ဂျပန်မှာ ၁ပတ်လောက်ကြာနေပြီမို့

ကျောင်းကလည်း ဖွင့်နေပြီဖြစ်တာကြောင့်..တရုတ်နိုင်ငံကိုပြန်ဖို့..ရှောင်ကျန်းတို့လေဆိပ်ကိုရောက်နေကြခြင်း။

"ဦး... ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် ကျွန်တော်တို့ဆီလာလည်ရင်လည်း..အမြဲတမ်း ကြိုဆိုပါတယ်

ဧည့်ဝတ်ကျေပါ့မယ်''

"ဟားဟား... ဟုတ်ပါပြီ ကလေးလေးရာ...အစ်ကိုရှောင်း နူတ်ဆက်ပါတယ်... ''

"ဟုတ်ပါပြီ ယူရှီကို.. ကဲ.သားလေး

သွားရအောင်.. ''

.

.

🛫

ယူရှီကို တစ်ယောက် ရှောင်သားအဖကို...လေဆိပ်လိုက်ပို့နူတ်ဆက်ပြီးပြန်လာခဲ့သည်။

*အင်း... ရင်ထဲမှာ တစ်ခုခုတော့ ထင်ကျန်နေခဲ့ပါရဲ့...*

----------------------------------------ဂိမ်းဆော့နေသောလင်းရှန့်အား ဟူကော်က ခေါ်လိုက်စဉ်

"လင်းရှန့်.... ''

"ဘာလဲ... ''

"ရား..မင်းက ဘာအထာလဲ...ပြန်ထူးစမ်း...''

"အောင်မယ် ထူးစရာလား..ဟဟ''

လင်းရှန့် က စပ်ဖြီးဖြီးနဲ့ ပြောင်နေတာမို့...ဟူကော်က..ဒေါသထွက်သွားရသည်။

"အရူးကောင်... ''

"အေးပါ အဲ့ဒီ အရူးနဲ့ ပေါင်းနေတဲ့မင်းက..စိတ်မနှံ့ဘူးလေ...''

"လင်းရှန့်... မင်းက ဘာဖြစ်နေတာလဲ

ငါ့ကို ပြောနေတာ က အရင်က လင်းရှန့် မဟုတ်သလို.... ''

လင်းရှန့် က ဟူကော်အား မျက်ထောင့်နီနဲ့ ကြည့်လိုက်သည် ။

ယခု သူတို့နှစ်ယောက်က ဝူယွမ် နဲ့ ရိပေါ်ကို စောင့်နေကြတာဖြစ်ပြီး အကြောင်းအရင်းက ဆိုင်ကယ်ပြိုင်စီးကြဖို့ သာ။

"ဘာတွေပြောနေကြတာလဲ ဟူကော်

လင်းရှန့်.. ဟိုတစ်ယောက်ကရော...''

ရောက်လာတဲ့ရိပေါ်က ဆိုင်ကယ်ဦးထုပ်ကို စမတ်ကျစွာချွတ်ရင်း ဆံပင်ကိုခါယမ်းကာမေးလိုက်သည်။

"ဝူယွမ်???''x2

ရိပေါ်ရဲ့ အမေးကို..နှစ်ယောက်သားပြိုင်ဖြေလိုက်ကြသည်။

"အေးလေ..ဒီနေ့ ဆိုင်ကယ် ပြိုင်စီးမယ်ပြောထားတာကို..''

"ခဏလေး..ငါဖုန်းဆက်လိုက်မယ် ''

လင်းရှန့်ကအိတ်ထဲကနေ ဖုန်းကိုထုတ်ကာ..ဖုန်းနံပါတ်တစ်ခုကို နိုပ်လိုက်သည်။

"ဝေ...ဝူယွမ်.. ဘယ်မှာလဲ..ငါတို့က ရောက်နေပြီ..အရင်နေရာမှာပဲ ''

(ငါ့ကို စောင့်နေတာလား...)

"အေးလေ...မင်းကလည်း.. အမြန်လာ..''

(လာလို့မရဘူး..ငါဒီနေ့ ပါးပါး..ဂျပန်ကပြန်ရောက်မှာမို့..သွားကြိုရမှာ.. )

"ဟင်..အဲ့တာဆို... ''

(ဒါပဲလေ..ပါးပါး ကို အထုပ်တွေသယ်ကူလိုက်အုန်းမယ်..)

ကျသွားတဲ့ဖုန်းကို ယမ်းပြရင်း လင်းရှန့်က စကားဆိုသည်။

"ကဲ..ဝူယွမ် မပါဘူး..ဆိုတော့ ပြိုင်မနေတော့ဘူးလေ..ငါတို့ တစ်ခုခုသွားစားရအောင်..''

"လင်းရှန့် ပြောတာမှန်တယ် ရိပေါ်

ငါတို့.. ''

"အဲ့တာဆို ကလပ်သွားရအောင်..

ငါတို့အညောင်းပြေလေး..ဒန့်ကြရအောင်...''

"အေးပါကွာ.. ''

ထို့နောက် သုံးယောက်သား ကလပ်သို့..ဆိုင်ကယ်တစ်စီးစီဖြင့် ထွက်လာခဲ့သည်။

---------------------------------

ပေကျင်းအပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေဆိပ်၌

"ပါး... ''

"ဟင်... သားလေး..''

"ဘာမှ မဟုတ်ဘူး ဟိုမှာ ကိုလေးလာကြိုနေပြီ...''

"ပိစိ...လေးလေးရှောင်း အဆင်ပြေခဲ့လား..''

