ရှောင်းကျန့် ပိုင်ယန်စန်းအတုရဲ့ တီကောင်များစွာကိုကြည့်ပြီး ကြက်သီးတွေတဖြန်းဖြန်းထလာသည်။သူ့အသားကိုသာ အဲ့ဒီတီကောင်တွေလာထိပါက သူတစ်နှစ်လောက် မနားတမ်းရေချိုးပစ်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ပိုင်ယန်စန်းအတုဟာ ထိုမျှနဲ့ မပြီးသေးဘဲ သူ့ရဲ့နောက်လက်တစ်ဖက်ကိုပါ ထိုပုံစံအတိုင်း လုပ်ပစ်လိုက်သည်။သူ့ရဲ့မျက်နှာကလည်း ချက်ချင်းဘဲ ရှုံ့တွလာကာ ပါးနှစ်ဖက်မှာ တီကောင်အခွေတွေ ပေါ်လာသည်။

ထိုမျှနဲ့မရပ်သေး။ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကိုပါ လက်နှစ်ဖက်လို လုပ်ပစ်လိုက်သည်။ရှောင်းကျန့်မှာ တီကောင်တွေကိုမြင်လေ ခြေထောက်ခွေချင်လေဖြစ်လာသည်။အခုတော့ အဓိကmainအကောင်ကြီးကိုတောင် မသတ်ရသေးတာ နောက်တစ်ကောင်က ပိုလာတော့ သူတို့သေဖို့က ရာခိုင်နှုန်းများလာပြီဖြစ်သည်။

ရှင်းရှင်းက သူတို့အကြံကို ရိပ်မိသဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ အားအကုန်မခံဘဲ သူမရဲ့ဝှက်ဖဲကို ထုတ်သုံးခြင်းဖြစ်သည်။သူမက တုပတစ္ဆေတွေကို ကြောက်ရွံတာဟာ သူမကို သတ်နိုင်လို့ဖြစ်သည်။ဒါပေမဲ့ သူမက သူတို့တစ်ချက်ထဲ သတ်ပစ်ရလောက်သည်အထိ အင်အားနည်းမနေပေ။

ထို့ကြောင့် နာရီဝက်ထဲနဲ့ သူမသေမှာမဟုတ်ပေ။

ဝမ်ရိပေါ်ကလည်း ဒါကို ရိပ်မိပါသည်။ထို့ကြောင့် သူတို့အတွက် အသက်ရှင်ဖို့က ပိုတောင်ခက်ခဲလာသည်။သူက ဖန်မုဟန်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး အလောတကြီး မေးလေသည်။

"ဖန်မုဟန်...မင်းမှာ အထိန်းချုပ်ခံရတုန်းက ရထားတဲ့ ခွန်အားတွေ ရှိသေးလား"

"ငါမသိဘူး"

"စမ်းကြည့်မယ်"

ပြောပြီးတာနဲ့ ဝမ်ရိပေါ်ဟာ ဖန်မုဟန်ကို လက်သီးနဲ့ထိုးလိုက်သည်။ရုတ်တရက်မို့ ဖန်မုဟန်လည်း ခုခံလိုက်ကာ ဘာမှမဖြစ်လိုက်ပေ။သူက ဝမ်ရိပေါ်ရဲ့လက်သီးကို ဘာမှသိပ်မခံစားလိုက်ပေ။ထို့ကြောင့် သူ့မှာ ရထားတဲ့အစွမ်းနည်းနည်းလောက် ကျန်နေသေးသည်။

"ငါ့မှာ အစွမ်းရှိသေးတယ်"

"ဒါဆို မင်းက ပိုင်ယန်စန်းအတုကို တိုက်ခိုက်ပါ...ငါက ရှင်းရှင်းကို တိုက်ခိုက်မယ်...မကြာခင်သန်းခေါင်ရောက်တော့မှာ...ငါတို့အဆုံးထိ တောင့်ခံထားရမယ်"

ဖန်မုဟန် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး သူတို့ကို ကြည့်နေတဲ့ ပိုင်ယန်စန်းအတုကို ကြည့်လိုက်သည်။ထို့နောက် သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ ရှောင်းကျန့်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ဒါက သူ့ရဲ့နောက်ဆုံးအပြုံး ဖြစ်နိုင်သည်။

