《Chasing Rainbows》16: Come inside of my heart
Advertisement
yo this may involve some topic that are triggering for
some, but that aside, hindi naman siya masyadong dark.
(unedited again)
* * *
“Rejected ka nanaman?”
Weh.
Teka.
Pusang gala.
Nagjojoke lang siya diba? Diba?
“Kala mo 'di ko maaalala? Girl matalas memorya ko, excuse you.” Sabay flip pa nito ng imaginary hair niya. Napakurap lang ako.
Hindi ko alam ang mararamdaman ko. Kung matutuwa ba ako dahil naaalala na niya ako o kung mahihiya dahil naaalala niya ang kagagahan ko nang gabing 'yon. Yung nakakatakot kong muka dahil sa sirang make-up, at maputik na gown.
Pusang gala, naaalala niya ang first encounter namin!
“Sabi na nga ba pamilyar 'yong ilong mo.”
Napatingin ako dito, nagtataka. “I-Ilong ko?”
Ngumuso saglit si Timothee saka tumango tango. “Dream nose ko kasi 'yang ilong mo girl. Nakatitig lang kaya ako sa ilong mo noon habang umiiyak ka, napansin ko din yung nunal sa gilid nito. Pipicturan ko nga sana para sana reference kung sakaling magpa-nose job ako, you know.” At humagikhik pa ito.
Wala sa sarili naman akong napahawak sa ilong ko. Hindi ko nga alam na may nunal pala ako sa ilong. Ngayon ko lang ginusto maging ilong sa tanang buhay ko.
“P-Pero, ano, marami pa naman akong kapreho ng ilong ah?” Nahihiya akong nag-iwas ng tingin at ginalaw galaw ang ilong ko. Narinig ko lang siya na tumawa ulit.
“Duh iskr, I super know right. Kaya nga 'di ako sigurado kung ikaw 'yon nung una kitang makita. Nakumpirma ko lang ngayon dahil pareho kayo kung umiyak. Ang talino ko talaga my gosh, hashtag beauty with brains.”
Bahagya akong natawa nang pabebe nitong hinawi ang imaginary buhok niya at kunwari inilagay sa likod ng tenga niya kahit bumalik din naman sa may noo nito dahil hindi naman gaano mahaba.
Napatingin din siya sa akin at ngumiti, ang cute ng ngiti niya. Sasabog na puso ko.
“Ayern, oh. Ngumingiti na siya ulit, bongga.”
Napaiwas ako ng tingin. “Hindi naman kasi ako umiiyak.”
“Ay oh, dedeny pa ang gaga. Girl don't me, sawa na ako sa mga indenial. Mga kaibigan ko puro ganyern.” Anito ulit kaya napatingin ako sa kanya at ngumiti. “So, bakit ka nga umiiyak?”
Napakagat labi ko.
Hindi ko alam kung kaya kong sabihin sa kanya. Hindi rin ako komportableng nagkukwento tungkol dito pero siguro... makakatulong 'to para gumaan ngayon ang dibdib ko. Parang 'di ko pa masikmura eh.
“Uhm, how should I start...” My fingers started fidgeting. Sinusubukan ko ding kalmahin ang puso at paghinga ko.
“Ayos ka lang?” Naramdaman kong umusog si Timothee sa akin, naramdaman ko din ang braso nitong biglang umakbay sa akin habang hinihimas ang balikat ko.
Parang gusto kong umiyak dahil sa comfort at tumalon dahil sa kilig.
“Noong grade 8 kasi...” Sumulyap ako kay Timothee at nakitang masinsin itong nakatingin sa akin. “I was almost groomed by a college guy.”
I almost choked habang sinasabi 'yon not in a gross way but because there's some lump blocking it, natigilan siya samantalang pinipigilan ko naman ang sarili kong umiyak. Pinapaulit ulit ko sa sarili ko na ayos lang 'yon, na tapos na 'yon, pero hindi ko mapigilang medyo mapaluha at manginig ang kamay.
