Чой Сүбин цэрэг үүрээр намайг энэ байшингаас ирж авч, харин Лиса ийш тийшээ гарахгүй гэж хөнжилдөө мушгиралдсан юм үлдлээ. Жэнни, Чэёон унтаж байх зуур аль хэдийн явчихсан. Харин би өглөө эртлэн босож, хэдхэн цаг унтсан барайсан нүдээ сэргээн, хүйтэн усаар үсээ угааж, гэрийнхэндээ хамгийн сайхнаараа харагдахыг хүссэндээ сайн гэгч нь самнаж, мөн Бэ Жүхёноос өчигдөр орой тусгайлан гуйж авсан саарал цамц болон хар өнгийн биеийн тамирын өмсгөлийг өмсөөд, тэдэнтэй уулзахдаа бэлдэн зүрхээ чагнаж байв. Гэрийнхэндээ өвдөж зовоогүй, сайн байгаа мэт харагдах хэрэгтэй шүү дээ.

Ким Намжүүн бидний замд таарч, бид гурвуулаа болсоор цаашлан алхлаа. Тэр ч мөн бидний очих газар луу алхаж байсан, хувийн ажил байгаа аж. Чой Сүбин бидний урд алхаж, харин Ким Намжүүн хажууд минь зэрэгцэнэ. Тэр хоолойгоо засаж, зүрх нь үнэхээр хүчтэй цохилно. Гэхдээ түүний зүрхний цохилт бусад чимээнүүдээс яагаад ч юм тэс ондоо сонсогдоно. Энэ сандарсан бас айсандаа биш, нэг тийм тайван тэгээд нууцлагдмал. Тэр аядуухан мөн намуухнаар,

- Таныг гэр бүлтэйгээ уулзах гэж буйд би үнэхээр баяртай байна.

- Надад мэдрэгдэж буй энэ догдлолыг илэрхийлж чадахгүй юм, гэхдээ нөгөөтээгүүр үнэхээр их айж байна.

Хоолой минь бага зэрэг цахиртсаар, гэхдээ тайвнаар би ийнхүү хэллээ.

Энэ дэлхийд би юу юунаас илүү саяын хэд хоногт хэрвээ гэдэг үгийг үзэн ядсан. Шулуун зураас шиг, шилэн хорго шиг биш. Аливаа зүйлсийн нөгөө талд үргэлж л хэрвээ, нэгэнт л бий болчихсон бүхнийг энэ үг л эсэргүүцэж, үгүйсгэж үүнээс эргэлзээ төрж улмаар энэ нь зовлон бий болгоно. Би эгцээр, зоригтойгоор гэр бүлийн гишүүдээ өөдөөс минь инээмсэглээд зогсож байгаагаар төсөөлөх ч гэнэт л нуруугаар минь хүйт хайрч, зуны дулаан салхи бус хаврын зэврүүн байдал намайг урна.

Чөлөөт бүс дотор, ялангуяа энгийн иргэд ямар нэг тээврээр зорчих ёсгүй. Энэ нь юуны түрүүнд онц шаардлагатай биш мөн энэ газар тийм ч их машин техникээр тоноглогдоогүй, саяхнаас зэвсэгт хүчнүүд механик хэрэгслүүдийг арми луу хураах болсон байлаа. Мөн арван зургаа наснаас дээр охид, хөвгүүдийг бүгдийг нь чөлөөт байдлаар цэрэгт татдаг болсон. Удахгүй маш том зүйл болох гэж буйг би зөнгөөрөө мэдэрнэ.

Өмнөд Солонгос улсын бүс хүртэл эндээс явган лав хэдэн цаг алхана. Гэхдээ Ким Намжүүн суудлын жижиг тэрэг ашигладаг, мөн жолооч нь шууд Чой Сүбин байхаар шууд томилогдсон, учир нь түүний Ким Намжүүнийг гэх хүндэтгэл нь асар их, түүнээр жолоогоо бариулбал өөрийгөө уучлахгүй гэсэн юм. Жолоочийн хажуу тал нь тэр чигтээ авагдаж, салхи нэвт салхилах онгорхой, явж буй нь их гэмээр машин байсан, хойд талын суудалд Ким Намжүүн бид хоёр зэрэгцэн суусан байлаа. Тэр намайг бодвол нээлттэй, бид ч хоорондоо танихгүй хүмүүс биш тул хэдэн үг солилцов. Жэнниг армид ямар буй тухай, Чэёон цаашид ямар байх талаар гээд.

