ဝမ်ရိပေါ်ဟာ ရှောင်းကျန့်စကားကြောင့် ထမင်းစားခန်းကထွက်သွားလေသည်။သူ့အပြုအမူကြောင့် ရှောင်းကျန့်က သူ့ကိုစိတ်ဆိုးသွားပြီဟု ထင်သွားကာ ငိုမဲ့မဲ့ဖြစ်သွားသည်။

"သူ....သူငါ့ကို စိတ်ဆိုးသွားတာလား"

"မဟုတ်ဘူး...စိတ်ပျက်သွားတာ"

ဖန်မုဟန်က ရှောင်းကျန့်မေးတာကို ပြန်ဖြေပြီး ထပ်ပေါင်းပင် ပြောလိုက်သေးသည်။

"ဘာလို့လဲ"

"မင်းက ချီးပါရမှာတောင် ပျင်းတဲ့သူမို့လို့"

"......."

ရှောင်းကျန့် ဖန်မုဟန်ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး တခြားသူတွေအား သူတို့ကောအဲ့လိုထင်လားဆိုသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

လူတိုင်း ပြိုင်တူခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။ရှောင်းကျန့် စိတ်ညစ်သွားပြီး သူ့ဘဝကြီးကိုသူ စိတ်ပျက်သွားသည်။

"ချီးပါရမှာကိုတောင် ပျင်းလို့မရဘူးလား"

"မရဘူး...ငါတို့နေ့စဥ်လုပ်နေကြအရာတွေကိုလုပ်ဖို့ မပျင်းရဘူး"

ရှောင်းကျန့် ထိုလူတွေကို တကယ်နားမလည်ပါ။သူတို့ကြည့်ရတာ ချီးပါရတာကို ကြိုက်ပုံရသည်။ထို့ကြောင့် သူဘာသူ ချီးမပါချင်တာကို တရားလာဟောနေတာဖြစ်မည်။

ထိုစဥ် ထမင်းစားခန်းထဲ ဝမ်ရိပေါ် ပြန်ဝင်လာသည်။သူက ရှောင်းကျန့်ကို သေချာစိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအထပ်မှာ အိမ်သာရှိတယ်..."

"......"

"အဲ့တာကြောင့် အိမ်သာမရှိဘူးထင်ပြီး အစားမစားဘဲ မနေနဲ့....ဟိုမိန်းမကြီးကြောင့် ဗိုက်မဆာပေမဲ့ ကိုယ်ခံအားကတော့ လျော့လာမှာ...ဒါ့ကြောင့် စားမှရမယ်...ပြီးတော့ အိမ်သာလည်း ရှိတယ်...ကြိုက်တဲ့အချိန် သွားလို့ရတယ်"

"ရိပေါ်....မင်းက သိပ်ကောင်းတာဘဲ"

ရှောင်းကျန့် ဝမ်ရိပေါ်ရင်ခွင်ထဲဝင်ကာ ကြောင်လေးလို လုပ်နေလိုက်သည်။သူချီးမပါချင်တာ ပျင်းလို့ဆိုတာကိုတော့ ဘယ်တော့မှ ပြောမှာမဟုတ်။ဝမ်ရိပေါ် အဲ့လိုမတွေးမိတာကိုဘဲ ကျေးဇူးတင်မိသည်။

ထိုအတွဲကိုမြင်နေရတဲ့ လူတစ်ရာကျော်ကတော့ သူတို့တွေ ဘာကြောင့် faတွေ ဖြစ်နေရတာလဲဆိုပြီး ဝမ်းနည်းနေကြသည်။ဟုတ်ပါသည်။ဒီဒုတိယအထပ်မှာ အတွဲဆိုလို့ ရှောင်းကျန့်နဲ့ဝမ်ရိပေါ်သာ ရှိပါသည်။

ထို့ကြောင့် ထိုအတွဲဘာလုပ်လုပ် လူတိုင်းအကြည့်ကနေ ပြေးမလွတ်ပေ။

ထို့နောက် လူတိုင်းရေခဲသေတ္တာထဲက မုန့်တွေကိုထုတ်ကာ စားကြတော့သည်။အစက အစားစားရင် တစ်ခုခုဖြစ်မည်ဆိုး၍ တွန့်ဆုတ်ခဲ့သော်လည်း ဘာမှမဖြစ်ကြ၍ အသားကုန် စားကြတော့သည်။

