းလာတာနဲ႕ ေရွာင္းက်န့္တို႔ ေရာက္တုန္းကထက္ မ်ားျပားလွတဲ့အုပ္စုႀကီးကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။ထိုအုပ္စုႀကီးဟာ ရွင္းရွင္းမ်က္ႏွာထက္က မ်က္ႏွာေပါင္းမ်ားစြာနီးပါး ရွိေလသည္။
ဖန္မုဟန္က တိုက္ခိုက္တာကိုရပ္ၿပီး ေရွာင္းက်န့္တို႔အနားကို ေရာက္လာသည္။ပိုင္ယန္စန္းအတုကလည္း ရွင္းရွင္းေဘးသို႔ လ်င္ျမန္စြာေရာက္သြားသည္။အခုက တကယ့္တိုက္ပြဲႀကီး တိုက္ရေတာ့မည္ျဖစ္သည္။
တုပတစ္ေဆေတြဟာ ရွင္းရွင္းကိုျမင္တာနဲ႕ ေဒါသတႀကီး ျဖစ္သြားၾကသည္။ဘာေၾကာင့္မွန္းဆိုတာ သူတို႔မသိေပမဲ့ ရွင္းရွင္းနဲ႕တုပတစ္ေဆေတြၾကား အျငႇိုးေတြ ရွိေနတာကေတာ့ ေသခ်ာလွသည္။
ရွင္းရွင္းက တုပတစ္ေဆေတြကို ျမင္တာနဲ႕ ေလွာင္ၿပဳံးၿပဳံးကာ ေျပာလိုက္သည္။
"အခုအခ်ိန္ထိ နင္တို႔က ငါ့ကို မသတ္နိုင္ေသးဘူး...နင္တို႔က ေသာက္ရမ္းအားနည္းလြန္းတယ္"
ထိုစကားေၾကာင့္ တုပတစ္ေဆေတြက ေဒါသထြက္သြားၿပီး သူတို႔ထဲက ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ဟန္ရေသာ တစ္ေယာက္က ေဒါသတႀကီး ေျပာလာသည္။
"နင္လည္း အခုငါတို႔ေၾကာင့္ အားနည္းေနပါၿပီ"
"ဟုတ္တယ္...ငါ့ရဲ႕မူလအင္အားထက္ ငါအားနည္းသြာၿပီ...ဒါေပမဲ့ နင္တို႔ငါ့ကို မနိုင္ေသးပါဘူး"
သူတို႔စကားေျပာေနၾကစဥ္ ဝမ္ရိေပၚက တစ္ခုခုကို သတိထားမိသြားသည္။အဲ့တာက တုပတစ္ေဆေတြရဲ႕မ်က္ႏွာေတြဟာ ရွင္းရွင္းမ်က္ႏွာထက္က မ်က္ႏွာေလးေတြခ်ည္း ျဖစ္ေနသည္။ထို႔ေၾကာင့္ ရွင္းရွင္းအားနည္းရျခင္းဟာ သူမမ်က္ႏွာနဲ႕တူေသာမ်က္ႏွာေတြေၾကာင့္ ျဖစ္နိုင္သည္။
"ရွင္းရွင္း...နင္မေမ့နဲ႕... နင္က ငါတို႔တုပတစ္ေဆမ်ိဳးႏြယ္ကဘဲဆိုတာ"
"အခုမွ ငါ့ကို နင္တို႔မ်ိဳးႏြယ္ကလို႔ လာမေျပာစမ္းပါနဲ႕...နင္တို႔ငါ့ကို ဘယ္တုန္းကမ်ား အသိအမွတ္ျပဳဖူးလို႔လဲ"
ရွင္းရွင္း ရင္ထဲက နာက်ည္းခ်က္ေတြ ထြက္ေပၚလာသည္။တုပတစ္ေဆေတြဆိုတာ ေမွာ္ဆန္တဲ့တည္ရွိမႈျဖစ္သည္။သူတို႔ေတြ ဘယ္ကေနဘယ္လိုေမြးဖြားလာတယ္ဆိုတာကို မသိရေပ။
ရွင္းရွင္းတစ္ေယာက္ တုပတစ္ေဆျဖစ္လာခ်ိန္မွာ သူမက အမ်ားနဲ႕မတူခဲ့ေပ။တုပတစ္ေဆတိုင္းက မ်က္ႏွာတစ္မ်ိဳးထဲကိုသာ တုပလို႔ရၿပီး သူမ်ားတုပၿပီးသားကိုလည္း ယူလို႔မရေပ။
