《chocolate and ice》part19
Advertisement
Baekhyun prov
تازه ماشین راه افتاده بود ، با اینکه هنوزم دستم تیر میکشید ، اما اونقد از اتفاقای پیش اومده تعجب زده و هیجانزده بودم که نمیتونستم توجه خاصی به درد بکنم
هردو انگار باورمون نشده بود که چی پیش اومده ، و فقط ساکت زل زده بودیم به خیابونی که از جلوی چشم هامون رد میشد
▪︎: اگه نمیدونستم جونگین هیونگ زن و بچه داره و سهون استریته میگفتم جونگین مخ سهونو زده!!
سهون به طرز عجیبی باهامون راه اومد!
بالاخره حرفی که تو ذهنم داشت چرخ میخورد رو بلند گفتم! اما بلند گفتنش بنظرم حتی از وقتی تو ذهنم بود مسخره تر بود!
چانیول به نشونه موافقت سر تکون داد : به طرز مسخره ای موافقم ..!
برای لحظه ای بهش نگاه کردم و هردو خنده ی کوتاهی کردیم
با دیدن چال گونش موقع خندیدن ، حس دوست داشتنش انگار از توی قلبم به همه سلول های بدنم پمپاژ شد
به بیرون نگاه کردم که خیابون خلوت بود ، هوا کمی سرد بود و زمینا از بارون چند ساعت قبل خیس شده بودن ، دلم میخواست حسش کنم ، حسش کنم که واقعیه! که کنارمه..
بدون اینکه بیشتر فکر کنم ، یهو بلند شدم و با انعطاف عجیبی که از کمرم و پاهام نشون دادم خودمو روی صندلی راننده و روی پاهای چانیول کشیدم ،
چانیول با خنده ی متعجبی سعی کرد کنترل ماشین رو از دست نده : هی هی! چیکار میکنی؟
با جا به کردن خودش کمی جام رو راحت کرد ، با تشکر از پاهای درازش و فضای بزرگ ماشین و جثه ی ریزه میزه ی من ، اونقدم پوزیشن سختی نبود!
فرمون رو گرفتم : من فرمون رو دارم ..! یهو دلم خواست رانندگی کنم! بده؟
با خنده ای دستاش دور کمرم حلقه کرد و به خودش فشارم داد: اتفاقا .. خیلی هم خوبه! فقط حواست باشه تصادف نکنیم بمیریم!
و خوب این سوالش مجبورم کرد شروع کنم راجب احتمال خیلی ضعیفِ مردن با تصادف با سرعت کمتر از ۸۰ کیلومتر بر ساعت ، تو یه خیابون خلوت و از همه مهم تر وقتی سوار یه رولز رویسِ لعنتی هستیم بهش بگم!
تازه توضیحات جامع راجب احتمال مردنمون رو تموم کرده بودم که چانیول فرمون رو پیچید سمت راست و خیلی سریع ترمز کرد
قبل اینکه بتونم بپرسم چرا اینکارو کرد ، چانیول کمی چرخوندم و لباش رو به لبام کوبوند
دستام رو دور گردنش حلقه کردم و با انعطاف خیلی بیشتر و عجیب تری که از بدنم نشون دادم ، روی صندلی چرخیدم و حالا با زانوهام کنار ران هاش روی پاش بودم و داشتم می بوسیدمش و بوسیده میشدم!
حس لبای نرم و خیسش روی لبام ، باورِ واقعی بودنش رو راحت تر میکرد
لذت و جریان برقی که از لب هاش به بدنم منتقل میشد عجیب ترین حسی بود که تجربه کرده بودم!
بین بوسه توی دهنش تقریبا نالیدم: چان.. سهون!
چانیول دستاش رو روی کمرم گذاشت و سمت خودش فشار داد: سهون گفت تو خونتون نیام! نگفت بوست نکنم تو ماشین..!!
باخنده دستامو توی موهاش فرو کردم و بوسه رو عمیق تر کردم
....................
..............