ဝမ်ရိပေါ်က ရှောင်းကျန့်စားဖို့ကိုသာ ယူပေးပြီး ရှောင်းကျန့်ကိုဘဲ တစိမ့်စိမ့်ကြည့်နေသည်။ဘေးကလူတွေကတော့ ဒီလိုကြီး roပြနေတာကို စိတ်ပျက်သဖြင့် မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ထားကြသည်။

ရှောင်းကျန့်တစ်ယောက် ပေါင်မုန့်စားနေရင်း ဝမ်ရိပေါ်က သူ့ကိုမျက်တောင်မခတ်ဘဲ ကြည့်နေတာကို တွေ့တာကြောင့် သီးသွားလေသည်။

ထို့ကြောင့် ချောင်းတွေဆိုးကာ ရေတောင်းရတော့သည်။ဝမ်ရိပေါ်က ရေကိုယူလိုက်တဲ့အချိန်မှာ တစ်ခုခုကို ရိပ်မိသွားဟန်ဖြင့် ပြန်ချကာ အချိုရေဘူးကိုဘဲယူပြီး ရှောင်းကျန့်အား တိုက်လိုက်လေသည်။

"လူတိုင်း....ရေသန့်လုံးဝမသောက်ကြပါနဲ့"

ဝမ်ရိပေါ်က အကုန်လုံးကို သတိပေးစကားပြောလိုက်သည်။သို့သော် လူကတစ်ရာကျော်ကာ အချိန်မှီ မတားနိုင်လိုက်ပေ။

Ding-dong

အားးးး

လူဆယ်ယောက်ရဲ့ အော်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ထိုလူတွေဟာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေပြီး သူတို့ဝမ်းဗိုက်ကို ဖိထားသည်။ထို့ပြင် သွေးတွေလည်းအန်ကာ သွေးတွေထဲမှာ ငါးရှဥ့်လိုအကောင်တွေ ပါလာသည်

သူတို့တွေ နောက်ဆုံး မအော်နိုင်တော့ဘဲ လဲကျသွားကာ သေဆုံးသွားသည်။သူတို့ သေဆုံးသွားတာနဲ့ သူတို့ဗိုက်ထဲကနေ ထိုအကောင်တွေအများကြီး ထွက်လာလေသည်။

လူတိုင်းထိုမြင်ကွင်းကြောင့် အော်ဟစ်ကုန်သည်။ရှောင်းကျန့်ကတော့ ဝမ်ရိပေါ်က မျက်လုံးကို ကာပေးထားသဖြင့် အစအဆုံး မမြင်လိုက်ရပေ။

ဝမ်ရိပေါ် ရှောင်းကျန့်ကို အရင်ကတော့မကာပေးဘဲ အခုမှ ကာပေးရတာကတော့ ရှောင်းကျန့်အစားစားလို့ မပြီးသေးတာကြောင့်ပင်။ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ရှောင်းကျန့် မစားဘဲနေမှာကို သူစိုးရိမ်မိသည်။သူက လူမဟုတ်သဖြင့် ဘာမှမဖြစ်သော်လည်း သူ့အချစ်ကလေးကိုတော့ မဆာလောင်စေချင်ပေ။

"ဝမ်ရိပေါ်....ရေမသောက်ဖို့ မင်းသတိပေးလို့ပေါ့....မဟုတ်ရင် ငါတို့အကုန်သေမှာ"

"ဟုတ်တယ်....ဒါနဲ့ ဘယ်လိုသိတာလဲ"

ဝမ်ရိပေါ်က သူတို့ပြောတာကို ပြန်မပြောသေးဘဲ ရှောင်းကျန့်ကို ထိုမြင်ကွင်းနဲ့ဝေးရာကို အရင်ရွေ့ကာ ကျောပေးခိုင်းလိုက်သည်။ပြီးမှ မုန့်တွေယူပေးပြီး စားစေကာ ခုနက ပြောတဲ့သူတွေကို ပြန်ဖြေပေးလိုက်သည်။

