Солонгос кинонууд дээр тансаг машин хөлөглөсөн ганган залуусын талаар бишгүй л олон гардаг. Гэхдээ миний үзсэн тэр олон баян хүмүүстэй кинонууд дээр ийм газар машинаа тавьж буйгаар гардаггүй л дээ. Ерөнхийлөнхийлөн хэлбэл тусгай хамгаалалттай сейф шиг зогсоолд тавьдаггүй. Лиса миний гараас сугадаж, энэ зогсоолд хүрэх хугацааны турш Жэнниг элдэв үгээр идэж, бид хэдхэн минут алхаад л энэ цэнхэр өнгийн Мерседес (Лиса нэрийг нь надад хоёр минутын өмнө хэлсэн юм) болон үүнээс гадна энэ машинтай ижил төрлийн уралдааны гурван ч машин сүйрэлд өртөлгүй хадгалагдсан газар доорх зогсоолд ирсэн билээ.

Лисагийн мохошгүй сонголтоор усан цэнхэр өнгийн энэ уралдааны машиныг унахаар болж, тэр жолоочийн хажуу талын суудалд харин Жэнни шууд л жолооны суудлыг даруй эзэгнэв. Би арын суудалд ганцаараа сууж, тэд энэ зогсоолоос даруй л гарлаа. Лиса машины голын хайрцагт ямар нэг бичил төхөөрөмж суулгаж, үүний тусламжтайгаар жолооны хажуу дахь дэлгэцэн дээр явах замын байршил гарч ирсэн ба энэ сумаар зүг чиг зааж, мэдээлэл өгч байв. Жэннигийн хувьд бол машин унах нь үсээ илэхтэй ижил хялбархан, тэр зүүн гараараа машины жолоог эргүүлж сөнөж үрэгдсэн балгас дунд наашаа цаашаа эргүүлэхдээ ямар ч саадгүй, баруун гараараа буудахад бэлэн байдалд байлгана. Зам дээр зогсож буй үхдлийг шууд л дайрч, заримыг нь шууд л буудан унагаж байв. Нэг үхэлд нэг л сум оногдох аж. Энэ яг л "Галзуу хурд" киноны буудалцаантай хэсэг шиг мэдрэмж төрүүлж, би айсандаа аман дээр овоорсон олон асуултаа буцаж залгилав. Лисад бол энэ машин үхдэл цөм мөргөнө үү? буудна уу? наашаа цаашаа савчих нь тэгтлээ хамааралтай биш, тэр хөмсгөө атируулсаар өвөр дээрээ тавьсан лаптоп дээрээ ямар нэг зүйл хийнэ. Харин би тэднийг сатааруулж дуу авиа гаргахгүйг хичээн, хөлөө хөдөлгөхөөсөө ч эмээн сууж байлаа.

Тэд ямар нэг зүйлийг авчрахаар эсвэл олохоор явж байгаа бололтой. Харин би бол тоглоом, ямар нэг гэдсээ цувуулсан үхдэлд идүүлэх хүртэлх Лисагийн зугаа гаргах тоглоом ч юм уу? Энэ зуур би тэдэнтэй яваадаа гэнэтийн их эргэлзээ болон айдаст живж, үүний хажуугаар өөр сургуулийн номын санд хулгайгаар орж ирээд суучихсан мэт мэдрэмж төрнө.

Лисагийн амандаа хоёр ч удаа чангаар бувтнасаар арван км газрын турш, Сөүлд намайг таг гацаадаг түгжрээ гэхээр зүйлгүй (ийм үед бодоход тохиромжгүй бодол гэдгийг зөвшөөрнө), хагарч бутарсан төв замын хажуугаар дэгэн цэн, догонцож донсолсоор, энэ завсар Лиса хоёр ч удаа компьютероо донсолгооноос хамгаалан дарж сүүлдээ дургүй нь ч хүрч, тас хийтэл нь хаагаад над уруу толгойгоо эргүүлэв. Янз нь тэр уйджээ.

- Эгчээ, та яаж байгаад энд ганцаараа үлдчихсэн юм?

Тэр энэ асуултад тийм ч их сонирхолгүй байгаа ч, өөр хийх зүйлгүй тул машин дотор цаг нөхцөхөөр шийдсэн аж. Нүд нь уйтгартайгаар дүнсийж, баруун хөлөөрөө газар товшино.

- Би газар доор зооринд арван гурван хоногийг өнгөрүүлсэн. Ойролцоогоор гурваас дөрвөн хоногийн өмнө гарч ирсэн юм.

Зоорь гэдэг үг шууд л На гэр бүлийнхэнтэй өнгөрүүлсэн хоногууд болон тэдний үхэл рүү хөтөлж, бяцхан Пегжэн нохой тастаж идэж буй зураглал нүдэнд буухад би шүдээ зуулаа. Өөрийн өмднөөсөө тас базалж, улангасах үхдлүүд улаан цусны өнгө нүд бүрхэнэ.