"ပြေပါတယ်ဗျာ..ဒါနဲ့..ရန်ချင်းရော''

" အစောတုန်းက သူကိုယ်တိုင် ကြိုမလို့ဆိုပဲ..ဒါပေမယ့် ကုမ္မဏီက အရေးတကြီး ဖုန်းဆက်ခေါ်လို့ ကုမ္မဏီကို လိုက်သွားတယ်..''

"အေးအေး..''

"ကျန်းလေး..ကိုလေးအတွက်လက်ဆောင်ဆိုတာ..''

"ပါဘူး.. ကိုလေးပဲ..ရတယ်ဆို..''

"ဟာ.. တကယ်မဝယ်ခဲ့ဘူးပေါ့..''

"စတာပါ..ကိုလေးရဲ့..ပါတယ်..''

"ဒီလိုမှပေါ့...ဟားဟား..''

ထိုနောက် ပစ္စည်းတွေ ကိုယ်စီ သယ်ရင်း..ကားဆီသို့ ။

ကောင်လေးတစ်ယောက်က လှမ်းကြည့်ပြီး ပြုံးနေတာကိုတော့..သူတို့မမြင်ခဲ့ပါလေ။

.

.

.

အိမ်ကိုပြန်ရောက်ရောက်ချင်း ဆိုဖာပေါ်မှာ ခြေပစ်လက်ပစ်လှဲချကာ လူကြီးလေးလို ညည်းတွားနေသည့် ရှောင်းကျန့် ။

"အားယား...စိတ်ထဲမှာ ပေါ့ပါနေတာပဲ...''

"သားလေး..ခဏနားပြီး ရေချိုးတော့

ထမင်း စားရအောင်.. ''

"ဟုတ်ကဲ့ ပါး..''

လေးလံသော ခြေလှမ်းတွေနဲ့ ဆိုဖာပေါ်မှ ထကာ အပေါ်ထပ်ကို တက်သွားသည့် သားလေးအားကြည့်ရင်း ရှောင်းချွေ့ ပြုံးမိသည်က အခါခါ ။

*ငါ့ သားလေးက ချစ်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ *

အိမ်က အလုပ်သမားများစွာက အထုပ်အပိုးတွေအား သယ်ယူပို့ချရင်းအလုပ်ရှုပ်နေကြလေသည်မို့ မျက်စိပင်ပန်းလာသည့် ရှောင်းချွေ့က အခန်းထဲကို ဝင်ကာ အနားယူဖို့လုပ်သည်။

.....................

ရှောင်ကျန်း ရေချိုးအဝတ်လဲကာ အောက်ထပ်ဆင်းလာတော့ပါးပါး က..ထမင်းစာခန်းမှာ..ရောက်နှင့်နေပြီ

"သားလေး..လာထိုင်...လုပိုင်..ယွီချန်

တစ်ခါတည်း စားလိုက်...''

"ဟုတ်ကဲ့..လေးလေးရှောင်း ''

ထမင်းစားနေတုန်း ရောက်လာတဲ့

ဒေါ်လီရန်ချင်းက

"အစ်ကိုရှောင်း... သားငယ်လေး

ပြန်ရောက်တာလာမကြိုနိုင်လို့..

တောင်းပန်ပါတယ် ''

"အာ..ရပါတယ်.. မင်းလည်း အလုပ်တွေများနေတာလေ ကိုယ်နားလည်ပါတယ်..ရန်ချင်း...''

"ဟုတ်သားပဲ မေမေလေးကလည်း..

အာ..ထမင်းအတူတစ်ခါတည်းဝင်စားလိုက်လေ..''

"အင်းပါ ကျေးဇူးပါကွယ်...''

ထို့နောက် မိသားစုထမင်းဝိုင်းလေးဟာ..သာယာစွာပြီးစီးသွားလေသည်။

....................

ညအချိန်တွင်

ရှောင်ကျန်း အဝတ်အစားတွေခေါက်နေတုန်း..

Knock knock knock

"လော့ချမထားဘူး ဝင်လာခဲ့ပါ..''

"ကျန်းလေး....''

"အာ...ကိုလတ်..လာလေ..ထိုင်..''

အဝတ်အစားတွေတစ်ဖက်ပို့ရင်း

လပ်သွားတဲ့ကုတင်နေရာလေးကိုပြကာ..ထိုင်စေလိုက်သည်။

"ရော့...ဒါက ကျန်းလေးအတွက် ''

"ဘာလေးလဲ..ကိုလေး...''

ရှောင်ကျန်း ပါဆယ်ဘူးလေးကိုဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

"အာ..ချစ်စရာလေး.. ကျေးဇူးပါ

ကိုလေး..''

"မဟုတ်ဘူး.. ကျန်းလေးရဲ့ ..

ကျေးဇူးတင်ရမှာကတစ်ယောက်သက်သက်ရှိတယ်..''

"ဟင်.. မေမေလေးလား?...''

လင်းလုပိုင်က..ခေါင်းရမ်းပြသည်မို့

"အာ..ပါးပါးလား...''

"မဟုတ်ဘူး...ကျန်းလေး..''

"ကိုကို???''

"အင်း.. သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး ရတဲ့ပိုက်ဆံနဲ့..ကျန်းလေးကို ဂုဏ်ပြုတာ..''

ရှောင်ကျန်း ပြုံးလိုက်ကာ ကုတင်ပေါ်က ဆင်းပြေးပြီး..ယွီချန်အခန်းဘက်ကို..ထွက်လာခဲ့သည် ။

"ကိုကို... ကိုကို.. ကျန်းကျန်း ပါ..''

