《Tomorrow》Tomorrow Part-14 (Z+U)
Advertisement
#zawgyi
Lisa တစ္ေယာက္ Rosကို ေက်ာင္းအျပင္သုိ႔ ေခၚလာၿပီး Mini ကစားကြင္း အေသးစားေလးသုိ႔ ေခၚသြားေလသည္
"Lisa....ငါ မကစားခ်င္ေသးဘူး...."
"ဘာလုိ႔လည္း ႐ႈံးမွာေျကာက္လုိ႔လား ...."
"Haha မေၾကာက္တတ္ဘူး...."
"ဒါဆုိ ေဆာ့မယ္ေလ ....."
Lisa တစ္ေယာက္ basketball တစ္လုံးကုိ ေကာက္ယူၿပီး စိန္ေခၚလုိက္သည္
"Okေလ ၿပိဳင္ၾကတာေပါ့ ငါ အမ်ားဆံုး goal သြင္းႏုိင္ရင္ ငါ့ကုိ ေရခဲမုန္႔ ၀ယ္ေကြၽးရမယ္....."
"လက္ခံတယ္....ငါႏုိင္ရင္ေတာ့ နင္ ထပ္မငုိေတာ့ဘူးလုိ႔ ကတိေပးရမယ္....."
Ros တစ္ေယာက္ Lisaရဲ႕ စကားေၾကာင့္ အ့ံျသသြားေလသည္
ဒါေပမယ့္ Ros တစ္ေယာက္ ေဘာလုံးကုိ ေကာက္ကုိင္ၿပီး ျခင္းထဲသုိ႔ ထည့္လိုက္သည္
Lisa တစ္ေယာက္ Ros ေဘာလုံး စပစ္ေတာ့ ညစ္ၿပီေလ......Ros ႐ႈံးေအာင္ မ်က္လုံးကုိ လက္နဲ႔ပိတ္လုိက္ ေဘးနားကေန စိတ္႐ႈပ္ေအာင္ စလုိက္နဲ႔ ၾကာေတာ့ Rosမွာ ေဘာလုံး သိပ္မသြင္းႏုိင္ ငါးမွတ္သာရေလသည္
Lisa အလွည့္ေရာက္ေတာ့ Ros ညစ္ေသာ္လည္း မရ Lisaမွာ ႀကိဳးစားကာ အသားကုန္သြင္းေလသည္
"Yeah i win...."
"...."
"နင္ ကတိတည္ရမယ္ေနာ္ Ros...."
"Gomawo Lisa.....ငါ့ကုိ ေပ်ာ္ေအာင္ လုပ္ေပးလို႔....."
Lisaမွာ ခဏခဏ ငုိထားလုိ႔ မုိ႔ေမာက္ေနတဲ့ Rosရဲ႕ မ်က္လုံးေတြကုိ ၾကည့္ၿပီး သက္ျပင္းခ်မိလုိက္သည္
အခုေနာက္ပုိင္း Joy က သူ႔ကုိ ေ႐ွာင္ေသာ္လည္း Ros အရင္ကလုိ မဟုတ္ေတာ့......မငုိေတာ့ဘဲ သူလုပ္စရာ႐ွိတဲ့အလုပ္ေတြကို ပုံမွန္လုပ္ေန၏
ဒါေပမယ့္ Joyမွာ ေက်ာင္းပ်က္ေနတာ သုံးရက္ေလာက္႐ွိေသာေၾကာင့္ Ros စိုးရိမ္စိတ္ပူလာျပန္သည္
ေနာက္ဆုံး Joyရဲ႕ အိမ္ကို လုိက္သြားေတာ့ Wendyမွာ Joyရဲ႕ အခန္းထဲသုိ႔ လုိက္ပုိ႔ေလသည္
"Joy....ေနမေကာင္းဘူးလား....."
"ေကာင္းပါတယ္....."
"Joy ငါ ေတာင္းပန္ပါတယ္..... "
"Ha...နင္က တစ္ခ်ိန္လုံး ေတာင္းပန္ေနတာဘဲ.....ဘာေၾကာင့္ ေတာင္းပန္ေနတာလည္း...."