“Beh...” Hinigpitan ni Timothee ang pagkakaakbay sa akin, this time ay isinali niya ang isa niya pang kamay kaya nakayakap na ito sa akin ngayon.
I tried calming my heart pero walang epekto kapag ganito kalapit si Timothee.
“Y-You were ano... the R word?”
Napailing ako. “Harassed lang. Nanligaw kasi tsaka may itsura. Syempre bata pa ako kaya malay ko ba sa mga ganyan, kaya ayun, dinala niya ako sa may cr tapos n-ni lock yung pinto....”
Advertisement
“Oy, ayos lang, 'wag mo nang sabihin kung 'di mo pa keri beh...” Mula sa pagkakayakap ay ibinaba ni Timothee ang kamay niya at hinawakan ang kamay kong kanina pa nanginginig. Napansin niya pala.
“Ayos lang naman. Minsan lang nagpapanic ako kapag naaalala ko. He didn't really touch me, muntik na. Sabi niya pa nga na normal lang daw 'yon.” Sumikip yung dibdib ko. Pilit kong inaalis sa utak ko yung exact na imahe pero 'di ko magawa. Hingang malalim. Hingang malalim lang ang katapat nito.
“Punyeta kaya ayoko sa mga lalaki eh!” Bulalas ni Timothee, napatingin ako sa kanya. “Ay char, bakla pala ako. Favorite ko mga fafables, pero hindi yung mga animal na gaya nila.”
Bahagya akong natawa, pinunasan ko din ang iilang luha na 'di ko namalayang kumawala bago hinawakan ulit ang kamay ni Timothee. Medyo kumalma na ako.
“Alam mo yun, gusto kong tumili noon pero sabi niya baka ma-expell daw siya kapag tumili ako, eh wala naman daw siyang ginagawang masama. Ang sama ko daw kung ganun. Buti nalang....”
Napatigil ako.
“Buti nalang?” Takang tanong ni Timothee. Napaiwas ako ng tingin. “Buti nalang anez?”
Buti nalang dumating si Connor nun.
Ngumiti ako saka huminga ng malalim. “Buti nalang nabuksan ng isa kong kaklase yung pinto tapos hinigit niya palayo yung lalaki. He was expelled, gusto pa sanang magsampa ng kaso nina mama kasi daw grooming 'yon pero in-advice ng guidance counselor na magtherapy nalang muna ako.”
“Good, buti nalang. Nagkaka-ptsd ka pa ngayon?” Tanong nito.
Napakagat labi ako. “I don't know? Maybe bumabalik lang sa alaala ko lalo na kapag tinatawag akong... malandi? Yung mga kaklase ko kasi...”
“Ano? Pabitin girl jusmiyo.”
Natawa ako. “Hindi kasi ako pinaniwalaan ng iba naming kaklase kasi gwapo yung lalaki tsaka matalino, inisip nila na ginusto ko din daw. Hindi naman lahat hinusgahan ako, may iba lang talaga na tingin sa akin malandi. I was a child, malay ko ba!”
Naramdaman kong humigpit ang hawak ni Timothee sa balikat ko kaya napatingin ako dito. His jaw was clenched at para siyang galit and at the same time naaawa sa akin, napayuko nalang ako.
“I don't understand why some people do that, ikaw na nga dehado tapos ikaw pa may gusto? Bobo sila girl? Charot. Gigil lang ako, sarap nilang sabunutan. Hashtag closeted misogyny, echos lang ulit, wala akong alam diyan.”
Napatawa ako saka mahinang umiling. Saka ko lang napansin ang kamay ni Timothee na nilalaro ang kamay ko. I-iintertwine niya ito tapos pipisil pisilin tapos aalisin nanaman tapos I-iintertwine nanaman.
Napakagat labi ako at sinulyapan si Timothee na mukang 'di niya napapansin. Pusang gala, ayos na ako. Ayos na ayos na ako mahawakan lang kamay niya.
Siguro nababaliw na ako pero kahit madilim na, kitang kita ko parin si Timothee. May maliit na ngiti sa labi niya habang nakatitug sa mga kamay namin. Looking at him takes my breath away.