Author prov
کریس بوسه ای به لبای جونگین زد: منم بازی؟
جونگین همراه خنده ی ارومی با دست چپش صورت کریس رو گرفت و برای بوسه ی شلخته ای جلو کشید ،
کریس مشغول بوسه اش با جونگین بود که حس کرد کمی به عقب کشیده شد و بعد سهون روی پاهاش نشسته بود و یقه اش توی دستش بود
Advertisement
+: هی! توی لعنتی.. اونو بوس نکن! نه جلوی من!
لحنش شل بود، کمی خم شد تا لب های مرد رو به دهن بگیره
جونگین ، کمی توی جاش چرخید تا از بوسه ی حرفه ایِ سهون و کریس دید بهتری داشته باشه ، به طرز عجیبی صحنه ی بوسه ی دوتا مرد رو به روش تحریک امیز بود ، حتی با اینکه تصاویر گیج کننده بودن و منقطع شدن زمان باعث میشد آگاهی از اتفاقی که همین الان درحال اتفاق بود نداشته باشه
با چند پلک پشت سرهم ، جونگین لحظه ای پایین اومد* و اون موقع بود که با دیدن سهون روی کریس و بوسه ی خیسشون ،
اخم کرد: اوه..! اون سهونه! و اون یکی من نیستم!شت!
قبل اینکه دست کریس از شلوار سهون وارد شه ، مچ کریس رو گرفت و سهون رو به طرف راست و اونطرف ماشین هل داد تا از هم جدا شن که چون سهون شل بود خیلی راحت به طرف راست افتاد
-: هی هی..! وات د فاک کریس؟ قرار نیست به دست بزنی!
و همزمان سعی میکرد کریس و سهون رو که نمیخواستن جدا بشوند از هم جدا کنه و بینشون قرار بگیره، ولی قبل اینکه بتونه کامل بینشون قرار بگیره دوباره بالا بود* و با تشکر از صفر شدن زمان ، و عقب موندن ذهنش از حرکت هاش ، قصد از انجام کاری که میخواست بکنه براش پیچیده شد ، پس توی همون موقعیت ، که یکی از پاهاش کاملا لای پای کریس بود و خودش کمی بلند شده و به طرف کریس خم شده بود که برای عبورش از روی کریس بود ، خشکش زد و با قیافه ی گیجی به کریس نگاه کرد: یادم نمیاد داشتی چیکار میکردی یا میخواستم چیکار کنم! ولی یادمه از دستت عصبانی شده بودم! تو یادته چیکار کردی؟ یا میخواستم چیکار کنم؟ یا داشتیم چیکار میکردیم؟
کریس لباشو جلو داد: داشتم بوست میکردم فک کنم!
جونگین خندید و کمی خودش رو به کریس مالید: لعنتی پس ادامش بده
قبل اینکه لب کریس روی لب جونگین قرار بگیره ، سهون محکم دهن جونگین رو گرفت و کنار هلش داد
+: بهت گفتم بوس نکن کریس! از روی جونگین پاشو وگرنه..
و بقیه ی حرفش رو ادامه نداد و فقط جونگین رو به عقب هول داد
کریس گیج به سهون نگاه کرد: وگرنه چی؟
سهون به کریس که حالا دوباره خودش روش قرار گرفته بود نگاه کرد : من که گفتم
جونگین: نگفتی!
کریس خنده ی شل و ولی کرد: نه گفت راست میگه منم یچیزایی شنیدم!
جونگین : ولی تو همین الان پرسیدی بقیه اش چی! فک کنم توام نشنیدی!
سهون مشغول باز کردن کمربند کریس شد: وای جونگین! وقتشه به شرطمون عمل کنم و برات ساک بزنم!من واقعا الان دلم میخواد برات ساک بزنم!
کریس اخم کرد: ولی من که جونگین نیستم! هستم؟!
نمیدونم ولی من جونگین رو میخوام..! خیلی زیاد!
