《He's a Student Council President(Soon To Edit)》SPECIAL CHAPTER
Advertisement
"You may now, kiss the bride." iyan ang huling sambit ng pari matapos ang napakahabang seremonya.
Kaagad akong humarap sa napakagwapo kong minamahal.Itinaas niya ang belo ko at ngumisi sa akin.Saka ako siniil ng halik.Napuno ng hiyawan ang loob ng simbahan.Nangunguna na doon si Rish at Erra.
At sa wakas,matapos ang ilang taong paghihintay ay nakapagtapos na rin kami ng college at ngayon nga ay nakasal na.
"I love you, Wife, forever." he said saka ako hinagkan sa noo
"I love you too, hubby, forever" sabi ko nmn
Matapos nga iyon ay kinunan muna kami ng litrato. May kaming lahat,merong kaming magkakaibigan, at merong kaming dalawa lamang ni bato.Syempre hindi rin mawawala ang family picture.Meron nga ding kaming dalawa ni bato kasama si Zyrel at Tristine.Para daw kaming isang masayang pamilya,ang kantyaw nila.
Matapos ang naganap na kuhanan ng litrato ay nagpunta na kami sa reception at doon ay dinaos na nmn ang dapat gawin ng mga bagong kasal.Kasama na doon yung paghahagis ng bulaklk.Meron pa nga nung aalisin ng groom yung garter na nasa hita mo gamit yung bibig niya.
Pero ng matapos iyon ay nagpahinga na kami.At ngayon ay nakaupo nalang kami ni bato sa dalawang upuan na nandito sa parang entablado.Maya-maya ay lumapit samin si Tristine at Zyrel.
"Kuya,can you be our father? " tanong ni Tristine na ikinataka namin
"Why? " tanong ni bato
"Me and Zyrel are planning to get married in our very young age.Hihi,what do you think? " natutuwa pang tanong nito.
Samantalang si bato ay muntikan nang malaglag sa kinauupuan niya dahil sa sinambit ng kapatid.Natawa na lamang ako sa kanila.Hayst, kay bata bata pa ay nagpaplano nang magpakasal?
"What the hell? What do you think of getting married, easy as pie? " tanong ni bato
"Why kuya? Is getting married isn't easy? " inosenteng tanong ni Tristine
"Yes.Makinig kayo sakin,Tristine and Zyrel.Ang pagpapakasal ng maaga, hindi iyon madali lalo na kung masyado pa kayong mga bata.Tingnan niyo kami ng kuya Sthone niyo.Nagpakasal lang kami after we gradauted.Saka isa pa,marami pa kayong dapat pagdaanan na mga pagsubok tulad nalang namin ng kuya Sthone niyo.Marami pa kaming mga problemang hinarap bago kami makasal.Saka dapat, kung magpapakasal kayo,siguraduhin niyong kaya niyo nang tustusan pareho ang mga pangangailangan niyo.Pero dahil nga mga bata pa kayo, huwag muna kayong magmadali.Sa buhay,bihira lamang ang mga bagay na sigurado mo na.Tulad nalang kung sakaling makahanap kayo ng taong akala niyo siya na.Pero lilipas ang panahon, makakahanap kayo ng mas matimbang sa kanila.Dapat,bago kayo magplano ay sigurado niyo na na yung magiging resulta nun.Kaya kayong dalawa, saka niyo na isipin ang kasal kasal na yan.Look,ilang taon pa lamang kayo.Ni hindi pa nga kayo nakakatapos ng grade six tapos yan na ang nasa isip niyo."pangaral ko sa dalawang bata na mataimtim na nakikinig lamang sakin.
Advertisement
Masarap magshare ng mga ganitong klase ng bagay lalo na kung alam mong makakatulong ka.
"Ganun ba yun ate Zyzy?" tanong ni Zyrel na tinanguan ko lang
"So does it mean na we should finish our study po muna before we get married? " si Tristine nmn ngayon ang nagtanong.
"Yup.Saka niyo na isipin yang kasal kasal na yan.Enjoyin niyo muna ang pagiging bata niyo" sabi ko pa at nagkatinginan muna sila bago parehas na tumango.
