Maaga akong nagising dahil may pasok pa ako ngayon.Araw na nga pala ngayon ng biyernes. Pagkabangon ko ay pumasok agad ako sa banyo para maligo at magtoothbrush.Then after that, nagbihis na ako ng uniform ko.

Sinuklay ko na rin ang mahaba kong buhok at brinaid lamang ito in a messy way.Pagkatapos ay naglagay ako ng kaunting pulbos at kaunting liptint.Kinuha ko na rin ang bag ko at bumaba na sa sala. Nilagay ko muna ang bag ko sa couch saka ako nagtungo sa kusina para kumain ng breakfast.

"Oh, hayan ka na pala iha.Maupo ka na at kumain na tayo. " sambit ni tita Vanessa.

"Ahm, good morning po" bati ko saka lumapit sa kanilang dalawa ni Zyrel at bumeso then naupo na rin ako sa upuan.Magkatapat lamang kami ni Tita Vanessa habang si Zyrel nmn ay katabi niya na nakangiting nakatingin sakin.

"Ang saya saya ko ate Zyzy! Sa wakas ay magkasama na po ulit tayo!" masayang sambit nito na ikinatawa nmn namin ni tita Vanessa.

"Oh sya, halata namang napakasaya mo anak pero kumain na muna tayo at nang hindi kayo malate sa pagpasok." sabi ni Tita Vanessa kaya nagsimula na kaming kumain.

"Ahm, tita... Nasaan po pala ang asawa mo? " tanong ko

"Ah si Renz? Ayun, nasa ibang bansa.May isang buwan kasi silang business trip kaya isang buwan rin siyang mawawala. " sabi niya

"Ahm, tita.Alam na po ba niya ang tungkol sa pagtira ko dito?Ano po kasi.... Baka magalit po siya. " nag aalangan na saad ko nmn pero tumawa lamang siya ng mahina.

"Ano ka ba iha? Alam niya na ang tungkol doon.. At saka isa pa ay ayos lang nmn sa kaniya lalo na at itong si Zyrel ang nagsabi sa kaniya.Okay lang nmn daw as long as ikasasaya nitong anak namin. " nakangiti niyang sabi kaya nakahinga nmn ako ng maluwag.

Akala ko ay magkakaproblema na nmn dahil sakin.

Nang matapos na kaming kumain ay pinahatid na kami ni tita Vanessa sa family driver nila patungo sa kaniya kaniya naming school ni Zyrel.

Kaya ngayon, heto na ako at naglalakad sa hallway papunta sa classroom ko nang makasalubong ko si Rish.Hindi ko pala nabanggit na madalang nalang kaming mag usap ng bruhang to kasi madalas siyang absent.Ang sabi niya nmn ay inuusap daw siya ni Tita Sunny para bantayan si bato.Hayst....

"Oh, Rish" Sambit ko nang makalapit siya sakin.

"Kamusta ka na? " may pag aalalang tanong niya at sumabay na rin sakin sa paglalakad papunta sa classroom.

"Ayos lang ako, Rish.Ikaw? " Tanong ko rin

"Hayst, hindi maayos. " malungkot na sabi niya

"Bakit nmn? " nagtataka kong tanong

"Nag aalala ako sayo eh. " nalulungkot na sambit niya

"Ha? Bat ka nmn nag aalala sakin? Wala namang mangyayari saking masama eh.Saka tignan mo oh, buhay na buhay pa ko.Kayat ano pang dapat mong ipag alala? " tanong ko pero niyakap niya lamang ako dahilan paa matigil kami sa paglalakad.

"I'm sorry, Zy ha?I can't help you with this.I tried nmn para matulungan ka..... pero ngayon, wala pa ring nangyayari.Hindi kita matulungan sa problema mo at hindi ko rin magawang pigilan ang mangyayaring kasalan.Zy, ayoko nito.Ayokong masira kayo ni Sthone ng dahil sakin.Ang sakit kasi parang ako pa ang naging hadlang sa inyong dalawa." mahabang litanya niya at naramdaman ko na lamang na parang nabasa ang uniform ko sa may bandang balikat ko.

Umiiyak siya, alam ko yun...

Iniangat ko ang magkabilang braso ko para yakapin at patahanin siya.Ayoko rin ng ganito.Ayokong umiiyak ang kaibigan ko ng dahil sakin.

"Shhh,wala kang kasalanan, Rish.Walang may gusto nito.Tahan na, ayoko rin ng ganitong umiiyak ka.At isa pa yung tungkol samin ni bato, tapos na yun.Pinalaya ko na siya at masaya akong sa isang mabuting tao nmn siya mapupunta.Masaya akong ikaw ang pakakasalan niya.Mas deserve ka niya kesa sakin.Kaya Rish, wag mo na akong alalahanin, ayos lang ako. "sambit ko nmn

" No... Alam kong hindi ka masaya, Zy.If you want, i'll end my life nalang para hindi-"agad akong kumalas sa yakapan nang maunawaan ko ang sinasabi niya.Nahihibang na ba siya?

