Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala sa aking mga nalaman.

Magkapatid pala kami ni Zymon at ang dati kong tinuturing na mga magulang na matagal nang pumanaw ay siya palang umampon lamang sa akin.

Nakausap ko rin si tiya Merci at nasabi niyang ampon ngalang daw ako at base yun sa nasabi sa kaniya noon ng tinuturing kong tiyuhin.

At ang hindi ko lubos mapaniwalaan ay hindi pala talaga ako mahirap kundi anak ng isang pamilya na isa sa mga kilalang pinakamarangyang pamilya.

Ngayon ay nag iimpake na nmn ako ng mga gamit ko dahil uuwi na ulit ako.Pero sa puntong ito, sa sarili ko nang bahay.Sa bahay kasama ang totoo kong mga pamilya.

Hindi man kapanipaniwala pero napakasaya ko.

At isa pa, ang tinuturing ko dating kapatid hanggang ngayon na si Zyrel ay pinsan ko pala sa side ng aking ina.Hayst,napakasaya ko at makakasama ko na ang totoong pamilya ko.

Akala ko ay ulila na ako ngunit nagkamali ako.Ang mga magulang kong totoo pala ay ang naulila sa akin at matagal na akong hinahanap.

At may isa pa pala akong nalaman.

Ang may ari pala ng cafe na pinagtatrabahuhan ko ay si mommy mismo.Nagulat nalang nga din si mommy dahil nagtatrabaho daw pala ako dun.Hindi niya daw kasi kilala ang lahat ng mga nagtatrabaho sa cafe dahil ilang taon na din nmn daw siyang hindi bumibisita roon.

Tanging si manager lang daw ang nagbabalita sa kaniya kung nagiging maayos ba ang takbo ng negosyo.

Si tita Vanessa nmn, alam nmn niya daw na si mom ang may ari ng cafe na yun.Ang di niya lang alam, ako daw pala ang anak na matagal nang hinahanap ng mommy ko.

Hindi nmn daw kasi siya ganoong close kay mommy dati dahil hindi nmn daw siya sa mansyon ng mga fontabella namalagi simula noong tumuntong siya ng 16 years old.

Mas pinili niya raw kasi na mamuhay na lamang ng simple at buhayin ang sarili niya.Gusto niya rin daw kasing sanayin na lamang ang sarili niyang hindi umaasa sa pamilya nila. Kaya siguro kahit anak nmn talaga siya ng mayaman ay sinabi niya noon sakin na galing siya sa mahirap na pamilya.

Kaya nga siguro nung manganak siya kay Zyrel, mas pinili niyang iwan muna ito at magpakasikap imbes na huling ng pera sa mga magulang niya.

"Ayos ka na ba,Zychelle?Tara na.Si mom, umalis siya dahil may kailangan daw siyang asikasuhin." sambit ni Kuya Zymon matapos niyang pumasok dito sa kwartong pinamamalagian ko sa bahay nina Tita Vanessa.

"Ahm, Kuya Zymon. " tawag ko sa kaniya at naupo sa gilid ng kama.

Napakasarap sa pakiramdam na may tinatawag akong kuya.

"Bakit, lilsis? " tanong ni Kuya Zymon saka naupo katabi ko

"Pwedeng Zyrah nlng ang itawag niyo sakin?Mas sanay kasi ako dun eh. "sambit ko

" Hmm, kung yan ang gusto ng lilsis ko.Halika na.Uuwi na tayo. "sambit ni kuya Zymon at tumayo saka kinuha na ang maleta ko at nauna nang lumabas ng kwarto.

Sumunod na rin ako palabas at bumaba na. Ngunit hindi pa man ako tuluyang nakakababa ay nakasalubong ko naa ng nakangiting si Zyrel, ang pinsan ko pala na tinuring ko noong parang tunay na kapatid.

