《Chasing Rainbows》9: The favor
Advertisement
“Sisig tayo bukas?”
“Ba't naman tayo magiging sisig bukas?” Matamlay kong tanong habang naglalakad kami papuntang dorm. Matamlay niya lang din akong inirapan saka sumulyap sa relo niya.
Pasado alas singko na ng hapon at papalubog na ang araw. Napapalibutan na din ng ginto ang paligid dahil sa papalubong na sinag ng araw. Mas lalo akong inaantok.
“Ang tino mo kausap kahit kailan.”
“Grabe na-drain nanaman ako sa taxation. Gusto kong umiyak.” Biro ko sabay akbay sa kanya. Dahil pareho kaming burnout ay hinayaan niya nalang akong akbayan ko siya kahit na ang tangkad nito.
“Hindi lang ikaw gaga.”
Tumawa ako. “Kargahin mo nga ako, baks!” 'di pa man siya nakakasagot ay sumampa na ako sa likod niya. Muntik pa kaming ma-out balance, buti nalang medyo malakas si Connor kaya hindi kami tuluyang nalaglag. Kahit naman pala butiki 'to, malakas parin pala kahit papa'no.
“Bwisit kang gaga ka! Bumaba ka nga diyan ang bigat mo loka loka!”
“Mamaya na, inaantok ako.” Siniksik ko nalang ang ulo ko sa may leeg ni Connor saka pinikit mga mata ko. Hindi naman talaga ako matutulog sa likod ni Connor. Takot ko lang na ihulog niya ako sa kanal.
“Coco,” Rinig kong tawag nito pero hindi na ako sumagot.
Pusang gala, pakiramdam ko halimaw yung taxation tapos kinuha niya buong lakas ko. Dagdagan pa ng ibang math subject. Parang ang sarap nalang matulog bigla.
Bakit pa kasi ako nag business ad?
“Baks!” Banggit pa nito pero dedma lang.
Anong trip ng baklang 'to?
Hindi ko siya ulit pinansin at pinilit tanggalin ang pagod sa talukap ng mata ko. Ayaw ko pang matulog. Malapit na ngalang kami sa dorm eh tapos makakatulog pa ako?
“Ilaglag kita.”
Napamulat ako ng wala sa oras.
Asa!
Bumuntong hininga ako at pipikit na sana ulit nang bigla ako nitong bitawan kaya napahiyaw ako.
“Pusang gala ba't mo ako binitawan?!” Inis kong bulyaw sa kanya saka pasuray suray na umayos ng tindig. Daig ko pa ang lasing sa sobrang pagod.
“Kailangan eh.” Anito na ikinataas ng kilay ko.
“Ha?”
Umirap lang siya. “Sabi ko, kailangan kasi nandito na tayo sa uuwian mo señorita ano po? Uuwi na ngalang ako.” Nagmamaktol itong tumalikod pero bago pa man siya makaalis ay sumigaw akong muli.
“Ingat sa daan baks, baka ma-rape ka ng aso. Ayokong makita kang nasa kalsada at nakikipag—”
“Coco!” Sita nito pero binelatan ko lang siya. Natatawa akong umiling saka pumasok nalang sa dorm. Cute talaga ni Connor.
Pagkabukas ko ng pinto sa kwarto ay nakarinig ako ng parang kaluskos kaya pinakiramdaman ko ito. Nang tuluyan kong masarado ang pinto ay saka ko narinig ang isang impit na sigaw ni Esther.
“Ouch! Omg, ang sakit!”
“Anong nangyari sa'yo?” Nagtataka kong tanong nang madatnan ko siya sa kama niya. Nakapink na sando at pink na dolphin shorts, may itim na facemask sa muka pero ang nakapagtataka ay amg benda nito sa paa niya.
Advertisement
“Nabinat?” Alanganin nitong tanong kaya napataas ako ng kilay.
“Ba't mo ako tinatanong? Paa ko 'yan?”
“Ano, I mean, kasi kanina tumatakbo ako sa stairs tapos nadapa ako, then a badboy saw me tapos tinawag niya akong panget imbes na tulungan. Sabi niya pa panget na nga daw ako, lampa pa—”
Pinigilan ko siya. “Ba't parang familiar?”