Би түүний нэрийг хэлэх гэхэд нэг л болохгүй байсан юм. Тэр харваас Жон Хусог сэтгүүлч болон, Ким Согжины үеийнх мэт, надаас бол хангалттай таваас зургаа бол ахмад. Тэр эелдэг зантай, хүндэтгэлтэй нэгэн тул намайг үргэлж та гэж дууддаг.

- Ким Намжүүн ахлагчаа, нисгэгчээ би таныг юу гэж дуудах вэ? Одооноос бид нэг баг шүү дээ. Таныг хэн гэж дуудах учраа олохгүй байна.

- Ким Намжүүн гэхэд л болно. Намайг хүндэтгэлгүй, бүр чи ч гэсэн болно. Надад нэг дүү байдаг юм. Үнэндээ өнөөдөр дүүтэйгээ л уулзах гэж яваа юм. Түүнийг Ким Солхён гэдэг. Энд ирснээсээ хойш ажил, арми, шалгалт гээд түүнтэй уулзаж чадаагүй. Намайг Сөүлд үлдсэн болохоор хядна гээд байж байгаа. Үнэхээр дураараа, аманцар, зөрүүд, бас намайг огт хүндлэлгүй "Жүнжүн" гэж дууддаг юм. Харин Хусог даргыг "Жонжон" гээд л... Найзууд болон багийнхан маань намайг Намжүүн гэж л дууддаг. Та хүсвэл-

- Намайг Жисү гэхэд л болно. Тэгвэл таатай байна, Намжүүн-

Түүний нэрийг овоггүй нь хэлье гэсэн ч нэг л болохгүй байлаа. Хэдхэн хормын дотор л хоорондоо хэдэн метрээр ойртчихсон ч мэт. Энэ удаад л бид анх тухтай ярилцаж байгаа шүү дээ. Түүнд ч гэсэн намайг Жисү гэж дуудах нь илт эвгүй байв. Би ямар ч хэрэгцээгүй зүйл сөхсөнөө ойлгож,

- Та намайг Ким Жисү, би таныг Ким Намжүүн гэхэд л болно гэж бодож байна. Үнэхээр амнаас унахгүй юм.

Дараа нь би инээлээ. Үнэхээр өөрийгөө шоолох шиг болсноо нуухгүй. Түүний зүрх энэ зуур гэнэт л хүчтэй дэлсэж, цээжнээсээ сугарч унах мэт болов. Нэг минутад зүрх нь хоёр зуу цохилох мэт. Би ахиад өөрөө ч мэдэлгүй инээмсэглэлээ. Түүнтэй хамт хэсэгхэн зуур байх нь нэг талаараа надад тухтай санагдаж байв.

- Таны зүрх бараг л дотроосоо дэлбэрэх нь, үнэхээр чанга байна. Миний чих их сайн сонсдог гэж би хэлсэн. Би таныг бүр зүрх дэлсэх өвчинтэй гэж бодох боллоо.

Би түүнийг дотроо гэнэт ихээр шоолсноо, мөн ардаас нь инээмсэглэснээ, түүний бага зэрэг ягаарсан хацрыг харах мөчдөө, энэ машин болон бидний нэг зүгт явах болсон нь, мөн дүүгийнхээ талаар их л эрчимтэй мөн ойлгомжгүй хурдан ярьсныг нь бас энэ зүрхний цохилт гээд энэ бүхий л зүйлээс шууд дүгнэлтдээ хүрэв. Бас Лиса өчигдөр Ким Намжүүн рүү их л инээдтэй харцаар ширтээд байсан гээд, би эргэлзэхгүй ээ. Шулуун байх болно.

Анхлан түүнтэй уулзахад л түүний зүрх шууд хэвийн байдлаас дээшээ өгсөж байсныг би анзаарч байсан, мөн түүнтэй газар доор ярилцаж байх үед ч анзаарагдсан. Эхлээд зүрхний ямар нэг хэмнэл алдагдах өвчинтэй мэт санагдаж байсан ч, түүний хажууд яг ойр байхад би шууд л мэдлээ. Гэхдээ ийм зүйлд яагаад ингэтлээ баясаад, бас түүнээр тогломоор санагдаад байгаа нь хачин. Би муу хүн биш. Харин ч бусдыг битгий зовоосой гэж үнэнхүү хүсдэг.

- Би өглөө хэтэрхий их гүйсэн юм шиг байна. Миний зүрх ч хааяа дэлсээд байдаг л даа-

Ким Намжүүн шүлсээ залгих зуураа надад хэллээ. Би түүнийг энэ удаад л нэг тогтож харсан юм. Дулаахан бас хариуцлагатай байдал түүнээс шууд л харагддаг, мөн даруу болон өөртөө итгэлтэй буурь суурь болон нүдэнд минь үнэхээр л инээдтэй харагдах түүний царай. Би инээдээ барих гэсэн ч болсонгүй, бүр чангаар инээчхэв. Яагаад ийнхүү гэнэт л дотроосоо өөрийгөө баясгаад байгаагаа мэдэхгүй, мөн миний биеэс ялгарч буй эрч хүч их л ундраатай байна.