ပြုံးပြပြီးတာနဲ့ ဖန်မုဟန်ဟာ စတင်လှုပ်ရှားတော့သည်။သူက ပိုင်ယန်စန်းအတုအနားကို လျင်မြန်စွာ ချဥ်းကပ်သွားကာ နှစ်ဦးသားအပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ဖန်မုဟန်လှုပ်ရှားတာနဲ့ ဝမ်ရိပေါ်လည်း ​အနားယူနေပုံရသည့်ရှင်းရှင်းကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ဝမ်ရိပေါ်တိုက်တာနဲ့ ရှင်းရှင်းဟာ မျက်လုံးဖွင့်လာပြီး ပြန်တိုက်ခိုက်တော့သည်။ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားနဲ့ခွန်အားအရ ဝမ်ရိပေါ်က အားနည်းသော်လည်း လျင်မြန်မှုကြောင့် ရှင်းရှင်းရဲ့တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းကို ပွတ်သီးပွတ်ကာ ရှောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ရှောင်းကျန့် သူကအားနည်းတာမို့ ရပ်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်သည်။သူဘာလုပ်ပေးရမယ်မှန်းလည်း သူမသိပေ။ဘယ်သောအခါမှ အားနည်းတာကို သူမခံပြင်းမိပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ ခံပြင်မိပါသည်။ချစ်သူနဲ့ အခင်ဆုံးသူငယ်ချင်းဖြစ်သူက အသက်သေမတတ်တိုက်ခိုက်နေရပြီး သူကျတော့ ဘာမှမလုပ်ဘဲ ငြိမ်နေရသည်။

ထို့ကြောင့် သူ့ရဲ့ဆိုးရွားလှတဲ့ ဉာဏ်ရည်ကိုသုံးကာ ရှင်းရှင်းရဲ့အားနည်းချက်ရှိမရှိကို စဥ်းစားလိုက်သည်။သူက ရိပေါ်လောက် ဉာဏ်မထက်ပေမဲ့ အနည်းငယ်လောက်တော့ ခန့်မှန်းနိုင်တဲ့အဆင့်ဖြစ်သည်။

သူပထမဆုံး ရှင်းရှင်းဘာကြောင့် တုပတစ္ဆေတွေကို ကြောက်တာလဲဆိုတာကို စဥ်းစားလိုက်သည်။အစက မီးကြောင့်လို့ ထင်ခဲ့သော်လည်း အခုက မဖြစ်နိုင်ပေ။သူမက ကြောက်တယ်ဆိုသော်လည်း သူမကို သတ်နိုင်ဖို့က နာရီဝက်နဲ့မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုထဲက တုပတစ္ဆေတွေဟာ သူမကို အားနည်းသွားရုံသာ ဖြစ်စေနိုင်လိမ့်မည်။

ဒါ့ကြောင့် သူက သူမကိုသတ်နိုင်မည့်အဓိကလက်နက်ကို သေချာပေါက် ရှာရလိမ့်မည်။ဒါပေမဲ့ ဘယ်မှာရှာရမှာလဲ၊ဘယ်လိုရှာရမှာလဲဆိုတာကိုတော့ သူမသိပေ။

စိတ်ညစ်ညစ်နဲ့ ဝမ်ရိပေါ်တို့ကိုကြည့်လိုက်တော့ ထိတ်လန့်မိသွားသည်။ဖန်မုဟန်ရဲ့ လက်တစ်ဖက်ဟာ ပြတ်ထွက်သွားပြီး အရေးနိမ့်နေသည်။ပိုင်ယန်စန်းအတုဟာ သူ့ကို တီကောင်လက်တွေနဲ့ပတ်ကာ ချုပ်ထားသည်။

ခဏအကြာမှာ ဖန်မုဟန်ရဲ့ အရိုးကျိုးသံတွေကို ရှောင်းကျန့်ကြားလိုက်ရသည်။သူအတော်လေး ထိတ်လန့်မိသွားသည်။သူ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းကို သူအဆုံးရှုံးမခံနိုင်ပေ။ထို့ကြောင့် ဖန်မုဟန်ရှိရာဆီကို ပြေးသွားလိုက်သည်။

ဒါသာ Dramaတစ်ခုဆိုရင် ကြည့်ရှုသူတွေက သူ့ကိုဆဲကြလိမ့်မည်။သူဝင်ကူညီလိုက်ရင် သူကအရှုပ်ထုပ်တစ်ခုလိုဖြစ်သွားကာ ဖန်မုဟန်အတွက် ပိုပြီးဒုက္ခများစေလိမ့်မည်။ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာ သူ့သူငယ်ချင်းအသက်ကသာ သူ့အတွက် အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။

