"Hmmmm~ hmmm~"panay ang pagha-hum ko dito sa locker room habang inaayos ang laman ng locker ko.

Medyo maaga pa nmn kasi parang sa first class namin kaya dito muna ako sa locker since wla rin nmn akong ibang gagawin kaya ito na lamang ang pinagkaabalahan ko.

Nga pala,hindi ako umuwi sa condo ko simula nung magising ako sa loob ng kwarto ni Gio.Naisip ko kasi na baka kapag umuwi ako sa condo ay makita ko siya.Hindi pa ako handa para doon.Pakiramdam ko at nanghihina ako sa isiping makikita ko siya.

Sa ngayon,ayoko muna siyang harapin.Ayoko rin muna siyang kausapin.In short,iiwasan ko nalang muna siya.Saka ko na siya haharapin kapag kaya ko na.

"Hayssss~"napabuntong hininga na lamang ako at isinara ang locker ko.Inilock ko na rin ito at babaling na sana para makaalis nang-

"AY PALAKANG BADING!"gulat na saad ko nang saktong baling ko ay bumungad kaagad sa akin ang mukha no bato.

'Kakasabi ko lang ihh~'

Lumunok ako ng isang beses at tatalikuran na sana siya nang hilahin niya ako at isinandal sa locker.Hindi nmn agad ako nakareact dahil sa pagkabigla.

"Where have you been?Bakit di ka umuuwi sa condo unit mo?Wife,bakit di mo manlang sinasagot ang mga tawag at texts ko?You even off your phone parang di kita macontact.Why is that ,wife?"malungkot at sunod sunod nitong tanong

"What's the matter,wife?"tanong pa niya at mataman akong tinitigan sa mga mata kaya wala akong nagawa kundi mapatingin rin sa kaniya.

Tila nanlambot ang mga tuhod ko nang makita ang lungkot at pangungulila sa mga mata niya.

Ayoko....

Ayokong nakikita siyang ganyan dahil pati ako ay nasasaktan...

Pero kahit ganun ay di pa rin maalis sa isip ko kung gaano siya kasaya nang maengaged sila ni Rish.Nadagdagan na nmn ang panghihina ko nang maalala ang gabing iyon.Ang pinakamasakit na gabi para sakin ngunit sa tingin ko ay mahihigitan pa iyon lalo na kapag tuluyan na silang makasal.

Hindi ko yata kakayanin yun....

Pero kailangan kong magparaya para sa ikabubuti niya.Tulad nga ng sabi ng mommy niya ay makakabuti sa kaniya ang makasal sa iba hindi sa tulad kong wala namang maipagmamalaki.

"Ahm,m-may klase pa ako,bato"kinakabahang saad ko nang hawakan niya ang magkabilang pisngi ko at pinagdikit ang parehong noo namin.

"Why won't you talk to me?"nararamdaman ko ang lungkot sa boses niya nang bigkasin niya yun.

"Tre-"hindi ko na natuloy ang sasabihin ko nang magsalita siya

"And now you aren't calling in our endearment? Tell me,what's wrong wife?"tanong pa niya pero imbes na sumagot ay nakagat ko lamang ang pang ibabang labi ko.

"Hey....Wife,talk to me...I'm not used to this attitude of yours.Please?"sabi pa niya at mabilis akong hinalikan sa labi pero imbes na magsalita tulad ng gusto niya at nanahimik lamang ako.

"Wife...."tawag pa niya

"Trevix,please,wag mo muna akong kausapin-"sabi ko nang putulin niya na nmn ako mula sa pagsasalita

"And why is that?"malungkot na tanong niya

"B-Basta..."sabi ko at inalis ang magkabilang kamay niya na nakahawak sa pisngi ko ngunit agad rin niyang ibinalik yun at sunod-sunod na umiling

"No...No,wife...I won't allow you leave..."sabi pa niya at pagkatapos ay niyakap ako ng mahigpit at siniksik ang mukha niya sa leeg ko.

"Trvix ano ba.Umalis ka nga at may klase pa a-"hindi niya na nmn ako pinataps sa pagsasalita

"Talk to me first"sabi pa niya na matotonohan mo ang parang bata sa pananalita niya

"Nag uusap na tayo diba?"medyo may halong inis na saad ko

"No...Not like this,wife.Let's talk abou-"hindi ko na siya pinatuloy sa sasabihin niya nang itulak ko siya palayo sakin na pinagtagumpayan ko nmn

"Sinabi ko na sayong ayaw muna kitang kausapin.Mahirap bang initindihin yun?"may halong inis na saad ko at marahas na naglakad paalis.Narinig ko pa ang ilang beses na pagsigaw niya sa pangalan ko pero hindi ko siya pinansin.

Pinipilit ko ring pigilan na huwag pumatak ang mga luha ko.Mabuti na lamang ay nakisama nmn ang mga ito.