"ရေကူးကန်တုန်းကအဖြစ်အပျက်ကြောင့် ရေက အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်...ဒါပေမဲ့ ရေသန့်ဘဲ...အချိုရည်တွေမပါဘူး...ပြီးတော့ ရေကမသန့်ရင်လည်း အဆင်ပြေတယ်...ရေသန့်ထဲကို မုန့်တစ်ခုထည့် ဒါမှမဟုတ် အမှုန့်တစ်ခုခုထည့်ရင် ရေကမသန့်တော့ဘူး...အဲ့တာက အန္တရာယ်မဖြစ်ဘူး... အဓိကက ရေကြည်ကြည် ရေသန့်ဘဲ"

အကုန်လုံး ဝမ်ရိပေါ်ကို ယုံတာကြောင့် ရေသန့်ထဲ မုန့်တစ်ခုထည့်ရောကာ သောက်ကြည့်လိုက်သည်။ဘာမှမဖြစ်တော့မှ စိတ်သက်သာရာရသွားကာ ရေသန့်ကို မသန့်အောင်လုပ်ပြီးမှ သောက်ကြတော့သည်။

သူတို့အတွက် ဝမ်ရိပေါ်က ကယ်တင်ရှင်ကြီးဖြစ်သည်။အကုန်လုံး ရိပေါ်ကို ယုံကြည်ကြသည်။ရှောင်းကျန့်တောင် ဝမ်ရိပေါ်ကို လေးစားနေသည်။

"ရိပေါ်....မင်းက တော်လိုက်တာ....ဒါပေမဲ့ အတော်ဆုံးတော့ မဟုတ်ဘူး"

"ကိုယ်မဟုတ်ရင် ဘယ်သူလဲ"

"ငါလေ....ငါ"

"မင်းက ဘာလို့အတော်ဆုံး ဖြစ်သွားတာလဲ....မတန်မရာ"

ရီချုံးမိုက ရှောင်းကျန့်ပြောတာကို နားထောင်ပြီး မခံနိုင်သဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလို့ ငါမဟုတ်ရမှာလဲ....ဒီမှာ အတော်ဆုံးက ဘယ်သူလဲ"

"ဝမ်ရိပေါ်လေ"

"အေး....သူ့ကို ဘယ်သူပိုင်လဲ"

"....."

"ငါပိုင်တယ်လေ....ဒီလိုအတော်ဆုံးကြီးကို ပိုင်တဲ့ငါကမှ အတော်ဆုံးလေ...ဟုတ်တယ်မလား...ပေါ်ပေါ်"

"အွန်း....ကိုယ့်ကိုမင်းပိုင်တယ်"

လူတိုင်း "......"

ပြဇာတ်ငယ်;

ရှောင်းကျန့် "ရိပေါ်....ငါက ချောတယ်မလား"

ရိပေါ် "အွန်း....မင်းက အရမ်းချောတယ်"

ရှောင်းကျန့် "ရိပေါ်....ငါက အတော်ဆုံးမလား"

ရိပေါ် "အွန်း....မင်းက အတော်ဆုံးဘဲ"

ရှောင်းကျန့် "ရိပေါ်....မင်းက ဉာဏ်တုံးလိုက်တာ"

ရိပေါ် "အွန်း....ကိုယ်က ဉာဏ်တုံးတယ်"

ရှောင်းကျန့် "ရိပေါ်....ဒုတိယအထပ်က လူတွေက ရုပ်ဆိုးတယ်နော်"

ရိပေါ် "အွန်း....သူတို့ရုပ်ဆိုးတယ်"

လူတိုင်း "......"

Part (12)ဆက်ရန်...

Zawgyi

ဝမ္ရိေပၚဟာ ေရွာင္းက်န့္စကားေၾကာင့္ ထမင္းစားခန္းကထြက္သြားေလသည္။သူ႕အျပဳအမူေၾကာင့္ ေရွာင္းက်န့္က သူ႕ကိုစိတ္ဆိုးသြားၿပီဟု ထင္သြားကာ ငိုမဲ့မဲ့ျဖစ္သြားသည္။

"သူ....သူငါ့ကို စိတ္ဆိုးသြားတာလား"

"မဟုတ္ဘူး...စိတ္ပ်က္သြားတာ"

ဖန္မုဟန္က ေရွာင္းက်န့္ေမးတာကို ျပန္ေျဖၿပီး ထပ္ေပါင္းပင္ ေျပာလိုက္ေသးသည္။

"ဘာလို႔လဲ"

"မင္းက ခ်ီးပါရမွာေတာင္ ပ်င္းတဲ့သူမို႔လို႔"

"......."