ရွင္းရွင္းကေတာ့ ထိုအခ်က္ေတြကို ဆန့္က်င္နိုင္ခဲ့က သူမ်ားတုပၿပီးသားေတြကို တုပလို႔ရၿပီး မ်က္ႏွာတစ္ခုထက္ ပိုၿပီးတုပလို႔ရခဲ့သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ မ်ိဳးႏြယ္ထဲကလူတိုင္းဟာ ရွင္းရွင္းကို မုန္းတီးခဲ့ၾကသည္။ထို႔ျပင္ တုပတစ္ေဆေတြက အသြင္အျပင္႐ုပ္ဆိုးတာေၾကာင့္ သူတို႔ရဲ႕မူလအသြင္အျပင္ကို တုပၿပီးေနာက္ လုံးဝျပသျခင္းမရွိေပ။
သို႔ေသာ္ ရွင္းရွင္းကေတာ့ အသြင္အျပင္လွပသည့္ တစ္ဦးတည္းေသာ တုပတစ္ေဆျဖစ္ကာ တုပၿပီးေနာက္ သူမမ်က္ႏွာအစစ္ကိုပါ ေဖာ္ျပသျဖင့္ မနာလိုျဖစ္လာၾကသည္။ထို႔ေၾကာင့္ ရွင္းရွင္းကို ႏွင္ထုတ္ရန္ စီစဥ္ခဲ့ၾကသည္။
တုပတစ္ေဆတိုင္းဟာ မီးကိုထုတ္နိုင္သည့္အစြမ္းရွိၾကသည္။သို႔ေသာ္ ရွင္းရွင္းကေတာ့ မီးကို မထုတ္နိုင္ခဲ့ေပ။ဒါနဲ႕ဘဲ ရွင္းရွင္းကို ႏွင္ထုတ္လို႔ရမည့္အခ်က္ႀကီး ေပၚလာကာ ရွင္းရွင္းဟာ မီးမထုတ္နိုင္တာေၾကာင့္ တုပတစ္ေဆမစစ္ဘူးဟု ေျပာဆိုၿပီး ႏွင္ထုတ္ခဲ့ၾကသည္။
ပုံမွန္ဆို ဒီလိုကိစၥမ်ိဳးက ေသးငယ္လွေသာ္လည္း တုပတစ္ေဆေတြဆိုတာ နဂိုထဲက မနာလိုဝန္တိုစိတ္မ်ားသူမ်ားျဖစ္သည္။ထို႔ေၾကာင့္ ရွင္းရွင္းဟာ မီးမထုတ္နိုင္တာနဲ႕ သူတို႔က အတင္းအက်ပ္ ႏွင္ထုတ္ခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
သူတို႔မထင္ထားတာက ရွင္းရွင္းဟာ သူတို႔ကို မုန္းတီးသြားၿပီး သူတို႔တုပထားသမွ်ကို ခိုးယူတုပခဲ့သည္။အစက မ်က္ႏွာဆယ္ခုေလာက္သာ ရွင္းရွင္းတတ္နိုင္မည္ဟု ထင္ခဲ့ၾကသည္။
သို႔ေသာ္ ရွင္းရွင္းက တစ္ခါၿပီးတစ္ခါ သူတို႔မွန္းဆခ်က္ေတြကို ေျပာင္းျပန္လွန္ၿပီး သူတို႔မ်ိဳးႏြယ္အကုန္ တုပၿပီးသည္အထိ တုပနိုင္ခဲ့ကာ စြမ္းအားကလည္း ႀကီးမားလာခဲ့သည္။
သူမမွာ အားနည္းခ်က္ဆိုလို႔ ခိုးယူတုပတာေၾကာင့္ မူလတုပသူေတြမ်က္ႏွာကို ျမင္ရခ်ိန္မွာ အားနည္းသြားျခင္းသာ ရွိသည္။
ဝမ္ရိေပၚ ရွင္းရွင္းမ်က္ႏွာကို အေသးစိတ္လိုက္ၾကည့္ၿပီး တုပတစ္ေဆေတြကိုလည္း ေသခ်ာၾကည့္လိုက္သည္။ထို႔ေနာက္ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္စြန္း ေကြးတက္သြားသည္။
