Жэнни болон Лисаг бодвол эдгээр залуус их нээлттэй, инээдтэй зүйлсийн талаар дурсахдаа их таатай. Тэд намайг найзаа гэж харж эхэлсэн тул жижиг сажиг зүйлсийг их дэлгэрэнгүй ярьж, бусдыгаа танилцуулна. Хэзээний л таньдаг байсан мэт их нийтэч хандах нь анх эдгээр охидтой уулзаж байснаас тэс ѳѳр санагдана.

Тэд "Чѳлѳѳт бүс" рүү нисэхийнхээ ѳмнѳхѳн Ким Согжин гэх цагаан халаадтай эмчийг хайхаар эрэлд гарсан Пак Жимин болон Ким Тэхён мѳн Жон Жонгүгтэй холбоо тогтоосон байна. Ким Намжүүн болон Мин Юнги хоёр урьд нь Ѳмнѳд Солонгосын армийн нисгэгчид байсан ба Жон Хусог гэх сэтгүүлчийн Жэннигийн урьд нь байсан багийн гишүүд байсан байна. Тэд цэрэгт байхаасаа үерхэж нѳхѳрлѳсѳн сайн найзууд байсан ба дундаа нэгэн нисдэг тэрэгтэй байсан нь одоо гадаа байгаа техник бѳгѳѳд сүйрлийн үеэр үүнд бага зэргийн засвар хэрэгтэй байжээ. Тэд нисдэг тэргээ үлдээхийг хүсээгүйгээр барах уу? Нүүлгэн шилжүүлэлтэд хамрагдалгүй үлдэж, үүнийг засаад "Чѳлѳѳт бүс" рүү нисэхийг шийдсэн байна. Энэ үед нь Жэнни болоод Пак Жимин нар тэдэнлүү холбогджээ. Энд ердѳѳс танилын холбоо сүлбээгээ ашигласан бүлэг хүмүүсийн уулзалт болсон аж. Пак Жимин урьд нь Лисагийн дүү Бэмбэм гэх залуутай нийлж луйврын хэргүүд үйлддэг ба мѳн компьютерийн тал дээр багагүй мэдлэгтэй нэгэн, урьд нь Жэннигийн байсан багтай хамтарч олон зүйл хийж байсан, харин Ким Тэхён бол түүний найз, харин Жон Жонгүг гэх насанд ч хүрээгүй мэт царайтай жаал эдгээр амьтдыг дагаж явж байгаад хэрэгт дүрэгдэж, одоо энд тѳѳрсѳн хурга шиг л амьтан явж байгаа аж. Пак Жимин нь гэмт хэргийн бүртгэлтэй, харин бусад нь чѳлѳѳтѳѳр нэвтэрж чадах энгийн иргэд ба энэ залуугийн найзууд гэх хоёр залуу нь их хачин шалтгаанаар нүүлгэн шилжүүлэлтэнд оролцож чадалгүй үлдсэн (энэ нь их ичгэвтэр хэрэг тул Жимин найзуудыгаа унтаж байх зуур нь ар нуруунаас нь хутга зоохыг хүсээгүй) гэв. Хачин ч гэсэн бид бүгдийн нас нэг үеийнхэн дотор л багтахуйц, энэ нь тэдэнтэй яриа үүсгэхэд тохиромжтой байдлаар, нээлттэй ѳрнѳхѳд нѳлѳѳлнѳ. Пак Жимин болоод Ким Намжүүн хоёр их олон зүйлсийн талаар ярьж, тэдний хамтдаа биелүүлж байсан даалгавруудын тухай хальт ярьж, инээдтэй зүйлс хэлэхэд нь бид чанга дуу чимээ гаргахгүй гэсэндээ амаа дарж инээнэ. Тэд эдгээр охидуудаас огт ялгаатай бѳгѳѳд ѳѳдрѳг мѳн аль хэдийн итгэлээр гинжлэгдсэн аж.