“So kaya ka andito dahil may tumawag sa'yong malandi? Tama ba?”
Nahihiya akong tumango at nag-iwas ng tingin nang sumulyap ito. “Yup.”
“Sino ba 'yan? Resbakan natin. Konting sampal at sabunot lang sa kanya ay for sure, deds na siya.” Umakto pa siyang tatayo pero hinawakan ko nalang ulit ang kamay nito at pinanatili.
Pusang gala, tsansing at its finest.
“'Wag na ayos na ako.” I scoffed. “Thanks for listening and comforting me tho.”
Ngumiti pa ako sa kanya para ipakitang malaking bagay talaga na nag-stay siya sa tabi ko. Ngumiti din ito sa akin at tinitigan ako bago ko naramdamang pinisil nanaman nito ang kamay ko.
Advertisement
Pusang gala ayokong kiligin pero nangingiliti ang bulate ko sa tiyan.
“No prob girl.” Tumawa ito. “Kaya lang, sana next time na makita kitang umiyak, eh may alak na. Mas magandang mag-emote with drinks eh, diba?”
Natatawa akong umiling iling. Ang cute niya talaga. “Oo nalang.” I bit my lower lip at nagkatitigan nanaman kami. This time, hindi na ako umiwas. This time, susulitin ko na ang gabing 'to.
Hawak ko ang kamay ni Timothee, nakaakbay siya sa akin, malapit ang muka niya at nakatitig din siya sa akin.
Pusang gala para akong nasa langit, parang panaginip.
Worth it ba lahat ng taon na ginugol ko para kay Timothee? Oo, sobra.
“Ano girl, uhm, you see kasi gabi na. Balik na tayo?” Bigla nitong sabi saka nag-iwas ng tingin, magrereklamo pa sana ako kaso nakita ko ang tenga nitong medyo namunula, I bit my lip.
Was he flustered? By me?
“Pinagpipyestahan na'ko ng mga lamok kaloka.”
Nanghihinayang ako nang tuluyan na siyang tumayo, muntik pa itong matumba buti nalang naalala ko. Parang nawalan din bigla ng init ang kamay ko, kitams, namihasa kaagad nag katawan ko sa simpleng gesture na 'yon ni Timothee kainis.
“Tumayo kana sis!”
Inilahad ni Timothee ang kamay niya na agad ko namang kinuha upang makatayo. Nang makatayo ay sabay naming pinagpagan ang pwetan namin bago tuluyang naglakad pabalik sa quadrangle kung saan nagaganap ang pa-concert.
“May kasama ka ba dito?” Tanong ni Timothee, nakangiti akong tumango.
“Yup, don't worry.”
Tinitigan niya muna ako ng ilang segundo bago bumuntong hininga. Akala ko ay iiwan na ako nito ngunit lumapit kami sa may mga drinks, may nga red plastic cups doon na may lamang inumin at may isang babaeng nagbabantay.
“Hoy Shannon, pabantay naman sa kanya saglit gaga, hanggang hindi niya pa nakikita mga kasama niya.”
Nagulat ako sa ginawa ni Timothee. Hindi ako nakagalaw kaagad. Hindi ko alam ang irereact pero sa mga oras na 'yon ay rinig na rinig ko nanaman ang kanta ng IV of spades, pero imbes na medyo punk version, original version na ito.
“Dito ka na muna maghintay, mas safe dito okay?”
Kung di pa ako hinawakan ni Timothee sa magkabilang balikat ay hindi pa ako mababalik sa katinuan.
Napatango ako. “Ha? O-Oo.”
Ini-scan niya muna ako saglit bago tinapik at hinawakan ang braso ko. “Ocakes, una na muna ako girl ah? Ditey ka lang.”
Tulala parin akong tumango.
“Babush.” Mas lalong nagpalpitate ang puso ko nang ibeso niya ako bago tuluyang nawala sa dagat ng mga tao.
Natuod ako doon, nakatulala sa kawalan at wala sa sariling napahawak sa pisnge kong dinampian niya ng labi. Pusang gala...