"ATMte Zyzy!Nagpaalam po ako kay mommy na sasama ako sa inyo ni kuya Zymon papunta sa bahay niyo! " masiglang sambit nito at nang tuluyan na kaming makarating sa sala ay nadatnan nmn namin doon si tita Vanessa na nakaupo sa long couch.

Nang mapansin kami nito ay tumayo siya at lumapit samin.

"Uuwi ka na sa tunay mong tahanan, iha.Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwalang pamangkin pala kita.Ewan ko nga ba at hindi ko napansin noon pa man na magkamukha talaga kayo ni Michelle. Kaya pala napakagaan ng loob ko sayo." mahabang litanya nito at niyakap ako.

"Ako rin po, tita V.Hindi ko akalaing tita ko pala ang isa sa mga pinakamabait na taong nakilala ko. " sambit ko at mahina nmn siyang natawa at kumalas sa yakapan namin.

"Asus, malayo pa ang pasko kaya wag mo muna akong bolahin." natatawang saad nito kaya natawa na rin ako.

"Hahaha, mabait nmn po talaga kayo, tita V eh.Kaya nga mana sa inyo si Zyrel eh" sambit ko nmn.

Tita V ang tawag ko sa kaniya dahil iyon ang gusto niya.Parang mahaba daw kasi pag tita Vanessa.Saka naririnig ko rin sa mga maids at guards nila na tinatawag siyang Madam V.

"Asus, sya.Itong si Zyrel ay sasama daw sa inyo.Basta behave ka dun anak ha?Susunduin ka namin mamaya pag nagpunta kami ng daddy mo doon." sambit pa ni tita

"Uuwi na po si daddy?! " gulat na tanong ni Zyrel.

Nagtaka rin ako dahil ang sabi ni tita ay isang buwan pa raw ito doon ngunit ngayon ay uuwi na.

"Yes, anak.Hindi daw muna matutuloy ang business trip dahil may mahalaga daw aasikasuhin si tito Zyron mo dito sa pinas.Nauna na nga ang tito mo kahapon eh." sambit ni tita V at bigla nlng tumingin sakin nang may kakaibang ngiti sa mga labi.

"Zyrah, iha.Malapit na pala ang birthday mo.Nabanggit sakin ng mommy mo. " sambit pa ni tita at magsasalita pa sana ako nang magsalita ulit siya

"At mukhang may maganda silang regalo sayo. " nakangiting sambit nito

"Oh sya, lumakad na kayo at maggagabi na" sambit pa ni tita V kaya kahit nagtataka ako sa mga kilos niya ngayon ay nagpaalam na muna kami sa kaniya at lumabas na kasama si Zyrel.

Nadatnan ko nmn doon si Kuya Zymon na nakasandal sa magara niyang sasakyan.

"Tara na mga ka-Zy"sambit nito at parepareho nmn kaming natawa.

Puro Zy pala ang first syllable ng pangalan naming tatlo.

Sumakay na kami sa kotse at nag umpisa na rin namang bumyahe si kuya Zymon pauwi sa bahay.

Papunta ako ngayon sa ospital dahil nagtext sa akin si Zyron, my Husband.

Gising na raw ang panganay na anak ng mga Montello at hinahanap agad nito ang anak ko.Pero hindiuna sila pwedeng magkita.Gusto ko munang surpresahin ang anak ko.

Mula kahapon,nang matapos ang operasyon ay nandoon siya sa ospital para bantayan ang paggising ng anak ng mga Montello na nalaman ko noon kay Zymon na boyfriend pala ng mahal kong anak na si Zychelle.

Natin successful Nam aang operasyon kung itinatanong niyo.

Hayst, hanggang ngayon ay hindi pa rin maalis-alis ang saya ko at makakasama ko na ang anak ko at mabubuo na ulit ang pamilya namin.

"Balita? " tanong ko sa asawa ko matapos ko siyang hagkan nang makarating ako sa tapat ng hospital room ni Trevix.