Лисагийн надтай өрнүүлэх яриа түүний сонирхлыг огтхон ч төрүүлэлгүй, тэр амандаа "Азгүй юм" гэж үг хаясан болж бувтнаад урагшаа харан суув. Харин би намайг ээрэх тэдгээр дурсамжуудад ороогдож, чичирсээр сууна.

Бид хэсэг хугацааны аймшигтай, зүрхшээм нам гүмийг шороон дээгүүр өнхрөх дугуйны дуутай цуг сонссоор эцэст нь нэгэн балгас гэхээр зүйл дээр ирэв. Гванжугийн талаар тийм сайн мэдэхгүй тул урьд нь ямар барилга байсныг нь төсөөлөх гэсэн ч амжилт олсонгүй. Тэр хоёр хаалгаа хүчтэй түлхсээр зэрэг бууцгааж, би ч мөн дагаад буулаа. Эргэн тойрныхоо чимээг сайтар сонсвол хол зайтай үхдлүүд хөлөө зөөн алхаж, зарим нь холоос наашаа гүйж байв. Би амьд хүний амьсгалын чимээ хэрэндээ чагнасан ч онц зүйл сонсогдсонгүй. Энэ балгасны доор хүний аахилах ч юм шиг чимээ сонстох ч, хол зайтай байгаа бололтой их бүдэгхэн байв.

Жэнни өөрийн хажуугаас өнгөрсөн хугацааны турш огт холдуулаагүй хар эрээн цүнхнээсээ сум гарган буугаа цэнэглэж, харин Лалиса халааснаасаа бяцхан жигнэмэг гарган хүлхэж, үүнийг хараад би өлсөхгүй байж чадсангүй. Тэр өөрийн лаптопоо болон нарийн хошуутай бууг цүнхэндээ хийчхээд, жигнэмгээ амандаа бутална. Миний гэдэс дуугарч, шүлс бараг л гоожно. Сүүлийн хэд хоногуудад би На гэр бүлийн зоориноос авч гарсан даршилсан, лаазтай бүтээгдэхүүнүүд идэж байсан ба тэр бүтээгдэхүүнүүдэд эвгүй амт болон үнэр орсон байсныг нуухгүй ээ. Одоо Лисагийн идэж буй жигнэмэг миний нүдэнд бол таваг дүүрэн гургуул шиг харагдаж байна.

Лиса жигнэмгээ буталсаар, миний чих бараг түүний аманд орж чимээг нь сонссоор идэж дуусаад өнөөх балгас уруу алхлаа. Би ч хойно нь үлдэхийг хүсэхгүй тул дагаад алхвал улбар үст Лиса над уруу эргээд эелдгээр гэхдээ бага зэрэг айдас төрүүлмээр хоолойгоор,

- Жисү эгч хүлээж та машин хараад хүлээж бай. Биднийг хүлээж байсан дээр байх.

Түүний үгсээс харахад тэр одоо нэвтрэх гэж буй энэ газар луу намайг оруулахыг хүсэхгүй байгаа, юу ч хийх гэсэн байлаа үүнд би оролцох ёсгүй гэдгийг хангалттай илэрхийлж, нөгөөтээгүүр энэ машиныг харж үлдэх ямар ч шаардлага байхгүй шүү дээ. Тэднийг хэзээ гарч ирнэ гэж би хүлээх бол? Би тэдэнд орхигдох гэж байж магадгүй гэх бодол толгойн дундуур зурвас хийх ч, Жэннигийн байдлаас харахад тэр намайг дагаад явна гэвэл хөмсөгний минь голд сум зоож ч мэдэхээр санагдана. Аль ч тохиолдолд би энд үлдэж, тэднийг хүлээх хэрэгтэй ажээ. Жирийн сул дорой нэгнийг энд үлдээлээ гэж төсөөлье. Тэгвэл миний үнэрээр үхдлүүд ирж намайг иднэ, эсвэл би өөрөө үхдэл болно. Эсвэл хаашаа ч юм зугтаж эндээс холдоно. Энэ Мерседес дотор орж нуугдлаа гэхэд энэ тийм ч сайхан санаа биш. Тэд ирэхгүй бол өлсөж үхнэ, эсвэл энэ үнэтэй машины шил нь хагарах хүртэл би нуугдах болно. Хэрвээ би энгийн хүн байсан бол тэд намайг орхивол, надад олдох сонголтууд ямагт муу байх болно. Гэхдээ би үхдлүүдэд харагдахгүй шүү дээ. (эсвэл мэдрэгдэхгүй)

- Би энэ машиныг сайн хараад, та нарыг хүлээх болно оо!