دستش کمر جونگین رو گرفت و به خودش چسبوندش ،
جونگین درحالی که نگاهش به سهون بود توی گردن کریس فرو رفت و مشغول بوسه شد
سهون دستش داشت کریس رو اماده میکرد ، زبون کریس توی دهنش میچرخید که پایین اومد و خودشو درحال بوسیدن کریس دید ؛ با ترس عقب پرید
+: وات د فاک! من چرا دارم تورو بوس میکنممم! اوه شششت!
از روی کریس پاشد و جونگین رو به عقب هل داد: هی.. شمادوتا .. تمومش کنین
و سیلی ارومی به جونگین که نمیخواست دست از بوس کردن کریس برداره زد
Advertisement
با سیلی ، جونگین سرشو از گردن کریس دراورد و به سهون نگاه کرد: چی شده؟
سهون اخم کرد: توی احمق چرا میری بالا این درازو بوس میکنی؟!
جونگین: نه من کِی بوسش کردم؟
سهون با چرخوندن چشم هاش توی حدقه فقط سعی کرد بین جونگین و کریس قرار بگیره اما جونگین نذاشت
-: هی چیکار میکنی؟! الان بیای وسط میخوای برای کریس ساک بزنی! من نمیخوام به کس دیگه دست بزنی
سهون اخم کرد : ولی لعنتی من گی نیستم! و نمیخواستم براش ساک بزنم!این امکان نداره
کریس خندید: نه نه اشتباه نکن! تو میخواستی ساک بزنی! پس فقط انجامش بده
جونگین چشم غره ای به کریس رفت و بعد رو به سهون شد: فکر کنم دو دقیقه پیش داشتی کریس رو جونگین صدا میزدی و میگفتی میخوای براش ساک بزنی
ولی گِس وات؟
(با انگشت اشارش به خودش اشاره کرد) : جونگین منم
سهون قهقه زد:نه بابا؟جدی؟ این عجب سمی* بود لعنتی! مدت ها بود اینطوری بالا نرفته بودم ! تو پایینی؟ یا بالا؟
جونگین باخنده سر تکون داد: نمیدونم واقعا
سهون با ته مونده ی خنده اش به کریس که ساکت به هردو تا نگاه میکرد ، اشاره زد: این چشه؟
جونگین شونه ای انداخت بالا: این چت میکنه ساکت میشه! برعکس همیشه که خیلی زر ..
با بوسه ی یهوییِ سهون که تقریبا از روی کریس رد شده بود تا بهش برسه ساکت شد ! حرکت لب های سهون روی لب هاش باعث میشد همه ی تمرکز فقط روی خیسی و لذتی که به بدنش وارد میکرد باشه البته اگه لمس دست های کریس که بین بدن هاشون میچرخید رو فاکتور میگرفت.!
(*توضیحات:
-:پایین و بالا اصطلاحیِ که برای حالتی که توی چِتی ایجاد میشه بکار میبرن
طرف بالاس درواقع یعنی توی ماکزیمم حالتی که مواد روی مغز ایجاد میکنه هست و توی حال خودش نیست و فقط خود فرد متوجه میشه
و وقتی پایین میاد یعنی تو حالت عادی تری قرار دارن
و اصولا وقتی چت میکنن بالا و پایین میرن و مداوما بالا نمیمونن
کل این حالت ها از فرد به فرد کاملا متفاوته. و به خود شخص بستگی داره.
اما این حالاتی که به قلم دراومده ، الکی نیست :)
-: سم اصطلاحه و تقریبا معنی اینکه گلش قوی بود داره.. )
............
چند دقیقه ای میشد جونگین از عملیاتِ وسطِ کریس و سهون نشستن پیروز بیرون اومده بود و حالا جونگین کمی به حالت عادی نزدیک شده بود و جز گیجی جزئی و منقطع شدن زمان ، حالت دیگه ای نداشت ، میدونست بخاطر اینه که از همه کمتر کشیده بود
اما سهون که تا بالا میرفت سعی داشت از وسط جونگین رد شده و خودش رو به کریس که فکر میکرد جونگینه برای ساک زدن نزدیک کنه ؛ داشت حسابی روی اعصابش خط مینداخت و البته بوسه های گاه و بیگاه کریس روی گردن و لمس هاش فقط موقعیت رو بدتر میکرد ، داشت تحریک میشد و این افتضاح بود!