"Чѳлѳѳт бүс"-ийн хяналт шалгалт ихэссэн учир энгийн иргэд иймэрхүү ноцтой хэмжээний гэмт хэрэгтнүүдийг тээвэрлэн ирсэн нь олон асуудал дагуулах ба хамт явж байх нь ч осолтой аж. Тийм учир бид (энэ нь чѳлѳѳтэй нэвтэрч чадах хүмүүсийн баг болно) аль болох эвтэйхэн газраас хоорондоо сална. Тэд Ѳвѳр Монголын Ѳѳртѳѳ засах орны хорин таван давхар нэгэн барилга сүйдсэн ч, дээр нь нисдэг тэрэг зогсож болохуйц бүрэн үлдсэнийг нь мэдээллээс олсон байна. Ѳндѳр барилгийн дээвэр учир үхдлүүд газарт байгаа чихэр булаацалдах шоргоолж шиг биш цэвэрлэж чадахуйц тоотой хэд л байна гэж бодож байгаа аж. Лиса болон Пак Жимин хоёр удирдлагаас нисдэг тэрэг дуудаж чадах ба энэ хоёр эрдэмтэн ямар үнэ цэнэтэйг ч засгийн газрууд мэдэх учир үүнд асуудал тулгарахгүй гэдэгт итгэлтэй. Тэднийг барилгийн дээвэр дээр аюулгүй болгон үлдээж, богино долгионы радиогоор холбогдон онгоцонд аюулгүй бүрэн бүтэн суусан эсэхийг мэдэх болно. Бүгд тээвэрлэлтэнд оролцуулагдсан тэр мѳчид даалгавар дуусаж, бид хэдэн цагийн зѳрүүтэй араас нь очно. Ким Намжүүн "Энэ жижигхэн жаалыг бидэнд давхар хариуцуулчихсан. Энэ нэг амьтан Жон Хусог сэтгүүлчийн тѳрсѳн дүү байгаа юм" гээд инээн "Бид тэдэнд тусалж санаа тавих ч,ѳѳрсдѳдѳѳ ч мѳн тѳвѳг удахгүйг хичээх болно. Бид хоорондоо тодорхой хэмжээгээр дотно хүмүүс ч, биднийг очиход тосох хүмүүс ч байгаа шүү дээ." гэж хэлсэн юм. Ким Намжүүн сүүлийн ѳгүүлбэрээ хэлэх зуураа Жонгүг рүү заагаад,бүхий л тѳлѳвлѳгѳѳгѳѳ тайлбарлаж дуусав. Шуурга дуусмагц бид гадагшаа гарж, Мин Юнгигийн хэлдгээр бол (Намжүүн уламжилсан) иймэрхүү шуурганд хэзээ ч хэмхрэхгүй тэдний "Грийн-34" нисдэг тэргэнд суун ердѳѳ долоон цаг л нисэх болно. Бид тодорхой аюулгүй бүсэд тэднийг зэвсэглэн буулгаж, мэдээж тэднийг нисдэг тэрэг ирж автал ойрхон газар нуугдаж, юу ч тохиолдож магадгүй учир хэзээд туслахад бэлэн байдалд байх болно. "Чѳлѳѳт бүс"-рүү дѳхсѳѳр байгаа ч гэсэн би гэр бүлээ мэдрэхгүй байх нь сэтгэл түгшээнэ.

Хоосрол бас баярлах мэдрэмжүүд сүслэн холилдохоороо хүртмээргүй гутам мэдрэмжийг тѳрүүлнэ. Аливаа мэдрэмж дангаараа орших нь надад илүү дээр санагдана. Юу нь мэдэгдэхгүй цээж хатгалах эдгээр зүйлс дургүй хүрэм юм. Би тэдэнд гэр бүлийнхээ талаар бага сага зүйл ярьж, ѳмнѳхѳѳсѳѳ илүү хүчтэй болсон шинж илт, уйлах мѳн хоолойгоо зангируулсангүй тэдний талаар дурсаж чаддаг болсон ажээ. Харин ч удахгүй "уулзана" гэсэн бодол ѳѳртѳѳ тѳрүүлэхийг хичээх ч нэг л болж ѳгѳхгүй нь зулгалам...