"Nagwawala kanina. Gusto niya daw makita ang anak natin.Kamusta pala?" balik tanong niya

"Maayos na ang lahat, honey.Alam na ng anak natin at ngayon ay isasama na siya ni Zymon sa bahay." nakangiti kong sambit at bigla nalang niya akong niyakap.

"I'm so happy na makakasama na ulit natin siya. " sabi pa niya at kumalas sa yakap

"Me, too, honey.At last, we're now a complete happy family" I said smiling sweetly.

"Tara na sa loob nang mapag usapan na ang deal"sabi ko pa at pumasoK na kami sa loob

Pagkapasok namin sa loob ay nadatnan naming sinisigawan ni Trevix nag mga magulang niya na nakaupo sa long couch.

"It's all your fault! Kung hindi niyo sana ako pinilit na ikasal ay hindi mangyayari to! Kasalanan niyo lahat ng to! "sigaw ni Trevix

" Son,ginagawa nmn namin yun para sa'yo "sambit nmn ni Sunny(ina ni Trevix)

"Really?! Baka nmn ginagawa niyo to para diyan sa pesteng negosyo na yan at sa kapangya-"

"YOUR MOUTH,STHONE TREVIX! We're still your parents! "sigaw pabalik ni Tristan(Trevix' dad)

" And the hell I care! "sigaw nmn ni Trevix

" Son, please.Listen to us.Si Zyrah,I know she's a kind girl but son, she have nothing.Wala siyang maipagmamalak-"hindi ko na pinatapos pa ang sasabihin ni Sunny

Masyado niyo nang minamaliit ang anak ko at hindi ako makapapayag dun!

"Hindi porket mahirap ang isang tao ay wala na siyang maipagmamalaki.Yes she's poor but she's rich in kindness.Kung ako ang papipiliin, mas gugustuhin ko ang taong mahirap na may magandang kalooban kesa nmn sa taong mayaman na puro kayabangan lang ang alam at kayamanan lang ang iniisip.Mrs.Montello, huwag niyo sanang mamasamain ha, pero alam niyo, you're being judgemental.Karangyaan lang ng isang tao ang tinitignan niyo without knowing na pagdating sa kabutihan nila ay talo kayo."mahabang litanya ko kaya natahimik silang tatlo.

"Who are you? " nagtatakang tanong ni Trevix sakin na siyang bumasag sa katahimikan.Mukhang ngayon lamang nila ako napnsin.

"Sabihin na nating ako ang magbibigay ng kasiyahan mo." nakangiting sambit ko kaya bahagya siyang nagtaka at magsasalita na sana nang naunahan ko na siya

"Mr. And Mrs. Montello, pwede ba tayong mag usap sa labas? " sambit ko at binalingan ang mag asawa

"Yes, of course" sambit nmn ni Mr. Montello at nauna nang lumabas na kasunod nmn si Sunny.

"Mamaya ka namin kakausapin, Trevix.Stay still, magkikita muli kayo pero hindi pa sa ngayon" sambit ko bago hinila an palabas si Zyron.

"So, about sa napag usapan natin before the operation" pag uumpisa ko nang makalabas kami ng hospital room ni Trevix

Naupo kaming apat dun sa upuan sa tabi ng hallway ng hospital.

"Ano ba ang gusto niyong kapalit? " tanong ni Tristan

"We want your son to marry our daughter" sambit ni Zyron kaya tila nagtaka at bahagyang nagulat ang mag asawa

"Y-Your daughter? I thought your daughter is missing? " tanong ni Sunny

"Does it mean, you already found her? " tanong nmn ni Tristan kaya tumango lamang kami ni Zyron

"Pero bago yun, guto ko munang siguraduhin na maayos na ulit tayo.I mean,diba dati we are close nmn?Mas maganda sana kung masiguro muna natin ang pagiging magkasundo bago natin ipag kasundo sa isa't isa ang mga anak natin. " sambit ko kaya't nagkatinginan nmn silang mag asawa saka tumingin ulit samin

"Syempre nmn.Ipapacancel na namin ang kasunduan sa mga Logan.... Sigurado akong kasing ganda mo rin ang anak niyo, tama ba ko? " sambit ni Sunny

Bolero ng to!