Pusang gala totoo ba 'to? Malaking error ba 'to ng universe? Sure na 'to?
Kung panaginip 'to, ayoko nang magising.
* * *
“Coco gising na!”
Agad akong nabalikwas dahil sa sigaw.
Kinusot kusot ko ang mata ko bago inilibot ang tingin sa paligid. Bumigat bigla ang pakiramdam ko, lahat ng alaala kagabi ay bumalik sa utak ko.
Panaginip lang ba ang lahat? Nanaginip lang ba ako?
Nakita ko si Esther na kalalabas lang ng banyo katulad ng ginagawa niya araw araw. Mukang wala naman siyang hangover, ibig sabihin panaginip lang ang—
“Pusang gala!” Napatili ako nang may force na tumulak sa akin palaglag sa kama ko. Dahil sa inis ay agad kong tiningnan kung ano ito at halos manlaki ang mata ko nang makita ang pwet ni Connor na nakausli dahilan para maurong ako nito at malaglag.
Ibig sabihin...
“Shit, 'di ako nanaginip...” Napatakip ako sa bibig ko at napatayo kaagad saka nagtatatalon. Takang taka na si Esther sa reaksyon ko pero wala akong pake. Tumalon ako pabalik sa kama niyakap yakap ai Connor.
“Baks! Baks! Baklita! Gumising ka hindi ako nanaginip kagabi!” Sabay yugyog ko pa kay Connor na reklamo na nang reklamo.
Dedma na kung siya ang nagtrigger ng panic attack ko kagabi, hindi niya naman 'yon sinasadya eh. Expression niya na talaga 'yon, iba lang ang dating kagabi dahi nagtatalo kami.
“Coco, parang awa mo na patulugin mo muna ako.”
Hindi ko naaalala ang exact na nangyari pag-uwi namin pero ang alam ko nakangiti lang ako hanggang sa makauwi kami. Hindi ko nga napansin na tumabi pala sa akin si Connor. Jusko.
Nahawakan ko kamay ni Timothee...
Pusang gala!
“Calm down, Coco.” Tawa ni Esther kaya't nabaling sa kanya ang atensyon ko. “Pupunta akong mall, sama ka? I mean kayo ni Connor?”
Medyo natigilan ako dahil sa sinabi niya. Wait, sabado ngayon. Uuwi ba si Timothee? or umuwi na siya kagabi?
“Hindi ka kakain sa baba?” Tanong ko dito. Umiling si Esther.
“Nah, gotta go shop and I have plans with my classmates din kase.”
Tumango nalang ako. Bababa nalang muna ako, kakagutom na rin kasi. Tiningnan ko si Connor, yayayain ko sana siyang kumain kaso tulog pa ang bakla. Bahala siyam
After ng pag-uusap namin ay dumiretso na ako sa banyo at naligo. Narinig ko pa nga na tinawag ni Esther ang pangalan ko at nagpaalam na aalis na. Sumigaw lang ako pabalik.
Pagkatapos kong maligo ay lumabas na ako ng banyo, nakatulala na sa kawalan si Connor at gulong gulo ang buhok. Halatang kagigising lang amp.
“Muka kang nakahithit.”
Nabaling sa akin ang atensyon ng bakla at sinamaan ako ng tingin bago ginulo gulo ang buhok at tumayo. “Ang aga niyo magising kaloka.”
“Aga ka diyan, tanghali na hoy!”
Pinapatuyo ko na ang buhok ko nang lumapit sa akin si Connor. Tiningala ko siya at tinaasan ng kilay pero imbes na sumagot ay inagaw nito mula sa akin ang towel at siya na ang nagkuskos ng buhok ko.
Char ang bait naman yata.
“Ang ikli na nga ng buhok mo, hindi mo parin alam kung paano alagaan.”
Napairap ako. “Pasensya kana ah, godbless.”
Naramdaman kong tinulak nito ang ulo ko kaya pareho kaming natawa. Patuloy lang ang pagtuyo niya sa buhok ko. Hindi naman na siya nagsalita kaya hindi narin ako nagsalita.
