Away ulit.

-

Tala's Point of view.

Kinaumagahan ay naabutan ko si Liam na nagluluto sa kusina. Hindi niya siguro ako napansin dahil ptuloy lang siya sa pagsasayaw habang nag hahalukay sa niluluto niya.

Tahimik na umupo ako sa sofa at kinuha ang fist aid kit sa ilalim ng glass table, gusto kong linisan ang kamay ko dahil pakiramdam ko ay namamaga ito dahil hindi ko nilagyan ng antibiotic.

Tahimik kong tinanggal ang benda sa kamay ko at dahan-dahan na nililinisan. Kinuha ko ang binili kong antibiotic, at inilagay sa sugat. Easy lang naman sa akin ang sakit pero parang lalagnatin ako dahil hindi talaga mahinto sa pag kirot.

"Good morning." agad akong huminto sa paglilinis at mabilis na hinarap si Liam.

"Good morning too." balik ko sa kanya. Ngumiti lang siya at nilapag ang mga niluto niya.

Tinapos ko muna ang paglilinis ng kamay at pagkuwan ay nilagyan ko ng benda.

"Hindi pa pala magaling yan?" Anang tanong niya.

"Mukhang magaling na dahil binalot ko ulit ng benta." I chuckles.

"Kumain ka na nga lang bruha ka!" galit na sermon niya at akmang lalagyan ako ng pagkain sa plato kaya mabilis kong hinarang ang kamay ko.

"Kaya ko." maikling sagot ko.

Tinitigan ko lang siya habang kumakain. Hindi ko maiwasan isipin kung anong meron sa taong ito..

Mukhang wala siyang problema sa buhay bukod sa pagmamahal na meron siya sa kapatid ko.

"Can I ask you something?" hindi ko mapigilang tanong.

"Natry mo na bang mag-move-on?" dagdag ko pa kaya natigilan siya at tumingin sa akin.

"Pag ginawa ko ba yun magiging okay ako?" seryosong tanong niya. Nilapag ko ang kutsara na gamit ko at pinakatitigan siya.

"Why don't you try ng ikaw mismo makaalam?"

"I already did. Believe me, sinubukan ko na lahat para makalimutan kuya mo pero hindi talaga." sagot niya pagkatapos ay tinuloy ng kumain.

Napabugtong-hininga na lang ako pagkuwan ay tumayo at inalagay sa sink yung ginamit kong plato.

"Anyways, why are you still here? Sobrang tamad na ba ng paa mo at hindi mo gumawang humakbang papunta sa condo unit mo?" pagkuwa'y tanong ko sa kanya ng isunod niya ang platong gamit niya.

"I want to stay here. Gusto ko amoy ng condo mo!" he said kaya napairap na lang ako at bumalik sa pagkakaupo sa sofa.

"Ang attitude mong babae ka!" sigaw niya ng makalapit sa akin.

"Wala ako sa mood." anang sabi ko pagkatapos ay binuksan ang tv.

Saktong pagbukas ko ay bedscene ng twilight kaya akmang ililipat ko pero naagaw na ni Liam yung hawak kong remote.

"Don't. Let's watch it together!" he giggles pagkuwan ay mabilis siyang umupo sa tabi ko.

Maya-maya pa ay pinaghahampas niya ako ng unan at puro tili niya ang naririnig ko.

"Para kang baliw." natatawang sabi ko kase naman, hindi siya mapakali sa kinauupuan niya habang malakas na tumitili.

"Tumahimik ka nga!" sita ko pa pero ang bakla ang lakas mag bingian dahil parang wala lang sa kanya.

Serryoso siyang nanonood at maya-maya'y manghahampas sabay tili.

Nakatingin lang ako sa kanya hanggang matapos yung movie. Niyakap niya ang unan at pagkapos ay tumingin sa akin.

"Kinikilig ako!" pagkuwan ay hinampas niya ulit ako.

"Iniimagine ko kase si Allen bilang Edward habang ako si Bella." Biglang tumaas ang sulok ng labi ko habang pigil na tumatawa. Anak ng tokwa naman oh!

"Oh please, Liam." pigil na tawang sabi ko sa kanya.

"Bakit ka tumatawa?" mukhang napansin niya ang pigil kong tawa kaya mabilis na nag-ayos ako ng upo at balik na tinignan siya.

"Im not." pilit na huwag matawa na sabi ko. I swear gusto ko talaga tumawa sa sinabi niya.

He still imagining that kind of stuff kahit may asawa na yung tao. Mukhang wala talaga siyang paki kung meron ng asawa yung taong mahal niya.

"What is love for you?" anang tanong ko. This time nagseryoso talaga ako dahil natahimik siya.

"To the point na kaya kong manira ng relasyon." mabilis na sagot niya kaya natawa ako. Fake laugh ika nila.

"That's not love, Liam. Ang tunay na pagmamahal nagpaparaya hindi naninira."

"Feeling may alam ka sa nararamdaman ko." Natatawang aniya niya kaya napataas ang kilay ko.

"Wala." balik na sabi ko.

"Edi huwag kang mangialam." biglang tumaas ang balahibo ko sa sinabi niya kaya inis ko siyang tinapunan ng tingin.

"What the hell?" gulat na aniya ko pagkatapos ay hinarap siya.

"Hindi kita pinakikialaman sa gusto mo, you can do whatever you want because that's your life ang sa akin lang huwag ka masyadong maging tanga dahil lang sa kapatid ko." dugtong ko pa.

"You know nothing, Tala."

"You know what, Liam. Mas okay pa siguro na umuwi ka na sa unit mo dahil baka kung anong masabi ko sayo." mahirap na baka hindi ko rin magustuhan yung bibitawan kung salita.

"Mas mabuti pa nga kaysa makasama ang pakialamerang katulad mo!" galit na binato niya ang unan at malakas na binagsak ang pinto pero bago yun ay nakita ko pang may tumulong luha sa mata niya.

Natatawang napailing ako. "Mahal na mahal niya talaga."

Walang lakas na inabot ko ang remote hindi kalayuan at pinatay iyon. Nakonsensya naman ako bigla, ang hirap talaga pag may dalaw. Mabilis uminit ang ulo ko.

Should I say sorry to him?

No. He deserve to hear what I said.

Para alam niya na hindi maganda manira ng relasyon.

Why he always choose to be a Kontrabida kung kaya naman niyang maging bida sa ibang tao?

Tao na alam niyang masusuklian yung nararamdaman na meron siya.

Agad akong nabalik sa reyalidad ng narinig kung biglang nagring ang cellphone ko. Mabilis ko itong kinuha pagkuwan ay sinagot.

"Hello?" bungad ko.

Ilang minuto ang hinintay ko pero mukhang walang balak sumagot ang nasa kabilang linya, malakas na tugtog lang ang naririnig ko.

Tinignan ko ito para malaman kung sino pero unknown number lang ang nakalagay.

Akmang magsasalita ulit ako ng marinig kong binaba ng kung sinuman ang tawag kaya nagtatakang tinignan ko ang phone pagkatapos ay pahagis na nilapag sa gilid ko.

Sino naman kaya yun at paano nakuha ang number ko?

That's weird.