Тэр бүр барьц ч алдах шиг.

- Танд их хөгжилтэй байгаа бололтой, Ким Жисү, би тийм инээдтэй байна уу?

Ким Намжүүн бага зэрэг гутрангуй, нөгөө л нэг намбалаг байдлаа хадгалах ч тэсвэргүй шинжээр хэллээ.

- Би таныг үнэхээр шоолоогүй ээ. Зүгээр л тантай байх гэнэт хөгжилтэй санагдаад байна. Та хамт байхад хөгжилтэй юм.

Лалисагаас өвчин халдварлаж байгаа юм болов уу? Тэр байнга л инээж, ханиаж, мангартаж байдаг шүү дээ. Эсвэл Чэёоноос ямар нэг зүйл... Одоо би өөрийгөө хачин нэгнээр төсөөлж эхэллээ.

Ким Намжүүний царай улам бүрхээд явчхав. Харин би инээдээ арай хийж дарж байсан ч буцаж залгиж чадсангүй, түүний арилгасан сонгино шиг царайг хараад бүр доошоо тонгойгоод инээв. Өнөөдөр өглөө ч хэвийн бус эхэлж байна шүү.

Энэ маягаар, би өөрийгөө хэн нэгэнд үнэнхүү муухай сэтгэгдэл төрүүлж байна уу, үгүй юу нь огт хамаагүй инээсээр бид Өмнөд Солонгосын бүсэд ирлээ. Би өнгөрсөн хэд хоногт ингэтлээ их ханиаж, инээгээгүй нь үнэн учир Ким Намжүүн над руу бага зэрэг инээмсэглэж бас цухалдаж буй нь мэдрэгдэнэ.

Дараа нь бид Өмнөд Солонгос руу нэвтэрлээ. Хүмүүс дундуур машинтай явах нь анхаарал болон хамаг зүйл татах тул, үүдэн дээрээс нь буув. Ким Намжүүн над руу амжилт хүсэн даллаж, би ч гэсэн түүнд дүүтэйгээ сайхан уулзах ерөөл тавилаа. Мөн гараа атгалцан хэд сэгсэрч, яагаад ч юм энэ миний амнаас өөрөө л урсан гарсан нь: би түүнд дүүтэй нь уулзах, танилцах хүсэлтэйгээ хэлэв.

Ийнхүү бид уулзалтаа дуусгаж, би Чой Сүбин цэрэгтэй хамт алхана. Өмнөд Солонгосын бүсийнхэн сэрцгээсэн, бид дундуур нь алхаж байв.

- Би чамаас мэдмээр байна, Сүбин цэргээ, Жон Хусог болон Ким Намжүүн энэ хүмүүс, ялангуяа Жон Хусог ямар нэр нөлөө бүхий юм? Энэ үнэхээр том нууц биш бол надад хэлж болох уу?

Чой Сүбин даруухнаар инээгээд,

- Та урьд нь ЖэйТи гэж сонсож байсан уу? Дэлхий энх байсан цагт, гэхдээ их олон зүйлс Өмнөд Солонгост далд өрнөж байсан. Гэвч улс төрчдөд толгойн өвчин болсон бүлэг хүмүүс гэнэт гарч ирсэн. Тэд хэрвээ та нар нэг л муу зүйл хийвэл би бүгд харна, илчилнэ. Жон Хусог дарга, хүмүүсийн нүдэнд бол нэг сонины эрхлэгч, харин нөгөө талдаа энэ бүхнийг удирддаг байсан. Тэр өөрийн чадлаараа их олон авьяастай хүнийг нэгтгэсэн. Жишээ нь, Ким Намжүүн дарга бол армид бараг нэгт шахуу ордог нисгэгч, Афганид гурван жил алба хаагаад ирж, улсын тагнуулын албаны нисгэгч болсон. Тэнд л Мин Юнги даргатай уулзсан юм. Үнэхээр шударга шулуун зантай, бас баатарлаг хүмүүс, тэдний хэчнээн хүн аварч хамгаалж буйг би яг хажуугаас нь харсан. Хусог дарга энэ хоёр хүнийг гэхэд л багтаа авчихсан, өөр нэг нь Бэ Жүхён, даргын баруун гар л гэсэн үг, бага зэрэг муухай ааштай, гэхдээ ажлаа маш сайн гүйцэтгэдэг, урьд нь цагдаа байхдаа түүнийг хамгийн хөөрхөн бас чадварлаг гэдгээрээ алдартай. Зуудаг нохой шиг ямар ч юмнаас зуусан бол учрыг нь олж салдаг. Миний бурхан байсан. Үүгээр ч зогсохгүй тэдний багт урьд нь гэмт хэрэгтнүүд байсан хэд хэдэн гишүүд байдаг юм-