“My point is, injured ako kaya may benda ang foot ko.” Ngiti pa nito. Taas kilay akong tumango saka bumagsak sa kama ko. Holy muffins, ang sarap matulog sa kama ko.
“Aren't you like worried at all?!”
Inangat ko ang muka ko. “Para kang 'du magdodoctor ah? Cold compress would do, Esther. Gagaling 'yan bukas din.” Ani ko saka sumubsob ulit sa kama.
“No! It's something worst kaya!”
“Ha?” I mumbled. Naramdaman ko nalang na tumabi siya sa akin at niyugyog yugyog ako. Pusang gala. Gusto ko nang matulog! Parang awa niyo na.
“You don't understand! May fracture ako. Some of my hard tissues were torn so bad making me incapable of walking. I'm disabled, Coco, can't you see?” Maarte nitong paliwanag habang niyuyugyog parin ako. Pusang gala, ano namang gusto niyang gaiwn ko?
“Oh anong gusto mong gawin ko? Lagayn natin ng vix vaporub?”
Hinampas niya ako. “Coco!”
Humilata ako saka siya tiningnan. Mukang naiinis na sa akin dahil medyo nag-crack yung facemask niya sa may noo. Napatawa tuloy ako.
“Sorry. So ano nga dapat kong gawin?”
Bigla siyang ngumiti. I can sense some favor about to come.
“Can you do me a favor?”
Knew it.
“Nope.” Ngiti ko saka sumubsob ulit sa kama ko. I'm so tired right now.
“Coco, kawawa naman ako oh!”
“Unbelievable, you're really using your injury for a favor?” Bumuntong hininga ako. “Ano ba 'yon?” Tiningnan ko siya.
She bit her lip and fidget with the hem of her tank top. “You know I love cheerleading right? And you know that I can't lose my position in the cheerdance... right?
Pusang gala, mukang alam ko na kung saan papunta 'to.
“No Esther, I'm nowhere near the word flexible! I won't take your place.” Mariin kong sabi. Ngumuso siya. Pusang gala naman eh! Cheerdance 'yon. Noong highschool nga mas gugustuhin kong maging sub ng volleyball kesa mag-cheerdance!
“Hindi ka naman sasabak sa competition. Like ikaw muna substitute ko sa team pansamantala para hindi sila makulangan and you'll be able to teach me the steps too para I can join padin.” Ngumiti pa siya, halatang nagpapacute at pinupush talaga ang idea.
“And how is that?”
Pumalakpak siya. “You'll be me tomorrow since magsisimula palang naman ang. Then if they question you, sabihin mo na na-injure ako so ikaw muna ang sub ko for the mean time. Tell them that you'd teach me the steps too para kapag final rehearsal na, makakasabay parin ako.”
Tumango tango pa siya na parang proud sa sarili. Napatikhim ako. “Planadong planado ah?”
Advertisement
Nanlaki ang mata niya. “H-Hoy! Ba't ko naman sasadyain na ma-injure? Cheerdance is life, baby Coco!”
Tumawa ako. “Okay fine. Seems okay.”
“Yehey!” Sinunggaban niya pa ako ng yakap. Bwisit. “Bukas after class yung training. 6 pm, sa may soccer field. Don't be late okay? Goodluck!”
Patalon itong bumalik sa kama niya na kinailangan ko pang kumurap para tingnan kong injured nga ba siya o hindi.
Pero pusang gala... bukas agad?!
That's okay. As long as I'm not late, I'll be okay.
• • • •
The irony. Wow.
Mangiyak ngiyak ako habang tumatakbo ng napakabilis papuntang field. Pusang gala. Ang sarap ibalibag ng prof namin dahil sa pag-extend niya ng limang minuto. Mabuti sana kung isang liko ko lang, field na.
Habang papalapit sa field ay nakita ko na nga sila. Naka-leggings sila at tshirt, samantalang ako ay nakapants saka tshirt. Nakahilera narin sila at may lalaking nakatalikod at mukang siya ang trainor or something ng grupo. Ewan ko sa kanila.