دست کریس رو که سعی داشت از شلوارش داخل شه گرفت و عقب هل داد و همزمان دست سهون که داشت تو شلوار کریس میرفت رو گرفت: لعنت بهتون! دیگه من غلط بکنم با شما دوتا همزمان چِت کنم!
و رو به راننده داد زد: چرا نمیرسیم؟
راننده ترسیده از شیشه ی وسط به جونگین نگاه کرد: قربان شما نگفته بودین کجا برم! برای همینم من دارم تو خیابونا الکی چرخ میزنم!
جونگین توی پیشونی خودش زد ، قبل اینکه بتونه حرف بزنه سهون با هومی سکسی کنار لاله ی گوشش که درحال بوس کردنش بود مشغول ور رفتن با عضوش شده بود و کریس درحال بوس کردن گردنش بود ،
با نفس کشداری سعی کرد صداش نلرزه: اول برو خونه کریس! اینو پیادش کنیم..تا همین الان پرتش نکردم وسط خیابون!!!
کریس رو به عقب هل داد و سعی کرد دستای سهون رو از خودش دور کنه : لعنت بهتون
و سرش رو به پشتی صندلی کوبید
............
.................
ماشین جلوی خونه ی سهون نگه داشت ، جونگین درحالی که لباسای سهون رو که شلخته و نصفه نیمه باز بودن رو میبست غر زد: محض رضای خدا.. سهون سعی کن میری بالا حرف نزنی تا گند نزنی! فقط برو بخواب تا این کوفتی از سرت بپره!
سهون چشم هاشو توی حدقه چرخوند و مک محکم دیگه ای به لب پایین جونگین زد: نمیخوام
جونگین پشت گردن سهون رو گرفت و بوسه رو عمیق کرد
راننده که جونگین بهش گفته بود اگه حرکت های عجیب نشون داد نذاره کارش پیش بره و کاری که باید انجام بده رو مرتب بهش یاداوری کنه ، گلوشو صاف کرد: قربان ، قرار بود سهون بره خونه! یادتون نره
سهون ، وقتی جونگین لبش رو ول کرد و عقب رفت یکی محکم به پشت سر راننده کوبید: هی ! چرا خفه نمیشی؟
با بلند شدن صدای خنده ی جونگین ، راننده فقط سرش رو گرفت و چشم غره ای از آینه به سهون رفت: قربان لباسا رو چک کنین و بفرستینش خونه
جونگین که دوباره فهمیده بود باید چیکار کنه ، برای بار اخر شلوار و لباسای سهونو مرتب کرد ، زیپش رو بالا کشید و سمت دری که ۱۵ دقیقه بود باز بود اما سهون ازش پیاده نمیشد هولش داد: باید بری عزیزم! بکهیون منتظرته
سهون چشم هاشو تو حدقه چرخوند و اومد بره که راننده داد زد: هی قربان ! دستش!
جونگین به دست سهون که حالا از مایعِ شیری رنگی کثیف شده بود نگا کرد و سهون رو از مچ دستش گرفت و دوباره توی ماشین کشید: اوه گاد! این دیگه چیه
و مشغول پاک کردن دست سهون با دستمال مرطوبی که راننده داده بود شد ، اما با وجود تکون خوردنای سهون ، کار سختی بنظر میومد
سهون خندید: واو .. این واسه منه یا تو؟
جونگین نیشگونی از بازوی سهون گرفت: من نمیدونم لعنتی!انقد وول نخور
سهون غر زد: خو میخوام برم ، خودت گفتی برم! دارم سعی میکنم برم! میخوای نرم؟ اگه تو بخوای نمیرم
با لحن بامزه ی سهون ، جونگین با دل ضعفه ، لب سهون رو بین دندون هاش کشید: چطوریه وقتی چِتی سه به توان ۲۶ سکسی تر و بامزه تری سهون؟!