Joy ရယ္ၿပီး ေျပာလုိက္သည္
"ငါ....ငါ နင့္ကုိ နာက်င္ေအာင္ လုပ္မိလို႔....."
"ငါ ဘာေၾကာင့္ နာက်င္ေနတာလည္းဆုိတာ နင္သိလား......"
Joy ေမးခြန္းကုိ Ros ျပန္မေျဖဘဲ တိတ္ဆိတ္ေန၏
"Seulgi ....သူ ငါ့ကုိ သတိေပးတယ္.....ဒါေပမယ့္ ငါ....ငါ လက္မခံဘဲ ငါ သူ႔စကားကုိ နားမေထာင္ခဲ့ဘူး...နင္ ငါ့ကုိ ခ်စ္တယ္လုိ႔ဘဲ ထင္ခဲ့မိတာ.....ကဲ Ros...ငါ့ကုိ အမွန္တုိင္း ေျပာဖုိ႔ အခ်ိန္ေရာက္ၿပီ...."
Ros မ်က္ရည္ေတြ က်လာၿပီး
"Omm ဟုတ္တယ္... Lisaကုိ ငါခ်စ္တယ္....ဒါေပမယ့္ နင့္ကုိလည္း ငါခ်စ္တယ္....Joy......."
"No...Ros....Lisaကိုဘဲ နင္ခ်စ္တာပါ....ငါက နင့္သူငယ္ခ်င္းမုိ႔ နင္ ငါ့ကုိ ခ်စ္တာပါ....."
Joy နာက်င္ေနေတာင္ အမွန္တရားကုိ လက္ခံရမယ္ေလ....
Ros မွာ Joyေဘးနား သြားထုိင္ၿပီး Joyရဲ႕ လက္ကုိ ဆုပ္ကုိင္လုိက္သည္
Joy တစ္ေယာက္ မငုိမိေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး Rosရဲ႕ လက္ကို နမ္းကာ
"Ros.. ..ငါတုိ႔ လမ္းခြဲရေအာင္ .."
Ros ေခါင္းခါၿပီး ျငင္းေလသည္
"No...Joy ငါ နင္နဲ႔ လမ္းမခြဲႏုိင္ဘူး..."
"Ros နင္ ေသခ်ာစဥ္းစားသင့္ၿပီ နင့္ခံစားခ်က္ကုိ.....ငါနဲ႔ လမ္းခြဲတာ အေကာင္းဆုံးဘဲ ငါထင္တယ္...."
Joy ေျပာၿပီး မငုိမိခင္ အခန္းထဲက ထြက္သြားဖို႔ ႀကိဳးစားေလသည္
#Tbc
#Unicode
Lisa တစ်ယောက် Rosကို ကျောင်းအပြင်သို့ ခေါ်လာပြီး Mini ကစားကွင်း အသေးစားလေးသို့ ခေါ်သွားလေသည်
"Lisa....ငါ မကစားချင်သေးဘူး...."
"ဘာလို့လည်း ရှုံးမှာကြောက်လို့လား ...."
"Haha မကြောက်တတ်ဘူး...."
"ဒါဆို ဆော့မယ်လေ ....."
Lisa တစ်ယောက် basketball တစ်လုံးကို ကောက်ယူပြီး စိန်ခေါ်လိုက်သည်
"Okလေ ပြိုင်ကြတာပေါ့ ငါ အများဆုံး goal သွင်းနိုင်ရင် ငါ့ကို ရေခဲမုန့် ဝယ်ကျွေးရမယ်....."
"လက်ခံတယ်....ငါနိုင်ရင်တော့ နင် ထပ်မငိုတော့ဘူးလို့ ကတိပေးရမယ်....."
Advertisement
Ros တစ်ယောက် Lisaရဲ့ စကားကြောင့် အံ့သြသွားလေသည်
ဒါပေမယ့် Ros တစ်ယောက် ဘောလုံးကို ကောက်ကိုင်ပြီး ခြင်းထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်
Lisa တစ်ယောက် Ros ဘောလုံး စပစ်တော့ ညစ်ပြီလေ......Ros ရှုံးအောင် မျက်လုံးကို လက်နဲ့ပိတ်လိုက် ဘေးနားကနေ စိတ်ရှုပ်အောင် စလိုက်နဲ့ ကြာတော့ Rosမှာ ဘောလုံး သိပ်မသွင်းနိုင် ငါးမှတ်သာရလေသည်
Lisa အလှည့်ရောက်တော့ Ros ညစ်သော်လည်း မရ Lisaမှာ ကြိုးစားကာ အသားကုန်သွင်းလေသည်
"Yeah i win...."