“Sorry pala ah.”
Napaangat ako ng tingin at nag-cross arms. “Baks 'wag ka nang mag-sorry.”
“Gaga seryoso nga kasi. Ang insensitive lang, 'di ko din alam ba't ko 'yon sinabi.”
Napakagat labi ako bago pabirong tinusok ang tiyan nito na ikinatili niya at sama ng tingin sa akin.
“Oks ngalang, para kang tanga.” Sagot ko. Tsaka tuwing maaalala ko yung nangyari, hindi na takot ang nararamdaman ko, kilig na dahil si Timothee lang naaalala ko tapos yung kamay niya. Pusang gala.
“Talaga ba? Ayos lang?”
“Oo nga kulit mo. Anyways, maligo kana. Kakain ako sa baba, sabay na tayo.”
Nakangiti itong tumango at kinuha ang towel na ginamit ko saka naglakad patungo sa cr. Kinuha niya rin muna ang damit niya pero pinigilan ko siya.
“Bakit?” Tanong nito nang hawakan ko ang braso niya. Imbes na sagutin ay sinuri ko nang mabuti ang dala niya, nang hahawakan ko sana ang brief nito ay pinitik ng bakla ang noo ko at tinulak ako palayo.
“Anez bang problema mong gaga ka?”
Nakanguso kong minasahe ang noo ko. “Nakalimutan mo yata yung pills mo ah? Himala.”
Pang-aasar ko pa. Halos hindi 'yan makaalis ng bahay hangga't hindi nagpipills noon eh. Sabi niya kailangan daw para sa ikauunlad ng kanyang body. Parang tanga.
Akala ko iirapan ako nito o tatarayan pero imbes na irap, nag-iwas ito ng tingin sa akin at pabebeng nagkamot ng pisnge.
“Tumigil na ako.”
Medyo natigilan ako.
“Ha?”
Imposible, siya? Titigil? No way.
“Tumigil na akong magpills dati pa. Ewan ko sa'yo gaga, ligo na akez.”
Tuluyan na siyang pumasok sa loob ng banyo samantalang naiwan naman akong medyo gulat dahil sa sinabi nito.
Seryoso ba? Tumigil siya?
Bakit?
* * * *
Beware of groomers. They're like old guys (not exactly old basta mas matanda sa'yo ng ilang taon) na kukuhain muna ang loob mo before making you do things na labag sa loob mo. Naisipan ko lang siyang iinclude for awareness hehe, don't be afraid to speak up, and don't be fooled specially online. (Rp'ers i see u, char)
Anyways, ang kalat ng chapter na 'to. Edit ko 'to soon huhu stay safe xoxo
Advertisement
- In Serial7 Chapters
Of Gods and Dungeons
March 16, 2021 - Hiatus note: I will come back to this story! I'm really struggling with it, though. It's been a number of years and I kind of forgot what the original outline was. I still remember the main path, but not any of the details, because I stupidly didn't write an outline. Progress is being made. I'd like a very decent sized buffer before I start posting again. Don't want to get hopes up only to immediately disappoint! ----- Amy Barnes, an aspiring chemical researcher, finds herself dying from cancer. One of her most desperate prayers is answered in a way that she'd never dreamed possible, and she finds herself living a new life as a dungeon. Warning: Violence, morbidity Cover: Taken from here, courtesy of www.pexels.com by photographer @tookapic. Author's Note: I've read some dungeon core stories on here, and they've tickled my fancy. I've thought up a whole story, start to finish, and thought it'd be a blast to put it into words. Other than the violent and morbid aspects, this story is suitable for children. Aside from the vocabulary, that is. I will avoid the temptation to have any cursing, sexuality, or gore. Excessive gore, I suppose - it is a dungeon story, after all. I’ll do a little research from time to time, but this story will not have a great deal of rigor. I’ve made Amy’s knowledge comparable to my own for that reason. There’s a few things she knows more about than I do, and a few things that she knows less about. Unlike me, she doesn’t have access to Google - it’s a non issue for her to be more knowledgeable than me, on occasion :P This story does not use the same magic system that I’ve used in either Sorcery in Boston or A Summoner’s Confession. This one is mostly intention based, and designed to be easier access for people who are more used to the idea of, “It’s magic, therefore it works” kind of thinking. Do note that Amy is, in most senses of the term, overpowered. This goes along with the usual dungeon core stories. She’s not more powerful than other dungeons per se, but she does have knowledge and intelligence that puts them to shame. I thought about doing this in a LitRPG style, but systems take balance, and I wanted this to be pure fun to write.This story was inspired from a few sources. Despite the title, it wasn’t really inspired by Of Mice and Men, though some of the themes match. Rather, I’ve taken inspiration from a few dungeon core novels on Royal Road Legends for the main idea. Many conventions of dungeon core stories have been perverted from the genre, however. I’ve taken my usual science-loving self to town to play around with the powers, and I can only hope you have half as much fun reading this as I have had writing it.