سهون بین بوسه اخم کرد: سه به توان ۲۶ چقد میشه؟
راننده با نفس کلافه ای خودش دست به کار شد و سهون از بازو گرفت و از ماشین بیرون کشید
تا لحظه ی اخری که سهون کامل از ماشین بیرون کشیده شده بود و جونگین به سمت بیرون خم شده بود و یه پاش رو بیرون ماشین گذاشته بود ، هردو مشغول بوسه بودن که با هول محکم تر راننده به سهون ، بالاخره از هم جدا شدن
سهون نفسش رو فوت کرد برگشت و یکی تو گوش راننده که عقب کشیده بودش زد: لعنت بهت جونگین
جونگین باخنده ی بلندی دوباره کامل توی ماشین برگشت: انقد این بدبخت رو نزن! باور کن من بیشتر دوست دارم امشب باهم باشیم! اما نمیشه بکهیون منتظره و نمیخوام جلوش تابلو باشیم
سهون چشم هاش رو تو حدقه چرخوند: مزخرف
و خودشو از دست راننده ی سمجی که از جونگین دور نگهش داشته بود جدا کرد و سمت ساختمونش رفت
و هیچ کدوم متوجه ی چشم لرزون پسری که با شوک از پنجره ی طبقه سوم ، درحال نگاه کردن کل ماجرا بود ، نشدن
............
.................
Advertisement
- In Serial119 Chapters
The Fate of a villain (But not really)
But to be honest, he doesn't really want to be one. Assigned that role by a bored god looking for entertainment, he struggles with the past. Seriously, how much of an asshole could a dead man have been? As an imposter, the new soul possessing the body of a certain Francis Rayleigh, he tries his best to change that past image of his. Its not all simple though. Just because of his pretty face, it doesn't mean that life bows down to him. And to top it all off, a god, no matter how bored they were, is still by most definitions a god. Ultimately, on the grand stage of the world, will the fate forced upon him prevail? Without burning any villages, and trying to be as peaceful as possible, he hopes to avoid those hands of fate. No evil empires dancing on his palm, no conspiracy to rid the world of intelligent life. Not even a superweapon to turn the world's lives into his slaves. Just a man, found on the weaker side of life, trying to live. ------------------------------------------------------------------------ NOTE: CONTAINS CROSSDRESSING, LGBT ELEMENTS It starts off really slowly, so take your time. Mostly just fluff, with plot sprinkled in. The action picks up in chapters 20+! Its somewhat episodic, but also a serial, if that makes sense. Word counts per chapter from 2000 - 3000 Photo by Dorothe form PxHere Releases weekly(?)
8 113 - In Serial22 Chapters
A Sith? During The Fall
Darth Zaros was the Empire’s Wrath; the greatest Sith Warrior and a man feared across the galaxy. He was also just my Old Republic game character until I somehow woke up as him. If that wasn’t bad enough, I was sent thousands of years into the future to the eve of the Great Jedi Purge. Alone and surrounded by enemies, can Zaros survive long enough to figure out how he got there? Can he ever find his way back? Follow along as Zaros uses his powers and more importantly, the knowledge of a fan, to navigate his way through a dangerous Universe. I'm working with a mixture of canon and legends stuff. If it hasn't been written over in canon then it will probably be free game. Because I’m reconciling various different sources, power levels won’t be blown out of proportion to the point that force users become the only relevant people in the Galaxy. I added the gore tag just in case. This is Star Wars, so there won’t be any needless blood spatters, but lightsaber duels often end with some body part cut off.
8 213 - In Serial57 Chapters
Man from the machine
Do you want to read a story about a life? A world? Are you looking for a story where the main character isn't handed powers, circumstances, love and achievement, simply because he exists? Where the characters aren't just tokens that fill a cliche? A world that isn't easy, simple or convenient? Or safe.. A story of struggle, love, friendship and pain? Then this might be the story for you. We follow Nathan's second life in a new world, a world he never wanted to go to. A world where he doesn't belong. A world of magic, wonder, great beauty and endless possibility. A world with no humans. He will have to forge his own place in the world, with the knowledge from ours. We start our journey slowly, before the story begins, with his childhood. Where it goes, I don't know. I hope you will join me on his journey, as he tries to find his way home. Are you ready to begin?