ဘယ္သူမဆို အားနည္းခ်က္ဆိုတာ ရွိၿပီးသားျဖစ္သည္။အခုသူ ရွင္းရွင္းအားနည္းခ်က္ကို ရွာေတြ႕သြားၿပီ ျဖစ္သည္။
ေရွာင္းက်န့္က ဝမ္ရိေပၚၿပဳံးတာကို ျမင္လိုက္ေတာ့ သတင္းေကာင္းရွိၿပီမွန္း သိလိုက္သည္။ခုနကအထိ ထိတ္လန့္မိေပနဲ႕ အခုအနည္းငယ္ေတာ့ စိတ္ေအးသြားရၿပီ။
"ရိေပၚ...ငါတို႔အသက္ရွင္ၿပီမလား"
"အြန္း...ကိုယ္တို႔အသက္ရွင္ၿပီ"
ႏွစ္ေယာက္သား တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ ၿပဳံးၿပီးၾကည့္ေနစဥ္ ပိုင္ယန္စန္းအတုဟာ ဘယ္သူမွ သတိမထားမိေအာင္ ခ်ဥ္းကပ္လာသည္။သူတို႔ရည္မွန္းခ်က္က တုပတစ္ေဆေတြမဟုတ္ဘဲ ေရွာင္းက်န့္တို႔ျဖစ္တာမို႔ အခြင့္အေရးကို အရယူျခင္းျဖစ္သည္။
ပိုင္ယန္စန္းအတုဟာ ေရွာင္းက်န့္တို႔အနား ေရာက္တာနဲ႕ ေရွာင္းက်န့္အား အားနဲ႕ရိုက္ခ်လိဳက္သည္။မ်က္စိလ်င္လွတဲ့ဝမ္ရိေပၚဟာ ဒါကိုျမင္တာနဲ႕ ေရွာင္းက်န့္ကို သူ႕ေနာက္ပို႔လိုက္ကာ ရိုက္ခ်က္ကို ခံယူလိုက္သည္။
သို႔ေသာ္ ရိုက္ခ်က္က သူ႕ဆီ ေရာက္မလာခဲ့ေပ။ဖန္မုဟန္က သူ႕အေရွ႕ကေန ဝင္ခံေပးလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ထိုရိုက္ခ်က္ေၾကာင့္ ဖန္မုဟန္ရင္ဘတ္ကေန ဝမ္းဗိုက္အထိ ေဟာင္းေလာင္းေပါက္ျဖစ္သြားကာ ႏွလုံး၊အသည္း၊ေက်ာက္ကပ္နဲ႕ အူအေခြလိုက္ ေျမျပင္ေပၚသို႔ ျပဳတ္က်လာသည္။
ေရွာင္းက်န့္ ေနရာမွာတင္ ဆြံ႕အေနမိသည္။သူ႕သူငယ္ခ်င္းေနာက္ဆုံးတစ္ေယာက္ကို သူထပ္ဆုံးရႈံးရေတာ့မည္ျဖစ္သည္။ဖန္မုဟန္က သူ႕အေနာက္ဘက္သို႔ လွည့္ၾကည့္ကာ ေရွာင္းက်န့္ကို မ်က္ရည္မ်ားနဲ႕ ၿပဳံးျပလာသည္။ၿပီးေနာက္ ဝမ္ရိေပၚကို ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႕ စကားေျပာလိုက္သည္။
"ဝမ္ရိေပၚ... ေရွာင္းက်န့္ကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေပးဖို႔က မင္းတစ္ေယာက္ဘဲ တတ္နိုင္တာ...ငါမင္းကို ယုံၾကည္ေနမယ္ေနာ္"
ဒီလိုနဲ႕ ဖန္မုဟန္တစ္ေယာက္ ေသဆုံးသြားခဲ့ေလၿပီ။ေရွာင္းက်န့္ ဒီတစ္ခါေတာ့ တကယ္မငိုနိုင္ေတာ့ေပ။သူငိုခ်င္ေပနဲ႕ မ်က္ရည္ေတြက က်မလာေပ။ေနာက္ဆုံးအခိုက္အတန့္က ဒီလိုမ်ိဳး ႐ုတ္တရက္ေရာက္လာခဲ့ကာ သူ႕ရဲ႕ငယ္႐ြယ္မႈအမွတ္တရေတြကို ၿဖိဳဖ်က္ပစ္လိုက္ေတာ့သည္။
Part (51)ဆက္ရန္...
