《He's a Student Council President(Soon To Edit)》CHAPTER 66
Advertisement
Pagkatapos na pagkatapos ng klase ay umuwi na agad ako sa bahay.Nagpalit na ako ng damit at pagkatapos ay pabagsak na nahiga sa kama.
"Damn, nakakaboring nmn. " sambit ko
Muli akong napabangon nang may maisip akong ideya.Pupunta nalang ako sa cafe na pinagtatrabahuhan ni Zyrah.
"Tama! Tatambay nalang ako dun. " sambit kong muli matapos ay nagbihis ulit ng damit.
Pagkatapos ay mabilis akong lumabas ng bahay at nagmamadaling sumakay sa kotse ko. Minaneho ko na ito papunta sa *** cafe kung saan nagtatrabaho si Zyrah.
Pagkarating ko dun ay nagpark lang ako sa gilid saka lumabas ng kotse ko. Pumasok ako sa cafe at sa hindi malamang dahilan ay sa counter agad nadako ang paningin ko.Doon ay muli kong nakita si Erra na nagpapatas ng mga ordered na pagkain yata yun sa isang utility tray. Napansin niya yata na may nakatingin sa kaniya kaya agad niya yung hinanap. And boom! Napatingin siya sa kinaroroonan ko.
*lub dub*
*lub dub*
Darn! Bakit ganito?! Bakit parang lumakas ang tibok ng puso ko?!
Aaarggg! This can't be!
Agad akong nag iwas ng tingin at naghanap ng mauukupang table.Nang makahanap ako ay agad akong naupo doon at muli na namang kumilos mag iisa ang mga mata ko at napatingin na nmn sa kinaroroonan ni Erra.
Nakatingin siya sakin kaya hindi ko nmn maiwasang mapatitig sa kaniya.Bakit ba kapag tumitingin ako sa kaniya ay namamangha ako?
Ayts!Baka humahanga lang ako.
Tama! Nagagandahan lang ako sa kaniya. Yun lang!
"Matunaw." muntik na akong mahulog sa kinauupuan ko nang marinig ang boses ni Zyrah. Narito na pala siya sa harap ko.
"H-ha? " tanong ko.
"Sus, may gusto ka ba kay Erra? " Walang pakundangang tanong niya
"Luh?Sino? Ako? Sus, wala no! Alam mo namang ikaw lang ang gusto ko, yiieee" pang aasar ko sa kaniya pero inirapan niya lang ako.
"Wala daw eh kung makatitig ka, wagas!" sabi pa niya
"Wala nga. Bumalik ka na nga sa trabaho mo. Sige ka, isusumbong kita sa manager mo na nakikipagdaldalan ka sa costumer mo. " pananakot ko sa kaniya pero mukhang hindi siya natinag.
Advertisement
"Sus, nanakot pa-teka nga, nag aano ka ba rito?" tanong niya
"Wala, tatambay lang. " simple ng sagot ko
"Ows? Ang sabihin mo, gusto mong makita si Erra.Ayaw mo pang umamin eh halata nmn sa mga titig mo. " sabi niya at magsasalita na sana ako ng hampasin niya ako ng maliit na note book sa ulo
"Wag ka nang magsalita pa dahil kanina pa kita pinapanood." sabi pa niya
"Ano ba, Zy! Wala na akong gusto dun! " pagtanggi ko pa
"Hayst, bahala ka nga diyan.Nga pala, bawal ang tambay dito kaya umuwi ka na. Hala, layas!" sabi nmn niya at tinaboy ako na parang aso
"Lakas makataboy, di nmn ako aso. Saka, ayoko ngang umalis.Oorder nalang ako ng kape." sabi ko
"Oh, anong kape nmn? " tanong niya at binuklat ang maliit na note book na hawak niya saka may sinulat doon..
"Kahit ano nalang.Tapos chocolate cake na rin. "sabi ko. Nagugutom na rin kasi ako eh.
" Hmm, hintayin mo nalang. "sabi niya at bago pa man siya umalis ay nginitian niya ako. Ngiting may binabalak siyang gawin.
Paktay na!
Abala ako sa pagpapatas ng order ng costumer sa utility tray nang maramdaman kong may nakamasid sakin. Isasawalang bahala ko na sana ngunit nakaramdam ako ng pagkailang.
Hinanap ko kung sino iyon at nang makita kong si Gio iyon ay nakaramdam agad ako ng malakas na kabog ng dibdib ko. Hindi ko alam pero sadyang pag nakikita ko siya ay nakakaramdam ako ng ganito. Yung tipong tila nagkakagulo ang buong sistema ko.
Nakagat ko ang ibabang labi ko nang mag-iwas siya ng tingin saka naghanap ng uukupahing table.Ano kayang ginagawa niya dito?
Hayst, ano nmn sayo Erra?