"ကိုကို..ကျန်းကျန်း ဝင်လာမယ်နော်''

အထဲကနေ အသံမကြားတာကြောင့်

ရှောင်ကျန်း တံခါးဖွင့်ကာ အခန်းထဲဝင်လာတော့...ကုတင်ပေါ်မှာ နှစ်ခြိုက်စွာအိပ်ပျော်နေတဲ့..ယွီချန်ကို တွေ့ရသည်။

"အော်.. ကိုကိုကလည်း စောင်မခြုံထားဘူး.ပြတင်းကိုလည်းမပိတ်ဘူး''

ရှောင်ကျန်း ပြတင်းပေါက်တွေကိုပိတ်ပေးပြီး..ကုတင်ပေါ်ကို တင်ပါးလွှဲထိုင်လိုက်သည်။

"ကိုကို ကျေးဇူးပါ.. ကျွန်တော်လိုချင်တဲ့ ဖုန်းလေးဝယ်ပေးလို့..''

ရှောင်ကျန်း ဘယ်လိုပဲ ယောကျာ်းချင်းဖြစ်နေပါစေ..မသင့်တော်တာမို့

စောင်ခြုံပေးကာ ပြန်ထွက်မည်လုပ်တော့..သူ့လက်ကိုဆွဲထားတဲ့..လက်တစ်စုံ..

ရုန်းနေတုန်းမှာ..အားနဲ့ဆွဲချခံလိုက်ရသည်မို့..ဟန်ချက်မထိန်းနိုင်ဘဲ..

ယွီချန် ရင်ခွင်ထဲကို ပြိုလဲယိုင်ကျသွားသည်။

"ကိုကို.. ကိုကို... ''

"ခဏလေး.. ခဏလေးပဲ..''

"ကိုကို နိုးနေတာလား ''

"ချစ်လို့ပါ....အားရှင်းရာ...''

"အော်... ကိုကိုက အိပ်မက်ယောင်နေတာပဲ...အားရှင်းမဟုတ်ဘူး..ကိုကို

မှားနေပြီ.. ''

"မဟုတ်ဘူး အားရှင်း..ကိုယ့်ကို မချစ်တော့ဘူးလား.. ဖြေပါ..''

"ဟမ်..မဟုတ်ဘူး လွှတ်ပါ..ကိုကို ...''

"မဖြေရင်..မလွှတ်ဘူး..ဖြေကွာ. ''

"ဟင်း...ချစ်တယ်... ချစ်တယ်.. လွှတ်တော့.. အားရှင်းကချစ်တယ်နော်..''

ထို့နောက် ပြေလျော့သွားတဲ့လက်တွေက..သူ့ခါးပေါ်မှာရှိနေဆဲ

ရှောင်ကျန်း အသာလေး..ဖယ်ကာ

အခန်းပြင်ထွက်ခဲ့သည်။

*ဟူး...ကိုကိုရာ...ယောင်တာကလည်း..ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ*

ရှောင်ကျန်း အခန်းထဲကို ပြန်ရောက်မှ..စာကြည့်စားပွဲပေါ်တင်ထားတတဲ့..ရေကရားထဲကရေကိုဖန်ခွက်ထဲငှဲ့ကာ..အားရပါးရ သောက်လိုက်သည်။

"မနက်ဖြန်ကျောင်းတက်ရတော့မှာ

အိပ်တော့မယ်...''

ကုတင်ပေါ်တက်ပြီး စောင်ထဲဝင်ကာမှ ဝင်လာတဲ့ဖုန်းက ငှက်နူတ်သီးကျိုးချန်ဆီက

ဖြစ်နေသည်။

Ring ring

"ဝေ...ကျိုးချန်.. ''

(အေး...မနက်ဖြန်..ကျောင်းတက်ဖို့ငါလာခေါ်ရမလား...)

"အင်း.. လာခေါ်..''

(အဲ့တာလှမ်းမေးတာ..ငါ့ဖို့ဘာပါလဲ)

"အင်း.. မင်းအတွက်..အင်္ကျီတွေပါတယ်...လျှော်ဖို့..''

(ဘာပြောတာ...)

ခပ်စွာစွာ ပေါ်ထွက်လာသည့်ကျိုးချန်အသံကြောင့် ရှောင်းကျန့် အားရပါးရ ရယ်မိသည်။

"ဟားဟား... စတာပါ... မင်းကလည်း

မနက်ဖြန်မှတွေ့မယ် ငါယူလာခဲ့မယ်..ဟုတ်ပြီလား ''

(ပြီးတာပဲ.. အိပ်တော့လေ..ခရီးပန်းလာတယ်မလား..မနက်ဖြန်မှတွေ့မယ်.. )

"အင်း.. Good Night ''

ရှောင်ကျန်း ဖုန်းချပြီးနောက် အိပ်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်မှာတော့ ရင်ခုန်နေတဲ့..ကောင်လေးရှိနေခဲ့သည်။

.................

ယွီချန် တစ်ညလုံးအိပ်မပျော်..

အခုတော့ မျက်လုံးပန်ဒါဖြင့်

အောက်ထပ်ဆင်းလာခဲ့သည်။

Flash back

ယွီချန်..ဒိုင်ယာရီ ရေးနေတုန်း..

အခန်းပြင်ဘက်က အသံကြားတာမို့

စာအုပ်ကိုအမြန်သိမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကုတင်ပေါ်ကို တက်ကာ

အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်သည်။

သူ..ကျန်းကျန်းကို..အသားယူပြီး

ဖက်နေရင်း..ရင်တွေက..အတိုင်းအဆမရှိ အခုန်မြန်လို့နေသည်။ထို့ကြောင့်အပျော်လွန်ပြီး

အိပ်မရခဲ့... ။

Flash back end

မနက်စာစားရန် ထမင်းစားခန်းထဲဝင်လာတော့..ရှောင်ကျန်းက..ရှိမနေ။

"အယ်...သားလေး...လာလေ..ထိုင်''

"အင်း.. ကျန်းကျန်း ရော..''