“Okay so si Magalona yung ab—”
“Ako po! Ako sub ni Magalona!” Hinihingal kong presenta habang nakayuko at nakahawak sa tuhod ko. Pusang gala. Sanay naman akong tumakbo pero nakakapagod parin pala.
“What do you mean na sub?”
Tanong pa nito pero hinabol ko muna talaga ang hininga ko bago sinubukang isagot ang sinabi sa akin ni Esther.
“A-Ako muna ang kapalit para 'di kayo kulang...” Huminga ulit ako. “Tapos at the same time, ituturo ko kay Esther yung steps. Para sa real competition, siya ang sasa—”
Tumingala ako at halos malaglag muli ang puso ko nang pamilyar na muka ang sumalubong sa akin. Naka-cross arms ito. May pito na nakasabit sa pink nitong tshirt at nakataas pa ang kilay sa akin.
Naputol yata dila ko.
“—sasali...” Patuloy ko saka napaismid at yumuko nalang ulit.
Katahimikan.
Hindi siya umimik. Wala ring umimik mula sa mga babaeng nakahilera. Hindi ko alam kung anong nasa isip ni Timothee ngayon pero kinakabahan ako.
“Late ka.” Anito. Napatingala ulit ako at sinalubong ang titig niya.
“P-Po?”
I was never ready when Timothee suddenly smile at me saka natatawang umiling.
Pusang gala parang biglang nag-slow motion nang gawin niya 'yon. Bakit naman ganun? Bakit may pa-slow motion? Bakit ang gwapo niya at cute at the same time? Bakit legal 'yon?
“50 laps now.”
H-Ha?
“Eh?” Gulat kong bulalas. Ngayon strikto na ang muka niya na para bang hindi na siya nagbibiro. Napalunok nalang ako.
“70 laps!” Sigaw nito at dahil sa takot ay napatakbo nalang ako ng wala sa oras. Lilibutin ko ba ang oval? Seryoso ba 'to? Wala ito sa usapan namin ni Esther eh!
Kahit gusto na akong murahin ng mga paa ko ay pinilit ko paring tumakbo habang sila naman ay todo stretching na.
Hindi ko alam kung matutuwa ako kay Timothee o hindi.
Ang cute niya tingnan ngayon pero at the same time ang sarap niyang ingudngud sa bermuda grass. Sino ba naman ang matinong mag-uutos sa isang babae na tumakbo dahil lang late ito? Pusang gala.
Sa mga bilang ko ay nakaka-walong laps palang ako nang madatnan ko si Connor 'di kalayuan. Naglalakad sa gitna habang kasama ang ilang babae at yung tatlong baklang kaibigan niya. Mukang 'di niya pa ako napansin.
Nakunot pa lalo ang noo ko nang mapagtantong si Daisy ang isa sa mga babae doon. Hala yung letter niya—
“Shit.”
Para akong tangang bigla nalang nadapa nang matapakan ko ang sarili kong sintas. My face landed on the floor. Hindi ko alam ang irereact ko. Ang hapdi ng muka ko pusang gala.
“Omg girl okay ka lang?”
Rinig ko ang tanong ni Timothee pero dahil sa kahihiyan ay mas pinili kong isubsub ang muka ko at itago sa braso ko. I even saw Connor laughing at me from afar na ikinakulo ng balun balunan ko.
Bwisit na bakla.
“Hoy tawag kayo ng tulong! Baka nahinatay na si ate girl.” Sigaw ulit ni Timothee at naramdaman ko ang pagluhod niya sa tabi ko. “Bebe gurl ayos ka lang?”
Ayan nanaman 'yan...
Itinaas ko ang kamay ko at nag-thumbs up. Dahan dahan ko ding inangat ang sarili ko saka pinagpagan ang braso at pants ko na nadumihan.
“Pahinga ka muna.” Inalalayan niya pa akong tumayo. 'Di naman masakit ang paa ko pero grab the chance nalang kasi andito na eh. Si Timothee my lab so sweet.
“Upo ka muna girl. May masakit pa ba sa'yo? Naloka naman ako jusko. 'Di ko naman sinabing mag-circus ka girl. Ang sabi ko takbo lang walang dapaan.”