Nang makahanap siya ng bakanteng table ay inukupa niya agad ito.Napalunok ako nang pagkaupo niya ay napatingin siya sa gawi ko kaya agad akong nag iwas ng tingin. Alam niyo na, baka sabihing tinititigan ko siya.
Nagkunwari akong may ginagawa dito sa counter pero sa katunayan ay pasimple ko siyang sinusulyapan.Napasimangot nalang nga ako nang makita kong lumapit sa kaniya si Zyrah at nakita kong masaya silang nag uusap.
Advertisement
Hayst, may gusto kaya siya kay Zyrah?
Edi ibig sabihin ay hindi ako pwedeng magkagusto sa kaniya? Nakakalungkot nmn kung ganoon.
"Ehem!Matunaw! Ehem! " nagulat na lamang ako nang nasa harap ko na pala si Zyrah na ngayon ay nakatingin sa kin na may nang-aasar na tingin.
No nmn problema neto?
"Oh? " tanong ko
"Ahm,isng chocolate cake at Capuchino nga."sabi niya kaya kaagad kong inasikaso at inilagay iyon sa utility tray.
" Oh"sabi ko at iniabot sa kaniya pero mabilis lang siyang umiling.
"Pwedeng ikaw na muna magbigay dun? " sabi niya sabay turo dun sa table kung saan naroon si Gio.
"Sumakit bigla yung paa ko eh. Ako na muna dito sa counter. " sabi pa niya kaya agad nmn nanlaki ang mga mata ko.
"H-ha? Bakit ako? Si ate Cynthia nalang" pagtanggi ko
"Ih maraming inaasikaso si ate Cynthia kaya ikaw nalang. Sige na please? Masakit talaga yung paa ko eh"sabi pa niya na may pagmamakaawang tingin kaya napabuntong hininga na lamang ako at wala anng nagawa pa.
" Hayst, s-sige na nga "kinakabahang sagot ko
" Wiiieee! salamat! "sabi niya at nagpunta rito sa pwesto ko at siya nmn ang naupo sa inuupuan ko kanina.
" Hayst, kaya mo to, Erra! "sabi ko sa sarili ko at nagpunta na sa table ni Gio dala-dala ang order niya.
" A-ahm, ito na po ang order m-mo"nauutal na sabi ko at hindi makatingin sa kaniya.Saka ay marahan kong inilapag sa table niya ang order niya.
"Thanks" sabi niya pero hindi ko pa rin siya tinitignan. Paalis na sana ako nang tawagin niya ako.
"Erra"gosh, bat parang ang sarap sa tenga pag binibigkas niya ang pangalan ko?
" P-po?"sabi ko at nakayukong hinarap siya dahil iniiwasan ko ngang tignan siya.
"Hey, drop the 'po'.Mag ka edad lang nmn siguro tayo, diba? " tanong niya kaya tumango lamang ako
"What's the matter? Bat hindi ka makatingin sakin? " tanong pa niya
"Ahm, wala lang. Sige,enjoy your food nalang" sabi ko at paalis na sana nang hawakan niya ang braso ko. Tela nakuryente naman ako nang lumapat ang kamay niya sa balat ko.
Gosh, ano ba?! Kinikilig ako!
"Ahm, pwedeng favor? " tanong niya
"S-sige, ano yun? " tanong ko naman
"Tumingin ka kaya sakin. May sige eyes ka ba? " tanong niya kaya mabilis akong tumunghay at tinignan siya kaya agad na nagtama ang mga mata namin.
"W-wala ah" sabi ko
"Oh? I see *chuckles*...Can I have your number? " tanong niya
Kyaahhh!Kinukuha niya na ang no. ko! Wahhhh! Omg!
"Oh, I see. Wag nalang" sabi niya pero ako lang ba o parang na disappoint talaga siya?
"Ahm, hindi. Okay lang nmn. Eto oh" sabi ko at mabilis na kinuha ang cp ko at pinakita sa kaniya ang cellphone number ko. Napangiti nmn siya saka kinuha rin ang cp niya at may tinipa roon.
"Salamat" Nakangiting sabi niya
Teka, yung panty ko yata nahulog! Chos!
"Sige.Una na ko. " sabi ko
"Sure." sabi nmn niya kaya nakngiti akong nagtungo muli sa counter at naabutan ko roon si Zyrah na ngingiti-ngiti na nakatingin sakin.
"Tamis ah" pang aasar niya
"Ha? " takang tanong ko
"Wala.Oh magaling na ang paa ko. Palit na ulit tayo. " sabi niya at umalis sa counter.
"Ay ganun? Bilis ah" sabi ko at ako nmn ang nagpunta sa counter
"Oo, magic nga eh....Sige, aasikasuhin ko lang ang mga bagong costumer" sabi niya at aalis na dapt pero bumalik ulit siya na ikinataka ko nmn
"Oh ba-"di ko na natuloy ang sasabihin ko nang bigla siyang nagsalita
"Sya nga pala, Erra.Bagay kayo.... ni Gio" sabi niya at tuluyan nang umalis.
