Gusto ko nang takpan ang tenga ko dahil mukhang walang balak tumigil si Liam kakasalita. Nakarating na lang kami ng condo pero siya.. heto! dito daw siya matutulog dahil gusto niya daw ang amoy ng Condo ko.

"Hindi talaga ako makapaniwala na kapatid ka ni Allen!" ulit pa niya. Paulit-ulit ko na iyan narinig mula kanina sa kotse hanggang ngayon.

"Ilang beses mo pa ba gustong ulitin yan?" naiinis na tanong ko. Halos mabibingi na kase ako dahil walang humpay na tinatanong at sinasabi yan.

"Taray mo naman akala mo maganda ka." mataray niyang sabi. Napairap na lang ako at dumiretso sa kwarto ko. Doon ako maliligo dahil gagamitin ni Liam ang banyo sa salas dahil dito daw talaga siya mag oovernight.

Hinubad ko ang suot ko ng tuluyan akong makapasok sa banyo. Binuksan ko din ang tubig para mapuno ang bathtub. Nilagyan ko din ng liquid soap at bulaklak ito para mawala yung lagkit ng katawan ko. Tinanggal ko ang benda sa kamay ko at nilinis.

Balak ko kaseng ibabad ang kamay ko dahil isang araw ko itong hindi nalinisan ng sabon.

Pagkatapos ko sa paglinis ng kamay ay pumasok ako sa bathtub at doon nagpahinga. Binuksan ko din ang kandila sa gilid at pinikit ang mga mata.

Ang dami naming pinagusapan ni Allen kanina. I decided to open up the story about my mother, I don't want to cry that time dahil alam kong hindi magiging masaya si Mommy pag nakita niya akong umiiyak.

Kahit si Allen, alam kong hindi niya matanggap ang nangyari sa pagkawala ni Mommy but we have no choice but to accept it.

Naabutan naming walang buhay si Mommy sa kwarto niya. Wala kaming nakitang sugat sa katawan niya para maging sanhi kung bakit siya nawala. Nalaman na lang namin na si Mommy ay may isang pasyente na namatay, marahil hindi daw matanggap ni Mommy na nawala ang pasyente niya dahil nangako daw siyang gagamutin ito, she will do her best para mabuhay yun.

For me, being a doctor is not easy. A lot of people saying that we are useless and nothing but they didn't know how much we tried to do our best just to save them but in the end kasalanan namin.

We are just a Doctor, we don't have a powers to heal them for their pain. We only have a medicine and utensils. No powers.

Doctor lang kami. Marahil hawak namin ang buhay nila kapag nasa hospital sila pero kung hanggang doon na lang ang kaya ng katawan nila at oras na nila. Wala na kaming magagawa.

Nabalik ako sa realidad ng marinig kong may kumatok sa banyo. Mabuti at nalock ko ang pinto kaya hindi siya basta-basta makakapasok.

Dahan-dahan akong tumayo at nagsuot ng bathrobe. Tinali ko ang basa kong buhok at syaka napagpasyahan na buksan ang pinto.

Bumungad sa akin si Liam habang suot ang pajama niyang barbie at partner nitong mukha din ng barbie. May suot pa siyang hairband habang naglalagay ng lipbalm.

"What?" bungad na tanong ko. Umiling lang siya at lumabas ng kwarto.

Napailing na lang ako at bumalik sa banyo. Nag shower ako dahil madulas ang katawan ko dahil sa sabon.

Pagkatapos ay nagsuot ng pantulog na lagi kong ginagamit. Hindi naman siguro masama kung hindi ako magsusuot ng bra gayong bakla naman ang kasama ko.

Nang makalabas ako sa kwarto ay nakita ko si Liam na tahimik nakaupo sa sofa habang nanonood ng Barbie. Wtf!

Feel at home ang bakla!

Tahimik kung kinuha ang gamot na binili ko kanina at nilagay sa table. Umupo ako sa tabi ni Liam, I don't have choice kundi ang manood din ng pinanonood niya.

"Anong gagawin mo diyan?" takang tanong niya ng makita akong naglagay ng betadine sa bulak.

"To clean this." sabi ko sabay turo sa malaking sugat sa kamay ko.

Agad siyang nag-ayos ng upo at humarap sa akin.

"Give me that, ako na gagawa." nakangiting alok niya at hinablot ang cotton na hawak ko.

"Do you know how to use that?" seryosong tanong ko ng makita ko siyang hindi alam ang gagawin.

"I know." maikling sagot niya lang pagkatapos ay nanginginig na dinampi niya ang bulak sa sugat.

"Ako na lang, mukhang takot ka sa dugo." sabi ko at akmang kukunin ang bulak ng itapon niya iyon.

"Stay still.." mahinang sabi niya. Bigla akong nanigas ng ilapit niya ang labi sa sugat ko at dahan-dahan inihipan kasabay ng paglapat ng alcohol na nilagay niya sa bulak.

Akala niya siguro ay masasaktan ako pero hindi.. Iba ang nararamdaman ko ngayon dahil sa ginagawa niya.

Bigla kong hinatak ang kamay ko ng maramdaman na hindi na normal ang kinikilos ng dibdib ko. Damn it!

"I told you to stay still, didn't I? Hindi pa ako tapos kaya akin na yang kamay mo." naiinis na sabi niya at mabilisang hinawakan ang kamay ko.

"Ang tanga mo naman para masugatan ng ganto kalaki!" turan niya habang patuloy na ginagamot ang sugat ko.

"That's not my fault! hindi ko naman kasalanan na may bakal na nakausli sa gate ng simbahan kaya ako nasugatan?"

"Sinisi mo pa yung gate. Oh ayan tapos na!" proud niyang sabi. Ngumiti ako at nilagyan ng benda. Pagkatapos ay kinuha ko ang blower sa loob ng box.

"Come here. Let me help you." sabat niya at sinaksak ang blower, pagkatapos ay puwesto siya sa likod ko at pinatayo ang buhok ko.

"Mahaba at makapal ang buhok ko, baka abutin ka ng magdamag bago mo yan matuyo."

"I always did this to my mom, mas mahaba pa ang buhok niya pero parehas na kapal sayo."

"Okay, if you really want then goodluck!"

"Paano kayo naging magkapatid ni Allen?" bigla niyang tanong. Okay here we are again!

"Kase parehas kami ng magulang?" I chuckles kaya hinatak niya ang buhok ko.

"Gaga! I mean ngayon lang kase kita nakita syaka walang nakwento si Allen sa akin." turan niya habang patuloy na pinatutuyo ang buhok ko.

He have a soft hands..

Inaantok tuloy ako.

"Hindi naman kase mahilig mag kwento si Allen, lalo na sa pamilya namin." natatawang sabat ko kaya tumigil siya sa pagpapatuyo ng buhok ko at sumilip sa akin.

So bali malapit ang labi niya sa tenga ko.

Mahina ko siyang naitulak patayo.

"Masyado kang malapit." kuwaring inis na sabi ko.

"Allen and I are very close, so can I ask you something?" seryosong tanong niya syaka pinagpatuloy ang paghaplos sa buhok ko.

"What is it?" tanong ko sabay pikit. Bumibigat na kase ang talukap ng mata ko.

Parang gusto ko ng matulog.

"Can we be friends?" agad na tanong niya kaya napadilat ako.

Friends?

Should I accept it?

Of course!

I like it!

"Okay." sagot ko.