"...."
"နင် ကတိတည်ရမယ်နော် Ros...."
"Gomawo Lisa.....ငါ့ကို ပျော်အောင် လုပ်ပေးလို့....."
Lisaမှာ ခဏခဏ ငိုထားလို့ မို့မောက်နေတဲ့ Rosရဲ့ မျက်လုံးတွေကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချမိလိုက်သည်
အခုနောက်ပိုင်း Joy က သူ့ကို ရှောင်သော်လည်း Ros အရင်ကလို မဟုတ်တော့......မငိုတော့ဘဲ သူလုပ်စရာရှိတဲ့အလုပ်တွေကို ပုံမှန်လုပ်နေ၏
ဒါပေမယ့် Joyမှာ ကျောင်းပျက်နေတာ သုံးရက်လောက်ရှိသောကြောင့် Ros စိုးရိမ်စိတ်ပူလာပြန်သည်
နောက်ဆုံး Joyရဲ့ အိမ်ကို လိုက်သွားတော့ Wendyမှာ Joyရဲ့ အခန်းထဲသို့ လိုက်ပို့လေသည်
"Joy....နေမကောင်းဘူးလား....."
"ကောင်းပါတယ်....."
"Joy ငါ တောင်းပန်ပါတယ်..... "
"Ha...နင်က တစ်ချိန်လုံး တောင်းပန်နေတာဘဲ.....ဘာကြောင့် တောင်းပန်နေတာလည်း...."
Joy ရယ်ပြီး ပြောလိုက်သည်
"ငါ....ငါ နင့်ကို နာကျင်အောင် လုပ်မိလို့....."
"ငါ ဘာကြောင့် နာကျင်နေတာလည်းဆိုတာ နင်သိလား......"
Joy မေးခွန်းကို Ros ပြန်မဖြေဘဲ တိတ်ဆိတ်နေ၏
"Seulgi ....သူ ငါ့ကို သတိပေးတယ်.....ဒါပေမယ့် ငါ....ငါ လက်မခံဘဲ ငါ သူ့စကားကို နားမထောင်ခဲ့ဘူး...နင် ငါ့ကို ချစ်တယ်လို့ဘဲ ထင်ခဲ့မိတာ.....ကဲ Ros...ငါ့ကို အမှန်တိုင်း ပြောဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ...."
Ros မျက်ရည်တွေ ကျလာပြီး
"Omm ဟုတ်တယ်... Lisaကို ငါချစ်တယ်....ဒါပေမယ့် နင့်ကိုလည်း ငါချစ်တယ်....Joy......."
"No...Ros....Lisaကိုဘဲ နင်ချစ်တာပါ....ငါက နင့်သူငယ်ချင်းမို့ နင် ငါ့ကို ချစ်တာပါ....."
Joy နာကျင်နေတောင် အမှန်တရားကို လက်ခံရမယ်လေ....
Ros မှာ Joyဘေးနား သွားထိုင်ပြီး Joyရဲ့ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်
Joy တစ်ယောက် မငိုမိအောင် ကြိုးစားပြီး Rosရဲ့ လက်ကို နမ်းကာ
"Ros.. ..ငါတို့ လမ်းခွဲရအောင် .."
Ros ခေါင်းခါပြီး ငြင်းလေသည်
"No...Joy ငါ နင်နဲ့ လမ်းမခွဲနိုင်ဘူး..."
"Ros နင် သေချာစဉ်းစားသင့်ပြီ နင့်ခံစားချက်ကို.....ငါနဲ့ လမ်းခွဲတာ အကောင်းဆုံးဘဲ ငါထင်တယ်...."