ကျန်းကျန်း ဆိုတာကြောင့် ရှောင်းချွေ့ နဲ့လုပိုင်က..ကော်ဖီသောက်ရင်းသူ့ကိုကြည့်လာသည်။

"အဟမ်း..ကျောင်းသွားဖို့..မေးတာလေ..ဘာကြည့်နေတာလဲ ''

အရှက်ပြေချောင်းဟန့်လိုက်ရင်း

ဖြေတော့..ပြိုင်တူပြောလာသည်က

"ငါတို့က ဘာပြောနေလို့လဲ ''x2

"..........''

"ကဲပါ နောက်မနေကြနဲ့...သားလေးကလည်း..စားပြီးကျောင်းသွားတော့..အကို ..ကုမ္မဏီကို သွားရအောင်... ''

ရှောင်းချွေ့နဲ့မားထွက်သွားတော့မှ

"ကိုလေး..''

"ဝွန်း..ဘာလဲ...''

"...........''

လုပိုင်မှာ တစ်ဘက်က စကားမကြားရတာကြောင့် မော့ကြည့်လိုက်တော့

ဘုရားရေ လန့်လိုက်တာ ယွီချန်မျက်နှာက

​ဝက်တစ်ကောင်လို စူပုပ်လို့

"ဟားဟား စူပုပ်မနေနဲ့ သွားပြီ သူက

သူ့သူငယ်ချင်းက လာခေါ်သွားတာ ''

"အင်း.. ကျွန်တော်လည်း ကျောင်းသွားတော့မယ်..''

-----------------------------------------

ကျောင်းထဲက..Mainလမ်းမှာ....

ပြီတီတီနဲ့ ကောင်လေးနဲ့..စူပုပ်ပုပ်ကောင်လေး..သူတို့နှစ်ယောက်ကို

ဝိုင်းကြည့်နေကြတဲ့..ကျောင်းသူကျောင်းသားတွေ..

"ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းမှာလဲ''

ပြီတီတီနဲ့ တစ်ယောက်က..သူ့ရဲ့ အင်ကျီ ရင်ဘတ်ကို ကိုင်ပြီးပြောသည်မို့

တစ်ဖက်က..စူပုပ်လျက်မျက်စောင်းထိုးကာ..

"ကျွန်တော်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ.. ''

"သိပ်ဆိုင်တာပေါ့..မင်းကြောင့် ဖြစ်တာ..မင်းတာဝန်ယူရမယ်''

"ဟာ..ခင်ဗျား ကတ်သီးကတ်သတ်မပြောနဲ့...''

"မင်းတာဝန်မဲ့လှချည်လား..''

"အားကျန်း..ပြောမနေနဲ့.. လာသွားရအောင် ''

"အင်း.. ''

ရှောင်ကျန်း လည်း ကတ်သတ်လွန်းတဲ့သူနဲ့..ဆက်မပြောချင်တော့တာကြောင့်..ကျိုးချန် စကားကို နားထောင်လိုက်သည်။

"ဟေ့..မင်းက ဘာကိစ္စနဲ့ ဝင်ပါတာလဲ

သူနဲ့မင်းက..ဘယ်လိုပတ်သတ်နေတာလဲ ''

"အဲ့တာ..ခင်ဗျားအပူမပါဘူး ခင်ဗျားနဲ့ မဆိုင်ဘူး..လာ..ကျိုးချန်..သွားမယ် . ''

ထွက်သွားတဲ့ ရှောင်ကျန်း နဲ့ ကျိုးချန်ကိုကြည့်ပြီး..ကောင်လေး၄ယောက်ထဲက..တစ်ယောက်က လှမ်းအော်လိုက်သည်။

"ဝေ့... အားကျန့်ဆိုတဲ့တစ်ယောက်..

မင်းကတစ်နေ့ကိုယ်နဲ့ဆိုင်ကိုဆိုင်လာမှာနော်..မမေ့နဲ့ ကြားလား..မင်းကို လာရှာမယ်... ''

ရှောင်ကျန်း စိတ်တိုတိုနဲ့ ပြန်လှည့်မည်လုပ်တော့...ကျိုးချန်က အတင်းဆွဲထားပြီး..

"လာပါ...အားကျန့်.. ပြဿနာရှောင်ရအောင်..လာ..အတန်းထဲသွားရအောင်..အရင်နေ့တွေက စာတွေကူးရမယ်လေ..လာ..''

ရှောင်ကျန်း သူ့ကို အော်ပြောနေတဲ့

ထိုလူသားအား... လက်ခလယ်ထောင်ပြခဲ့လိုက်သည်။

ထိုလူကတော့..Flykissတွေပေးနေလေရဲ့...

သေချာတယ် ထိုလူသားက..ဂေါက်နေတာပဲ...

