《A small cloud (Complete )》၉
Advertisement
Unicode
ညက ဦးနဲ့ဖုန်းပြောတာကြာသွားလို့
အခုတော့ အတန်းထဲမှာ အိပ်ငိုက်နေတဲ့ ရှောင်ကျန်းလေး
"ဘုန်း!!! "
"အမလေး ဘုရား ဦး နဲ့ ငါနဲ့ ညား''
ကျိုးချန် ခုံပေါ်မှာ စာအုပ်တွေပစ်ချလိုက်တဲ့အချိန်ကြားလိုက်ရတဲ့
ရှောင်ကျန်း ယောင်တဲ့အသံကြောင့်
အတင်နိူးကာမေးလိုက်သည်။
"ဘာ အားကျန်း ထစမ်း ထ ခုထ ခုနက ဘယ်လိုယောင်လိုက်တာလဲ ပြန်ပြောပါအုံး ''
"အယ် ကျိုးချန် သက်သာသွားပြီလား ငါက မင်းမလာသေးလို့ နေမကောင်းသေးဘူးလို့ထင်နေတာ ''
"အပိုတွေမပြောနဲ့ ဟမ့် စကားလမ်းကြောင်းမလွှဲနဲ့ အားကျန့် ပြော
ဦး ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ ''
"ဟင် အာ ဦးဆိုတာက ပါးရဲ့ လုပ်ငန်းပါတနာပါ ဘာလို့လဲ ''
"ဟုတ်လို့လား သေချာလို့လား''
"တကယ်ပြောတာ ''
"ထားပါတော့ ဘာစားပြီးပြီလဲ မနက်စာက အိမ်ကနေစားခဲ့တာလား ''
"အင်း စားခဲ့ပြီ ဒါပေမယ့် မင်းလိုက်ကျွေးရင်ဗိုက်အပြည့်ခံပြီးစားပေးမယ် တကယ်ပြောတာ ''
"ဟမ့် နစ်နာနေအုန်းမယ် ကြွ ကြွ
မသထာရေစာတွေကိုလိုက်မျိုစို့တော်မူပါ ကမ္ဘာ့ကျက်သရေတုန်း
မိတ်ဆွေကြီးရေ ''
"အဟေး ကောင်းလေစွ ကောင်းလေစွ စနိုးဝှိုက်ထဲကစုန်းမလိုသိပ်လှတဲ့
အပျိူကြီး ရေ''
"ဘာကွ မင်းဘိုးအေးကိုစုန်းမအပျိုကြီးပါလား ''
"ဟားဟား သဲလေးစိတ်မဆိုးပါနဲ့
ကိုကို က ချစ်လို့စတာပါ ''
"ဖင်ယားနေလိုက် ''
"ဟားဟား ''
နှစ်ယောက်သား စရင်းနောက်ရင်း
Canteen ကိုရောက်လာကြသည်။
ရှောင်ကျန်း မုန့်စားရင်း နာရီ ကြည့်လိုက်တော့ အတန်းချိန်နီးနေပြီ မို့
"သားကြီး သွားရအောင် အချိန်နီးနေပြီ ''
"အင်း ''
ငွေရှင်းပြီးနောက် အတန်းကိုချီတက်လာခဲ့ကြသည်။
ရှောင်ကျန်း နဲ့ကျိုးချန်နှစ်ယောက်သားက လူချောလေးတွေမို့ ကောင်မလေးတွေက ငေးကြည့်ကြသည်။
သူတို့ နှစ်ယောက် ရှေ့ကနေ ပိတ်ရပ်ကာ စကားပြောလာသည့် ကောင်မလေး.....
သူမက တခြားသူ မဟုတ်
လုကျင်းရွှယ် ဖြစ်သည်။
"ဟိုင်း ရှောင်ကျန်း ''
"အော် မင်းကိုး.. ဘာပြောချင်လို့လဲ "
"တို့က မင်းတို့နှစ်ယောက်နဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်ချင်လို့ ''
"အမ် ရပါတယ် ငါ့နာမည်က ရှောင်ကျန်း သူက ဝမ်ကျိုးချန် ''
"တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ် ''
"ကျွန်မလည်း ခင်မင်ခွင့်ရခဲ့တဲ့ အတွက် ဝမ်းသာပါတယ် လုကျင်းရွှယ် ပါ''
"အတန်းနောက်ကျနေပြီ သွားကြရအောင် ''
"အင်း ''
သူငယ်ချင်း သုံးယောက်သား အတန်းထဲရောက်တော့ သူတို့သုံးယောက်ကို အခန်းထဲက လူတွေကကြည့်နေကြသည်။
ကြည့်တာသည် တခြားမဟုတ်။ လူချောလေးနှစ်ယောက် နဲ့ မိန်းမလှလေးဖြစ်နေလို့ပင်။
"အားကျန်း မင်းခုံပေါ်က ''