Joy ပြောပြီး မငိုမိခင် အခန်းထဲက ထွက်သွားဖို့ ကြိုးစားလေသည်
#tbc
Advertisement
- In Serial58 Chapters
To Conquer Fate
The Dimension Wars almost broke the very fabric of reality, each dimension and race struggling for supremacy in the fight to obtain the resources located in the void between dimensions. Under threat of their home worlds disappearing into the void, the major races and dimensions gathered together to form a truce, stopping the endless conflict. After decades of meetings and deliberation The Tower was born. A colossal structure formed in the void, The Tower would act as a proving ground, a place where each race could send a champion to compete. The higher their champion climbed, the more resources their race had access to. Waking up naked with his memories sealed, Tormacc must climb The Tower. During his climb a chance encounter lets him in on a secret that would cost him his life should its knowledge get out. Burdened by the knowledge now in his possesion, and the responsibility that brings, he has to rely on vague impressions of his people and a sense of honor to push himself forward. But without any actual memories of his home planet he has no idea what his life was like before entering The Tower, or what those memories would reveal to him once unsealed.
8 96 - In Serial10 Chapters
Eating Gods, Becoming Beasts
Over countless lifetimes, Bu Bian has always squandered his potential on drunken schemes and foolhardy attempts to become rich. Only his endless ability to kiss up to the almighty judge of the afterlife has kept him from being thrown into hell. When his latest reincarnation ends in another disaster of his own making, the judge sets him an ultimatum -- redeem his thoroughly filthy karma in a single lifetime, or be sentenced to ten-thousand years of suffering, Alas, Bu Bian might well be incurable, and his attempts to do good can only lead to even worse disasters.
8 169 - In Serial8 Chapters
181: Dark Vision
Task Force 181 was established in 2018 under Mr Wojtek Wojciechowski’s direction. Everything was obscure until the new director took over. From then on, everything changes, members of the 181 are no longer carry out routine duties. Gradually, they realized, they would be under tremendous pressure from many sides, and their responsibility would be exceedingly influential. Will 181 fulfil the responsibility? Or will they fail and die in dishonour?
8 93 - In Serial50 Chapters
Abnormal
Millie is a 17 years old girl, she attended Peri high, an Unordinary school in an Unordinary world. Where almost everyone is born with a quirk and a rank, but not everyone, 0.004% of the population are cripples, a non magic folk, kinda like muggle in Harry Potter. Peri High is a popular school known for their powerful students and...where high tiers look down on low tiers, thinking they're better with a higher level and more important (It's actually really normal in this city) Millie kept herself on low profile, lying about her quirk and rank, she pretended to be a cripple, wanting to make real friends who doesn't care about her rank and quirk. While hiding a dark secret, trying to hide and forget her past, she stayed hidden. A new kind of Unordinary.
8 92 - In Serial29 Chapters
Lost in the Echo
Wanting to leave his former life behind, Aarav was on his way to the United States when his flight crashed. Regaining consciousness, he realized he was not on Earth but a different planet, a different world where days and nights were much longer, plants and animals were something never seen on Earth and the nights were never dark. They were blue. And it was much more technologically advanced than Earth with space travel was the norm. Not just technology, magic too. He was a former military officer. Surviving in the harsh territory was not an issue for him. But there were other survivors with him. Other survivors included a hard-working doctor and his family of four, a chatter-box archaeologist and his son, a group of the Korean boy band, a Japanese student, a pilot, few air hostesses, a group of British youngsters and many usual salary workers. The natives of the planet aided them and suggested them to go to Elysium, a place few billion lightyears away, laced with advanced magic and technology where dreams come true. To reach Elysium, they faced many ups and downs. They get betrayed, scammed, stranded, and even lost their lives. They chose various paths to reach their goal, to get back home.
8 175 - In Serial37 Chapters
Skinny (Cameron Dallas fanfic)
Fat. Is what I see myself as every time I look into the mirror. There's no escaping it. All I see is an over weight girl standing in front of a mirror. These thoughts have been clouding my mind ever sense I entered high school. I see all these people looking at me, judging me on everything I do. My weights never going to be good enough, not until I'm Skinny.
8 199
Prev Chap
Next Chap
Chap List
Boy
Girl