မျှော်နေကြတယ်ဆိုလို့တင်ပေးလိုက်ပြီနော်..နည်းနည်းလေးတော့ ပေါ့နေတာပေါ့ဗျာ

Zawgyi

ဂ်ပန္မွာ ၁ပတ္ေလာက္ၾကာေနၿပီမို႔

ေက်ာင္းကလည္း ဖြင့္ေနၿပီျဖစ္တာေၾကာင့္..တ႐ုတ္နိုင္ငံကိုျပန္ဖို႔..ေရွာင္က်န္းတို႔ေလဆိပ္ကိုေရာက္ေနၾကျခင္း။

"ဦး... ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဆီလာလည္ရင္လည္း..အၿမဲတမ္း ႀကိဳဆိုပါတယ္

ဧည့္ဝတ္ေက်ပါ့မယ္''

"ဟားဟား... ဟုတ္ပါၿပီ ကေလးေလးရာ...အစ္ကိုေရွာင္း ႏူတ္ဆက္ပါတယ္... ''

"ဟုတ္ပါၿပီ ယူရွီကို.. ကဲ.သားေလး

သြားရေအာင္.. ''

.

.

🛫

ယူရွီကို တစ္ေယာက္ ေရွာင္သားအဖကို...ေလဆိပ္လိုက္ပို႔ႏူတ္ဆက္ၿပီးျပန္လာခဲ့သည္။

*အင္း... ရင္ထဲမွာ တစ္ခုခုေတာ့ ထင္က်န္ေနခဲ့ပါရဲ႕...*

----------------------------------------ဂိမ္းေဆာ့ေနေသာလင္းရွန့္အား ဟူေကာ္က ေခၚလိုက္စဥ္

"လင္းရွန႔္.... ''

"ဘာလဲ... ''

"ရား..မင္းက ဘာအထာလဲ...ျပန္ထူးစမ္း...''

"ေအာင္မယ္ ထူးစရာလား..ဟဟ''

လင္းရွန႔္ က စပ္ၿဖီးၿဖီးနဲ႕ ေျပာင္ေနတာမို႔...ဟူေကာ္က..ေဒါသထြက္သြားရသည္။

"အ႐ူးေကာင္... ''

"ေအးပါ အဲ့ဒီ အ႐ူးနဲ႕ ေပါင္းေနတဲ့မင္းက..စိတ္မႏွံ႕ဘူးေလ...''

"လင္းရွန႔္... မင္းက ဘာျဖစ္ေနတာလဲ

ငါ့ကို ေျပာေနတာ က အရင္က လင္းရွန႔္ မဟုတ္သလို.... ''

လင္းရွန့္ က ဟူေကာ္အား မ်က္ေထာင့္နီနဲ႕ ၾကည့္လိုက္သည္ ။

ယခု သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က ဝူယြမ္ နဲ႕ ရိေပၚကို ေစာင့္ေနၾကတာျဖစ္ၿပီး အေၾကာင္းအရင္းက ဆိုင္ကယ္ၿပိဳင္စီးၾကဖို႔ သာ။

"ဘာေတြေျပာေနၾကတာလဲ ဟူေကာ္

လင္းရွန႔္.. ဟိုတစ္ေယာက္ကေရာ...''

ေရာက္လာတဲ့ရိေပၚက ဆိုင္ကယ္ဦးထုပ္ကို စမတ္က်စြာခြၽတ္ရင္း ဆံပင္ကိုခါယမ္းကာေမးလိုက္သည္။

"ဝူယြမ္???''x2

ရိေပၚရဲ႕ အေမးကို..ႏွစ္ေယာက္သားၿပိဳင္ေျဖလိုက္ၾကသည္။

"ေအးေလ..ဒီေန႕ ဆိုင္ကယ္ ၿပိဳင္စီးမယ္ေျပာထားတာကို..''

"ခဏေလး..ငါဖုန္းဆက္လိုက္မယ္ ''

လင္းရွန႔္ကအိတ္ထဲကေန ဖုန္းကိုထုတ္ကာ..ဖုန္းနံပါတ္တစ္ခုကို နိုပ္လိုက္သည္။

"ေဝ...ဝူယြမ္.. ဘယ္မွာလဲ..ငါတို႔က ေရာက္ေနၿပီ..အရင္ေနရာမွာပဲ ''

(ငါ့ကို ေစာင့္ေနတာလား...)

"ေအးေလ...မင္းကလည္း.. အျမန္လာ..''

(လာလို႔မရဘူး..ငါဒီေန႕ ပါးပါး..ဂ်ပန္ကျပန္ေရာက္မွာမို႔..သြားႀကိဳရမွာ.. )

"ဟင္..အဲ့တာဆို... ''

(ဒါပဲေလ..ပါးပါး ကို အထုပ္ေတြသယ္ကူလိုက္အုန္းမယ္..)

က်သြားတဲ့ဖုန္းကို ယမ္းျပရင္း လင္းရွန့္က စကားဆိုသည္။

"ကဲ..ဝူယြမ္ မပါဘူး..ဆိုေတာ့ ၿပိဳင္မေနေတာ့ဘူးေလ..ငါတို႔ တစ္ခုခုသြားစားရေအာင္..''

"လင္းရွန႔္ ေျပာတာမွန္တယ္ ရိေပၚ

ငါတို႔.. ''

"အဲ့တာဆို ကလပ္သြားရေအာင္..

ငါတို႔အေညာင္းေျပေလး..ဒန႔္ၾကရေအာင္...''

"ေအးပါကြာ.. ''

ထို႔ေနာက္ သုံးေယာက္သား ကလပ္သို႔..ဆိုင္ကယ္တစ္စီးစီျဖင့္ ထြက္လာခဲ့သည္။

---------------------------------

ေပက်င္းအျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေလဆိပ္၌

"ပါး... ''

"ဟင္... သားေလး..''

"ဘာမွ မဟုတ္ဘူး ဟိုမွာ ကိုေလးလာႀကိဳေနၿပီ...''

"ပိစိ...ေလးေလးေရွာင္း အဆင္ေျပခဲ့လား..''