ရှောင်ကျန်း ကျိုးချန် ပြောလို့ သူ့ရဲ့ ခုံပေါ်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ပန်းစည်းတွေ အရုပ်တွေ မုန့်တွေ အအေးဘူးတွေ ချောကလက်တွေ စာတွေစာအုပ်တွေ ပြည့်နေပြီးဖင်ထိုင်စရာခုံပေါ်မှာလည်းအပြည့်အပြင်ဗာကာနဲ့စည်းဝိုင်းပြီးသူ့ခုံတစ်ဝိုက်မှာပြည့်နှက်လျှံပယ်နေသည်။
ရှောင်ကျန်း ဟက်ခနဲ တစ်ချက်ရယ်လိုက်သည်။ သူအရင်ဘဝကရုပ်ဆိုးလို့ သူ့ကို လှည့်မကြည့်ခဲ့ကြဘဲ နှောင်ယှက်ခဲ့သူတွေ ခုံပေါ်မှာ အမှိုက်စာတွေရေးပြီး ညစ်ပက်အောင်လုပ်ကြတဲ့သူတွေက အခုတော့ ဘာမှ မဟုတ်သလို ။ သိပ်ကို ထူးဆန်းသည်မလား။
"ရှောင်ကျန်းကောကော ဒါလေးလက်ခံပေးပါလား ''
ရှောင်ကျန်း နောက်ကအသံကြောင့်ကြည့်လိုက်တော့ ဝဝတုတ်တုတ်လေးနဲ့ပါးဖောင်းဖောင်းဆံပင်ကောက်ကောက်ဂုတ်ဝဲလေးနဲ့ကောင်မလေးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။လက်ထဲမှာကိုင်ထားတာက စတော်ဘယ်ရီကိတ်လေး ရှောင်ကျန်း လှည့်ကြည့်လိုက်တော့သူမက
ခေါင်းငုံ့ကာ ကိတ်မုန့်လေးကိုလက်နှစ်ဖက်နဲ့လှမ်းပေးနေသည်။
တချို့သော စကားသံတွေကိုလည်းကြားနေရသည်။
ကောင်မလေးကို ဖက်တီးမ ဝက်ပုတ်မဆိုပြီးပြောနေကြပြီး တိုးတိုးတိတ်တိတ်အတင်းပြောနေကြသည် ။
ရှောင်ကျန်း မျက်စိထဲမှာ ထိုမိန်းကလေးက ဖြူစင်ပြီးချစ်ဖို့ကောင်းသည်။
သူ့အနေနဲ့ ကိုယ်ချင်းစာကြည့်မိတော့
ကောင်မလေးကို သနားမိသည်။
သူ့တုန်းက ဝမ်ရိပေါ်ကို ချောကလက်ကိတ်လေးနဲ့ချစ်တယ်လို့ပြောမိတာ
မျက်နှာကို ကိတ်နဲ့နှစ်ပြီး တဟားဟား အော်ရယ်လှောင်ပြောင်သွားခဲ့တာလေ ။ ရုပ်ဆိုးကောင် အရှက်မရှိ
ဆိုပြီး အဲ့ဒီနောက်ပိုင်း နိုပ်စက်ကြတာပဲ ။ ဒီမိန်းကလေးကို သူ့လို အဖြစ်မခံနိုင်ပါ ။ ကျွန်တော်တောင် ယောကျာ်းတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး
ဒဏ်မခံနိုင်လို့ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သက်သေခဲ့တာ သူမဆိုရင်ရော
အခြေအနေ ပိုဆိုးသွားနိုင်သည်။
တစ်တန်းလုံးက သူ့အဖြေကို စောင့်နေကြပုံရသည်။ မင်းကို ငါကာကွယ်ပေးမယ် ဝက်ကလေး။
"ဟီး မင်းကိုယ်တိုင် လုပ်လာတာလား''
"ဟင် ''
ရှောင်ကျန်း ပြုံးရယ်ပြီး မေးလိုက်တော့ သူမက အံ့သြစွာ မော့ကြည့်ရင်း ခေါင်းလေးကို တဆတ်ဆတ်ငြိမ့်ပြလာသည်။
"စားကောင်းမဲ့ပုံပဲ ကျေးဇူးပါကွာ ငါ
ကောင်းကောင်းစားပါ့မယ် ''
ရှောင်ကျန်း ကိတ်မုန့်လေးကိုယူပြီးပြောလိုက်တော့ ဝက်ကလေးအပြင်
ကျန်တဲ့သူတွေပါ ဆွံ့အ သွားပုံရသည်။ဝက်ကလေးက မျက်ရည်လည်ရွဲနဲ့ ကျေးဇူးတင်စကားဆိုသည်မို့ ကိတ်မုန့်ကို ကျိုးချန် ကို ပေးလိုက်သည်။
"ဟီး တကယ် ကျေးဇူးပါ ရှောင်ကျန်းကောကော ''
ရှောင်ကျန်း လက်ကိုဆန့်ပေးလိုက်တော့သူမကကြောင်တောင်တောင်လေးကြည့်လာသည်။
မျက်စပစ်ကာ ဝင်ခဲ့ဆိုသည်သဘောနဲ့ပြောလိုက်တော့သူမကရင်ခွင်ထဲဝင်လာသည်။