Advertisement
- In Serial148 Chapters
Wizard's Tower
The humans call me Nemon Fargus. They call me wizard, and [Elementalist] and [Enchanter]. They call me teacher. They call me adventurer. But I don't care. Not anymore. For more than a hundred and fifty years I've served the Kingdom of Sena. Through four Kings and a Queen. Two wars and a rebellion. I've founded and taught at a magic school. I've fought against beast waves and dungeon breaks. But now? Now, the one close friend I had left has passed. So, I'm done with their politics and their economics. The short and busy lives of humans are more burden than benefit on the weary soul of this half-elf. Now, I'm looking for a refuge, a place that can well and truly be my own. Away from the growing cities and the bustling markets, away from the pointless wars, away from the eager students and the arrogant adventurers. It's too much. I'm seeking the peaceful life of a wizard in his tower, studying magic to advance my spellcraft. We'll see if that happens. *synopsis covers book 1 / ac 1 Author's housekeeping: This story is a rough draft. Feel free to point out errors, grammatical, spelling, plot, etc. This is a slow burn novel, but will only ever be told from one POV. (Exception: rare interlude chapters will be told from a different pov, but won't impact storyline). How well this story is received by readers here will determine if I continue writing. Cover commissions Discord Other stories by this author: An Old Man's Journey I hope you enjoy!
8 2127 - In Serial23 Chapters
Wood and Iron
A great tyrannical empire has fallen, its dark empress defeated. But peace remains elusive. The hero that had brought down the empire has vanished not long after their victory and what is left of the free western kingdoms reel from what they lost. They are left with empty thrones and eager claimants. The once mighty empire has shattered into pieces. It is a time of change, it is a time of political chaos. Not that Elise could care. All this eccentric wand maker cares about is her craft. In a world where everyone has magic, hers is perhaps the weakest of anyone alive. Yet despite this, she will end up dragged into the political struggles created in the aftermath of the Undying Empress's fall. Though weak in magic, she is among the best at making wands and staves. Strange and sometimes belligerent she holds many secrets. This is a story about the shape the world took when the empress fell, this is a story about the proprietor of a small magic focus shop called 'Wood and Iron'.
8 129 - In Serial18 Chapters
The Steward of the Howling Tempest
Garran Darkfrost, a wolfkin from the high mountain peaks of the Palisade Mountains, must venture from his home to find his friend who has gone missing. During this arduous journey, Garran meets a Bastion of Aegis who tells him he has a role to play in a prophecy foretold when he was a pup. He must now uncover the clues to decipher the prophecy while still searching for his friend, Sius. Currently on hiatus as I rework the chapters from start to finish. I am planning on posting all chapters again as new ones once I have completed the edits. Artwork for the cover done by Betofall: https://betofall.newgrounds.com Ever seen a book with its own theme song? Navigate to the link below to hear Garran's Theme by TheGrizzleMusician: https://www.youtube.com/watch?v=4yi9nk2dmm8
8 161 - In Serial17 Chapters
Seikatsu ONLINE
Luke is a teenager, whom is a martial artist. He is talented in Martial Arts and start learning it from both of his parent. He also a game addict that treat his game like his life. This is a story about his adventure in Seikatsu ONLINE. The first and largest VRMMORPG that been created by a combination of Japanese and Korean game company, Linker. *A simple story and adventure about A teenager play game
8 189 - In Serial45 Chapters
Forward In Time
A new threat comes to the Four Nations. Unfortunately, at the same time, the Gaang is sent forward in time... to the future... seventy years into the future. What they don't realize, is that there are bigger things going on. There's a bigger plan happening... and Aang is apart of it.Can they stop it and return to their own time?
8 232 - In Serial17 Chapters
Rolf The Barbarian Battlemage
Our story began on the frozen tundra, where barbarians roamed over thousands of years after the first landing of Bok. They were hearty warriors that valued strength and honor above anything else. Rolf the rat boy was the adopted son of Chieftain Kram of the Wolverine Tribe, although the latter claimed that the boy was merely his spoil from a war with the devious rat-men, Stakors. Being bullied and looked down upon by the tribe, Rolf was determined to claim his honor as a true barbarian, but little did he know that the immortal gods had an entirely different plan for him. Meanwhile, storm clouds are gathering inside the walled city of Ubbin Falls at the edge of the Tundra…
8 218