ရှောင်းကျန့် သူ့ရဲ့ဖုန်းမီးကို ပိုင်ယန်စန်းအတုမျက်လုံးတည့်တည့်ကို ပို့လိုက်သည်။ဒါက ထိရောက်မလားဆိုတာကို သူမသိသော်လည်း စမ်းလုပ်ကြည့်တာက မမှားပေ။ဒါမှမလုပ်ရင် သူ့မှာ ဘာလက်နက်မှမရှိတာမို့ ဘယ်လိုမှကူညီနိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။

သူမထင်ထားလောက်အောင် သူ့လုပ်လိုက်တာက ပိုင်ယန်စန်းအတုကို ထိရောက်သွားသည်။သူက သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားကာ သူ့ရဲ့တီကောင်လက်တွေက ပြေလျော့သွားသည်။ထို့ကြောင့် ဖန်မုဟန်လည်း အမြန်ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအခါမှ ရှောင်းကျန့်လည်း သက်ပြင်းချလိုက်ကာ ဖုန်းမီးကို ရိပေါ်တို့ဘက်ပို့ပြီး ကြည့်လိုက်သည်။ရှင်းရှင်းနဲ့ရိပေါ်က အသည်းအသန်တိုက်ခိုက်နေပြီး ဝမ်ရိပေါ်ရဲ့ ကိုယ်မှာ ဒဏ်ရာတွေကို မြင်နေရသည်။

သူစိုးရိမ်စွာကြည့်နေစဥ် ရှင်းရှင်းရဲ့လက်ကြီးဟာ ရိပေါ်ရင်ဘတ်ကို ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။ဒဏ်ရာအနည်းငယ်ရနေတဲ့ရိပေါ်ဟာ အမြန်မရှောင်နိုင်ဘဲ လက်ဝါးစာမိသွားကာ ကလီစာတစ်ချို့ကို အန်ထုတ်လိုက်ရကာ မတ်တပ်ရပ်ဖို့ပင်အနိုင်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။

ရှင်းရှင်းက ချက်ချင်းဘဲ နောက်ထပ်လက်ဝါးတစ်ချက် ထပ်ထုတ်ကာ ရိပေါ်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ရှောင်းကျန့်တစ်ယောက် ရင်ထဲပူလောင်သွားကာ မြန်နိုင်သမျှမြန်မြန် ရိပေါ်ဆီပြေးသွားလိုက်သည်။

သူရိပေါ်ဆီ ရောက်ချိန်မှာတော့ လက်ဝါးက သူ့ခေါင်းအနားအထိ ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။သူကကြောက်လန့်စွာနဲ့ မျက်လုံးစုံမှိတ်လိုက်ကာ ရိပေါ်ကို ဖက်ထားလိုက်တော့သည်။

(A/N:မီးကမနက်ထဲကပျက်နေတယ်😞ဖုန်းအားကလည်း ညတုန်းက မသွင်းမိလို့ မရှိဘူးရယ်...အဲ့တာကြောင့် နှစ်ပိုင်းဘဲ ရေးလို့ပြီးတယ်...မနက်ဖြန်မှ ကျန်တဲ့တစ်ပိုင်းကို upပေးမယ်နော်...ပြောထားသလို မတင်ပေးနိုင်လို့ တောင်းပန်ပါတယ်နော်)

Part (50)ဆက်ရန်...

Zawgyi

ေရွာင္းက်န့္ ပိုင္ယန္စန္းအတုရဲ႕ တီေကာင္မ်ားစြာကိုၾကည့္ၿပီး ၾကက္သီးေတြတျဖန္းျဖန္းထလာသည္။သူ႕အသားကိုသာ အဲ့ဒီတီေကာင္ေတြလာထိပါက သူတစ္ႏွစ္ေလာက္ မနားတမ္းေရခ်ိဳးပစ္လိမ့္မည္ျဖစ္သည္။

ပိုင္ယန္စန္းအတုဟာ ထိုမွ်နဲ႕ မၿပီးေသးဘဲ သူ႕ရဲ႕ေနာက္လက္တစ္ဖက္ကိုပါ ထိုပုံစံအတိုင္း လုပ္ပစ္လိုက္သည္။သူ႕ရဲ႕မ်က္ႏွာကလည္း ခ်က္ခ်င္းဘဲ ရႈံ႕တြလာကာ ပါးႏွစ္ဖက္မွာ တီေကာင္အေခြေတြ ေပၚလာသည္။