ဝတုတ်လေးမို့ ရှောင်ကျန်း မှာ အင့်ခနဲ ဖြစ်သွားသည် ။
Advertisement
"ဟီး ကိတ်မုန့်အတွက်ကျေးဇူးပါကွာ''
"ဟုတ် ကျွန်မက လက်ခံပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ ''
"မလိုပါဘူး ကွာ မင်းကငါ့ရဲ့သူငယ်ချင်းဖြစ်သွားပြီ ခဏခဏမျက်ရည်မကျရဘူးနော် ''
"အင်း ''
အတန်းထဲက အားလုံးနဲ့ ကျိုးချန် တို့က အောက်မေးတွေပင်ပြုတ်ကျမတတ် ပြူးကြောင်အံ့သြနေကြသည်။
ရှောင်ကျန်းက ဝက်ကလေးကိုဖက်ထားရမှခွက်လိုက်ပြီး တစ်ခန်းလုံးရှိကျောင်းသူကျောင်းသာများကို
ပြုံးပြကာ
"ဒီခုံပေါ်ကဟာတွေကို ဘယ်သူတွေပေးမှန်းမသိပေမယ့် ကျေးဇူးပါ
နောက်ကို ငါ့ခုံပေါ်မှာလာတင်မယ့်အစား ကိုယ့်ဖာသာကိုယ်စားကြပါ
သုံးကြပါ ငါ့အတွက် အကုန်အကျမခံပါနဲ့ ငါအားနာလို့ပါ အားလုံးကျေးဇူးပါ ကွာ''
ရှောင်ကျန်း စာကောင်းကောင်းမသင်လိုက်ရပေ...အရုပ်တွေမုန့်တွေသိမ်းနေရခြင်းကြောင့်ပင်။
"အမယ်လေး ရှောင်ကျန်း နဲ့ သူငယ်ချင်း လုပ်ရတာ နောင်တရချင်လာပြီ''
ကျင်းရွှယ် က မုန့်ထုပ်တွေအအေးတွေလက်ဆောင်ဘူးတွေသယ်ကူရင်းညည်းတွားနေသည်မို့ရှောင်ကျန်းက တခွီးခွီး ရယ်နေသည် ။
ကျိုးချန်ခမျာ အရုပ်တွေပါဆယ်ပုံးတွေစာတွေသယ်ရင်းမျက်နှာကရှုံ့မဲ့လို့။
"မင်းတို့ကို ငါပေးပါတယ်ကွာ မင်းတို့ကြိုက်တာယူပါ အကုန်လုံးယူချင်လည်းရပါတယ်''
"တကယ်လား ဟဲ့ ကျိုးချန် ငါအဲ့အရုပ်ကြီးယူမှာပေး''
"မပေးနိုင်ဘူး ငါသယ်လာတာငါယူမှာ''
လူတစ်ရပ်စာပန်ဒါဝက်ဝံရုပ်ကို
ကျင်းရွှယ်နဲ့ကျိုးချန်လုနေကြသည်။
ရှောင်ကျန်း ကတော့ ဝေလငါးရုပ်လေးကိုပိုက်ပြီးစတော်ဘယ်ရီကိတ်ကို အေးဆေးစားနေသည်။
ထိုအချင်းအရာကြောင့် ကျေနပ်နေတဲ့သူလေးတစ်ယောက်သည် အကွယ်တစ်ခုကနေကြည့်ရင်းပြုံးနေခဲ့သည်။
.........................................
"သားလေး ဒါတွေက ''
"မေမေလေးအတွက် ''
ပန်းစည်းတွေကို မေမေလေးဆီပေးပြီးမျက်လုံးက လုပိုင် ကိုရှာနေလိုက်သည်။
"Thanks ဘာကို ရှာနေတာလဲ ''
"ကိုလေး ရော''
"နောက်ဘက်က ရေကန်နားမှာစာရေးနေတယ်လေ''
"အဲ့တာဆို သွားလိုက်အုန်းမယ် ''
ရှောင်ကျန်း ချောကလက်တွေ နဲ့ အိမ်နောက်ဘက်ကရေကန်ဘက်ကိုလာခဲ့သည်။
"ကိုလေး..ရော့..ကြိုက်တယ်မလားဟင် ''
"အဟား ချောကလက်တွေ ကျန်းကျန်း.. အများကြီးပါလား ''
"ဟုတ်တယ် ကိုလေး ကျောင်းမှာ ဝိုင်းပေးကြတာ ကိုလေးစားဖို့ယူလာလိုက်တာ''
"ဟုတ်ပါပြီ နောက်တစ်ခါဆို ပေးတိုင်းမယူနဲ့နော် ကိုယ်က မျှော်လင့်ချက်ပေးသလိုကြီး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်
အားမနာနဲ့ ငြင်းစရာရှိတာငြင်းပစ်''
"ဟုတ် ကိုလေး''
"အင်း ရေချိုးအဝတ်လဲပြီး ကိုလေးနဲ့လိုက်ခဲ့ ညဈေးပတ်ရအောင်''
"ဟုတ် ''
............................................