ေရွာင္းက်န့္ ဖန္မုဟန္ကို မ်က္ေစာင္းထိုးလိုက္ၿပီး တျခားသူေတြအား သူတို႔ေကာအဲ့လိုထင္လားဆိုသည့္ အၾကည့္ျဖင့္ ၾကည့္ကာ ေမးလိုက္သည္။

လူတိုင္း ၿပိဳင္တူေခါင္းညိတ္ျပလိုက္ၾကသည္။ေရွာင္းက်န့္ စိတ္ညစ္သြားၿပီး သူ႕ဘဝႀကီးကိုသူ စိတ္ပ်က္သြားသည္။

"ခ်ီးပါရမွာကိုေတာင္ ပ်င္းလို႔မရဘူးလား"

"မရဘူး...ငါတို႔ေန႕စဥ္လုပ္ေနၾကအရာေတြကိုလုပ္ဖို႔ မပ်င္းရဘူး"

ေရွာင္းက်န့္ ထိုလူေတြကို တကယ္နားမလည္ပါ။သူတို႔ၾကည့္ရတာ ခ်ီးပါရတာကို ႀကိဳက္ပုံရသည္။ထို႔ေၾကာင့္ သူဘာသူ ခ်ီးမပါခ်င္တာကို တရားလာေဟာေနတာျဖစ္မည္။

ထိုစဥ္ ထမင္းစားခန္းထဲ ဝမ္ရိေပၚ ျပန္ဝင္လာသည္။သူက ေရွာင္းက်န့္ကို ေသခ်ာစိုက္ၾကည့္ၿပီး ေျပာလိုက္သည္။

"ဒီအထပ္မွာ အိမ္သာရွိတယ္..."

"......"

"အဲ့တာေၾကာင့္ အိမ္သာမရွိဘူးထင္ၿပီး အစားမစားဘဲ မေနနဲ႕....ဟိုမိန္းမႀကီးေၾကာင့္ ဗိုက္မဆာေပမဲ့ ကိုယ္ခံအားကေတာ့ ေလ်ာ့လာမွာ...ဒါ့ေၾကာင့္ စားမွရမယ္...ၿပီးေတာ့ အိမ္သာလည္း ရွိတယ္...ႀကိဳက္တဲ့အခ်ိန္ သြားလို႔ရတယ္"

"ရိေပၚ....မင္းက သိပ္ေကာင္းတာဘဲ"

ေရွာင္းက်န့္ ဝမ္ရိေပၚရင္ခြင္ထဲဝင္ကာ ေၾကာင္ေလးလို လုပ္ေနလိုက္သည္။သူခ်ီးမပါခ်င္တာ ပ်င္းလို႔ဆိုတာကိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ေျပာမွာမဟုတ္။ဝမ္ရိေပၚ အဲ့လိုမေတြးမိတာကိုဘဲ ေက်းဇူးတင္မိသည္။

ထိုအတြဲကိုျမင္ေနရတဲ့ လူတစ္ရာေက်ာ္ကေတာ့ သူတို႔ေတြ ဘာေၾကာင့္ faေတြ ျဖစ္ေနရတာလဲဆိုၿပီး ဝမ္းနည္းေနၾကသည္။ဟုတ္ပါသည္။ဒီဒုတိယအထပ္မွာ အတြဲဆိုလို႔ ေရွာင္းက်န့္နဲ႕ဝမ္ရိေပၚသာ ရွိပါသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ထိုအတြဲဘာလုပ္လုပ္ လူတိုင္းအၾကည့္ကေန ေျပးမလြတ္ေပ။

ထို႔ေနာက္ လူတိုင္းေရခဲေသတၱာထဲက မုန့္ေတြကိုထုတ္ကာ စားၾကေတာ့သည္။အစက အစားစားရင္ တစ္ခုခုျဖစ္မည္ဆိုး၍ တြန့္ဆုတ္ခဲ့ေသာ္လည္း ဘာမွမျဖစ္ၾက၍ အသားကုန္ စားၾကေတာ့သည္။