8 147 - In Serial23 Chapters
Saga of Fallen Kings, Book I: The Revenant Prince
The Philosopher King once conquered the known world, his power seemingly unlimited and his armies inexhaustible. Since that time his might has slowly unravelled, and his once steadfast empire has begun to crack, splinter and devour itself. In the isolated Southern Realms, where even magic has abandoned them, none of that matters. For years it has been filled with warring kingdoms, where as many kings die to the blade as to old age, and constant battles tear apart the land. When one such kingdom invades its old enemy, the King and his heir, Prince Caden, are killed. Unable to accept the loss of his family Prince Arian is broken, and when the Philosopher King stretches out his hand in aid, Arian takes it without a second thought. When Caden wakes from death, he's different. His eyes and soul have changed, and he finds a world filled with friends who no longer trust he's even human. Suddenly thrust onto the throne and indebted to the Philosopher King, Caden has no choice but to keep going - he must finish what his father started, and try to survive the machinations of the figure who now owns his fealty. Meanwhile something beyond death stirs for him, desiring nothing more than to drag him back into its embrace. Author's Note: This story used to be known as "A King of his Own", but after some consideration I have decided to rebrand it. The first reason is that I was growing increasingly dissatisfied with the title. The second is that I have come increasingly to view this story as a 'saga' containing multiple 'books' rather than one long, continuous publication, and as I did so I realized that as I was quickly getting to a point in the story where I wanted the first 'book' to end. This doesn't mean I'm going back on the things I said below - they're just going to continue in the next book of the Saga of Fallen Kings. :) Also, be aware that I do plan to edit this at some point. Though I take care to squash out any obvious errors when I proof-read, and do simple edits in that process, at some point I'm almost certainly going to do large edits that might significantly change parts of the story. Old author's notes: This started as a completely random writing session. There was no purpose or direction, but as I kept typing an entire world began to form in my mind that I knew I had to write about. My plan is to turn this story into a veritable medieval fantasy epic that spans an entire world, follows multiple character and storylines, and takes place over many years. The story has quite a grounded, almost 'realistic' start, but many more fantastical elements will be introduced, expanded upon and become central to the narrative. I have ideas for this story that make me genuinely excited and I hope you enjoy my work as much as I enjoy writing it, and join me on what will hopefully become a truly massive fantasy epic. If you do enjoy this story please consider following, rating and leaving a review. I'm also happy to answer any questions or comments you have. (Cover image is an edited version of free stock art found: here.)
8 205 - In Serial68 Chapters
Magical Girl Selector
After waking up in a strange room with no memory, Lexar is offered a contract that grants him the power to explore the world of infinity. In exchange, he has to find those with potential to save one world from its impending apocalypse.
8 121 - In Serial25 Chapters
before I die......
اسم : نابودی پارک جیمین:)کاپل : کوکمین_کوکویژانر:امپرگ _ ریل لایف_ انگست_(قبل خلاصه بگم این ی وانشاته که خودم نمیدونم چند پارتیه :| باید بگم معذرت می خوام همش امپرگ میزارم من توی اینستاگرام همیشه برای ژانر های فیک هام یا وانشات هام نظر سنجی میزارم و طبق خواسته ی فالوور ها من ژانر میزارم ایدیم پایین میزارم اگه میخوایید تو انتخاب ژانر ها شرکت کنید) @kookminstans.irخلاصه:جیمین ۱۸ ساله ای که عاشق مکنه ی کوچولوی گروه میشه و همیشه پس زده میشه تا وقتی که مکنه بدون هیچ دلیلی به اون ابراز علاقه میکنه همه چی تا چند ساعت خوبه ولی ی چیزی جیمین اذیت میکنه سردی تهیونگ و دوری هیونگ هاش همون روز میره دفتر مدیریت کمپانی تا با بنگ پی دی نیم صحبت که صحبت های کوک رو میشنوه و نابودی پارک جیمین از همون جا شروع میشه :))))..........
8 202

