Stop crying Jelene and come with me, let's forget about everything." Napabitiw siya sa yakap ko at napatingin sa akin.

"Ryker? Umiyak ka?" Napansin niya pala ang namamaga kong mga mata.

"I just can't stand seeing you cry Jelene." Half of it was true, and half of it was a lie. And you know why. "But let's not think of any problem now. Why don't you come with me? Let's be happy. Forget about sadness and pain for a while. Will you come? With me?"Kahit sa huling pagkakataon man lang. Gusto kong idugtong ngunit pinigilan ko ang sarili ko. Inabotnko sa kaniya ang aking kamay.

After this I will give you up Jelene, you deserve to be happy.

Napangiti ako nang abutin niya ang kamay ko.

"Let's forget about sadness and pain for a while." Tatango tango niyang saad habang nakangiting inulit ang sinabi ko.

Agad ko siyang hinila papalapit sa akin at niyakap siya ng mahigpit, napangiti naman ako nang gumanti siya ng yakap. Susulitin ko ang huling mga sandaling akin pa siya.

Hinalikan ko siya sa ibabaw ng kaniyang ulo.

Matapos nun ay bumitiw ako sa yakap at marahan na hinila siya papunta sa garahe. I will make the best out of our last days in love.

Una ko siyang dinala sa isang nature inspired na restaurant.

Kumain kami dun nag picture taking, gusto ko lang ng remembrance. Babalik na ako Amerika at wala na akong plano pang bumalik dito.

Gusto kong maging masaya siya kaya kailangan ko siyang palayain.

Narating namin ang lugar na hindi ko pa kailanman narating buong buhay ko...

Isa iyong lugar na malayo sa kabihasnan, maraming puno sa paligid. At may malaking kapatagan sa gitna.

Maraming mga bulaklak duon, paruparu, at mga dragon flies.

Nilatag ko ang tuwalya na kulay puti sa damuhan, mabuti na lang at meron akong ganito sa kotse. Umupo kami duon ni Jelene, ipinulupot ko ang braso ko sa beywang niya. Kung tutuusin ay para kaming nasa fairy tale.

Ako ang prinsipe at siya ang prinsesa, pero hindi ako magiging hari niya. Aminin ko man o hindi. Ilang oras mula ngayon ay palalayain ko na siya.

Ibibigay sa totoong nagmamay ari sa kaniya.

Nilagay ko sa harapan namin ang mga pagkaing nabili namin sa supermarket bago namin marating ang lugar na ito. Sa totoo lang plano ko talaga siyang dalhin sa beach resort na pag aari ko, pero nang tinawag ako ng kalikasan on the way sa beach ay natagpuan ko ang lugar na ito na nagpahanga sa akin. Kaya dinala ko na si Jelene.

"Jel? Ano bang pangarap mo?" Tanong ko na nakatingin sa isang kulay puti'ng paru-paro.

"Mula pagkabata wala na talaga akong maraming pangarap, gusto ko lang talaga magkaroon ng masayang pamilya. Hindi ko pinangarap na mging doktor, nurse, o kahit ano." Sabi niya at inihilig ang ulo niya sa balikat ko.

Hinalikan ko siya duon.

'Ako sana yung magbibigay sayo nun, kaso alam kong hindi ako ang gusto mo.'

Hinalikan ko siya sa ulo niya. Ang amoy niya ay kagaya ng mga bulaklak sa paligid, presko at napakabango.

ALAS SINKO ng marating namin ang beach resort ko. Nakita ko ang pagkamangha sa maganda niyang mukha.

Napangiti na lang ako.

"Maganda ba?" Paniniguro ko.

"Napaka Ryker, napakaganda." Nakangiti siya habang sinasabi iyon.

Niyakap ko siya mula sa likod at inilagay ang baba ko sa balikat niya.

"Dito ko planong itayo ang bahay at pamilya natin Jelene." Naramdaman ko ang pagkabigla niya. Mas lalo akong nalungkot sa naging reaksiyon niya. Matagal kong pinaghandaan ang bagay na iyon pero mukhang wala man langbiyon sa plano niya. Nagulat pa nga siya ang e open up ko iyon.

Nang papalubog na ang araw ay naupo kami sa baybaying dagat. Sa pino at maputi nitong buhangin.

Nasa gitna siya ng mga hita ko at yakap ko ang maliit niyang katawan. Amoy na amoy ko ang bango niya. Akalain mo nga namang kahit papalubog na ang araw ang bango bango pa rin niya.

"Ano nga pala ang perfume mo hon?" Curious ko na tanong.

"Alam mong allergic ako sa perfume Ryker." Oo nga naman nakalimutan ko nga pala. Hindi pala siya nag peperfume. Napakabango ng natural niyang amoy.

"Ang ganda tingnan ng papalubog na araw." Naramdaman ko ang pagsandal niya sa katawan ko. Itinuko ko ang dalawa kong kamay sa likod para protektahan ang bigat namin.

"Tama ka." Sang ayon ko.

'Ngunit kagaya ng papalubog na araw na iyan ay ang papalubog ko ring pag-asa na maging akin ka. Dahil alam kong ilang oras na lang mula ngayon sa kaniya ka na'

That restau is not actually in the Philippines, somewhere in UAE ata yun.... Cttro....

Imagination lang naman hehehe

=============