ဝမ္ရိေပၚက ေရွာင္းက်န့္စားဖို႔ကိုသာ ယူေပးၿပီး ေရွာင္းက်န့္ကိုဘဲ တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ေနသည္။ေဘးကလူေတြကေတာ့ ဒီလိုႀကီး roျပေနတာကို စိတ္ပ်က္သျဖင့္ မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ထားၾကသည္။

ေရွာင္းက်န့္တစ္ေယာက္ ေပါင္မုန့္စားေနရင္း ဝမ္ရိေပၚက သူ႕ကိုမ်က္ေတာင္မခတ္ဘဲ ၾကည့္ေနတာကို ေတြ႕တာေၾကာင့္ သီးသြားေလသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ေခ်ာင္းေတြဆိုးကာ ေရေတာင္းရေတာ့သည္။ဝမ္ရိေပၚက ေရကိုယူလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ တစ္ခုခုကို ရိပ္မိသြားဟန္ျဖင့္ ျပန္ခ်ကာ အခ်ိဳေရဘူးကိုဘဲယူၿပီး ေရွာင္းက်န့္အား တိုက္လိုက္ေလသည္။

"လူတိုင္း....ေရသန့္လုံးဝမေသာက္ၾကပါနဲ႕"

ဝမ္ရိေပၚက အကုန္လုံးကို သတိေပးစကားေျပာလိုက္သည္။သို႔ေသာ္ လူကတစ္ရာေက်ာ္ကာ အခ်ိန္မွီ မတားနိုင္လိုက္ေပ။

Ding-dong

အားးးး

လူဆယ္ေယာက္ရဲ႕ ေအာ္သံကို ၾကားလိုက္ရသည္။ထိုလူေတြဟာ နာက်င္စြာ ေအာ္ဟစ္ေနၿပီး သူတို႔ဝမ္းဗိုက္ကို ဖိထားသည္။ထို႔ျပင္ ေသြးေတြလည္းအန္ကာ ေသြးေတြထဲမွာ ငါးရွဥ့္လိုအေကာင္ေတြ ပါလာသည္

သူတို႔ေတြ ေနာက္ဆုံး မေအာ္နိုင္ေတာ့ဘဲ လဲက်သြားကာ ေသဆုံးသြားသည္။သူတို႔ ေသဆုံးသြားတာနဲ႕ သူတို႔ဗိုက္ထဲကေန ထိုအေကာင္ေတြအမ်ားႀကီး ထြက္လာေလသည္။

လူတိုင္းထိုျမင္ကြင္းေၾကာင့္ ေအာ္ဟစ္ကုန္သည္။ေရွာင္းက်န့္ကေတာ့ ဝမ္ရိေပၚက မ်က္လုံးကို ကာေပးထားသျဖင့္ အစအဆုံး မျမင္လိုက္ရေပ။

ဝမ္ရိေပၚ ေရွာင္းက်န့္ကို အရင္ကေတာ့မကာေပးဘဲ အခုမွ ကာေပးရတာကေတာ့ ေရွာင္းက်န့္အစားစားလို႔ မၿပီးေသးတာေၾကာင့္ပင္။ထိုျမင္ကြင္းေၾကာင့္ ေရွာင္းက်န့္ မစားဘဲေနမွာကို သူစိုးရိမ္မိသည္။သူက လူမဟုတ္သျဖင့္ ဘာမွမျဖစ္ေသာ္လည္း သူ႕အခ်စ္ကေလးကိုေတာ့ မဆာေလာင္ေစခ်င္ေပ။

"ဝမ္ရိေပၚ....ေရမေသာက္ဖို႔ မင္းသတိေပးလို႔ေပါ့....မဟုတ္ရင္ ငါတို႔အကုန္ေသမွာ"

"ဟုတ္တယ္....ဒါနဲ႕ ဘယ္လိုသိတာလဲ"

ဝမ္ရိေပၚက သူတို႔ေျပာတာကို ျပန္မေျပာေသးဘဲ ေရွာင္းက်န့္ကို ထိုျမင္ကြင္းနဲ႕ေဝးရာကို အရင္ေ႐ြ႕ကာ ေက်ာေပးခိုင္းလိုက္သည္။ၿပီးမွ မုန့္ေတြယူေပးၿပီး စားေစကာ ခုနက ေျပာတဲ့သူေတြကို ျပန္ေျဖေပးလိုက္သည္။