Ako? Eto, nakanganga.
Sira talaga yung babaeng yun, tsk.
Advertisement
- In Serial22 Chapters
Never Attribute to Malice
Jane Wainwright has been in higher education for decades, never managing to decide what to do with her life. Just when she has finally decided what she wants to do with her life she is brutally ripped from her life and thrown into a world of swords and sorcery. And also really big hammers. But the forces of apathy, stupidity and bureaucracy will rise against her. And hitting them with a hammer probably won't work. At least there are always [Dungeon]s to delve and monsters to slay, that should keep her occupied. Cover Art by Georgia Nixon
8 611 - In Serial21 Chapters
Aytelia
A magical world embracing chaos as powerful entities and worlds fight for survival or power, observed by the "universals", a sentient species no one can fathom or reason with. Their knowledge, comparable to the vast amounts of years they have existed for and their power feared by even some Gods, capable of destroying and creating entire universes, Aytelia being their proudest creation. Amongst all these the name of one of them is profound even amongst them, both feared and respected - Righteousness. As a lone girl wakes up in a large strange fountain, filled with other individuals in the same position such as herself, she lifts her drowsy head to find her surreal surroundings. The civilians walking around said fountain are all weird creatures that could only come out of a fantasy - orcs, elves, dwarfs, dragonewts, all wearing all different kinds of medieval armor, weaponry and artifacts. What will happen to her in this world? Will she be able to find a place in it and will the mysteries behind her current circumstances be revealed? Why is she so different than those around her? Warning: Character is extremelly OP and the lore behind it doesn't get covered till chapter 14. Updates once a week. First time posting my writing on the internet so feedback would be appreciated.
8 219 - In Serial6 Chapters
Traitor's Creed
The lives affected by one mans decisions... In a world where justice isn't black and white. And where the gods are waging a silent war against each other. This is the story of a traitor.
8 126 - In Serial44 Chapters
The Book of Hickory
Now why did Hickory go and punch that Angel? Sure it spooked him, popping up right there at lunch, and yet, it wasn't fear that balled his hand into a fist - Cause wouldn't you? Wouldn't anyone - with a sick Ma at home, Da long dead, buried, all them prayers piling up on bruised knees, unanswered? Hickory was angry, all right. He was fierce, now - cause that Angel didn't show up to give no help, that Angel came by asking for it - with all that power just plain to see, the power to fix the world and all that ails it! And now look what poor Hickory has to do - to save the world? Now how is he supposed to do that when its taking near everything he's got - just to keep them chickens safe, Ma fed, and himself out of trouble - All he wanted was maybe just a dance with May, maybe a bit more, to hold her close? That she's sweet, now, a voice like an angel, but now she's over there lookin at him like he's more than a man. And that's not to say Hickory is bad, not all the time, not ever on purpose - just there are things a man has to - That drinking and fighting ain't wrong just as long as the chores are done proper first, that those parts of life that make it worth living ain't no sin, that loving a lady is proper and Hickory just has so much love to give! And May is special, right, sweet and soft, now she's sophisticated. That she wears her passion like a pearl necklace? That certainly Hickory would notice, naturally - that she's already spoken for, perhaps taken? That ever since Hickory came back, that all she can think about is swallowing - those strange feelings, because it wouldn't do, would it? For a Lady? But certainly she can worship him and still be seen with Weston Covanger? Because Weston needs May, that what happens in the Study is only half the battle, the Men's Business, and he's far too proud to settle for half of anything. That if he wants to move up the ranks of his family, to be more than a Covanger, to become the Covanger? He's going to need a woman in the Kitchen as well - he's going to need May. And if that seems a bit old fashioned? A bit too much like the Wild West? Well the West is starting to get wild again now that everyone starts to Drink. A different take on LitRPG where answers aren't given - they must be earned, discovered and fought for, one at a time. An orator style, a long read, filled with magic buildings, crafting, alchemy, but most of all - This is a story about the human spirit. About understanding what defines a person, their morals, their beliefs, and also faith when everything they understand becomes challenged - changed. So do they. People can change. They will. Just not always for the better, not always - sometimes. Sometimes that's enough. Sometimes that's even everything.
8 135 - In Serial19 Chapters
The Hidden Heir (VegasPete)
LOVE AND SINS 2
8 164 - In Serial18 Chapters
itsfunneh oneshot
itsfunneh oneshot it may only takes a few second to read but bear with me RULES # YOU ARE ALLOW TO REQUEST # ALLOW TO HAVE SIBLING SHIP # ALLOW TO SHIP YANDERA # ENJOY &HAVE FUN # LGTBQ SHIP ( oh yah there is some character i dont really know so bear with me pls )I DO NOT OWN ANY OF THIS ITSFUNNEH CHARACTER ONLY THE STORIES
8 183