ရိပေါ်ဒီနေ့ ပျော်နေသည် ပြောရမည်။
သူ့အတွက် မထင်မှတ်ဘဲ ထိုကောင်လေးအိမ်ကိုသိလိုက်ရသည်။
အခုတော့ ကောင်လေးအိမ်ဘေးက
ခြံမှာ နေနေရသည်။
ဈေးကြီး ပေးပြီး ဝယ်ထားရတာ.ပါးပါးကြီးက ပြဿနာရှာနေသေးသည်။
ဖခင်ကို အတိုက်အခံလုပ်ပြီးဒီခြံကိုဝယ်ရပေမယ့်..ကောင်လေးနဲ့ နီးနီးလေး နေရမှာမို့တန်ပါသည်။
ဝရံတာကနေလှမ်းကြည့်တော့
ကောင်လေးက ခုန်ပေါက်ကာ ပြေးလွှားနေသည် မှာ ကလေးငယ်လေးလို.ချစ်စရာကောင်းသည် ။
"ဘုရားရေ ကံကမျက်နှာသာပေးတာလား..ကောင်လေးက သူ့အခန်းကနေ လှမ်းကြည့်ပြီး တန်းမြင်ရသည့်အခန်းလေးမှာနေသည်တဲ့..''
အခန်းဆီးပုဝါတွေကိုဖွင့်ထားတာမို့
ကောင်လေးကိုသေချာမြင်နေရသည်။
အင်္ကျီ ချွတ်နေသည့်ကောင်လေးက
တကယ်ကို ဖြူဖွေးနုဖပ်ပြီးချစ်စရာလေးပင်။
ထို့နောက် Boxerလေးနှင့်ရေချိူးခန်းဟုထင်ရသည့်အခန်းထဲဝင်သွားလေသည်။
ရိပေါ် တွေးမိသည် သည်ကောင်လေးကံကောင်းသည်ဟု.သူမဟုတ်ဘဲ
တခြားလူသာသည်ခြံကိုဝယ်လိုက်ရင် ကောင်လေးအတွက်ဒုက္ခရောက်နိုင်သည်။
ရိပေါ်ကြည့်နေမိသည် ။
ကောင်လေးထွက်လာတော့မလားလို့
၄၅မိနစ်လောက် အကြာမှာ ရှောင်ကျန်း ထွက်လာသည်။ အောက်ပိုင်းကို တဘတ်ဖြူလေးဖြင့်လျော့တိလျော့ရဲပတ်လို့...ချက်အောက်ကအမွှေးတွေကိုလည်း.ရိပေါ် သေချာမြင်နေရသည်။
"အဟမ်း ငါနဲ့ ညားမှ အဲ့ဒီ အမွှေးတွေကိုရိတ်ပစ်ရမယ်..တစ်ပင်မှမကျန်အောင်ကိုရိတ်ပစ်မယ်''
ကြိုက်ကြလားမသိဘူး
Zawgyi
ညက ဦးနဲ႕ဖုန္းေျပာတာၾကာသြားလို႔
အခုေတာ့ အတန္းထဲမွာ အိပ္ငိုက္ေနတဲ့ ေရွာင္က်န္းေလး
"ဘုန္း!!! "
"အမေလး ဘုရား ဦး နဲ႕ ငါနဲ႕ ညား''
က်ိဳးခ်န္ ခုံေပၚမွာ စာအုပ္ေတြပစ္ခ်လိဳက္တဲ့အခ်ိန္ၾကားလိုက္ရတဲ့
ေရွာင္က်န္း ေယာင္တဲ့အသံေၾကာင့္
အတင္နိူးကာေမးလိုက္သည္။
"ဘာ အားက်န္း ထစမ္း ထ ခုထ ခုနက ဘယ္လိုေယာင္လိုက္တာလဲ ျပန္ေျပာပါအုံး ''
"အယ္ က်ိဳးခ်န္ သက္သာသြားၿပီလား ငါက မင္းမလာေသးလို႔ ေနမေကာင္းေသးဘူးလို႔ထင္ေနတာ ''
"အပိုေတြမေျပာနဲ႕ ဟမ့္ စကားလမ္းေၾကာင္းမလႊဲနဲ႕ အားက်န့္ ေျပာ
ဦး ဆိုတာ ဘယ္သူလဲ ''
"ဟင္ အာ ဦးဆိုတာက ပါးရဲ႕ လုပ္ငန္းပါတနာပါ ဘာလို႔လဲ ''
"ဟုတ္လို႔လား ေသခ်ာလို႔လား''
"တကယ္ေျပာတာ ''
"ထားပါေတာ့ ဘာစားၿပီးၿပီလဲ မနက္စာက အိမ္ကေနစားခဲ့တာလား ''
"အင္း စားခဲ့ၿပီ ဒါေပမယ့္ မင္းလိုက္ေကြၽးရင္ဗိုက္အျပည့္ခံၿပီးစားေပးမယ္ တကယ္ေျပာတာ ''
"ဟမ့္ နစ္နာေနအုန္းမယ္ ႂကြ ႂကြ
မသထာေရစာေတြကိုလိုက္မ်ိဳစို႔ေတာ္မူပါ ကမၻာ့က်က္သေရတုန္း
မိတ္ေဆြႀကီးေရ ''
"အေဟး ေကာင္းေလစြ ေကာင္းေလစြ စနိုးဝွိုက္ထဲကစုန္းမလိုသိပ္လွတဲ့
အပ်ိဴႀကီး ေရ''
"ဘာကြ မင္းဘိုးေအးကိုစုန္းမအပ်ိဳႀကီးပါလား ''
"ဟားဟား သဲေလးစိတ္မဆိုးပါနဲ႕
ကိုကို က ခ်စ္လို႔စတာပါ ''
"ဖင္ယားေနလိုက္ ''
"ဟားဟား ''
ႏွစ္ေယာက္သား စရင္းေနာက္ရင္း
Canteen ကိုေရာက္လာၾကသည္။
ေရွာင္က်န္း မုန့္စားရင္း နာရီ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အတန္းခ်ိန္နီးေနၿပီ မို႔
"သားႀကီး သြားရေအာင္ အခ်ိန္နီးေနၿပီ ''
Advertisement
"အင္း ''
ေငြရွင္းၿပီးေနာက္ အတန္းကိုခ်ီတက္လာခဲ့ၾကသည္။
ေရွာင္က်န္း နဲ႕က်ိဳးခ်န္ႏွစ္ေယာက္သားက လူေခ်ာေလးေတြမို႔ ေကာင္မေလးေတြက ေငးၾကည့္ၾကသည္။
သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္ ေရွ႕ကေန ပိတ္ရပ္ကာ စကားေျပာလာသည့္ ေကာင္မေလး.....