"ေျပပါတယ္ဗ်ာ..ဒါနဲ႕..ရန္ခ်င္းေရာ''

" အေစာတုန္းက သူကိုယ္တိုင္ ႀကိဳမလို႔ဆိုပဲ..ဒါေပမယ့္ ကုမၼဏီက အေရးတႀကီး ဖုန္းဆက္ေခၚလို႔ ကုမၼဏီကို လိုက္သြားတယ္..''

"ေအးေအး..''

"က်န္းေလး..ကိုေလးအတြက္လက္ေဆာင္ဆိုတာ..''

"ပါဘူး.. ကိုေလးပဲ..ရတယ္ဆို..''

"ဟာ.. တကယ္မဝယ္ခဲ့ဘူးေပါ့..''

"စတာပါ..ကိုေလးရဲ႕..ပါတယ္..''

"ဒီလိုမွေပါ့...ဟားဟား..''

ထိုေနာက္ ပစၥည္းေတြ ကိုယ္စီ သယ္ရင္း..ကားဆီသို႔ ။

ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က လွမ္းၾကည့္ၿပီး ၿပဳံးေနတာကိုေတာ့..သူတို႔မျမင္ခဲ့ပါေလ။

.

.

.

အိမ္ကိုျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ဆိုဖာေပၚမွာ ေျခပစ္လက္ပစ္လွဲခ်ကာ လူႀကီးေလးလို ညည္းတြားေနသည့္ ေရွာင္းက်န့္ ။

"အားယား...စိတ္ထဲမွာ ေပါ့ပါေနတာပဲ...''

"သားေလး..ခဏနားၿပီး ေရခ်ိဳးေတာ့

ထမင္း စားရေအာင္.. ''

"ဟုတ္ကဲ့ ပါး..''

ေလးလံေသာ ေျခလွမ္းေတြနဲ႕ ဆိုဖာေပၚမွ ထကာ အေပၚထပ္ကို တက္သြားသည့္ သားေလးအားၾကည့္ရင္း ေရွာင္းေခြၽ႕ ၿပဳံးမိသည္က အခါခါ ။

*ငါ့ သားေလးက ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလိုက္တာ *

အိမ္က အလုပ္သမားမ်ားစြာက အထုပ္အပိုးေတြအား သယ္ယူပို႔ခ်ရင္းအလုပ္ရႈပ္ေနၾကေလသည္မို႔ မ်က္စိပင္ပန္းလာသည့္ ေရွာင္းေခြၽ႕က အခန္းထဲကို ဝင္ကာ အနားယူဖို႔လုပ္သည္။

.....................

ေရွာင္က်န္း ေရခ်ိဳးအဝတ္လဲကာ ေအာက္ထပ္ဆင္းလာေတာ့ပါးပါး က..ထမင္းစာခန္းမွာ..ေရာက္ႏွင့္ေနၿပီ

"သားေလး..လာထိုင္...လုပိုင္..ယြီခ်န္

တစ္ခါတည္း စားလိုက္...''

"ဟုတ္ကဲ့..ေလးေလးေရွာင္း ''

ထမင္းစားေနတုန္း ေရာက္လာတဲ့

ေဒၚလီရန္ခ်င္းက

"အစ္ကိုေရွာင္း... သားငယ္ေလး

ျပန္ေရာက္တာလာမႀကိဳနိုင္လို႔..

ေတာင္းပန္ပါတယ္ ''

"အာ..ရပါတယ္.. မင္းလည္း အလုပ္ေတြမ်ားေနတာေလ ကိုယ္နားလည္ပါတယ္..ရန္ခ်င္း...''

"ဟုတ္သားပဲ ေမေမေလးကလည္း..

အာ..ထမင္းအတူတစ္ခါတည္းဝင္စားလိုက္ေလ..''

"အင္းပါ ေက်းဇူးပါကြယ္...''

ထို႔ေနာက္ မိသားစုထမင္းဝိုင္းေလးဟာ..သာယာစြာၿပီးစီးသြားေလသည္။

....................

ညအခ်ိန္တြင္

ေရွာင္က်န္း အဝတ္အစားေတြေခါက္ေနတုန္း..

Knock knock knock

"ေလာ့ခ်မထားဘူး ဝင္လာခဲ့ပါ..''

"က်န္းေလး....''

"အာ...ကိုလတ္..လာေလ..ထိုင္..''

အဝတ္အစားေတြတစ္ဖက္ပို႔ရင္း

လပ္သြားတဲ့ကုတင္ေနရာေလးကိုျပကာ..ထိုင္ေစလိုက္သည္။

"ေရာ့...ဒါက က်န္းေလးအတြက္ ''

"ဘာေလးလဲ..ကိုေလး...''

ေရွာင္က်န္း ပါဆယ္ဘူးေလးကိုဖြင့္ၾကည့္လိုက္သည္။

"အာ..ခ်စ္စရာေလး.. ေက်းဇူးပါ

ကိုေလး..''

"မဟုတ္ဘူး.. က်န္းေလးရဲ႕ ..

ေက်းဇူးတင္ရမွာကတစ္ေယာက္သက္သက္ရွိတယ္..''

"ဟင္.. ေမေမေလးလား?...''

လင္းလုပိုင္က..ေခါင္းရမ္းျပသည္မို႔

"အာ..ပါးပါးလား...''

"မဟုတ္ဘူး...က်န္းေလး..''

"ကိုကို???''

"အင္း.. သူ႕ရဲ႕ ပထမဆုံး ရတဲ့ပိုက္ဆံနဲ႕..က်န္းေလးကို ဂုဏ္ျပဳတာ..''