"We're okay in that po ate Zy.Let's go Rel,let's play with them" aya ni Tristine saka tinuro yung mga batang naglalaro di kalayuan sa pwesto namin.Bago pa man makasagot si Zyrel ay nahila na ito ni Tristine.
"Wife... " binalingan ko ng tingin si bato nang tawagin niya ako.Hinawakan niya ang isa kong kamay saka iyon pinagsiklop kasama ang kamay niya
"hmm? " tanong ko
"Can we rest now? I'm tired already" sabi niya habang nakanguso. Cute talaga ng lalaksot na to.
"Hmm,tara na.Gabi na rin nmn oh.Sabihin nalang natin kay mommy"sabi ko at umalis na kami roon saka pumasok sa mansyon nila.Hindi ko pala nasabi sa inyo na sa likod ng mansyon ng mga Montello ang reception.
Pagkapasok namin sa mansyon ay saktong nakasalubong namin si Mommy Sunny.Yes, mommy na daw ang itawag ko sa kaniya eh tapos daddy nmn kay daddy Tristan.Ganun din nmn ang ginawa ni bato kina mom and dad.
" Oh,pasaan na kayo? "tanong nito
" We're going to get rest now, mom.You know, we're tired already"sagot ni bato
"Oo nga.Sige na at kami nalang ang bahala sa mga bisita." sabi nmn ni mommy Sunny kaya pumanhik na kami ni bato papunta sa kwarto niya.Bukas ay nakatakda kaming lumipat sa bago naming bahay.Next week pa ang honeymoon namin at ang nakakatuwa ay sa Seoul South Korea daw yun.Ays, excited na ko.
"Mommy, look at kuya Travon oh.He's bullying me na nmn" sumbong ng anak naming babae na si Shannon.
Kambal ang naging anak namin ni bato at 4 years old na sila ngayon.Kamusta nmn ang pagiging ina no?
Naalala ko noong mga sanggol pa sila, halos hindi kami patulugin ni bato.Tuwing iiyak ang isa,sasabay din yung isa.Mabuti nalang nga at narito si bato nung mga panahong yun eh.Saka lang kasi siya nagstart na magmanage ng companya nung mag isang taon na ang kambal namin.
Naisip niya raw kasi na tulungan muna ako sa pag aalaga ng kambal kasi alam niyang mahirap lalo na at begginer palang ako sa pagiging ina.Pero ngayong apat na taon na ang mga ito ay tatlong taon na rin siyang nagmamanage ng companya na ipinamana sa kaniya ni Daddy Tristan.
"Travon!! " tawag ko sa kambal naming lalaki.
Advertisement
Shaun Travon Montello and Shannon Zariyah Montello ang kanilang pangalan na isinunod lamang namin sa pangalan namin.Nung una ay nagtalo pa kami sa pangalan ng kambal naming lalaki kase gusto niyang pangalan niya nalang rin ang ipangalan.Like Sthone Trevix Montello Jr. ???
Hindi ako pumayag kase parang nababaduyan ako sa Jr.Wala tayong magagawa, sadyang ayoko lang ng ganun.Ang sagwa tingnan para sakin.
"Yes, mommy? " maya maya'y dumating na si Travon.
Nandito kasi ako sa kusina para ipag bake sila ng paborito nilang cupcake.
"Bakit inaaway mo daw ang kapatid mo? " tanong ko
"I'm not, mommy.She's making me mad kasi like she's taking my robot toys.That's mine and she cant have it because she's a girl.Only barbie dolls can suit on her" sagot nito
Ayan na nmn siya sa english niya eh.Iyon kasing si bato, sa twing ang mga bata ang kausap niya ay ini-english niya.Para nmn daw matuto sa english, dahilan niya.Ayos na rin nmn yun para sa akin.At least ay hindi mga kalokohan ang itinuturo niya.
"Shannon,your kuya's right nmn kase.You shouldn't play robot toys.Play with your dolls instead" sabi ko nmn kay Shannon na nakabusangot ang mukha ngayon.
"But I wanna play with his robots.I find it cool mommy.That's why" sabi nmn ni Shannon kaya napabuntong hininga na lamang ako
"Travon,can you let Shannon borrow your toys?She'll just borrow it.Right baby? You'll return it to kuya Travon after you play, hmm? " sambit ko
"Aish, fine.Let's go Shannon." sambit ni Travon at hinila na si Shannon papunta sa play room nila.