သူမက တျခားသူ မဟုတ္
လုက်င္း႐ႊယ္ ျဖစ္သည္။
"ဟိုင္း ေရွာင္က်န္း ''
"ေအာ္ မင္းကိုး.. ဘာေျပာခ်င္လို႔လဲ "
"တို႔က မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္နဲ႕ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ခ်င္လို႔ ''
"အမ္ ရပါတယ္ ငါ့နာမည္က ေရွာင္က်န္း သူက ဝမ္က်ိဳးခ်န္ ''
"ေတြ႕ရတာဝမ္းသာပါတယ္ ''
"ကြၽန္မလည္း ခင္မင္ခြင့္ရခဲ့တဲ့ အတြက္ ဝမ္းသာပါတယ္ လုက်င္း႐ႊယ္ ပါ''
"အတန္းေနာက္က်ေနၿပီ သြားၾကရေအာင္ ''
"အင္း ''
သူငယ္ခ်င္း သုံးေယာက္သား အတန္းထဲေရာက္ေတာ့ သူတို႔သုံးေယာက္ကို အခန္းထဲက လူေတြကၾကည့္ေနၾကသည္။
ၾကည့္တာသည္ တျခားမဟုတ္။ လူေခ်ာေလးႏွစ္ေယာက္ နဲ႕ မိန္းမလွေလးျဖစ္ေနလို႔ပင္။
"အားက်န္း မင္းခုံေပၚက ''
ေရွာင္က်န္း က်ိဳးခ်န္ ေျပာလို႔ သူ႕ရဲ႕ ခုံေပၚကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ပန္းစည္းေတြ အ႐ုပ္ေတြ မုန့္ေတြ အေအးဘူးေတြ ေခ်ာကလက္ေတြ စာေတြစာအုပ္ေတြ ျပည့္ေနၿပီးဖင္ထိုင္စရာခုံေပၚမွာလည္းအျပည့္အျပင္ဗာကာနဲ႕စည္းဝိုင္းၿပီးသူ႕ခုံတစ္ဝိုက္မွာျပည့္ႏွက္လွ်ံပယ္ေနသည္။
ေရွာင္က်န္း ဟက္ခနဲ တစ္ခ်က္ရယ္လိုက္သည္။ သူအရင္ဘဝက႐ုပ္ဆိုးလို႔ သူ႕ကို လွည့္မၾကည့္ခဲ့ၾကဘဲ ႏွောင္ယွက္ခဲ့သူေတြ ခုံေပၚမွာ အမွိုက္စာေတြေရးၿပီး ညစ္ပက္ေအာင္လုပ္ၾကတဲ့သူေတြက အခုေတာ့ ဘာမွ မဟုတ္သလို ။ သိပ္ကို ထူးဆန္းသည္မလား။
"ေရွာင္က်န္းေကာေကာ ဒါေလးလက္ခံေပးပါလား ''
ေရွာင္က်န္း ေနာက္ကအသံေၾကာင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဝဝတုတ္တုတ္ေလးနဲ႕ပါးေဖာင္းေဖာင္းဆံပင္ေကာက္ေကာက္ဂုတ္ဝဲေလးနဲ႕ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။လက္ထဲမွာကိုင္ထားတာက စေတာ္ဘယ္ရီကိတ္ေလး ေရွာင္က်န္း လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့သူမက
ေခါင္းငုံ႕ကာ ကိတ္မုန့္ေလးကိုလက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕လွမ္းေပးေနသည္။
တခ်ိဳ႕ေသာ စကားသံေတြကိုလည္းၾကားေနရသည္။
ေကာင္မေလးကို ဖက္တီးမ ဝက္ပုတ္မဆိုၿပီးေျပာေနၾကၿပီး တိုးတိုးတိတ္တိတ္အတင္းေျပာေနၾကသည္ ။
ေရွာင္က်န္း မ်က္စိထဲမွာ ထိုမိန္းကေလးက ျဖဴစင္ၿပီးခ်စ္ဖို႔ေကာင္းသည္။
သူ႕အေနနဲ႕ ကိုယ္ခ်င္းစာၾကည့္မိေတာ့
ေကာင္မေလးကို သနားမိသည္။
သူ႕တုန္းက ဝမ္ရိေပၚကို ေခ်ာကလက္ကိတ္ေလးနဲ႕ခ်စ္တယ္လို႔ေျပာမိတာ
မ်က္ႏွာကို ကိတ္နဲ႕ႏွစ္ၿပီး တဟားဟား ေအာ္ရယ္ေလွာင္ေျပာင္သြားခဲ့တာေလ ။ ႐ုပ္ဆိုးေကာင္ အရွက္မရွိ
ဆိုၿပီး အဲ့ဒီေနာက္ပိုင္း နိုပ္စက္ၾကတာပဲ ။ ဒီမိန္းကေလးကို သူ႕လို အျဖစ္မခံနိုင္ပါ ။ ကြၽန္ေတာ္ေတာင္ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီး
ဒဏ္မခံနိုင္လို႔ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္သက္ေသခဲ့တာ သူမဆိုရင္ေရာ