Masakit man na huwag siyang kausapin,na makita ang pangungulila at sakit sa kaniyang mga mata,kailangan Kong gawin to dahil nangako na ako sa mommy niya.Hinahanda ko pa ngalang ang sarili ko na makipaghiwalay sa kaniya.Sa ngayon ay kailangan ko munang mag ipon ng lakas ng loob para pag dumating ang oras na handa na ako ay hindi ako mawalan ng lakas.

Naglalakad na ako ngayon papapunta sa classroom namin nang masalubong ko si Rish,my best friend at ang babaeng pakakasalan ng lalakeng mahal ko.

Feeling ko tuloy ay patuloy na nadudurog ang puso ko lalo na at best friend ko pa,na tinuring ko rin na parang kapatid,ang pakakasalan ni bato.

"Zy,ca-"hindi na niya natapos ang sasabihin niya nang itaas ko ang kanang palad ko sa ere, hudyat upang patigilin siya.

"Kung ano man iyang sasabihin mo,huwag muna ngayon.Marami pa kasi akong gagawin at wala akong oras para pakinggan ang mga yan."walang emosyong saad ko kahit na sa loob loob ko ay nasasaktan akong sinasabi ko ang mga salitang ito sa kaniya.

Kailangan kong magpakatatag lalo na at mawawala na si bato sa buhay ko dahil hayun at ikakasal na nga siya sa iba.Magkakaroon na siya ng sariling pamilya at ang masakit ay hindi ako ang magiging asawa at magiging ina ng mga anak niya.

Pumasok na ako sa classroom at sinadya kong makipagpalit ng upuan sa isang kakalase ko.Pumayag nmn agad siya kaya hindi na ako nahirapan pa ngunit ang kapalit nmn noon ay ipagsasagot ko daw siya ng quiz mamaya sa physics. Mautak amp.

Nakita kong kasunod ko lamang na pumasok si Rish at napalingon pa ito sakin.Iniwas ko na lamang ang tingin ko sa kaniya at hindi siya pinansin hanggang sa dumating na ang subject teacher namin at nag umpisa na agad na magturo.

Nang matapos ang klase ay inayos ko agad ang mga gamit ko at isinilid ito sa aking bag at isinukbit.Palabas na ako ng classroom para sana pumunta sa cafeteria nang may bulto na humarang sa daraanan ko which is sa may pintuan ng classroom.

"Excuse me..."walang emosyong sabi ko Kay bato at pilit siyang pinaaalis sa dadaanan ko ngunit parang wala lamang itong narinig kaya nmn tinignan ko siya ng masama.

"Let's talk wife."seryosong sabi niya na waring hindi napapansin ang inis sa mukha ko.

"Wala akong panahon par-"hindi ko natapos ang sasabihin ko nang magsalita na nmn siya

"Why?Are you mad or something?Tell me,wife.Let's fix this."mayhalong pagmamakaawa sa boses niya nang sabihin ang mga salitang iyon.

"Ayoko nga munang makipag usap sayo.Pwede bang intindihin mo nmn yun?!"inis na sabi ko

"How about me?Hindi mo ba ako iintindihin?Pano nmn ako,wife?!I also need your attention.I want you to listen to me but it's you who's being so hard to me that you can't even spent time talking to me.Why are you like this,now?Don't you love me already?May iba na ba?Ano?Nagtatampo ka ba?May nagawa ba akong mali?Sabihin mo sakin.Wife,please...I cants stand in this situation...You aren't talking to me and that made me sick!"hindi na niya napagil pa ang pagtaas ng kaniyang boses dala na rin siguro ng inis.Siguro ay nauubusan na siya ng pasensya sakin.

"Wala,Trevix.Let's just not see each other for I mean time.Magpapalamig muna ako.Saka nalang tayo mag usap kapag maayos na tong nararamdaman ko."sabi ko nmn dahilan ng pagkakunot ng noo niya

"I don't get you.You can just tell me your problems if you have.Not like this.Tell me,I can help you."sabi nmn niya at kinulong ang mukha ko sa magkabilang palad niya ngunit agad ko nmn iyong inalis.

"Maaari ngang mayroon akong problem,bato.Pero labas ka roon.Hindi ko kailangan ng tulong mo.Kaya please lang,hayaan mo muna ako."sabi ko at hinawi siya para makalabas na ako ng classroom.

Ngunit hindi pa man ako tuluyang nakakalayo ay nagsalita muli siya.

"Is it about the engagement?"may halong lungkot na tanong niya kaya napatigil ako sa paglalakad.

"....kapag sinabi ko bang 'oo' magpapaliwanag ka?.......Pero hindi na kailangan dahil hindi rin nmn ako makikinig sa mga paliwanag mo...Congrats nga pala....Pakasaya kayo....."matamlay na saad ko bago siya tuluyang iniwan roon.