- Нөгөө-

Би түүний хөөрсөн, хүн өөрийнхөө дуртай зүйлийг ярихдаа ямар царай гаргадаг тэр буйгаар халж, автаж эхэлсэнд санаа зовж, бас сэжиг төрсөн.

- Чи яаж ийм их зүйл мэддэг бас надад ярьж байгаа юм? Би тэдэнд аюултай байж магадгүй.

- Таныг тэдний хувьд эргэлзээгүй чухал нэгэн болсон, ийм зүйл мэдэх ёстой гэж бодож байна. Миний хувьд бол би зүгээр л сайн цагдаа болохыг хүсдэг байсан цэрэг, гэхдээ Жон Хусог дарга надад бага зэрэг итгэл хүлээлгэж, би тэдний даалгаварт нэг удаа тусалж байсан. Би бүх гишүүдийг нь мэдэхгүй. Зөвхөн Бэ Жүхён эгч, Ким Намжүүн дарга болон Мин Юнги дарга болон Бэмбэм ах. Тэдний шүтэн бишрэгч, тийм болохоор би Жон Хусог даргын ямар ч даалгаврыг дагаж байдаг. Тэдний багт байхад хэт сул дорой ч, ядаж туслахыг хүсдэг. Таныг надад даатгасанд үнэхээр баярласан. Дэлхий энх байсан цагт би тэдний багт орохыг хүсдэг байсан. ЖэйТи багийн талаар мэддэг цэрэг, цагдаа бүхний л мөрөөдөл байсан. Одоогийн Жон Хусог даргын байр суурь үнэхээр том, тэр Өмнөд Солонгос улсын төлөөлөл болсон удирдах зөвлөлийн гишүүн, ОУ-ын, Чөлөөт бүсийн дотоод хэрэгт оролцох эрхтэй. Би түүний удирдлагад байдаг бүлэг цэргүүдийн нэг тул танд үйлчилж, анхаарах нь миний үүрэг.

Би нүүр дүүрэн инээмсэглэл тодруулж, түүний үнэнч байдал болон сэтгэл ханамж гээд энэ байдлыг нь харсаар инээмсэглэлээ. Жон Хусог даргын ЖэйТи багт Жэнни хүртэл байсан, мөн Лисагийн дүү Бэмбэм гэхээр тэр үнэхээр хүндэлмээр хүн аж. Нэг цэгт нэгтгэж, хамтран ажиллаж байсан.

- Бид ярилцсаар байгаад бараг ирчихлээ. Таны гэр бүлийн мэдээлэлд байсан байршилд ирчихлээ. Зүүн зүгт буй жижиг тоосгон байшин, нийтийн байшин л даа.

Миний бие тэр чигтээ дагжин чичирч, айдас болон баяр хөөр нэгэн зэрэг зүрх хулдав. Урагшаа нэг алхлаа, тэнд гэр бүл минь бий. Ахиад хэд алхвал тэдэн дээр очих бол? Урагшилж хөлөө зөөсөөр л байв.

Би дороо нам зогсоод, амаа дарав.

- Жисү эгч байна!

Кастиллчууд хүний оюун санааг эхлэн эзэлж, дараа нь өөрийнхөө шинж чанартай болгож биеийг нь өөрчилдөг. Харин үхдэл өөр хүнийг хазахад ижилхэн үхдэл болдог нь зөвхөн шинж чанараа ижил болгож буй хэрэг юм. Харин оюун ухаан үгүй. Оюун ухаан болон шинж чанар хоёр төгс хосолмогц Кастиллын иргэн болно. Хүний бие дан тэдний шинж чанарыг дааж чадалгүй хувирч, яг л нян мэт халдварт тахал шиг тараана. Жисү ч мөн адил бусад үхдлийн адил хувирах байсан ч дэлхийн өгсөн ахин амьдралаар сэргэсэн юм. Түүний бие, оюун санаа үхэлгүй Кастиллчуудын шинж чанарыг хүлээн авч, зарим хэсгүүд нь хувирч өөрчлөгдсөн. Үхдэл болон Кастиллчууд яг ижилхэн үнэртдэг, тэдний биеийн шинж чанарууд ижилхэн.