Nakangiti kong tiningnan ang repleksiyon ko sa salamin.... After all hindi pa rin naman pala impossible ang happy ending sa akin. Dahil eto na! Eto ang pruweba...

Suot ko ang isang silky satin A line boho, beach wedding dress beads applique...

Nasa deep v neck iyon at malaki ang bukas sa likod. Simple lang naman iyon, walang madami pang arte pero maganda.

Naka messy bun ang maitim at mahaba kong buhok, nakapaa lang din ako. Hindi naman pwedeng mag heels ako sa beach di ba?

Simple lang rin ang make up ko.

Nang makuntento ako sa hitsura ko ay lumabas na ako sa silid na pinagse-stayhan ko sa loob ng isa sa mga mamahaling hotel dito sa Panglao.

Suot ang aking gown, sumakay ako sa isang bangka kasama si mom at dad. Ang anak ko? Well andun na siya sa isla.

Hindi ito ang unang beses kong ikakasal, pero hindi ko maintindihan ang kaba at kasiyahan sa dibdib ko. Siguro ay dahil this time alam ko na hindi na ito peke. At mahal namin ang isa't isa.

"Ikakasal ka na ulit." Hindi ko man lang namalayan ang paglapit ni mom sa akin, nakangiti siya at alam kong masaya siya. Sumunod namang lumapit si dad.

"Sana hindi na maulit yung dati iha." Sabi ni papa, na phobia ata. Tinawanan ko na lang siya.

"Hinding hindi na pa, dahil this time. Alam kong mahal namin ang isa't isa." Paniguro ko. Sumilay naman ang nagagandahan nilang ngiti, napangiti naman ako. Kung may pinakamasaya man ngayon. Kami yun ng magiging asawa ko, at ng anak ko.

At alam ko yun....

I see my smiling self from my reflection in the mirror... Wearing a simple white long sleeve polo, and a beach shorts. I never ever thought that this day would come.

This is it.. This is the day

But why am I like this?

I can see myself smiling but why can I see sadness in my eyes?

Why can I see the loneliness deep down my soul?

Pinaling ko ang ulo ko. I should be happy.

Lumabas na ako ng aking silid at sumakay sa isang puting bangka... Nakakamangha lang, hindi limousine o kung ano pang mamahaling sasakyan ang naghihintay sa amin.

Naroon ang pamilya ko.

Si mama na nagsisimula nang umiyak...

Si papa na nakangiti lang na nakatingin sa amin...

At ang nakakatanda kong kapatid... Ang kuya ko na ngayon ay seryoso lang na nakatingin sa kung saan ngunit bakas ang saya sa kaniyang mukha.

Napalingon siya sa gawi ko, nginitian ko siya at ganun din naman ang ginawa niya. Maya maya pa'y nilapitan niya ako..

"Congrats..." Wika niya, at inabot ang kamay sa akin.

"Kuya." Sa unang pagkakataon ay tinawag ko siyang ganun.. Nginitian niya ako..

Aabutin ko na sana ang kamay niya nang yakapin niya ako at tinapik ang aking likod...

Ano man ang kahihinatnan ng lahat ng ito, alam kong tama ang naging desisyun ko.

Narating namin ang isla...

Ito ang unang beses na nakatapak ako sa gawing ito ng Pilipinas, tama nga'ng mayaman tayo sa likas na yaman...

Maputi ang pino nitong mga buhangin, may malalaking star fish ang makikita mo sa tubig. And speaking of tubig, napakalinaw ng tubig ng dagat na iyon. Malayo sa pulosyon, malayo sa mapanirang kamay ng mga tao...

Nakita ko ang mga matang masayang nakatingin sa amin, mga kapamilya ko at kapamilya ni Jelene. Malalapit na kaibigan, mga kilalang negosyante, kasosyo sa negosyo at kung sino sino pang mga kilalang personalidad.

But I don't care. Kasi kahit sino pa ang dumalo, hindi nila mababago ang takbo ng kasalang ito...

KAGAYA ng lahat ng groom, at groomsmen naroon ako at nakatayo at naghihintay sa may altar.... Mula sa malayo ay natanaw ko pa ang pagbaba ni Jelene sa bangkang kaniyang sinasakyan...

Napakaganda niya tingnan sa suot niyang simpleng wedding gown. Nakatakip ang kanyang viel sa kaniyang mukha ngunit hindi yun naging hadlang para makita ko ang kaniyang natural na kagandahan....

I MARRIED an angel....

NP: Beautiful in white (westlife)

Narinig ko ang pagtugtog ng awiting iyon, naging hudyat iyon para sa pagsisimulang maglakad ni Jelene,.

Napapikit ako at dinamdam ang maganda nitong liriko. At sa pagdilat ko ay naroon siya at nakangiting nakatingin sa akin...

Hindi ko alam kong sinadya niya bang maglakad ng dahan dahan para e cherish ang moment na iyon, o imahinasyon ko lang ang pagslo-slowmotion ng paligid. Basta ang alam ko.. Siya lang ang nakikita ko,,,, at kung pwede lang sana pabagalin ko pa ang oras para matagal siya'ng makarating sa gawi ko ay gagawin ko.

Sa kaniyang patuloy na paglalakad habang nakatingin sa akin ay nakita ko pa ang pagbuka ng kaniyang labi...

'Salamat' yun ang nabasa ko...

Yun lang at dahan dahang nagsibagsakan ang mga luha mula sa aking mga mata....

======================

Nasan na ba kase c Ryker😢😢😢😢😢😢