"By!!!"sigaw ko Kay bato nang bigla niya akong halikan habang naglalakad kami sa hallway.Boyshit na to.Ang dami pa namang estudyante dito sa hallway.

"Why? *chuckles*"inosenteng tanong niya

"PDA ka"saad ko habang naglalakad pa rin.Naoairit nmn ako bigla nang hilahin niya ako at pinaharap sa kaniya.

"It isn't PDA Wife.It's called SWEETNESS"saad niya at muli akong hinalikan pero mas matagal iyon ng ilang segundo.

Wengya nmn oh...

"TREVIX NMN IHH!!!"sigaw ko matapos niya akong halikan at nagpapadyak pa kaya natawa nmn siya ng mahina

" *chuckles* You look cute,Wife"saad niya at ginulo ang buhok ko kaya inirapan ko siya

"Che!Ewan ko sayo"saad ko nmn at saka iniwan siya dun.Narunig ko pa ang tawa niya at ang mga yabag niya na tila hinahabol niya ako...

"Hey,wife sorry na!"saad niya habang hinahabol ako pero mabilis akong tumakbo hanggang sa makarating ako sa classroom namin.

Naupo agad ako sa armchair ko at saka humalukipkip.Mayamaya ay nakapasok na rin siya dito sa classroom kaya puro tilian na nmn ng mga kaklase ko.Madamidami na rin kasi kami dito sa classroom pero nakapagtataka ngalang dahil wala pa si Rish.Tungkol nga pala dun,galit pa kaya siya sakin?

"Hey,babywife.Sorry na..."malambing na saad ni bato habang hinahaplos ang buhok ko at ang loko,nakaupo pa sa lamesa ng armchair ko.

"Che!Tigilan mo ako Sthone Trevix ha"inis na saad ko rito.

"Hey,don't be mad babywife...I already said 'sorry' "saad niya at kinulong ang mukha ko sa mga palad niya para patinginin ako sa kaniya pero iniwas ko nmn ang mga mata ko para di siya makita.

"...wife...hey,babywife..."tila nanindig ang mga balahibo ko nang maramdaman ang hininga niya sa tenga ko.

"Sorry na kasi"bulong pa nito

"O-oo na..."saad ko at bahagya siyang tinulak palayo sakin.

"Is it, Apology Accepted?"tanong niya habang nakaupo parin sa mesa ng armchair ko.

"Oo na nga"saad ko pero tila di pa rin siya naniniwala.

"Ows?"tanong pa niya

"By,kung mangungulit ka lang.Lumabas ka na at pumunta ka nalang dun sa office mo"saad ko pero tinawanan niya lang ako.Naupo siya dun sa upuan niya which is sa tabi ko.

"Anong tinatawa mo diyan ha?"inis na tanong ko

"I'll attend our class today and also....I just wanna be with you,hmm?"saad niya at hinalikan ako sa pisngi

"Pano yung mga Gawain mo dun?"tanong ko

"I asked my secretary to do that"saad niya kaya tumango nalang ako.

Dumating na yung adviser namin at nagsimula na rin magklase pero hanggang ngayon ay wala pa rin si Rish.San nmn kaya yung bruhilda na yun?

...

"Hayst,bat ayaw sagutin?"saad ko at panay ang dial sa no. ni Rish..Nasa locker room ako ngayon at nakasandal sa locker ko.Kanina ko pa tinatawagan si Airish pero di pa niya sinasagot.Nag aalala na tuloy ako...

"Zyrah!"kaagad kong hinanap ang pinanggalingan ng boses at nakita kong papalapit sakin si Coal.

"Oh?"tanong ko ng makalapit siya sakin

"Nasan na si mylabs ko?Bat di yata pumasok?"tanong niya

"Mukha bang alam ko,Uling?Di sana hindi ako kanina pa dial ng dial ng no. niya dito no?Utak nmn ,Uling"supladang saad ko sa kaniya

"Eh malay ko bang hindi mo rin alam kung nasaan yun?Saka Malay ko rin ba na tinatawagan mo yun.Utak nmn Zyrah"balik na saad nito sakin kaya napaisip nmn ako.