ထိုမွ်နဲ႕မရပ္ေသး။ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကိုပါ လက္ႏွစ္ဖက္လို လုပ္ပစ္လိုက္သည္။ေရွာင္းက်န့္မွာ တီေကာင္ေတြကိုျမင္ေလ ေျခေထာက္ေခြခ်င္ေလျဖစ္လာသည္။အခုေတာ့ အဓိကmainအေကာင္ႀကီးကိုေတာင္ မသတ္ရေသးတာ ေနာက္တစ္ေကာင္က ပိုလာေတာ့ သူတို႔ေသဖို႔က ရာခိုင္ႏႈန္းမ်ားလာၿပီျဖစ္သည္။

ရွင္းရွင္းက သူတို႔အႀကံကို ရိပ္မိသျဖင့္ သူ႕ကိုယ္သူ အားအကုန္မခံဘဲ သူမရဲ႕ဝွက္ဖဲကို ထုတ္သုံးျခင္းျဖစ္သည္။သူမက တုပတစ္ေဆေတြကို ေၾကာက္႐ြံတာဟာ သူမကို သတ္နိုင္လို႔ျဖစ္သည္။ဒါေပမဲ့ သူမက သူတို႔တစ္ခ်က္ထဲ သတ္ပစ္ရေလာက္သည္အထိ အင္အားနည္းမေနေပ။

ထို႔ေၾကာင့္ နာရီဝက္ထဲနဲ႕ သူမေသမွာမဟုတ္ေပ။

ဝမ္ရိေပၚကလည္း ဒါကို ရိပ္မိပါသည္။ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔အတြက္ အသက္ရွင္ဖို႔က ပိုေတာင္ခက္ခဲလာသည္။သူက ဖန္မုဟန္ကိုၾကည့္လိုက္ၿပီး အေလာတႀကီး ေမးေလသည္။

"ဖန္မုဟန္...မင္းမွာ အထိန္းခ်ဳပ္ခံရတုန္းက ရထားတဲ့ ခြန္အားေတြ ရွိေသးလား"

"ငါမသိဘူး"

"စမ္းၾကည့္မယ္"

ေျပာၿပီးတာနဲ႕ ဝမ္ရိေပၚဟာ ဖန္မုဟန္ကို လက္သီးနဲ႕ထိုးလိုက္သည္။႐ုတ္တရက္မို႔ ဖန္မုဟန္လည္း ခုခံလိုက္ကာ ဘာမွမျဖစ္လိုက္ေပ။သူက ဝမ္ရိေပၚရဲ႕လက္သီးကို ဘာမွသိပ္မခံစားလိုက္ေပ။ထို႔ေၾကာင့္ သူ႕မွာ ရထားတဲ့အစြမ္းနည္းနည္းေလာက္ က်န္ေနေသးသည္။

"ငါ့မွာ အစြမ္းရွိေသးတယ္"

"ဒါဆို မင္းက ပိုင္ယန္စန္းအတုကို တိုက္ခိုက္ပါ...ငါက ရွင္းရွင္းကို တိုက္ခိုက္မယ္...မၾကာခင္သန္းေခါင္ေရာက္ေတာ့မွာ...ငါတို႔အဆုံးထိ ေတာင့္ခံထားရမယ္"

ဖန္မုဟန္ ေခါင္းၿငိမ့္လိုက္ၿပီး သူတို႔ကို ၾကည့္ေနတဲ့ ပိုင္ယန္စန္းအတုကို ၾကည့္လိုက္သည္။ထို႔ေနာက္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ ေရွာင္းက်န့္ကို ၿပဳံးျပလိုက္သည္။ဒါက သူ႕ရဲ႕ေနာက္ဆုံးအၿပဳံး ျဖစ္နိုင္သည္။

ၿပဳံးျပၿပီးတာနဲ႕ ဖန္မုဟန္ဟာ စတင္လႈပ္ရွားေတာ့သည္။သူက ပိုင္ယန္စန္းအတုအနားကို လ်င္ျမန္စြာ ခ်ဥ္းကပ္သြားကာ ႏွစ္ဦးသားအျပင္းအထန္ တိုက္ခိုက္ေတာ့သည္။