ေရွာင္က်န္း ၿပဳံးလိုက္ကာ ကုတင္ေပၚက ဆင္းေျပးၿပီး..ယြီခ်န္အခန္းဘက္ကို..ထြက္လာခဲ့သည္ ။

"ကိုကို... ကိုကို.. က်န္းက်န္း ပါ..''

"ကိုကို..က်န္းက်န္း ဝင္လာမယ္ေနာ္''

အထဲကေန အသံမၾကားတာေၾကာင့္

ေရွာင္က်န္း တံခါးဖြင့္ကာ အခန္းထဲဝင္လာေတာ့...ကုတင္ေပၚမွာ ႏွစ္ၿခိဳက္စြာအိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့..ယြီခ်န္ကို ေတြ႕ရသည္။

"ေအာ္.. ကိုကိုကလည္း ေစာင္မၿခဳံထားဘူး.ျပတင္းကိုလည္းမပိတ္ဘူး''

ေရွာင္က်န္း ျပတင္းေပါက္ေတြကိုပိတ္ေပးၿပီး..ကုတင္ေပၚကို တင္ပါးလႊဲထိုင္လိုက္သည္။

"ကိုကို ေက်းဇူးပါ.. ကြၽန္ေတာ္လိုခ်င္တဲ့ ဖုန္းေလးဝယ္ေပးလို႔..''

ေရွာင္က်န္း ဘယ္လိုပဲ ေယာက်ာ္းခ်င္းျဖစ္ေနပါေစ..မသင့္ေတာ္တာမို႔

ေစာင္ၿခဳံေပးကာ ျပန္ထြက္မည္လုပ္ေတာ့..သူ႕လက္ကိုဆြဲထားတဲ့..လက္တစ္စုံ..

႐ုန္းေနတုန္းမွာ..အားနဲ႕ဆြဲခ်ခံလိုက္ရသည္မို႔..ဟန္ခ်က္မထိန္းနိုင္ဘဲ..

ယြီခ်န္ ရင္ခြင္ထဲကို ၿပိဳလဲယိုင္က်သြားသည္။

"ကိုကို.. ကိုကို... ''

"ခဏေလး.. ခဏေလးပဲ..''

"ကိုကို နိုးေနတာလား ''

"ခ်စ္လို႔ပါ....အားရွင္းရာ...''

"ေအာ္... ကိုကိုက အိပ္မက္ေယာင္ေနတာပဲ...အားရွင္းမဟုတ္ဘူး..ကိုကို

မွားေနၿပီ.. ''

"မဟုတ္ဘူး အားရွင္း..ကိုယ့္ကို မခ်စ္ေတာ့ဘူးလား.. ေျဖပါ..''

"ဟမ္..မဟုတ္ဘူး လႊတ္ပါ..ကိုကို ...''

"မေျဖရင္..မလႊတ္ဘူး..ေျဖကြာ. ''

"ဟင္း...ခ်စ္တယ္... ခ်စ္တယ္.. လႊတ္ေတာ့.. အားရွင္းကခ်စ္တယ္ေနာ္..''

ထို႔ေနာက္ ေျပေလ်ာ့သြားတဲ့လက္ေတြက..သူ႕ခါးေပၚမွာရွိေနဆဲ

ေရွာင္က်န္း အသာေလး..ဖယ္ကာ

အခန္းျပင္ထြက္ခဲ့သည္။

*ဟူး...ကိုကိုရာ...ေယာင္တာကလည္း..ေၾကာက္စရာေကာင္းလိုက္တာ*

ေရွာင္က်န္း အခန္းထဲကို ျပန္ေရာက္မွ..စာၾကည့္စားပြဲေပၚတင္ထားတတဲ့..ေရကရားထဲကေရကိုဖန္ခြက္ထဲငွဲ႕ကာ..အားရပါးရ ေသာက္လိုက္သည္။

"မနက္ျဖန္ေက်ာင္းတက္ရေတာ့မွာ

အိပ္ေတာ့မယ္...''

ကုတင္ေပၚတက္ၿပီး ေစာင္ထဲဝင္ကာမွ ဝင္လာတဲ့ဖုန္းက ငွက္ႏူတ္သီးက်ိဳးခ်န္ဆီက

ျဖစ္ေနသည္။

Ring ring

"ေဝ...က်ိဳးခ်န္.. ''

(ေအး...မနက္ျဖန္..ေက်ာင္းတက္ဖို႔ငါလာေခၚရမလား...)

"အင္း.. လာေခၚ..''

(အဲ့တာလွမ္းေမးတာ..ငါ့ဖို႔ဘာပါလဲ)

"အင္း.. မင္းအတြက္..အကၤ်ီေတြပါတယ္...ေလွ်ာ္ဖို႔..''

(ဘာေျပာတာ...)

ခပ္စြာစြာ ေပၚထြက္လာသည့္က်ိဳးခ်န္အသံေၾကာင့္ ေရွာင္းက်န့္ အားရပါးရ ရယ္မိသည္။

"ဟားဟား... စတာပါ... မင္းကလည္း

မနက္ျဖန္မွေတြ႕မယ္ ငါယူလာခဲ့မယ္..ဟုတ္ၿပီလား ''

(ၿပီးတာပဲ.. အိပ္ေတာ့ေလ..ခရီးပန္းလာတယ္မလား..မနက္ျဖန္မွေတြ႕မယ္.. )

"အင္း.. Good Night ''

ေရွာင္က်န္း ဖုန္းခ်ၿပီးေနာက္ အိပ္လိုက္သည္။

တစ္ဖက္မွာေတာ့ ရင္ခုန္ေနတဲ့..ေကာင္ေလးရွိေနခဲ့သည္။

.................