Би дуртай зүйлсийнхээ талаар ярихдаа хацар минь халж,хэт их ярьчихдаг юм. Тийм ч учир гэнэт л ганцаараа ярьж, ѳрѳѳн дэх бүх хүмүүс сэрчихсэн намайг чагнаж байгааг анзаарсангүй. Сэхээ авбал тэдний нүд бүгд л над дээр тогтож зарим нь эелдгээр ѳѳдѳѳс инээмсэглэнэ. Энэ надад эвгүй үйлдэл гаргасан мэт тэднээс "уучлал" гуйвал тэд хѳхѳрцгѳѳнѳ.

Миний хацар халуу оргин, ус авч уугаад би чимээгүй болов. Ѳрѳѳний температур илүү халуун болсон ч юм шиг, түрүүний турш сонсогдож байсан ширүүн салхины чимээг ч дарж чадам дуугаар тэд инээх шиг. Доошоо харвал ѳѳдѳѳс Чэёон малийж ѳгч байна. Миний хѳл бүр хѳшчихсѳн, тэр хоёр одоо массаж хийдэг хүмүүс болчихсон барьж ѳгнѳ. Гуяндаа гижиг ихтэйн дээр бүр л их инээвэл, ѳрѳѳнд байгаа бүх л хүмүүс инээнэ.

Нѳгѳѳ халаадтай эмч Чэёон руу инээсээр долоовор хуруугаа гозолзуулвал, Чэёон бүр малийтлаа инээгээд бидний голд зогслоо. Тэр дуулж эхлэв. Лисагийн хэлдгээр бурхан түүнд их зүйл илүүчилсэн биш гэж үү? Амьдралдаа сонсож байсан хамгийн сайхан хоолой энд дуулагдана. Бохирдсон агаартай жижигхэн хорогдох газарт, есхѳн хүн л хүртэж болох хоолой биш,харин ѳндрѳѳс ѳндѳрт гялалзах жинхэнэ од байх ёстой аж. Лиса ч эрч орон түүний аянд ѳхѳѳрдѳм хѳдѳлгѳѳн хийж эхэлнэ.Түүний хѳдѳлгѳѳн сэтгэл зүрхийг ховс адил татаж,тайвшруулж чадна. Бид тэдний хэмнэлд нь тааруулж алга ташицгаан, бидний дээгүүр хамж буй шуургийг ч үл тооно. Жаал Жонгүгийн хамраас ахиад бѳѳн цус гарч түүнийг нь Ким Тэхён шинэ цаасаар сольж ѳгѳн уурлах нь инээд хүрэм.

Жэнни хажууд минь ирчихсэн миний мѳрийг налан суучихсан байдгаараа инээд алдана. Түүний хацар хүзүүнд минь их булбарай бас тухтай мэдрэгдэх нь хачин ч гэсэн намайг догдлуулах ажээ. Ийнхүү хѳгжилдсѳѳр бид суусан тэр чигтээ бүгд нам унтацгаасан байв. Урьд шѳнүүдээс ялгаатай нь Жэнни бид хоёр зэрэгцэн, Чэёон Лиса хоёр буланд учир зүггүй л тэврэлдэн хэвтэнэ. Эдгээр залуус надад их таалагдав.

Маргааш ѳглѳѳ гэхэд шуурга намжчихсан, бид юмаа хамсаар гарвал нисдэг тэрэг бараг бүтэн үлдсэн нь их зүйл гэмээр, тал нь шороонд булагдчихсан байв.

Үлгэр бүхэн сайхан төгсдөггүй. Хүүхдүүдэд зориулвал л сайхан байна. Аюул зүглэн айсуй, ай.