ဖန္မုဟန္လႈပ္ရွားတာနဲ႕ ဝမ္ရိေပၚလည္း အနားယူေနပုံရသည့္ရွင္းရွင္းကို တိုက္ခိုက္လိုက္သည္။ဝမ္ရိေပၚတိုက္တာနဲ႕ ရွင္းရွင္းဟာ မ်က္လုံးဖြင့္လာၿပီး ျပန္တိုက္ခိုက္ေတာ့သည္။ခႏၶာကိုယ္အခ်ိဳးအစားနဲ႕ခြန္အားအရ ဝမ္ရိေပၚက အားနည္းေသာ္လည္း လ်င္ျမန္မႈေၾကာင့္ ရွင္းရွင္းရဲ႕တိုက္ခိုက္မႈတိုင္းကို ပြတ္သီးပြတ္ကာ ေရွာင္နိုင္ခဲ့သည္။

ေရွာင္းက်န့္ သူကအားနည္းတာမို႔ ရပ္ၾကည့္ေန႐ုံသာ တတ္နိုင္သည္။သူဘာလုပ္ေပးရမယ္မွန္းလည္း သူမသိေပ။ဘယ္ေသာအခါမွ အားနည္းတာကို သူမခံျပင္းမိေပမဲ့ ဒီတစ္ခါေတာ့ ခံျပင္မိပါသည္။ခ်စ္သူနဲ႕ အခင္ဆုံးသူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူက အသက္ေသမတတ္တိုက္ခိုက္ေနရၿပီး သူက်ေတာ့ ဘာမွမလုပ္ဘဲ ၿငိမ္ေနရသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ သူ႕ရဲ႕ဆိုး႐ြားလွတဲ့ ဉာဏ္ရည္ကိုသုံးကာ ရွင္းရွင္းရဲ႕အားနည္းခ်က္ရွိမရွိကို စဥ္းစားလိုက္သည္။သူက ရိေပၚေလာက္ ဉာဏ္မထက္ေပမဲ့ အနည္းငယ္ေလာက္ေတာ့ ခန့္မွန္းနိုင္တဲ့အဆင့္ျဖစ္သည္။

သူပထမဆုံး ရွင္းရွင္းဘာေၾကာင့္ တုပတစ္ေဆေတြကို ေၾကာက္တာလဲဆိုတာကို စဥ္းစားလိုက္သည္။အစက မီးေၾကာင့္လို႔ ထင္ခဲ့ေသာ္လည္း အခုက မျဖစ္နိုင္ေပ။သူမက ေၾကာက္တယ္ဆိုေသာ္လည္း သူမကို သတ္နိုင္ဖို႔က နာရီဝက္နဲ႕မျဖစ္နိုင္ဘူးဆိုထဲက တုပတစ္ေဆေတြဟာ သူမကို အားနည္းသြား႐ုံသာ ျဖစ္ေစနိုင္လိမ့္မည္။

ဒါ့ေၾကာင့္ သူက သူမကိုသတ္နိုင္မည့္အဓိကလက္နက္ကို ေသခ်ာေပါက္ ရွာရလိမ့္မည္။ဒါေပမဲ့ ဘယ္မွာရွာရမွာလဲ၊ဘယ္လိုရွာရမွာလဲဆိုတာကိုေတာ့ သူမသိေပ။

စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႕ ဝမ္ရိေပၚတို႔ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ထိတ္လန့္မိသြားသည္။ဖန္မုဟန္ရဲ႕ လက္တစ္ဖက္ဟာ ျပတ္ထြက္သြားၿပီး အေရးနိမ့္ေနသည္။ပိုင္ယန္စန္းအတုဟာ သူ႕ကို တီေကာင္လက္ေတြနဲ႕ပတ္ကာ ခ်ဳပ္ထားသည္။

ခဏအၾကာမွာ ဖန္မုဟန္ရဲ႕ အရိုးက်ိဳးသံေတြကို ေရွာင္းက်န့္ၾကားလိုက္ရသည္။သူအေတာ္ေလး ထိတ္လန့္မိသြားသည္။သူ႕ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းကို သူအဆုံးရႈံးမခံနိုင္ေပ။ထို႔ေၾကာင့္ ဖန္မုဟန္ရွိရာဆီကို ေျပးသြားလိုက္သည္။