Travon is a cold kid pero kahit ganun ay may paglalambing din nmn yan kay Shannon kahit palagi silang nag aaway.
....
Gabi na at kakatapos ko lamang magluto ng hapunan.Mag oovertime daw ngayon si bato kaya mauuna na kaming kumain ng kambal.
"Mommy,why daddy isn't going home yet? " tanong ni Shannon habang nilalantakan ang fried chicken niya.Her favorite.
"Overtime daw si daddy. He's having a meeting with his business partners kasi." sagot ko nmn
"What time will he go home, mommy? " tanong naman ni Travon habang kumakain ng steak niya.
"I don't know, babies." sagot ko nmn
"I'll wait him, mommy.We'll play cars pa" sabi nmn ni Travon
"No, baby.You and Shannon should sleep early.And one more thing,daddy is already tired from work.He needs to rest muna" sabi ko nmn
"Aish, fine." sambit ni Travon at nang matapos na silang kumain ay pinaliguan ko muna sila sa maid
"Mommy, can you read us a story? "tanong ni Shannon.
Nakahiga na sila ngayon sa kama nila.Magkasama sila sa iisang kwarto.Hibdi pwedeng hiwalay kasi matatakutin tong si Shannon.
" Sure, what story? "I asked
" Little Red Ridding Hood, mommy"Shannon said pero agad na umapila si Travon
"That's boring.Can you read a David and Goliath Story mommy?That's better. "Sabi nmn ni Travon kaya tumayo na ako at naghanap sa lalagyan nila ng story books.
" Para walang away,parehas nalang ang ikukuwento ko, hmm? "sabi ko at bumalik sa pagkakaupo sa may gilid ng kaam nila
" Okay, mommy."sabi ni Travon kaya sinimulan ko nang kuwentuhan sila.
Mabilis nmn silang nakatulog matapos ang kuwento kaya inayos ko muna ang kumot sa kanila at saka nilisan ang kanilang kwarto.Bumaba na ako papuntang sala para hintayin si bato at saktong baba ko palang ay narinig ko na ang ugong ng kaniyang sasakyan.Nariyan na siya.
Hinintay ko siyang makapasok at kaagad na inasikaso.Ipinagtimple ko rin siya ng coffe habang nakaupo siya sa couch.
"Kamusta ang meeting? " tanong ko at nilapag ang coffee niya sa mini table at saka naupo sa tabi niya.
"It's fine.How our twins, anyway? " siya nmn ngayon ang nagtanong sakin ako niyakap patagilid.
"Hmm,ano pa bang aasahan?Ayun,nag away na nmn kanina.Si Shannon kasi gustung-gusto laruin yung laruan ni Travon." sabi ko.
Ganito palagi kami pagkakauwi niya. Palagi niyo kaming kinakamusta sa maghapon namin at ganun rin ang ginagawa ko sa kaniya.Syempre bilang asawa niya,tinutulungan ko siyang mawala ang pagod niya.
"Oh?Sana nmn hindi maging tomboy yun paglaki" sabi ni bato saka pareho kaming natawa ng mahina.Sana nga.
"Nga pala, nag aaya na mag outing sina Gio sa linggo." sabi ko
"Hmm, saan? " tanong niya nmn
"Sa Boracay daw.Nung nalaman nga nung kambal eh nagyaya na agad mag impake." sabi ko saka mahinang natawa
"They seem excited on that" sambit nmn ni bato na tinanguan ko lang.
Ilang minuto kaming natahimik.Wala na namin mapagusapan kapag ganito.
"Wife... " tawag niya at kasabay nun ang paghigpit ng kaniyang yakap
"I love you.. " sabi bulong niya dahilan para mapangiti ako
"I love you, too." nakangiti kong sambit saka siya hinalikan sa pisngi
"Sa pisngi lang? " nakapout na tanong niya
"Bakit, san mo ba gusto? " tanong ko
"HereKiss me here. " sabi niya at inginuso ang labi niya na agd ko nmn pinitik
"Aww, what was that for? " kunutnoong tanong niya
"Matulog na tayo." sabi ko nalang at tumayo na saka nagumpisa nnag pumanhik pataas
"Wife!You're unfair! " rinig kong sigaw niya na tinawanan ko lamang
"Che! Bilisan mo na nga! " sambit ko pa at tuluyan nang pumasok sa kwarto namin
Advertisement
- In Serial106 Chapters
Dungeon Core Chat Room.