"Aba syempre! Sa ganda ko bang to" sambit ko at natawa kaming apat.

"So kelan namin makikilala ang bunsong anak niyo? "tanong ni Tristan

" Soon at gusto ko sanang sa birthday na niya mismo ang engagement party"sambit ko kaya muli na nmn silang nagkatinginan.

"Walang problema basta sa ngayon, aayusin muna namin nag kasunduan namin sa mga Logan. "sambit ni Sunny

" So is everything okay now? "tanong ni Zyron

" YES"sabay sabay na bigkas namin.

"So would you mind if kausapin muna namin si Trevix? " tanong ni Zyron sa mag asawa na ikinatango nmn ng mga ito

"Don't worry, after this,I'm sure na magiging okay rin kayo." sambit ko pa bago kami tuluyang pumasok ni Zyron sa loob ng hospital room ni Trevix.

Pagkapasok namin doon ay naabutan naming nakahalukipkip si Trevix habang nakatingin samin.

"Trevix,about your girlfriend? Her name is Zyrah right? " tanong ko at naupo sa upuan sa tabi ng kama niya

Si Zyron nmn ay naupo roon sa long couch habang nakatingin samin.

"How did you know? " tanong nito.

"Ako ang ina ni Zymon.At si Zyrah, siya ang anak namin na matagal na naming hinahanap" sambit ko at nakita kong nagulat siya sa sinabi ko

"You mean my girlfriend is Zymon, my friend's lil sis? " tanong nito na tinanguan ko lamang

"Gusto mo siyang makita diba? " tanong ko na mabilis nmn niyang tinanguan

"Yes, tita.I badly want to see her and I really miss her so damn much.But mom wwon't allow me and that's f*ckin arrange marriage sucks! I don't wanna marry another girl but my girl.Shienne Zyrah is the only girl I wanna marry! " sambit nito at parang hinaplos nmn ang puso ko nang makita siyang umiiyak.

Ngayon ko nakitang mahal na mahal niya talaga ang anak ko.

"Shhh, I can help you about that.I already talked to you mom and dad, iho. For now, let's have a plan" sambit ko at nakita kong pinunas niya ang mga luha niya at nagtataka akong tiningnan.

"Hindi alam ng parents mo na anak ko ang babaeng inilalayo nila sayo.At gusto kong isekreto muna natin ang tungkol dun.Gusto mong makita ang anak ko diba? Gusto mo siyang pakasalan?Nagkasundo kami ng parents mo na ikasal ka sa anak namin at hindi nila alam na ang girlfriend mo ang tinutukoy ko.Ngayon, huwag ka munang magpapakita sa anak ko at hindi ko rin sasabihin sa kaniya na gising ka na.Sa ngayon, maghanda muna tayo ng plano.Malapit na ang kaarawan niya at gusto ko siyang surpresahin.Matutulungan mo ba ako?"mahabang litanya ko na ikinangiti nmn niya

"Sure, tita.Everything for my girl. Lahat gagawin ko para sa kaniya at isa pa, gusto ko rin makabawi dahil alam kong marami na siyang napagdaanan at wala manlang akong nagawa bukod sa humilata dito at matulog.Ngayon,babawi nmn ako sa kaniya and I promise that I will make her happy again." mahabang litanya nmn niya na ikinangiti ko.

My daughter is really lucky having this man.Kahit pilit silang pinaglalayo ay pilit pa rin silang lumalaban.Kaya ngalang, masyado na sigurong pagod ang anak ko kaya sumuko na siya. Poor my daughter but now, I'm sure na magiging masaya na siya.

Woooohhh! for the win! Fight fight fight yeah!

Anyways, malinaw na ba?