Oo nga Zyrah no?

Ang shunga mo din eh...

"Tsk,Ewan ko sayo"saad ko at iniwan siya dun

Naramdaman ko nmn na sumunod siya sakin.

"Uy,Zyrah pikon ka no?"habol niya sakin pero di ko siya pinapansin.

"Wuy,Zyra-"

"Isa pa uling at ipapakain ko na sayo tong sapatos ko!"banta ko sa kaniya kaya agad niyang tinakpan ang bibig niya.

Napairap nlng ako sa hangin dahil sa kakulitan niya at iniwan na siya ng tuluyan doon.

"Ms.Zapanta.."saad ni Ms.Macatangay nang masalubong ko siya.

"Bakit po Ma'am?"magalang na tanong ko

"May naghahanap sa iyo. Nandun siya sa cafeteria."saad nmn nito kaya kaagad akong nagtaka

"Sino daw po?"tanong ko muli

"Hindi ko alam,iha.Sa palagay ko ay nasa mid 30 pataas na siya at wari ko ay kilala mo siya"saad ni ma'am

"Sige po.Maraming salamat po,ma'am"magalang na saad ko saka ako nito nginitian at nagpaalam na umalis.Nagtungo nmn agad ako sa cafeteria at agad na hinanap ang naghahanap daw kuno sakin.Pagkapasok ko sa cafeteria ay natanaw ko agad ang ginang na nakatalikod sa gawi ko.Base sa postura ng pangangatawan nito ay tila pamilyar siya sakin.Hindi na ako nagsayang pa ng oras at kaagad itong nilapitan saka ako naupo sa harap nito.

"Aigoo!"bulalas ko at muntik nang mahulog sa kinauupuan nang makita ko kung sino ito.

"Ayos ka lang ba iha?"nag aalalang tanong nito na wari ay alam na nagulat ako nang makita siya.

"A-ayos lang po"kinakabahang saad ko

Nginitian niya lamang ako at matapos yun ay parehas kaming natihimik.Wala ni isa sa amin ang nagsasalita.Maski ako ay di alam ang aking sasabihin.Ang nasa isip ko lamang ay ang mga iba't ibang katanungan na nabubuo sa aking isipan na nakasisiguro akong posibleng mangyari tulad na lamang ng:

'Bakit siya narito?'

'Kakausapin niya ba ako ukol Kay Zyrel?"

"Kukunin niya ba sakin si Zyrel?'

Mabilis akong nailing sa mga naturan ko sa aking isip.Hindi ko kakayanin pag nawalay sa akin si Zyrel oero wala akong karapatan dahil heto at nasa harapan ko mismo ang ina ni Zyrel na tinuring ko nang parang isang tunay na kapatid.

"Ahm,bakit po kayo naparito?"pambabasag ko sa katahimikan.

"Iha, hayaan mo muna na magpakilala ako sayo.Ako nga pala si Vanessa Del Valle"pagpapakilala nito at naglahad ng kamay

"Zyrah nalang po"magalang na saad ko at inabot ang kanyang kamay upang makipag shake hands

"BTW iha,batid kong alam mo na ako ang ina ni Vixel.Ang batang iniwan ko sa tapat ng apartment na tinitirahan mo dati"pahayag nito

"Si Zyrel ho ba ang tinutukoy niyo?"tanong ko

" *giggles* Zyrel pala ang ipinangalan mo sa kaniya.Yun nalang din ang itatawag ko sa kaniya tutal ay sanay nmn na siya sa gayong pangalan.Well,iha,naparito lamang nmn ako upang sabihin sa iyong kukunin ko na siya"saad nito dahilan para manlambot ang mga tuhod ko...