This is a slower-paced "experiment and dungeon building" web novel that tries to use the idea of peer-to-peer communication with Dungeon Cores instead of Dungeon to slave monster communication to break up the detailed dungeon building. Rank 1 description: (minimum met for system initialization...detailed description as follows) Each race was given a system by the gods to make up for their shortcomings and balance their place in this world. Humans: Abysmally bad at understanding and using magic unable to use more than the lowest of magic were given the "Skill System" magic in the form of premade skills with use, study, and mastery tied to experience. Elves: Intuitively understand magic and have long lives leading to vast knowledge and skill in their chosen fields. However, as a species, they have nearly zero sex drive and less than low fertility, so they were gifted the "World Tree System" with experience gained through the care of natural areas – gifting the chance of children to increase their numbers without dirty copulation. All “natural” or “wild” monsters are given an "Evolution system" designed around killing and consuming as many creatures as possible, slowly increasing strength and, at thresholds, allowing mutations to alter them multiple times. Dungeon cores are different. Unlike humans, they can see, manipulate and live off mana. Unlike Elves, they naturally crystallize after extended periods of time in high mana level areas. However, they cannot easily move or communicate and typically go insane without companionship. As a species other than the odd eccentric they are unimaginative. Brute forcing solutions without the drive to truly innovate. Thus they have been gifted with the "Dungeon Connection System" a magical version of the internet accessible by their peers that allows them to barter and sell: bait, traps, monsters, and knowledge, as well as entertain each other with “adventure streams” using exciting recorded battles and humorous reels of arrogant chumps biting off more than they can chew to often fatal effects. This is the casual story of a dungeon unluckily spawned far from potential adventurers forced to innovate beyond its peers to find its place in this world. Rank 2 Description: Justification. I've been on a dungeon core kick for months and while I love the genre – it's sparse with entries. Often the forced conflict gets repetitive and frantic solving of threats "power levels" the protagonist to god levels to progress the plot – taking away the nice steady progression fantasy I'm looking for. (Progression in this story is linked to how strong of monsters/traps/whatever he can create not his "level"...this is demonstrated by some of his newer monsters beating his older monsters not with discrete "this monster has 10 attack this one has 40") Additionally, the focus on 3rd parties with their drama takes away from the reason I’m reading dungeon core novels in the first place – I'm looking for magical crafting, experimentation and kingdom building – not defence from higher and higher levelled enemies looking to steal/destroy/control the MC. This novel is kind of just me writing the story I wish I could read. I like thinking about the experimentation that can be done in fantasy settings using 'mana' as an excuse to make up rules and try to keep them internally consistent. IE once I define how a rule works, I'm going to commit to keeping it – no breaking hard truths I've given when it's convenient, even if it backs me into a corner. Hopefully, that should make the story interesting to read even if it's SOL and less action-oriented. There will be problems to solve and a clear progression in strength (of created monsters and knowledge) however due to not wanting to force conflict for the sake of conflict the general theme will be closer to slice of life with few action sequences and no overarching goal so please keep that in mind when picking this up as the genre is not for everyone. Finally, I have a clear goal of what I want from this story (not an endless romp but a series of arcs and then a conclusion that's a couple of dozen medium-sized chapters long) I want to commit to finishing it or at least bringing it to a point of rest. I hate all the engaging stories that stop with a “hiatus” indefinitely so in the event I lose motivation I'll work to end this even if the ending becomes rushed/unsatisfying just to give a sense of closure. I’m planning on including several polls in terms of direction and taking feedback heavily into account if I get enough readers (but may choose to ignore it if it deviates too far from the direction I want to take this as in feedback like: “The MC needs a cartoonishly evil arch-enemy that wants to enslave him and force the mc to pump out magic items” or “the MC needs to make a body and learn teleportation then live with humans” will get shot down without consideration.)
