Nagising ako nang makaramdam ng matinding kirot sa ulo ko.Dahan-dahan akong bumangon at nalamang nasa isang hindi pamilyar na kwarto ako.

"A-aray"daing ko nang maramdamang pati buong katawan ko ay nananakit.Inilibot ko ang paningin ko sa buong kwarto.Mukhang panlalake ito dahil sa theme nito.Magkahalong gray at white ang kulay ng kwarto.

Napatingin rin ako sa sariling ko at nakitang naka oversized shirt ako at,at....b-boxer?!

T-teka,m-may nangya-

Biglang bumukas ang pinto at iniluwa noon si Gio.

T-Teka,tama ba ko na nakikita?Bakit narito si Gio?

Teka,wag niyong sabihing kwarto niya to?!

Omg!baka may nangyari sam-

"Glad you're awake.Kamusta na'ng pakiramdam mo?"tanong niya at naupo sa gilid ng kama

"A-yos naman-teka,nasan pala ako?S-saka,may nangyari ba sa-tin?"balik tanong ko sa kaniya

"You're in my room.In our house.And let me just remind you,walang nangyari satin,hmm."sabi niya at nagulat nmn ako nang bigla niyang ilapat ang likod ng palad niya sa noo ko.

"Mainit ka pa.Ipagluluto nalang muna kita ng lugaw.Gusto mo?"tanong niya saka tumayo

"Ahm,s-sige.Pwede gumamit ng banyo?"tanong ko at dahan-dahan sanang tatayo nang alalayan na niya ako.

"Sure.Come,I'll guide you."he then pumunta kami sa tapat ng isang pinto dito pa rin sa loob ng kwarto niya.

"Salamat."sabi ko at pilit na ngumiti

"Anything,Zy.So,I'll go ahead.Ipagluluto pa kita ng soup eh."sabi niya at akala ko ay aalis na siya pero nagulat na lamang ako nang lumapit siya sakin at hinalikan ako sa noo.

"Get well soon,Zy."he said sweetly then left the room.

Pumasok nmn na ako sa loob ng banyo at kaagad na dumeretso sa sink para sana maghilamos ngunit napatigil ako sa tapat ng salamin nito nang makita ang repleksiyon ko.

Namamaga ang mga mata ko at halatang galing ako sa matinding pag-iyak.

Napakagat nmn agad ako sa ibabang labi ko upang pigilan ang pag iyak nang maalala ko na nmn ang nangyari kagabi.

'Ito na ba yung sinasabi niya?Kailangan ko nga bang magtiwala sa kaniya?Pero ang sabi ng mommy niya ay mas makabubuti sa kaniya ang hiwalayan ko siya at hayaang makasal sa iba.'

Flashback

"I want you to stay with me.Gusto kong kahit na anong mangyari ay ako lang ang mamahalin mo.And one more thing,TRUST me.Kung sakaling may dumating na problema,gusto kong sa akin ka lamang magtiwala.Magtiwala ka na kaya kong gawan ng paraan kung ano man ang kakaharapin natin.Can you grant me that wish?"

End of Flashback

Magtitiwala ba ako?

Bahala na....

Pero kung talagang may dahilan kung bakit ito nangyayari,why not?Saka kung mahal niya nmn ako,gagwa at gagwa siya ng paraan.

Pero,mahal niya nga ba talaga ako?

*tok tok tok*

Kaagad kong pinunasan ang tumakas na luha mula sa mata ko bago binuksan ang pinto ng banyo.Nag aalalalng tingin nmn ni Gio ang bumungad kaagad sa akin.

"Are you okay?"tanong niya

"O-oo."tipid na sagot ko

"Sure?Anyway,luto na pala yung lugaw.Halika na at kumain ka muna.I guess,wala ka pang kain simula kagabi."sabi niya at inalalayan ako palabas ng kwarto.Bumaba kami mula sa kwarto niya at pumunta sa kanilang kitchen.

Napakalawak rin pala ng kanilang bahay.

"Ahm,Gio.Nasan mga magulang mo?"tanong ko sa kaniya.Ipinaghila nmn niya muna ako ng upuan at inalalayan akong maukaupo bago niya sagutin ang tanong ko.

"ahm,New York.Nasa New York sila.They're managing our business in there."bored na sagot niya at naupo sa katapatan kong upuan.

"Mabuti ka pa..."may lungkot na sabi ko.

"Huh?"takang tanong niya

"Mabuti ka pa at nakakasama mo pa ang mga magulang mo.."sabi ko nmn at matamlay na sumubo ng lugaw.

"No,you're wrong.Actually,nakakasama ko sila but madalang lang."sabi niya at sumubo rin.Kagaya ko ay lugaw rin ang kinakain niya.Minsan nakakamangha rin talaga tong si Gio eh.Walang kaarte-arte.

"At least nakakasama mo pa rin sila.Samantalang ako....hindi na."malungkot na saad kong muli

"Bakit hindi?"tanong niya

"Wala na sila....I mean,dedu na."sabi ko at uminom ng tubig matapos kong maubos ang isang mangkok ng lugaw.

"Oh,I'm sorry bout that."paghingi niya ng tawad.

"Nah,it's okay..."sabi ko kinawag pa ang dalawang kamay ko

"By the way,bakit natulog ka sa kalsada kagabi?"tanong niya at pagkatapos ay mahinang tumawa.

Aytst naalala ko na nmn tuloy...

"Ahm..."hindi ko malaman kung ibubuka ko ba ang bibig ko o ano.Pero sa huli ay nakagat ko na lamang ang ibabang labi ko at tumungo.

"It's okay.You don't need to answer..."sabi niya at naramdaman kong tumayo siya at pumunta sa gawi ko.Nang makalapit ay hinawakan niya ang baba ko at iniharap sa kaniya.

"Zy,I'm here okay?If you have a problem,tell me and I'll help you."sabi pa niya at hindi na ako nakapagsalita nang yakapin niya ako.

"T-Thank you,Gio."sabi ko sa mahinang boses pero sapat na iyon para marinig niya.

Mabuti nalang at narito si Gio para damayan ako.Wala rin nmn na kasi akong matatakbuhan bukod sana kay Rish pero,wla eh.

Hayst,and about na nmn nga dun.Di ko alam kung anong gagawin ko.Di ko alam kung magtitiwala ba ako Kay Trevix na may paraan siya para lusutan ang problemang to.

Naalala ko na nmn tuloy Yung mga sinabi niya...Iyon ang paulit-ulit na naririnig ko sa isip ko.

'Kung sakaling may dumating na problema,gusto Kong sa akin ka lamang maniwala.Magtiwala ka na kaya kong gawan ng paraan kung ano man ang kakaharapin natin.'

Should I wait until he make a move?

Should I stay?

Should I believe and trust him?

Should I?