Миний нүүрний хувирал тэдний хажууд тэнэг юм шиг жүжиглэсэн хэвээр тэр хивэндээ цутгагдаж, машины хажууд яг манаач шиг зогсож, тэднийг хүлээхээ итгэлтэйгээр мөн уруулаас арай хийж гарах инээмсэглэлийн цуг хэлэв. Тэднээс яагаад ингэтлээ их зууралдаад байгаа талаар огтхон ч анхаарлаа хандуулахгүй байсан Жэнни энэ удаад над уруу хараад мөрөө хавчисхийв. Үүний дараа би машины хажууд инээж, мөн тэдэнд амжилт хүссээр хоцорч, тэд нөгөө балгасны баруун талаар цаашаа эргэнэ.

Гэвч тэдний нэг нь миний зүг буцаж алхаж эхэлсэн ба Жэнни хөмсгөө зангидсаар миний зүг алхаж байв. Миний бие энэ зуур өөрөө чичрэв. Би энэхэн зуур тэднийг хүлээхээ больдог ч юм бил үү? гэж бодогдов. Ахиад надтай хүмүүс таарах байх.

Жэнни над уруу нэг харцаа тогтоогоод буцан эргүүлсээр миний хажууд ирэн зогсов. Яг миний хажууд ч биш машины тэвшний хэсэгт тулаад, тэвшийг онгойлгов. Үүний дараа тэр тэвшийг ухсаар миний нэрийг нь санахаар түлхүүр эсвэл дорцов (Жисүгийн багажны талаарх мэдлэг үнэхээр муу болохоор санаанд орсноо л бодсон болно), урт бас гарт таарахаар бүдүүн бариултай багаж гаргаж ирэн миний цээжинд шууд наав. Би сандарсаар гараараа атгасан ба мөн цээжинд минь гялгар цаастай жижиг зүйл наав. Жижиг зүйлийг нь харвал энэ мөнгөлөг цаастай сүүтэй жигнэмэг аж. Лисагийн идэж байснаас ондоо хэдий ч жигнэмэг. Жэнни намайг өлөн нүдэлж, шүлсээ гоожуулсаар байсныг анзаарчээ. Би түүнийг намайг өөрийгөө хамгаал гэж багаж өгснийг мөн жигнэмгийг хараад, надад санаа тавьсан гэж ойлгов. Тэгээд нүүр дүүрэн мишээлээ.

Бидэн рүү энд тэндээс хэд хэдэн үхдэл наашлах ч, тэднийг нааш ирэх хүртэл бага зэрэг хугацаа байсан ба ойр буй хэдийг нь Жэнни буудаж байгаа бололтой, буун дуу хэд хэд дараалан гарч, тэд алхсаар нэг хаалга татав. Хаалганы нугас нь нэг л муухай чахарч, удаан хөдлөхөөс нь үзвэл муудаж бараг өт идэж байгаа хаалга бололтой. Энэ хаалга уруу ороод дотроос нь түгжих шиг төмөр харшилдах чимээ гарч тэд цаашаа алхав. Гэвч хаалга тийм ч удаан тэссэнгүй ба удалгүй онгойж баахан үхдлүүд тэдний гаднаас орж ирэв.

Миний хажуугаар ч аль нэг эрхтнээ газар чирсэн үхдлүүд тэдний зүг гүйж, би бага зэрэг түгшиж эхэлсэн байв. Өөрийгөө бэлэн байдалд байлгаж төмрөө тас атгаад, тэдний чимээг улам няхуур сонслоо. Хөндий хонгилоор уруудаж, хаалга шиг зүйлийн урд тулан зогсох ба тэдний араас үхдлүүд дайрч нөгөөтээгүүр Лиса ямар нэг зүйлийг үнэхээр эрчимтэй шивэх компьютерын дуу хадна. Жэнни ардаасаа ирэх үхдлүүдийг толгой дараалан буудаж унагаах ч, түүний буудах хурд урьдынхаасаа хэд дахин ихсэж, үүнээс би тэдний байдал одоо тийм ч сайн биш байгаа гэдгийг ойлгов.

Жэнни Лиса руу уурсаж хурдлахыг шаардаж эхлэн, үүнтэй зэрэгцээд тэсэж чадах хугацаагаа хэллээ.

- Би хоёр минут л тэсэх байх.

Энэ зуур миний урд үхдэл болоод зогсох На гэр бүлийн нүд халтирам дүр үзэгдэж, тэднийг хэрхэн тасар татуулж, хэрхэн нохой уруу дайрч буй нь үзэгдэнэ. Би нүдэн дээрээ тэднийг үхэхийг харсан байтал одоо энэ хоёр охиныг чихэн дээрээ алдах гэж байна.

- Лиса одоо нэг л минут.

Жэнни амьсгаадаж, тэр буугаа хурдан сумлаад ахин буудсаар л байлаа. Түүний сүүлийн хэлсэн өгүүлбэр намайг байрнаас минь шууд түлхсэн бөгөөд хойноос нь ямар ч үр дүн гарлаа би эргэлзэлгүй урт төмрөө аваад, хөлийнхөө эрчээр гүйлээ.