8 266 - In Serial141 Chapters
Friendly Neighborhood Necromancer
To be taken to another world; isn't that the kind of thing that nearly everyone wishes for once in their life? To use their savvy knowledge of how things usually go in that situation to take advantage, and lead a life where they are the center and in control of their destiny.But in the stories, the one who is brought ends up with a grand power to help them through. Here, a man is brought to a foreign world as his new character in the VRMRPG, Underworld of Armok, at Level 1. In safety there are few benefits, only by taking risks far beyond his level could one proceed. Transported to another world, he wishes to do good and be a hero. Accumulating power to help the less fortunate. There's just one caveat; he's a Necromancer, and his greatest source of strength will probably get him lynched.Quick DescriptionAnother video game/isekai novel. Unfortunately, the MC has crossed over during character creation of a Necromancer and is Level 1. He also lacks the ever so helpful status window.Fair warning, the Friendly Villager Necromancer arc(1) is slow. He does not want to run out into the dangerous world to get killed right after arriving. Sucks to be Level 1, eh? Git gud scrub. It's basically a Slice of Life from his perspective. The Thread, in case you get a bit confused about people/places. [16+] Now probably! For strong language and violence! And anthropophagy and lewd intimations! And stupid jokes and obscure references! And philosophical ditherings and a slow pace! Make peace with the absurd, and come to terms with the terrible!
8 66 - In Serial82 Chapters
The Wolves
This is not the Earth that you and I know. This Earth is in an alternate reality, where different rules apply. Most of the events that happened on our Earth happened on this Earth as well, though caused by different things. You see, this Earth has levels, magic and dungeons. Adventuring into these dungeons is a way of life for a lot of people. Jonathan just turned 18, which means he is eligible to become an adventurer. Follow Jonathan and his friends as they begin their journey.
8 132 - In Serial44 Chapters
NERD GOT MARRIED TO A DANGERIOUS MAFIA BOSS
PrologueNagising ako sa ingay sa baba kasi May naring ako putok sa baba kaya agad akong tumayo at sumilip sa pinto nakita ko si papa na tinututukan ng baril ng lalaki nakatayo at si kuya naman ay bungbung sarado na at nakita ko din si mama na nakatali lalabas na sana ako para lapitan sila ng makita ko si kuya na nakatingin sa akin at parang sinasabi nya na Wag akong lumabas kahit ano man magyari kaya nanatili ako sa loob ng kwarto ko na umiiyak"Ano hinihintay na ni boss ang bayad m0? Sigaw ng lalaki Boss sino yun?may hindi ba ako Alam?" magbabayad din kami pero Hindi pa ngayun dahil kapos kami" sabi ni papa 'Sino ba tlga sila?' sabi ko saisip ko"Hahaha Alam mo isang taon mo na kaming sinasabihan ng ganya..Pag bibigyan kanalng ni boss ng 3 buwan pag Hindi ka naka bayad mamatay kayung lahat " sabi ng isang lalakiAno daw kami lahat mamatay?Pagkatapos noon ay agad ng umalis ang mga lalaki ng bungbung sa kanila nila kuya At agad akong bumaba at nilapitan si kuya na duguan at si mama namn ay pinuntahan si dad"Dad sino sila?" Tanong ko "Wala yun anak wag mo yun alalahanin " sabi ni dad "Pero dad sinaktan nya kayo sino ba tlga sila?" Tanong ko na pasigaw " bunso wag mo alalahanin yun at wag mung isip yun baka mamaya sumpogin ka nanaman ng sakit mo" sabi ni kuya at yumakap sa akin "Pero kuya ...." Hindi ko natapos ang sasabihin ko ng bigla nalng ako sumpogin ng sakit ko kya agad namn nataranta sila mom ,dad &kuya.Oo tama kayo ng naring may sakit ako miron akong Hearth Disses oo may sakit ako sa puso kaya naman sila dad Hindi sinasabi sa akin lahat ng mga problema na miron kamiMagpapakilala Muna ako 'I am Ryn Ella Jhonniesie 17yrs old maganda,sexy,mabait,nerd,'
8 206 - In Serial10 Chapters
My new life - adopted by Wengie
How do you feel about getting adopted?Gloria's life turned into a twist when she lost her mother in a car crash and got adopted by the famous Australian-chinese youtuber, Wengie.Read on to find out about it! :)
8 171 - In Serial14 Chapters
The Art of War by: Sun Tzu
✨ CREDITS TO THE REAL OWNER✨
8 159