ယြီခ်န္ တစ္ညလုံးအိပ္မေပ်ာ္..

အခုေတာ့ မ်က္လုံးပန္ဒါျဖင့္

ေအာက္ထပ္ဆင္းလာခဲ့သည္။

Flash back

ယြီခ်န္..ဒိုင္ယာရီ ေရးေနတုန္း..

အခန္းျပင္ဘက္က အသံၾကားတာမို႔

စာအုပ္ကိုအျမန္သိမ္းလိုက္သည္။

ထို႔ေနာက္ ကုတင္ေပၚကို တက္ကာ

အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနလိုက္သည္။

သူ..က်န္းက်န္းကို..အသားယူၿပီး

ဖက္ေနရင္း..ရင္ေတြက..အတိုင္းအဆမရွိ အခုန္ျမန္လို႔ေနသည္။ထို႔ေၾကာင့္အေပ်ာ္လြန္ၿပီး

အိပ္မရခဲ့... ။

Flash back end

မနက္စာစားရန္ ထမင္းစားခန္းထဲဝင္လာေတာ့..ေရွာင္က်န္းက..ရွိမေန။

"အယ္...သားေလး...လာေလ..ထိုင္''

"အင္း.. က်န္းက်န္း ေရာ..''

က်န္းက်န္း ဆိုတာေၾကာင့္ ေရွာင္းေခြၽ႕ နဲ႕လုပိုင္က..ေကာ္ဖီေသာက္ရင္းသူ႕ကိုၾကည့္လာသည္။

"အဟမ္း..ေက်ာင္းသြားဖို႔..ေမးတာေလ..ဘာၾကည့္ေနတာလဲ ''

အရွက္ေျပေခ်ာင္းဟန႔္လိုက္ရင္း

ေျဖေတာ့..ၿပိဳင္တူေျပာလာသည္က

"ငါတို႔က ဘာေျပာေနလို႔လဲ ''x2

"..........''

"ကဲပါ ေနာက္မေနၾကနဲ႕...သားေလးကလည္း..စားၿပီးေက်ာင္းသြားေတာ့..အကို ..ကုမၼဏီကို သြားရေအာင္... ''

ေရွာင္းေခြၽ႕နဲ႕မားထြက္သြားေတာ့မွ

"ကိုေလး..''

"ဝြန္း..ဘာလဲ...''

"...........''

လုပိုင္မွာ တစ္ဘက္က စကားမၾကားရတာေၾကာင့္ ေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့

ဘုရားေရ လန့္လိုက္တာ ယြီခ်န္မ်က္ႏွာက

​ဝက္တစ္ေကာင္လို စူပုပ္လို႔

"ဟားဟား စူပုပ္မေနနဲ႕ သြားၿပီ သူက

သူ႕သူငယ္ခ်င္းက လာေခၚသြားတာ ''

"အင္း.. ကြၽန္ေတာ္လည္း ေက်ာင္းသြားေတာ့မယ္..''

-----------------------------------------

ေက်ာင္းထဲက..Mainလမ္းမွာ....

ၿပီတီတီနဲ႕ ေကာင္ေလးနဲ႕..စူပုပ္ပုပ္ေကာင္ေလး..သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို

ဝိုင္းၾကည့္ေနၾကတဲ့..ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြ..

"ဒီကိစၥကို ဘယ္လိုေျဖရွင္းမွာလဲ''

ၿပီတီတီနဲ႕ တစ္ေယာက္က..သူ႕ရဲ႕ အင္က်ီ ရင္ဘတ္ကို ကိုင္ၿပီးေျပာသည္မို႔

တစ္ဖက္က..စူပုပ္လ်က္မ်က္ေစာင္းထိုးကာ..

"ကြၽန္ေတာ္နဲ႕ ဘာဆိုင္လို႔လဲ.. ''

"သိပ္ဆိုင္တာေပါ့..မင္းေၾကာင့္ ျဖစ္တာ..မင္းတာဝန္ယူရမယ္''

"ဟာ..ခင္ဗ်ား ကတ္သီးကတ္သတ္မေျပာနဲ႕...''

"မင္းတာဝန္မဲ့လွခ်ည္လား..''

"အားက်န္း..ေျပာမေနနဲ႕.. လာသြားရေအာင္ ''

"အင္း.. ''

ေရွာင္က်န္း လည္း ကတ္သတ္လြန္းတဲ့သူနဲ႕..ဆက္မေျပာခ်င္ေတာ့တာေၾကာင့္..က်ိဳးခ်န္ စကားကို နားေထာင္လိုက္သည္။

"ေဟ့..မင္းက ဘာကိစၥနဲ႕ ဝင္ပါတာလဲ

သူနဲ႕မင္းက..ဘယ္လိုပတ္သတ္ေနတာလဲ ''

"အဲ့တာ..ခင္ဗ်ားအပူမပါဘူး ခင္ဗ်ားနဲ႕ မဆိုင္ဘူး..လာ..က်ိဳးခ်န္..သြားမယ္ . ''

ထြက္သြားတဲ့ ေရွာင္က်န္း နဲ႕ က်ိဳးခ်န္ကိုၾကည့္ၿပီး..ေကာင္ေလး၄ေယာက္ထဲက..တစ္ေယာက္က လွမ္းေအာ္လိုက္သည္။

"ေဝ့... အားက်န႔္ဆိုတဲ့တစ္ေယာက္..

မင္းကတစ္ေန႕ကိုယ္နဲ႕ဆိုင္ကိုဆိုင္လာမွာေနာ္..မေမ့နဲ႕ ၾကားလား..မင္းကို လာရွာမယ္... ''