Naiiyak na tumingin ako sa dalawang tao na nangangako ngayon sa harap ng Altar. Hindi ko mapigilan hindi mapapikit habang inaalala ang mga masasayang araw ng lalaking nagugustuhan ko.

Kung minamalas ka nga naman! Ang lalaking malakas magpafall, sa iba naman pala tatamaan. In-short pinakilig lang ako pagkatapos ay iniwan.

He knows how much I liked him.

Akala ko talaga noong araw na umamin ako, gusto nya din ako. Well, it's just my expectations. Sino ba naman kase ng matinong tao ang manlalambing at haharot sayo kung hindi ka naman kayang panindigan?

Oh! I know someone! It's Allen Lim.

Yeah! At ngayong araw na nga sya ikakasal, sa taong karibal ko talaga sa kanya noon pa man! Kung alam ko lang na sa kain katawan, tapon ulo sya ikakasal sana matagal ko na yan sinakal!

Pinunasan ko ang tumulong luha sa mga mata ko. Basa na pala pisngi ko dahil sa pag-iyak pero wala akong pakialam no! This is my moment, hindi pwede na silang dalawa lang merong moment! Dapat ako din kase ako bida dito!

"Here!" agad akong napatingin sa panyo na inabot sa akin ng hindi ko kilala, she's wearing a white trumpet dress. Nakalugay lang ang makapal at mahaba niyang buhok, may nakalagay din na ipit sa bandang tenga nya.

First time ko ata syang nakita sa buong buhay ko, well hindi naman kase ako tumitingin sa mga babae dahil hindi naman sila ang hilig kong tignan.

"Kunin mo, nangangawit na ko!" sita nya sa akin, nagmamadali ko namang kinuha ang panyo at pinunas sa pisngi ko.

I don't talk to strangers kaya hindi ko sya pinansin. Ayoko mag thank you dahil panyo lang naman ito!

"Are you crying because of their wedding?" biglang sabi nya kaya napatingin ako sa kanya. Akmang sasagot na ako ng makita kong may umiilaw sa tenga nya. Anak ng! Buti na lang hindi ko nagsalita dahil hindi naman pala ako ang kausap ng gaga!

Binalik ko na lang ang tingin ko sa harap ng altar. Ngayon, nagpalitan na sila ng I do. What a perfect couple! Iiwan ka din niyan ni Allen, Venice! If I were you, ibigay mo na sya sa akin dahil baka masaktan ka lang.

Napairap ako dahil tumulo na naman ang luha ko! Bakit kase ako oumunta dito gayong alam kong masasaktan lang din naman ako.

Hindi talaga dapat ako aattend dito but Allen called me, he knew na hindi ako pupunta. "Please, pumunta ka na! Aren't you happy that im getting married na? You're my bestman, Liam!"

Ito ba yung happy na sinasabi nya?! Eh mukha nga akong kawawa dahil umiiyak ako sa walang hiyang kasal nya! Ginawa pa kong bestman! Alam ko na alam nya na may nararamdaman ako para sa kanya, tapos gagawin niya pa akong bestman! Okay sana kung bridesmaid dahil gogora talaga ako!

But wearing this kind of tuxedo makes me uncomfortable! Isa din ito sa dahilan kung bakit ayaw ko talaga pumunta!

"If your stare can make people die. They already died, so if I were you, stop staring at them like that. Just calm and wipe your tears." muli akong napatingin sa katabi ko na ngayon ay hawak-hawak na ang airbuds na gamit.

"I don't talk to strangers, Miss." I said while wiping my tears. Kahit hindi nya sabihin, pupunasan ko ito.

"Strangers? Do I look strangers?" she chuckles. Bigla akong nairita sa hindi ko malamang dahilan.

"Can you please stop bothering me? Can't you see this is my moment? I want to cry right now because of that guy!" madiin na sabi ko at tinuro ang lalaking nakangiti sa magiging asawa nya na ngayon!

"You like Allen? Yuck! So cheap!" natatawang sabi nya kaya tinaasan ko sya ng kilay. Sinasabi nya bang wala akong tease sa lalaki?!

"You know nothing, girl! at anong cheap sinasabi mo? Allen is a perfect guy that everyone's dream kaya huwag kang magsabi na cheap, baka ikaw!" naiinis na sabi ko. Hindi tuloy maiwasan ng mga katabi namin na tumingin sa amin.

Natatawang tumingin lng sya sa harap at maya-maya ay bumaling ng tingin sa akin.

"Whatever." saad nya at tumayo na.

Ngayon ko lang napansin

Why the hell she doing here?

Bakit nasa mga panlalaki sya nakiupo gayong may area naman ang mga babae?

Okay! That's weird!