"Kukunin ko na siya"

"Kukunin ko na siya"

"Kukunin ko na siya"

"Kukunin ko na siya"

"Kukunin ko na siya"

Paulit ulit sa sistema ko ang mga huli niyang binitawang salita.Ramdam ko rin na namumuo na ang mga luha sa aking mga mata at tila nagbabadya na itong pumatak sa aking pisngi.

"H-ho?"garalgal na boses na tanong ko na tila hindi ko matanggap ang kaniyang sinabi

"Iha,I want to apologize but I really need to take him back from you.His father came back from Europe and he wants me to get my child.I was out if my mind that time when I left my child in front of your apaetment and I do regretted for what I have done.It's all because that time,I can't accept the fact that I'm already a mother but what's worst is I don't have enough money that time to take care of my baby.I'm from a poor family.I don't really know what to do that time besides his father left me without anywords after we made love that night.That's why when I left my baby in front of your house,I made a promise for myself that I'll try hard and seek for a work so that I can earn enough money for my baby.And now that I already have a business,I can already give the needs of my child and besides his father already came back."mahabang litanya nito kaya mapait akong napangiti.Marahil ay hindi niya nmn talaga ginustong iabandona si Zyrel.Ngayon ay alam ko na rin ang tunay na dahilan at sa palagay ko nmn ay wala akong pagsisisihan at dapat na ipag alala kung tuluyan niyang kunin sakin si Zyrel.May maayos nmn na daw siyang buhay at nakapagtayo na rin ng negosyo na sapat lang upang maibigay ang pangangailangan ni Zyrel na hindi ko kayang ibigay.

"Payag na ho ako sa gusto niyo pero may hiling lang po sana ako"saad ko

"Ano iyon iha?"tanong niya

"Maaari ho bang pag natapos nalang ho ang kaarawan ni Zyrel ay saka niyo nlng ho siya kunin?Napamahal na rin po kami sa isa't isa at ang bigyan siya ng magarbong kaarawan ay ang tangi ko lang na maibibigay sa kaniya bago kami magkahiwalay."saad ko rito.Ngumiti muna siya ng napakatamis sa akin bago muling sumagot.

"Oo nmn iha.Walang problema at ako na rin ang bahalang magsabi sa daddy niya."saad niya kaya napangiti ako ng wala sa oras.

"Maraming salamat po"saad ko

"Ako dapat ang magpasalamat sayo iha.Inalagaan mo ang anak ko sa loob ng maraming taon at masasabi kong napakaswerte ng anak ko dahil napunta siya sa mabuting tao na gaya mo.Kulang pa nga ang salitang 'salamat' para mapunan ang lahat ng paghihirap na nadanas mo nang palakihin mo ang aking anak kahit na nasa murang edad ka palang"saad niya kaya nahihiya nmn akong ngumiti

"Wala po yun.Saka ang totoo po ay wala po lahat ng paghihirap ko kung may tinuring nmn akong kapatid na napakabait at masunurin."saad ko

"Isa pa iyon iha.Natutuwa ako at napalaki mo siya ng maayos at mabait.Naku hindi ko na alam kung Ano pa bang pasasalamat ang gagawin ko at napakabait mong basta."saad niya kaya natawa nalang ako ng mahina

"Sya sige na,iha.Aalis na ako at may mahalag pa rin kasi akong pupuntahan.Pupuntahan ko nalang si Zyrel pagkatapos ng kaarawan niya.Maraming salamat ulit iha"saad nito matapis ay tumayo kaya tumayo na rin ako.

"Ihahatid ko na ho kayo sa gate"saad ko

"Maraming salamat iha"saad niya nmn kaya lumabas na kami ng cafeteria at hinatid ko na siya sa gate ng university. Pagkarating namin dun ay nagpaalam at nagpasalamat ulit siya saka tuluyan nang umalis sakay ng puting kotse na nasa Labas ng university kanina.

Napangiti nalang ako nang mawala ito sa paningin ko.Mabait ang mama ni Zyrel at hindi na ako nagtataka na ganun rin siya.Sana lang ay maging masaya si Zyrel sa piling ng mga magulang niya at nawa ay di niya ako malimutan...