"Rish ano ba?! Tumigil ka nga! Hindi mo pwedeng gawin yun! Ano ka ba? Wag ka namang mag isip ng ganyan!Hindi ko kakayanin kapag nawala ka" sambit ko at hindi na rin napigilan pang umiyak.Kapansin-pansin na rin ang mga estudyanteng nanonood samin.

"P-Pero mas hindi ko kakayanin na masaktan ka ng dahil sakin."sabi niya pero mabilis lamang akong umiling

"Sinabi ko na sayong ayos lang ako. Okay na sakin yun.Just please, wag nmn ganun.Wag nmn sanang umabot sa puntong tatapusin mo ang buhay mo ng dahil sakin.Mahal mo ko diba? Bestfriends tayo diba? Kaya bakit nagbabalak kang iwan ako? Hindi mo na ba ko mahal? May iba ka na bang bestfriend?" sabi ko at mabilis niya naman akong niyakap.

"Wala.Wala Zy, ikaw lang ang bestfriend ko at mahal na mahal kita.I'm sorry.Im sorry please wag s nang magalit tahan na" sambit pa niya at ngayon ay ako nmn ang pinatatahan niya.

"Wag mo nang sasabihin yun.Ayos alng ako, Rish at hindi mo na kailangang ibuwis ang buhay mo ng dahil sakin. " sabi ko nmn at niyakap rin siya pabalik.

Mahal na mahal ko tong bestfriend ko.Ayokong mawala siya dahil isa siya sa mga importanteng tanong dumating sa buhay ko.Having a bestfriend like her is like having a lovable and caring sister at masaya ako dahil dun.

Nang matapos ang kdramahan namin ay inaya ko na siya papunta sa classroom dahil masyado nang maraming estudyanteng nanonood at nakikichismis samin.

Ngunit hindi pa man kami nakakapasok sa classroom ay may biglang tumawag sa cellphone ko.Kinuha ko ito mula sa bulsa ko at tinignan ang caller.

Bigla namang bumilis ang tibok ng puso ko nang makita ang pangalan ni bato sa screen.

Gising na siya?

Pero bakit wala namang nabanggit sakin si Rish?

"H-Hello? " kinakabahang sambit ko.Si Rish nmn ay sinenyasan lamang akong mauna na siya sa loob ng classroom kaya tumango lamang ako at nanatili dito sa labas ng classroom..

[A-ate Zyrah]

Bigla akong nagtaka nang marinig ang boses ni Tristine at teka, bat nasa kaniya ang cp ni bato? Sakit bakit parang umiiyak siya?

"Tristine? Teka umiiyak ka ba? " nagaalala kong tanong

[A-te... I used kuya's phone to call you.... Ate.... I heard mom and dad talking.They said they will sent kuya to States para ipagamot.And I heard them also saying na kuya gas a damage on his lover that's why he will be going under liver transplanting.]sambit nito at saglit na tumigil saka nagpatuloy sa pag iyak.

Dadalhin nila sa States si bato?

Bakit kailangan pa nun?Pwede namang dito nalang ah.

"Sshhh, tahan na Tristine.Ginagawa nmn nila yun para sa paggaling ng kuya mo eh" sabi ko

[That's the point ate!They were excited para gumaling si kuya because they wanted na masagawa na yung kasal and I dont want that to happen.So please ate, please come here and talk to mommy and daddy.You said you love my kuya right? So now, please, fight for him.Please ate, ipaglaban mo si kuya ko.I do love my kuya and I want him to be happy on his relationship. Please ate, I'm begging you. ]mahaba litanya nito at muli na namang umiyak.

Hindi nmn agad ako nakapagsalita dahil sa mga sinabi niya.He do really love his brother to the point na kahit sa ganoong kabatang edad niya ay gumagawa na sia ng paraan para sa kuya niya.

Tama siya, kung mahal ko si bato dapat ipaglaban ko.Pero iba na ang sitwasyon eh. Kahit anong labag ang gawin ko ay hindi talaga kami para sa isa't isa.

[A-te, are you still there? ]

"Ahm, oo Tristine. Ano ahm, yung tungkol kasi dun sa sinabi mo...Desisyon na yun ng parents niyo at alam mo nmn na wala akong kaban dun diba? Saka mas makakabuti nmn yun para sa kuya mo eh.Hayaan na lang natin. " sabi ko na lamang

[Are you that weak, Ate Zy? Are you that weak na hindi mo kayang ipaglaban si kuya?]

Medyo nasaktan nmn ako sa sinabi niya.Tama siya, siguro nga napakahina ko.

[... Let's have a deal nlng ate Zy.If you didn't go here and talk to mom and dad na wag dalhin si kuya sa States,I will be mas at you forever and I will accept na si Rish girl na maging wife ni kuya.... Now, if you do really love my kuya, you will go here and beg to mom and dad.Stop being weak ate Zy and please, fight for my kuya.Fight for my dear kuya... ]

Matapos ang mga sinabi niyang iyon ay narinig ko pa nag ilang mga hikbi niya bgo niya tuluyang ibabaw ang tawag.Namalayan ko na lamang ang sarili ko na umiiyak na pala.Sa ngayon, kailangan kong magdesisyon kung ipaglalaban ko ba ang taong hanggang ngayon ay minamahal ko pa rin o patuloy ko na lamang hahayaan ang sarili kong maging isang mahina.