ဒါသာ Dramaတစ္ခုဆိုရင္ ၾကည့္ရႈသူေတြက သူ႕ကိုဆဲၾကလိမ့္မည္။သူဝင္ကူညီလိုက္ရင္ သူကအရႈပ္ထုပ္တစ္ခုလိုျဖစ္သြားကာ ဖန္မုဟန္အတြက္ ပိုၿပီးဒုကၡမ်ားေစလိမ့္မည္။ဒါေပမဲ့ ဒီအခ်ိန္မွာ သူ႕သူငယ္ခ်င္းအသက္ကသာ သူ႕အတြက္ အေရးႀကီးဆုံး ျဖစ္သည္။

ေရွာင္းက်န့္ သူ႕ရဲ႕ဖုန္းမီးကို ပိုင္ယန္စန္းအတုမ်က္လုံးတည့္တည့္ကို ပို႔လိုက္သည္။ဒါက ထိေရာက္မလားဆိုတာကို သူမသိေသာ္လည္း စမ္းလုပ္ၾကည့္တာက မမွားေပ။ဒါမွမလုပ္ရင္ သူ႕မွာ ဘာလက္နက္မွမရွိတာမို႔ ဘယ္လိုမွကူညီနိုင္မွာ မဟုတ္ေပ။

သူမထင္ထားေလာက္ေအာင္ သူ႕လုပ္လိုက္တာက ပိုင္ယန္စန္းအတုကို ထိေရာက္သြားသည္။သူက သတိလက္လြတ္ျဖစ္သြားကာ သူ႕ရဲ႕တီေကာင္လက္ေတြက ေျပေလ်ာ့သြားသည္။ထို႔ေၾကာင့္ ဖန္မုဟန္လည္း အျမန္႐ုန္းထြက္နိုင္ခဲ့သည္။

ထိုအခါမွ ေရွာင္းက်န့္လည္း သက္ျပင္းခ်လိဳက္ကာ ဖုန္းမီးကို ရိေပၚတို႔ဘက္ပို႔ၿပီး ၾကည့္လိုက္သည္။ရွင္းရွင္းနဲ႕ရိေပၚက အသည္းအသန္တိုက္ခိုက္ေနၿပီး ဝမ္ရိေပၚရဲ႕ ကိုယ္မွာ ဒဏ္ရာေတြကို ျမင္ေနရသည္။

သူစိုးရိမ္စြာၾကည့္ေနစဥ္ ရွင္းရွင္းရဲ႕လက္ႀကီးဟာ ရိေပၚရင္ဘတ္ကို ရိုက္ထုတ္လိုက္သည္။ဒဏ္ရာအနည္းငယ္ရေနတဲ့ရိေပၚဟာ အျမန္မေရွာင္နိုင္ဘဲ လက္ဝါးစာမိသြားကာ ကလီစာတစ္ခ်ိဳ႕ကို အန္ထုတ္လိုက္ရကာ မတ္တပ္ရပ္ဖို႔ပင္အနိုင္နိုင္ျဖစ္သြားသည္။

ရွင္းရွင္းက ခ်က္ခ်င္းဘဲ ေနာက္ထပ္လက္ဝါးတစ္ခ်က္ ထပ္ထုတ္ကာ ရိေပၚကို ခ်ိန္႐ြယ္လိုက္သည္။ထိုျမင္ကြင္းေၾကာင့္ ေရွာင္းက်န့္တစ္ေယာက္ ရင္ထဲပူေလာင္သြားကာ ျမန္နိုင္သမွ်ျမန္ျမန္ ရိေပၚဆီေျပးသြားလိုက္သည္။

သူရိေပၚဆီ ေရာက္ခ်ိန္မွာေတာ့ လက္ဝါးက သူ႕ေခါင္းအနားအထိ ေရာက္လာၿပီျဖစ္သည္။သူကေၾကာက္လန့္စြာနဲ႕ မ်က္လုံးစုံမွိတ္လိုက္ကာ ရိေပၚကို ဖက္ထားလိုက္ေတာ့သည္။

(A/N:မီးကမနက္ထဲကပ်က္ေနတယ္😞ဖုန္းအားကလည္း ညတုန္းက မသြင္းမိလို႔ မရွိဘူးရယ္...အဲ့တာေၾကာင့္ ႏွစ္ပိုင္းဘဲ ေရးလို႔ၿပီးတယ္...မနက္ျဖန္မွ က်န္တဲ့တစ္ပိုင္းကို upေပးမယ္ေနာ္...ေျပာထားသလို မတင္ေပးနိုင္လို႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္)

Part (50)ဆက္ရန္...