Хүн бүр өөрсдийн гэсэн давтагдашгүй сайхан болон гутамшигт шинж чанартай. Төрсөн мөчөөс нь эхлэн хүмүүс хүрээлэн буй орчныхоо агаарт хийгдэж буй шавран ваар мэт түлхэгдэж, өндөрсөж, намсаж, алхам тутамдаа тэдний шинж чанараас өөртөө хэлтлэн авч хадгална. Энэ зүйлс тэдний үнэрт шингэсээр, хэчнээн усанд орлоо ч, хүж дунд гурван өдөр суулаа ч арилахгүйгээр үлддэг. Хүн алсан бол цусны үнэр биед чинь шингэх болно. Үхсэн хүний өтгөн, хүрэн цусны огиудас хүргэх үнэртэй болвой. Мөн үзэн ядалт, атаа хорсол, уйтгар гуниг хүртэл өөрсдийн гэсэн үнэртэй. Үнэр бидний бүхнийг агуулдаг. Чиний иргэний үнэмлэхээс ч илүү мэдээллийн сан гэсэн үг. Чиний гар цусанд дүрэгдсэн үү? усанд угаагдсан уу? Чиний дотор өтсөн зүрх бий юу? өмөрч ханзарсан сэтгэл оршино уу? Би чамайг үнэнч нэгэн үү? хуурмаг нэгэн үү? гэдгийг ч мэднэ. Ихэнх хүмүүс ойртож ч чадамгүй муухай үнэртэй байна. Ийм учир би олон нийт дунд байхаасаа цааргалж, өөрийгөө шилэн хоргонд буй тагтаа адил газар доор түгжсэн юм. Тэдний дунд удаан байх гэж оролдвол толгой өвдөж, үзэн ядаж, хараамаар санагддаг. Би уур, атаа хорсол, жигшил зэвүүцэл, сохор мөнгөний үнэрийг зүрх сэтгэлээсээ дургүйцэж, хол байхыг ямагт илүүд үзнэ. Хорвоод үлэмж ялдам цэцэг, ариун диваажингийн ундаа мэт анхилуун хүмүүс тэр бүрийд таарах ч гэсэн гудамжинд алхаж буй хүн бүр тийм байна гэдэг Ромын Рарын үлгэр шиг худал зүйл. Би ийнхүү нэг мөсөн өөрийгөө энэ дэлхийгээс тусгаарласан юм. Амар тайван байдлаа цаашид хадгалахыг хүсэмжилсэн билээ.

- Ах аа. Та энэ чигээрээ байвал би хажууд чинь удаан байж чадахгүй. Тавьж явуулах ёстой зүйлс гэж бий. Үхэл хэзээд миний дургүй үнэрүүдийн нэг.

Жин ахын энгэрт наалдан хэвтсээр, би түүнээс анхилах цусны үнэрт толгой эргэж тэсэлгүй бослоо. Тэр багаасаа амиа хороохыг оролдож, биеэ зүсдэг байсан. Тэр хэнийг ч алаагүй, зөвхөн өөрийнх нь цус түүнээс үргэлж ханхална.

Би удаан бодсоны эцэст хүмүүсийн үнэрийн өөрчлөлт нь дурсамжаас нягт хамааралтай болохыг ойлгосон юм, сэтгэл гэж хэлэхэд бас зохино. Хэрэв чи талхчин бол чамаас талх бага зэрэг үнэртэнэ. Хэрэв чи үүнийгээ дурлаж, хайрлаж, нандигнан хийдэг бол бүр ч илүү, гэхдээ энэ их тааламжтай сайхан үнэртэнэ. Энэ талхчин сэтгэлээсээ арчиж хаяж чаддаггүй шунал атгаг хүсэлтэй бол түүний ч үнэр сэнх татна. Багадаа хүн алж байсан ч энэ сэтгэлд нь хор болдоггүй бол цусны үнэр бараг л үл мэдэгдэм байх болно.

Би эхэндээ дасаж чадалгүй шал хумсаараа маажиж, хүмүүсийн дунд цөмийн бөмбөг ч хаяж чадмаар тийм их бухимдал өөртөө тээдэг байсан ч, цаг хугацаа өнгөрөх тусам энэ байдалдаа дасаж эхэлсэн юм. Хүмүүсийн дунд удаан хугацаагаар, гэхдээ хэт олон хүнтэй газар байж чадахгүй. Дараа нь ялгаж, таниж, эцэг эхийнх нь цусны үнэр хүүд холилдон ордгийг анзаарав. Бага багаар би энэ шинэ амьдралын чадвараа, судалсаар түүний аймшигт болон хосгүй сайхан шинжүүдийг нээн эзэмшинэ.

