Forgiveness

-

Tala's Point of view.

Tahimik lang akong nakatingin sa bintana habang iniisip kung tama ba talaga ang gagawin ko. Paalis na ngayon si Venice papuntang pampanga dahil tinawagan siya ng mommy niya dahil inatake na naman ulit ang daddy niya.

She have no choice but to leave. Alam na ni Allen pero mukhang hindi ito makakasama dahil busy siya sa pag-aayos ng resort.

I saw the pain in her eyes kaya kahit ayaw pa niyang umalis ay wala siyang magagawa. All she want to do is spend her day with his husband. To Allen.

But Allen seems no care about that. He immediately allowed Venice without thinking!

Hindi ko alam kung matatawa ba ako sa gagawin ko ngayon.

Nang maramdaman kong bumukas ang pinto ay napatingin ako agad. Binungad nun ay si Liam habang nag-aayos.

Since the first time I saw him. Wala pa rin nagbago, gwapo talaga. His pointed nose, kissable lips and dark blue eyes. Matangkad siya ng kaunti sa akin.

"Are you ready?" aniya ng makalapit sa akin kaya tumango ako.

Sana talaga hindi ko pagsisihan!

Sabay kaming lumabas ng kwarto at tinahak ang kwarto ni Allen. Wala masyadong tao ngayon dahil hindi naman sabado kaya walang problema kung mag-ingay kami.

Akmang bubuksan na niya ang pinto ng hinawakan ko ang kamay niya.

"Don't." maikling sabi ko. Hindi ko talaga kaya!

"I thought you will do everything? Bakit parang ayaw mo ng ituloy?" takhang tanong niya.

"I can't."

"Then you will not forgiven!" mabilis na sabi niya at akmang maglalakad na palayo kaya huminga ako ng malalim at pinihit ang door knob. Mabuti na lang at hindi nakalock kaya malaya ko itong nabuksan.

"I knew it!" masigla niyang sabi at mabilis na pumasok sa kwarto. Nakita naming pareho na tahimik na natutulog si Allen.

Dumiretso si Liam sa maleta na nilalagyan ng damit ni Allen at doon ay may kinalkal. Tahimik lang akong nakasandal sa bandang pintuan habang pinakatitigan si Liam.

"What the hell! Tala? Anong ginagawa mo dito?" bigla akong napaigtad ng makita si Allen na ngayon ay nakaupo na sa kama habang kinukusot ang mata.

Dumako ang tingin niya kay Liam na ngayon ay nakatingin na rin sa kanya.

"Liam?" takhang tanong niya sabay pulupot ng kumot sa bewang at lumapit dito.

"Hey! What are you doing here?" his voice is very calm. The way he talk to me, the way he talk to him. Walang pinagkaiba.

Mabilis akong nag-iwas ng tingin.

"Im sorry, I just want to— sinamahan ko lang si Krystal kase may kukunin daw siya sayo." bigla akong napatingin sa kanya. Napataas ang kilay ko, nakita kong sumenyas siya kaya patago akong umirap.

"Yeah! I just want to borrow your perfume. Do you have one?" agad akong napapikit. Sa lahat ng pwedeng palusot bakit perfure pa!

"Ha? did you just forget that I don' like perfume?" takhang tanong niya.

"Oh! I'd forget, by the way I need to go back in my room. May aayosin lang ako." mabilis kong sabi, hindi ko na inantay na magsalita silang dalawa dahil mabilis akong lumabas.

Mabilis kong pinalo ang ulo ko. Did I just help him to find Allen's wedding ring to throw it away?

"Damn it!" malakas na sigaw ko ng makapasok sa kwarto. Hindi makapaniwalang tumitig ako sa kisame habang iniisip ko tama ba talag yung ginawa ko.

Maya-maya pa ay biglang bumukas ang pinto at bumungad sa akin silang dalawa. May ngiti sa labi si Liam samantalang si Allen ay nakakunot na tumingin sa akin.

"What happen?" usisa ko sa kanila pagkuway lumapit sa akin si Liam.

"I just ask him to have a date with me!" he giggles. Napatingin naman ako kay Allen kaya tumango ako.

"Sure! No problem. Just spend your days here 'cause im going back to Manila." pilit na ngumiti ako. Narinig kong natawa si Liam at maya-maya pa ay mabilis niya akong niyakap.

"Thank you, Bituin!" bulong niya sa akin habang ako nakatingin lang kay Allen na nakaiwas ang tingin sa akin.

Nagpigil akong huwag tumulo ang luha ng kumalas siya sa pagkakayakap. Pagkuwa'y lumapit ulit siya kay Allen, habang ako ay tumalikod at inabot ang shoulder bag na dinala ko.

"Bakit biglaan naman?" biglang tanong ni Allen kaya mabilis ko siyang hinarap.

"Conrad called me." I lied. That's impossible! wala kaming number ng isa't-isa.

Nakita kong nawala ang ngiti ni Liam at napalitan ng kunot na noo samantalang si Allen ay tumango lang pagtapos ay nagpaalam na lumabas.

"Goodluck." may galit na sabi ni Liam at pabagsak na sinirado ang pinto.

-

Gabi na nang makarating ako sa condo. Napagpasyahan kong dumiretso agad sa kwarto para makapagpahinga.

Habang nakahiga, hindi ko maiwasan isipin kung anong ginagawa nila Allen ngayon. Of course! They both happy! Walang sagabal sa kanina dahil wala si Venice at walang Tala na laging hadlang sa ginagawa nila.

I know na ikagagalit iyon ni Venice once na nalaman niyang tinulungan ko si Liam. I have no choice but to help him, that's the only way para maging okay kami.

I'll tried for everything! The way he treat me, the way he talk and the way he ignore me. It's f-cking hurt! Kung alam ko lang na ganito mangyayari sana hindi na lang ako pumunta ng pilipinas. Sana nagstay na lang ako sa L.A dahil doon wala akong iniisip na problema.

Bigla akong nabalik sa reyalidad nang marinig kong tumunog ang cellphone ko. Mabilis ko itong kinuha sa bulsa at walang alinlangan na sinagot.

"Hello?" bungad ko. Inantay kong may magsalita pero nakailang minuto na ang lumipas ay wala ni isang boses akong narinig.

"Who the hell is this?" inis na tanong ko dahil mukhang malakas ang trip nito. Tatawag wala naman palang balak na sumagot!

Nang hindi ulit nagsalita ang nasa kabilang linya ay inis kong tinignan ang number. It's still the same who called me with an unknown number.

Mabilis kong ibinalik ang cellphone sa tenga ng narinig kong may nalaglag na kung anong bagay sa kabilang linya.

"Where the hell did you get my number?" usisa ko pa pero katulad ng kanina wala na ulit akong narinig na kahit ano.

Sa inis ko ay akmang papatayin ko na ang tawag ng agad akong napahinto ng bigla kong narinig yung boses nung nasa kabilang linya.

"Ann…"