အေျခအေန ပိုဆိုးသြားနိုင္သည္။
တစ္တန္းလုံးက သူ႕အေျဖကို ေစာင့္ေနၾကပုံရသည္။ မင္းကို ငါကာကြယ္ေပးမယ္ ဝက္ကေလး။
"ဟီး မင္းကိုယ္တိုင္ လုပ္လာတာလား''
"ဟင္ ''
ေရွာင္က်န္း ၿပဳံးရယ္ၿပီး ေမးလိုက္ေတာ့ သူမက အံ့ၾသစြာ ေမာ့ၾကည့္ရင္း ေခါင္းေလးကို တဆတ္ဆတ္ၿငိမ့္ျပလာသည္။
"စားေကာင္းမဲ့ပုံပဲ ေက်းဇူးပါကြာ ငါ
ေကာင္းေကာင္းစားပါ့မယ္ ''
ေရွာင္က်န္း ကိတ္မုန့္ေလးကိုယူၿပီးေျပာလိုက္ေတာ့ ဝက္ကေလးအျပင္
က်န္တဲ့သူေတြပါ ဆြံ႕အ သြားပုံရသည္။ဝက္ကေလးက မ်က္ရည္လည္႐ြဲနဲ႕ ေက်းဇူးတင္စကားဆိုသည္မို႔ ကိတ္မုန့္ကို က်ိဳးခ်န္ ကို ေပးလိုက္သည္။
"ဟီး တကယ္ ေက်းဇူးပါ ေရွာင္က်န္းေကာေကာ ''
ေရွာင္က်န္း လက္ကိုဆန့္ေပးလိုက္ေတာ့သူမကေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ေလးၾကည့္လာသည္။
မ်က္စပစ္ကာ ဝင္ခဲ့ဆိုသည္သေဘာနဲ႕ေျပာလိုက္ေတာ့သူမကရင္ခြင္ထဲဝင္လာသည္။
ဝတုတ္ေလးမို႔ ေရွာင္က်န္း မွာ အင့္ခနဲ ျဖစ္သြားသည္ ။
"ဟီး ကိတ္မုန့္အတြက္ေက်းဇူးပါကြာ''
"ဟုတ္ ကြၽန္မက လက္ခံေပးလို႔ ေက်းဇူးတင္ရမွာပါ ''
"မလိုပါဘူး ကြာ မင္းကငါ့ရဲ႕သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သြားၿပီ ခဏခဏမ်က္ရည္မက်ရဘူးေနာ္ ''
"အင္း ''
အတန္းထဲက အားလုံးနဲ႕ က်ိဳးခ်န္ တို႔က ေအာက္ေမးေတြပင္ျပဳတ္က်မတတ္ ျပဴးေၾကာင္အံ့ၾသေနၾကသည္။
ေရွာင္က်န္းက ဝက္ကေလးကိုဖက္ထားရမွခြက္လိုက္ၿပီး တစ္ခန္းလုံးရွိေက်ာင္းသူေက်ာင္းသာမ်ားကို
ၿပဳံးျပကာ
"ဒီခုံေပၚကဟာေတြကို ဘယ္သူေတြေပးမွန္းမသိေပမယ့္ ေက်းဇူးပါ
ေနာက္ကို ငါ့ခုံေပၚမွာလာတင္မယ့္အစား ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္စားၾကပါ
သုံးၾကပါ ငါ့အတြက္ အကုန္အက်မခံပါနဲ႕ ငါအားနာလို႔ပါ အားလုံးေက်းဇူးပါ ကြာ''
ေရွာင္က်န္း စာေကာင္းေကာင္းမသင္လိုက္ရေပ...အ႐ုပ္ေတြမုန့္ေတြသိမ္းေနရျခင္းေၾကာင့္ပင္။
"အမယ္ေလး ေရွာင္က်န္း နဲ႕ သူငယ္ခ်င္း လုပ္ရတာ ေနာင္တရခ်င္လာၿပီ''
က်င္း႐ႊယ္ က မုန့္ထုပ္ေတြအေအးေတြလက္ေဆာင္ဘူးေတြသယ္ကူရင္းညည္းတြားေနသည္မို႔ေရွာင္က်န္းက တခြီးခြီး ရယ္ေနသည္ ။
က်ိဳးခ်န္ခမ်ာ အ႐ုပ္ေတြပါဆယ္ပုံးေတြစာေတြသယ္ရင္းမ်က္ႏွာကရႈံ႕မဲ့လို႔။
"မင္းတို႔ကို ငါေပးပါတယ္ကြာ မင္းတို႔ႀကိဳက္တာယူပါ အကုန္လုံးယူခ်င္လည္းရပါတယ္''
"တကယ္လား ဟဲ့ က်ိဳးခ်န္ ငါအဲ့အ႐ုပ္ႀကီးယူမွာေပး''
"မေပးနိုင္ဘူး ငါသယ္လာတာငါယူမွာ''
လူတစ္ရပ္စာပန္ဒါဝက္ဝံ႐ုပ္ကို
က်င္း႐ႊယ္နဲ႕က်ိဳးခ်န္လုေနၾကသည္။
ေရွာင္က်န္း ကေတာ့ ေဝလငါး႐ုပ္ေလးကိုပိုက္ၿပီးစေတာ္ဘယ္ရီကိတ္ကို ေအးေဆးစားေနသည္။
ထိုအခ်င္းအရာေၾကာင့္ ေက်နပ္ေနတဲ့သူေလးတစ္ေယာက္သည္ အကြယ္တစ္ခုကေနၾကည့္ရင္းၿပဳံးေနခဲ့သည္။
.........................................
