Sorry

-

Tala's Point of view.

Kinaumagahan ay nagising ako dahil sa sinag ng araw na tumatama sa mukha ko dahilan para mapamulat ako. Agad akong tumingin sa orasan sa side table, it's 6:34 at the morning.

Akmang tatayo na ako ng makaramdam ako ng hilo kaya bumalik ulit ako sa pagkakahinga. Pinakiramdaman ko muna ng sarili bago tuluyang tumayo.

Dahan-dahan kong tinahak ang banyo at doon walang sabing naghubad ng damit at pumasok sa bathtub na wala pang katubig-tubig.

Binuksan ko ito at inantay na mapuno habang nakalublob ang katawan ko. Nang tuluyang mapuna ay pinatay ko na ang gripo at doon hinayaan na makapagpahinga at bumalik sa tulog.

Wala pang ilang minuto ng maramdaman kong hinuhukay ang sikmura ko kaya mabilis pa sa alas kwarto akong umahon at lumuhod sa harap ng bowl.

Doon ko hinayaan na inalabas lahat ng ininom at nakain ko kahapon. I hate hangover! Hindi na talaga ako iinom!

"Damn it!" aniya ko dahil mag-iilang minuto na hindi pa rin matigil ang pagsuka ko.

Ilang minuto pa ang hinintay ko bago ako huminto. Nanghihinang inabot ko ang lalagyan ng first aid kid at doon kinuha ang gamot para sa hangover.

Kahit wala pa sana akong balak lumabas ng banyo ay lumabas pa rin ako dahil hindi ko talaga kaya. Nagsuot ako ng robe at tinahak ang kama.

Naramdaman ko ang lambot ng kama nang tuluyan akong makahiga. Hinayaan ko lang ang sarili na lamunin nang antok.

Pasado alas diyes nang magising ako dahil sa gutom. Walang lakas akong naglakad palabas ng kwarto at pumunta sa kusina para magluto, napansin ko ang isang cup noodles na nasa sahig kaya kinuha ko ito at nagpakulo ng unting tubig.

Dumako ang tingin ko sa anim na bote nang alak na nakakalat sa sahig habang ang isa ay gumupong pa papunta sa may stand ng TV.

"F-ck!" malakas na mura ko nang maalala na hindi lang pag-inom ang ginawa ko kahapon.

Naalala kong pumunta din pala ako sa na condo ni Liam at doon gumawa ng isang bagay na alam ko pagsisisihan ko. Pagsisisihan nga ba?

Agad akong napatingin ng tumunog ang pinakukulo kong mainit. Mabilis kong pinatay ang heater at maingat na isinalin sa noodles na nasa tabi.

Maya-maya pa ay bigla kong narinig na may nagdoorbell kaya mabilis akong naglakad papunta sa camera para tignan kong sino.

I saw venice standing in front of my unit kaya mabilis ko itong binuksan. She's wearing a simple floral dress habang naka ponytail ang buhok niya. May bitbit din siyang plastic na may Tupperware at paperbag na hindi ko alam kung ano ang laman.

"Okay ka lang ba?" aniya nang tuluyang makapasok.

"Yeah. By the way how did you know here? And what are doing here?" sunod-sunod na tanong ko at inalok siyang makaupo na agad din naman niyang ginawa at inapag ang dala sa mini table na harap ng sofa.

"Your brother sent me here. He said na lasing ka daw kaya pinadala niya itong pagkain at breakfast meal ng jollibee." aniya at nilabas ang laman ng paperbag. Jollibee nga iyon, habang ang isa naman na nasa tupperware ay sandwiches na may kasamang nutella.

"Hindi kase ako napagluto dahil kadarating ko lang galing pampanga para madalaw si Daddy sa hospital. But I hope you enjoy it!" dagdag pa niya pagtapos ay ngumiti sa akin.

Tumango lang ako at kumain. She's too kind, kaya siguro nagagawa siyang lokohin ni Allen.

"Oo nga pala, hindi ako magtatagal kase sasamahan ko si Allen sa palawan para dalawin yung resort niya dun. And Allen invited you to come with Liam." aniya pa kaya napahinto ako sa pagsubo at naiilang na tumango.

"Sure!" kuwaring masayang sagot ko but hell! Im not! I don't know to to face Liam after what I did yesterday!

"Alis na ko." paalam niya. Sinamahan ko siya papunta sa elevator pero paakyat pa lang ito kaya ilang minuto ang itinagal namin.

"Did Allen treats you right?" basag ko sa katahimikan dahilan para mapatingin sa akin si Venice at pilit na ngumiti.

"Oo naman!"

"Do you love him?"

"I really do. Im deadly fall inlove with Allen, walang nagbago simula highschool hanggang sa magkacollege. Akalain mo hanggang ngayon ganun pa din."

"Did he feel the same way?" aniya ko dahilan para mapatahimik siya at umiwas ng tingin.

Saktong bumukas ang elevator kaya nginitian ko na lang siya at inalok na sumakay na.

Yumakap muna siya bago tuluyang sumakay, akmang magsisirado na ang elevator ng bigla siyang may sinabi.

"He love someone else before we get married and I know until now, they secretly continue their affairs." aniya, hindi na ako inantay makapagsalita nang tuluyang sumirado ang elevator.

Naiwan akong nakatangang nakatingin ako sa elevator. Their affairs? Imposible kaya na si Liam yung tinutukoy niyang someone?

Natatawang napailing ako at naglakad. I know it's Liam! Sila lang naman lagi magkasama at naghalikan pa sila kaya im really sure that the someone is Liam.

Akmang bubuksan ko na ang pinto ng marinig kong bumukas ang kaharap ko na unit kaya mabilis akong napatingin. I saw Liam na biglang napahinto habang nakatingin sa akin.

"H-hey!" nahihiyang umpisa ko dahilan para mapataas ang kilay niya at isasarado dapat ang pinto ng hinarang ko ulit yung kamay ko na ngayon ay wala ng benda pero halata na hindi pa magaling yung sugat.

"What?" mataray na tanong niya.

"Look, im sorry. I didn't mean to kissed you, im just drunk that time and I don't know what Im doing. Sorry." aniya ko pa pero mukhang wala siyang pake. Mas naging cold lang ang pag tingin niya sa akin.

"Okay ka na? Isasarado ko na." anang sabi niya kaya mabilis akong umiling.

"Allen invite us to Palawan." thanks God! nasabi ko na din yung kanina ko pa gustong sabihin.

"Allen? Sure!" walang alinlangang sagot niya kaya nasaktan ako. Okay lang! Allen is his happiness.

"Do you want to come with me?" tanong ko pa kaya napatingin siya sa akin at mabilis na umiling. Ang sakit naman, hindi man lang pinag-isipan.

"No need. I don't want to be with you."

Wala sa oras na tumango ako at ngumiti pagtapos ay tumalikod dahil ramdam kong namamasa yung mata ko. Alam ko naman!

Kailan ba magiging ako si Allen para isang yaya ko palang sasama agad siya?

Napailing ako.

I don't want to be like Allen. I won't cheat to the person who loves me!

Rinig ko ang pagsarado ng kaharap kong unit kaya binalik ko ang tingin sa pinto niyang sarado na.

"Do whatever you want, Liam. After natin makauwi galing sa palawan, hindi na. Ayoko na."