Жин ах гурван удаа судсаа ханаж байсан, өөрийгөө зүсэж гэмтээдэг нэг төрлийн сэтгэцийн эмгэгтэй байсан ба энэ зүйл түүний бага насан дахь үе тэнгийн дарамтаас үүдсэн юм. Энэ дурсамжууд, өөрийгөө ахиад зүсэх хүсэл нь далай мэт оволзсоор байдаг тул түүнээс өөрийнх нь цус мөн эмнүүд үнэртдэг. Бас шаналал хамгийн ялдам нь болох намайг хайрлах их хайрынх нь үнэр.

Бид бие биедээ хайртай. Би үхэхдээ өөрийн амьдралдаа багтаагаад, үлдэж буй ертөнцөд минь тэр л байхыг харсан юм. Тэр дөрвөн хоногт түүнийг үнэхээр их санасан. Хэчнээн үзэн ядаж, тэнэг зүйлсэд нь уурладаг байсан ч энэ зуур зүрх минь нийлэг утсаар өөрийгөө ороож намайг хайрлуулж байсан аж. Жин ах ч намайг эмэгтэй хүний нүдээр харж эхэлсэн ба охин дүүгээс сүйт бүсгүй рүү даруй шилжив. Бид хамтдаа дуулж, агаартай урвалд орж, бал бурам мэт сайхан үнэр үүсгэх мэт үзэсгэлэнтэй өдрүүдийг туулсан. Хамгийн анхилам үнэр бол хайр. Хайрын үнэр шар өнгөтэй. Тэр нарны шаргал туяа шиг арьс зөөлнөөр илэх мэт нялцгай, үхсэн нэгний авсны өнгийг хувиргаж чадах ялдамхан, чихэрлэг хаант улсын хамгийн үзэсгэлэнт ордон. Хайр далай шиг үнэртдэг, хайр өвс шиг үнэртэнэ.

Жин ах өөрийн хүслээ, энэ сэтгэцийн асуудалтайгаа хөлсөө урсгаж тэмцдэг ч энэ харанхуй бага насыг нь сануулахад л сэдэрч, энэ шаналал түүнийг үдэш бүрийд ороон, үүнээс болж түүний хажууд би удаан байж чаддаггүй байлаа. Түүнээс үхэх хүсэл, цус хоёр холилдож энэ тэрүүгээр тархан, намайг гарч гүйхэд хүргэнэ. Үхэх адгуу хүсэл нь муу усны түгжирсэн хоолойд гацсан мэт л санагдуулдаг.

Би эргэлзээгүй шийдвэрт хүрч, энэ байдлаар бидний харилцаа үргэлжилж болохгүйг ухаарч, "өөрийгөө ялах ёстой. Тэгвэл бид хамт байна" гэж хэлээд би түүнийг орхисон юм. Эдгэрсэн цагтаа, илүү гэрэлтэйгээр над дээр ир гэж үлдээв. Бид хамт байя гэвэл тэр золиос болон хичээл зүтгэл гаргах ёстой. Миний Жин...

Ганцаардалд сайхан зүйл олон бий хэдий ч хайрын үнэрийг үнэрийг үнэртсэн хүнд бол энэ там мэт. Гэвч би гарахгүй, уулзахгүй.

Жин ахыг орхисныхоо дараа би өөрт буй ганц нар минь, надтай ижил цус бүхий үнэрт ээжийгээ үнэрээр нь хайж Солонгосыг бүтэн гаталсан билээ. Түүнийг ч олсон.

- Чи хэн билээ?

- Би Чэёон. Охин чинь.

- Дүү минь. Чи хүн андуурчээ. Би ийм том хүүхэдгүй. Алив миний хүү өрөөндөө ор.

Ээж жаргалтай, гэр бүлтэй. Намайг гэх дурсамж үгүйгээр хоёр ч хүүхэдтэй болон, бидний байсан байшингаас илүү үзэсгэлэнтэй газар амьдарч байв. Би саад болж, өөрийгөө сануулахыг хүссэнгүй. Эцгийн үлдээсэн сорвинууд түүний хүзүү болон бугуйн дээгүүр цамцны цаанаас үе үе цухуйна. Түүнээс эхийн үнэр, сүүний зөөлхөн, нялуун, эмзэг үнэр цээж дүүргэв. Сайхан амьдар даа. Ээж минь. Би тэдний гэрийн хаалгыг хаагаад, байшингаас нь холдон хэд алхаад л эхэр татаж уйлав.

Би лабораторид ажилд орж, тэнд сүйрэл болж, ганцаараа амьд үлдэж тэнд ганцаараа амьдрах болов. Өөрийн дуртай эрдэм шинжилгээний ажлуудаа хүссэнээрээ хийж, Өмнөд Солонгосын засгийн газраас санхүүжилт авах гэсэн ч татгалзсанд үнэнхүү гонсойн, үүнээс Австраличууд намайг мартаж, үхсэнд тооцон, өөрийгөө тэр чигт нь ертөнцөөс нууж байв.