"သားေလး ဒါေတြက ''
"ေမေမေလးအတြက္ ''
ပန္းစည္းေတြကို ေမေမေလးဆီေပးၿပီးမ်က္လုံးက လုပိုင္ ကိုရွာေနလိုက္သည္။
"Thanks ဘာကို ရွာေနတာလဲ ''
"ကိုေလး ေရာ''
"ေနာက္ဘက္က ေရကန္နားမွာစာေရးေနတယ္ေလ''
"အဲ့တာဆို သြားလိုက္အုန္းမယ္ ''
ေရွာင္က်န္း ေခ်ာကလက္ေတြ နဲ႕ အိမ္ေနာက္ဘက္ကေရကန္ဘက္ကိုလာခဲ့သည္။
"ကိုေလး..ေရာ့..ႀကိဳက္တယ္မလားဟင္ ''
"အဟား ေခ်ာကလက္ေတြ က်န္းက်န္း.. အမ်ားႀကီးပါလား ''
"ဟုတ္တယ္ ကိုေလး ေက်ာင္းမွာ ဝိုင္းေပးၾကတာ ကိုေလးစားဖို႔ယူလာလိုက္တာ''
"ဟုတ္ပါၿပီ ေနာက္တစ္ခါဆို ေပးတိုင္းမယူနဲ႕ေနာ္ ကိုယ္က ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေပးသလိုႀကီး ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္
အားမနာနဲ႕ ျငင္းစရာရွိတာျငင္းပစ္''
"ဟုတ္ ကိုေလး''
"အင္း ေရခ်ိဳးအဝတ္လဲၿပီး ကိုေလးနဲ႕လိုက္ခဲ့ ညေဈးပတ္ရေအာင္''
"ဟုတ္ ''
............................................
ရိေပၚဒီေန႕ ေပ်ာ္ေနသည္ ေျပာရမည္။
သူ႕အတြက္ မထင္မွတ္ဘဲ ထိုေကာင္ေလးအိမ္ကိုသိလိုက္ရသည္။
အခုေတာ့ ေကာင္ေလးအိမ္ေဘးက
ၿခံမွာ ေနေနရသည္။
ေဈးႀကီး ေပးၿပီး ဝယ္ထားရတာ.ပါးပါးႀကီးက ျပႆနာရွာေနေသးသည္။
ဖခင္ကို အတိုက္အခံလုပ္ၿပီးဒီၿခံကိုဝယ္ရေပမယ့္..ေကာင္ေလးနဲ႕ နီးနီးေလး ေနရမွာမို႔တန္ပါသည္။
ဝရံတာကေနလွမ္းၾကည့္ေတာ့
ေကာင္ေလးက ခုန္ေပါက္ကာ ေျပးလႊားေနသည္ မွာ ကေလးငယ္ေလးလို.ခ်စ္စရာေကာင္းသည္ ။
"ဘုရားေရ ကံကမ်က္ႏွာသာေပးတာလား..ေကာင္ေလးက သူ႕အခန္းကေန လွမ္းၾကည့္ၿပီး တန္းျမင္ရသည့္အခန္းေလးမွာေနသည္တဲ့..''