"ေရကူးကန္တုန္းကအျဖစ္အပ်က္ေၾကာင့္ ေရက အႏၱရာယ္ရွိနိုင္တယ္...ဒါေပမဲ့ ေရသန့္ဘဲ...အခ်ိဳရည္ေတြမပါဘူး...ၿပီးေတာ့ ေရကမသန့္ရင္လည္း အဆင္ေျပတယ္...ေရသန့္ထဲကို မုန့္တစ္ခုထည့္ ဒါမွမဟုတ္ အမႈန့္တစ္ခုခုထည့္ရင္ ေရကမသန့္ေတာ့ဘူး...အဲ့တာက အႏၱရာယ္မျဖစ္ဘူး... အဓိကက ေရၾကည္ၾကည္ ေရသန့္ဘဲ"

အကုန္လုံး ဝမ္ရိေပၚကို ယုံတာေၾကာင့္ ေရသန့္ထဲ မုန႔္တစ္ခုထည့္ေရာကာ ေသာက္ၾကည့္လိုက္သည္။ဘာမွမျဖစ္ေတာ့မွ စိတ္သက္သာရာရသြားကာ ေရသန့္ကို မသန့္ေအာင္လုပ္ၿပီးမွ ေသာက္ၾကေတာ့သည္။

သူတို႔အတြက္ ဝမ္ရိေပၚက ကယ္တင္ရွင္ႀကီးျဖစ္သည္။အကုန္လုံး ရိေပၚကို ယုံၾကည္ၾကသည္။ေရွာင္းက်န႔္ေတာင္ ဝမ္ရိေပၚကို ေလးစားေနသည္။

"ရိေပၚ....မင္းက ေတာ္လိုက္တာ....ဒါေပမဲ့ အေတာ္ဆုံးေတာ့ မဟုတ္ဘူး"

"ကိုယ္မဟုတ္ရင္ ဘယ္သူလဲ"

"ငါေလ....ငါ"

"မင္းက ဘာလို႔အေတာ္ဆုံး ျဖစ္သြားတာလဲ....မတန္မရာ"

ရီခ်ဳံးမိုက ေရွာင္းက်န့္ေျပာတာကို နားေထာင္ၿပီး မခံနိုင္သျဖင့္ ဝင္ေျပာလိုက္သည္။

"ဘာလို႔ ငါမဟုတ္ရမွာလဲ....ဒီမွာ အေတာ္ဆုံးက ဘယ္သူလဲ"

"ဝမ္ရိေပၚေလ"

"ေအး....သူ႕ကို ဘယ္သူပိုင္လဲ"

"....."

"ငါပိုင္တယ္ေလ....ဒီလိုအေတာ္ဆုံးႀကီးကို ပိုင္တဲ့ငါကမွ အေတာ္ဆုံးေလ...ဟုတ္တယ္မလား...ေပၚေပၚ"

"အြန္း....ကိုယ့္ကိုမင္းပိုင္တယ္"

လူတိုင္း "......"

ျပဇာတ္ငယ္;

ေရွာင္းက်န့္ "ရိေပၚ....ငါက ေခ်ာတယ္မလား"

ရိေပၚ "အြန္း....မင္းက အရမ္းေခ်ာတယ္"

ေရွာင္းက်န့္ "ရိေပၚ....ငါက အေတာ္ဆုံးမလား"

ရိေပၚ "အြန္း....မင္းက အေတာ္ဆုံးဘဲ"

ေရွာင္းက်န့္ "ရိေပၚ....မင္းက ဉာဏ္တုံးလိုက္တာ"

ရိေပၚ "အြန္း....ကိုယ္က ဉာဏ္တုံးတယ္"

ေရွာင္းက်န့္ "ရိေပၚ....ဒုတိယအထပ္က လူေတြက ႐ုပ္ဆိုးတယ္ေနာ္"

ရိေပၚ "အြန္း....သူတို႔႐ုပ္ဆိုးတယ္"

လူတိုင္း "......"

Part (12)ဆက္ရန္...