8 92 - In Serial22 Chapters
The Villainess Will Work Hard For A Good Life After Her Broken Engagement!
They say that life is full of uncertainties, but not for me – because I have read the light novel series I have been reincarnated into.The villainess of ‘Resonant Hearts’, Liliana Gracia Remington, was a person as poisonous as her nickname, ‘the Poison Lily of the Capital’. Her miserable life ended when she committed suicide after her fiance, the First Prince, broke their engagement and fell in love with the heroine. The character deserved her ending but that is a big 'no thanks' for me!To avoid the bad ending, I guess I will have to start by preparing myself for life after my broken engagement! -------------------------------------------------------------------------------- *Book cover was made with the help of Avatar Factory. *Contains mild gore and descriptive violence.
8 198 - In Serial120 Chapters
Once Human, Now a Parasite
Arthur, a Rich businessman was kidnapped and tortured for months by men his wife hired. After months of this hell, he was given a second chance, a new life in a different world and, of course, Arthur would rather start a new life than stay and continue to be tortured, so he accepted the deal that was proposed by a mysterious individual, but when he finally was reincarnated, Arthur discovered he was a..... parasite? PS: This is not a novel about a kind MC, so read AT YOUR OWN RISK. .
8 212 - In Serial12 Chapters
Sages of the Underpass: Battle Artists Book 1
In a world where everyone has power, Nikodemus Kowalczyk was always destined to be a loser. Nikko has long since given up on his dreams of being a world class Battle Artist. Thanks to his crippled core and dysfunctional family, he never stood a chance anyway. With money, fame, and untold power on the line, the corporations decide who wins. End of story. But when a mysterious group, calling themselves the Sages of the Underpass, threaten to upend the entire system with their unorthodox training and cultivation methods, Nikko soon learns that what was once a handicap might be his greatest asset. The only thing standing in his way is a bitter, hard-hearted veteran, who would like nothing more than to see Niko stay in his place. Right at the bottom. Rocky meets Dragon Ball Z in this underdog redemption story from Dragon Award Finalist Aaron Michael Ritchey. Sages of the Underpass is an epic blend of Urban Fantasy, Cultivation, and Magical MMA that captures the passion, the power, and the perseverance it takes to follow your dreams—no matter what kind of artist you are.
8 106 - In Serial7 Chapters
Demonization
The world revolves around humans controlling demons to perform superhuman tasks. Kiwi is one of those people who always dreamed to be a controller of the demons, one of the Possessed. However, upon discovering the truth behind how Possession works, Kiwi abandons his ambitions and is cast out from society. One day, after receiving a beating from bullies that he will never forget, Kiwi discovers that he has a unique power of his own. Armed with this new power, Kiwi is employed by a mysterious man whose secrets know no bounds. Together, the two of them embark on a journey where they discover that the line between human and demon is not as clear as one might expect...
8 167 - In Serial10 Chapters
dreams
alberu has dreams where he's in a relationship with a trashy bastard who he's never even met beforeso it's a bit awkward to have to meet himshipalberu crossman x original cale henituse
8 69