အခန္းဆီးပုဝါေတြကိုဖြင့္ထားတာမို႔
ေကာင္ေလးကိုေသခ်ာျမင္ေနရသည္။
အကၤ်ီ ခြၽတ္ေနသည့္ေကာင္ေလးက
တကယ္ကို ျဖဴေဖြးႏုဖပ္ၿပီးခ်စ္စရာေလးပင္။
ထို႔ေနာက္ Boxerေလးႏွင့္ေရခ်ိဴးခန္းဟုထင္ရသည့္အခန္းထဲဝင္သြားေလသည္။
ရိေပၚ ေတြးမိသည္ သည္ေကာင္ေလးကံေကာင္းသည္ဟု.သူမဟုတ္ဘဲ
တျခားလူသာသည္ၿခံကိုဝယ္လိုက္ရင္ ေကာင္ေလးအတြက္ဒုကၡေရာက္နိုင္သည္။
ရိေပၚၾကည့္ေနမိသည္ ။
ေကာင္ေလးထြက္လာေတာ့မလားလို႔
၄၅မိနစ္ေလာက္ အၾကာမွာ ေရွာင္က်န္း ထြက္လာသည္။ ေအာက္ပိုင္းကို တဘတ္ျဖဴေလးျဖင့္ေလ်ာ့တိေလ်ာ့ရဲပတ္လို႔...ခ်က္ေအာက္ကအေမႊးေတြကိုလည္း.ရိေပၚ ေသခ်ာျမင္ေနရသည္။
"အဟမ္း ငါနဲ႕ ညားမွ အဲ့ဒီ အေမႊးေတြကိုရိတ္ပစ္ရမယ္..တစ္ပင္မွမက်န္ေအာင္ကိုရိတ္ပစ္မယ္''
ႀကိဳက္ၾကလားမသိဘူး
Advertisement
- In Serial50 Chapters
Colors of Fire [BL]
When Minyook sees a short, blond guy, he kind of forgets to shut up. That's where their friendship begins. Jinxi usually doesn't get what he wants. So he fights for it. Desperately. A feel-good, rainy day, easy read to escape the reality of everyday life.
8 95 - In Serial10 Chapters
No, we are just friends
Jake and I are destined to be friends but when life tkes an unexpected turn what should I do?
8 122 - In Serial45 Chapters
Thicker than Blood - Book One (Watty Awards 2012)
Book One in the Soul Seeker Series.At fifteen Amelia is forced to move in with her birthfather when her mother passes away. A man she's never met before in her life, stern and unfair, he is almost never at home and forces his family to move whenever his job calls for it.For three years Amelia has looked after herself and her younger brother Hayden but when she tranfers to Riverwood High everything changes. She finds herself friends there despite the efforts of her stepsister.One teacher in particular takes an interest in her, the 25 year old Nathaniel Flynn. The first time he laid eyes on her he knew, he just had to have her.At eighteen Amelia has to look after her baby brother, hold her own against a stepmother and mean stepsister and battle feelings she's never felt before. After all... Dating your teacher is forbidden, not that Nathaniel seems to care about that.Add into the equation that both her new found friends and teacher aren't who they say they are... Their diet consisting mainly of blood.
8 152 - In Serial62 Chapters
My Salvation (CURRENTLY EDITING)
Book 1 in 'Mend Series'He screams at me, slapping my face twice, 'You deserve all of this! You don't even deserve to live. You should die and do me a favour!'I shield my face, making him more furious. He stopps slapping and I had only few seconds to catch my breath when he kicked my wounded ribs from previous beatings. I screamed, thinking it was loud enough, but was just an feeble attempt to stop Aadil. At that moment, the flashbacks of me being tied to a rod, with my parents enjoying the blood pouring out started playing. It's repeating all over again, and this time I may not survive to escape.I was taken back in time. I feel I am back at that hostage room and me escaping to get out of this country is failing miserably. I mumbled with the little energy I held, 'Mum, Dad, please stop...'But again, it was of no use, as my vision is displaying full of colourful, dancing dots. My breathing is becoming frantic every second, trying not to pass out, but it seems my body doesn't want to keep up with all of this. If this is really my ending, so be it. With that thought, the peace that I always imagined is starting to consume me. This is the end for me. I can finally rest peacefully.The sound of Aadil's voice coming from a wide distance somehow is keeping me awake. Wasn't he by my side? Maybe, maybe he realized how wrong he was all this time. Maybe, just maybe...His voice, that's filled with agony, whispers in a forlorn voice 'I'm sorry Hayati. Please stay alive. Don't leave me...'___________________#9 in spiritual ( 29th October 2017)#6 in spiritual (10th December 2017)#5 in spiritual (11th December 2017)
8 170 - In Serial62 Chapters
Their Human
"I haven't made a promise in over a hundred years but I'm promising you this, if you harm one hair on her head, I will end you all and I will do so smiling while I bathe in your blood."__✧__✧__✧__✧__✧__✧__✧__THEIR HUMAN IS UP ON GOODNOVEL AND LIBRIAfter the government captured the most wanted man in the world, Akielia Rutherford, a scientist that has been waiting for an opportunity like this her whole career gets chosen to be the researcher and caretaker of the man.But what if he's not the only one behind all of those murders and what if he's not a man but something else?And what happens when Akielia learns that her soul is linked with theirs and has to go back with them to their own homeland where supernatural creatures are a normal thing and where humans are seen as nothing but enemies? Will she run back to her normal life and ignore the bond or will she fall deep into the pit of love for the twins while fighting for her right to be the ruler of the whole supernatural realm alongside them?©All rights reservedIf you try to copy any part of this book and I find out, we'll meet in court.
8 384 - In Serial23 Chapters
Salvatore
I've always known I was going to have an arranged marriage. It's tradition. My parents' marriage was arranged, and so is everyone else's. Its how we do things here. It's common in crime families and expected in ours. And as the daughter of one of the most prominent West Coast Italian families, I knew I was destined to marry into the familia. I just didn't know it would be to the boss.
8 339