Ганцаараа амьдрах бол хүмүүсийн хувьд хатуу бэрх асуудал ч, төгс оюун ухаант, ахин амилсан миний хувьд хэзээ ч хүнд байгаагүй юм.

Чэёоны ааш зан тийм ч тогтвортой биш, гэнэн хонгор нэгэн мэт аашилдаг нь нэг тал нь ч амьтад хүн дээр туршилт хийх үедээ өрөвдөх сэтгэлгүй болчихдог. Зан ааш нь нэг төрлийн нялх, хувцаснууд нь үргэлж ягаан, гүнж шиг том торлосон орон дээр унтдагаас өөрийгөө эрхлүүлэх дуртайг харж болно. Яг гээд тодорхойлчих шинжгүй хувьсамтгай, түүний дүрийн төлөөлөл нь чимээгүйгээр юмсыг хийх юм. Хувь хүнийхээ хувьд ганцаардмал, зожиг нэгэн, ижил хүйсний хүмүүстэй үерхэл нөхөрлөлд урьд огт туршлагагүй юм. (Лабораторид ихэвчлэн эрэгтэй хүмүүс байдаг байсан)

Тэр Ким Согжинд хайртай байсан нь үнэн ч хүмүүс дунд байх нь хэцүү, тэвчишгүй байсан тул өөрийгөө газар доорх лабораторид ганцаараа түгжиж, хийх дуртай шинжлэх ухааны ажлуудаа тууштайгаар хийж, өөр өөр хэдэн хүмүүстэй харилцаа холбоо тогтоож, төслүүдээ боловсруулж байсан ч бүгдтэй нь уулзахаас татгалздаг байсан. Чэёон нэг сартайгаасаа хойш дурсамж бүрээ яг таг санадаг ба жижиг зүйлсийг ч хурдан ажиглаж, уялдаа хамаарлыг нь олохыг хичээдэг зантай тул химийн тал дээрх үнэмлэхүй амжилтынх нь түлхүүр болсон юм. Тэр эргэн тойрны хүмүүсээ ч ийнхүү нууцаар ажиглана.

Хэрвээ анзаарсан бол Жисүг үхсэн гэж яримагц Чэёон шууд л хамт авч явъя гэж гуйдаг нь өөрийгөө үхсэн гэдгээ тод санаж, өөртэйгөө ижил Жисүтэй уулзсанаа хувь тохиол гэж үзэж, дотроо ямар нэг зүйлд даруй л гаргалгаа хийсэн байна. Хамгийн анх Жисүг ахлагч гэж бодоод зорилго чинь юу вэ? гэж асуух нь нөгөө хоёроосоо хамаагүй илүү сул дорой байсан тул онцолсон юм.

Чэёон Жисүг цаг тутамд ажигласан ба согтуу байхдаа өөрийгөө үхсэн гээд эхэр татаад, Жэнни, Лиса хоёрын талаар ярихад нь тэд мэдээгүй царайлаад байдаг нь согтхоороо өөр хэлээр яриад байдаг болохоор Жэнни, Лиса хоёр Чэёоны яриад байгаа зүйлийг огт ойлгоогүй байсан аж. Жисү ойлгон сонссоор, үүний дараа учиргүй инээгээд Жисүд "би таныг намайг ойлгоно гэж мэдсэн юм аа" гээд инээгээд байдаг нь түүнийг эртнээс сонсох чадвартай, 2-р бүлгийн эхэнд л Жэнни, Лиса хоёр Нио хэлээр яриад байхыг нь ойлгож буй мэт царайлж байснаас шууд л мэдсэн байдаг. Тэр Жисүг сонсох чадвар сайтай гэдгийг эртнээс мэдэж байсан аж.

Гэвч Чэёоны зан ааш тийм тогтвортой биш, Жисү болон бусадтай уулзсан нь тохиолдол биш гэдгийг мэдэж байсан ч дуугүй өнгөрөв. Өөр нэгэн хачин зүйл нь Жэнниг ядрахад Чэёон худлаа ярьж түүнийг ганцааранг нь эм авчруулахаар явуулдаг нь түүнд Лиса, Жэнни хоёр харь гаргийн хүн байж магадгүй, ялангуяа Лиса Жисүд их эргэлзэнгүй ханддаг байсныг нь зөөлрүүлж, нэг мөсөн устгахын тулд албаар худлаа ярьсан юм. Үүний дараа охид хоорондоо илүү дотно болдог.

Чэёон мөн нэгэн сайхан үнэрт цэцэгний талаарх үлгэр ярьдаг ба энэ нь үргэлж хүн алдаг цэцэрлэг байдаг нь Жисүг бааз дээр хүн алсныг мэдэж байгаа гэсэн утга санааг давхар илэрхийлж, хэдий ингэсэн ч сайхан үнэрээ алдаагүй цэцэрлэгтэй адилтган хэлсэн байна. (Чэёоны хувьд Жисү хэрхэн үнэртдэг тал дээр хэлэхээс өөрөө татгалзсан.)