Napayuko ako. Nahiya ako bigla kainis!
Nakarating kami sa grandstand at pinaupo niya ako doon malapit sa mga bag nila. Ginawa pa yata akong taga-bantay.
“May bandaid ka?” Tanong niya kaya napailing ako.
“Aids meron.” Biro ko. Napatahimik siya. Gusto ko sanang tumawa sa sarili kong joke pero nakakahiya naman sa kanya.
“Funny ka girl?” I was shocked when he suddenly burst into laughter habang pilit pang pinipigilan ang sarili. Napahilot pa siya sa sintido niya. It wasn't even that funny.
Nginitian niya muna ako bago bumuntong hininga.
“Sorry talaga.”
Napangiti ako. “Wala 'yon ano ka ba! Kahit ipa-tumbling mo pa ako sa gitna ng field gagawin ko.”
Tumawa nanaman siya. “After practice,”
Napakunot ang noo ko. “Ha?
“After practice, magpaiwan ka.”
Pusang gala. Ipapatumbling niya talaga ako? Seryoso? Grabe ang heartless niya naman masyado. 'Wag ganun Timothee baby.
“Ha?” Tanong ko ulit pero tumawa lang siya saka inirapan ako at tumalikod.
“Libre kita dinner after practice. 'Wag uuwi agad getsung?” Aniya at naglakad palayo.
Napatigil ako.
Pinipigilan ko ang pagngiti ko at pagpula ng pisnge ko pero pusang gala para siyang utot. 'Di ko mapigilan!
Napangiti ako ng malapad pero agad ding nagsisi nang maramdaman ang hapdi ng galos sa may pisnge ko. Kainis naman eh. Pero atleast...
Dinner daw oh!
• • • •
unedited huhu
Advertisement
- In Serial484 Chapters
Digging To Survive: I Can See Hints
After being awakened from their slumber, billions of people found themselves dispersed in various sealed crypts. Surrounded by earth, they each had only a shovel. They had to dig their own tunnels in order to advance to the next crypts. Nobody could predict whether it was a crypt full of supplies or monsters ahead! Klein was also forced to join in the digging, but he could see hints. [Dig further and you will end up in magma.] [It’s not a bad idea to dig to your right. After you enter the crypt, dash for four meters and stab the underground creature in slumber to death with a spear.] [A baby lamb is awaiting you on your left.] While everyone else was still exploring cautiously, Klein was already loaded with supplies and was dominating the underground world. While the rest were still stressed over their next meal, Klein was already trading with others with his leftover food…
8 1207 - In Serial34 Chapters
Avatar: The Wild Lands (A Medieval 'Avatar: The Last Airbender' Fiction)
Stormy clouds hover over the Wild Lands. The Raiders of the North Sea, in the name of the Spirits of the Deep, ravage the misty shores. The Empire of the Holy Flame’s serfs hide in the fiefs of Fire Knights and guard themselves against the Dark Spirits that roam the wilds. The Caliph in the East, leading his Holy Army, heads towards the hopeless Heaven's Shrine. There, the beleaguered monks listen as the Voice of the Wind predicts the coming of a saviour. The saviour who will teach harmony to a world that has forgotten peace. This savior is the Avatar, the ancient embodiment of balance: the one who wields the Four Elements to establish unity among the Four Nations, as well as between humankind and spirits. (This is a non-profit fan-fiction. Avatar: The Last Airbender & Avatar: The Legend of Korra are a property of Nickelodeon, Michael Dante DiMartino and Bryan Konietzk. We support the official release)
8 212 - In Serial31 Chapters
Souls Hero Academia
Izuku Midoriya always wanted to be a hero. He was a sweet, cheerful child who was always bullied for not having a quirk. Powerless, Izuku took the beatings and one day, snapped. Ending his life from the top of the building. He never even imagined his fate upon death. !UndeadIzuku! (BNHA x Dark Souls crossover)
8 295 - In Serial10 Chapters
Fading Scent of the Red Lilies 漸逝花香
After witnessing the death of his best friend and his sudden betrayal to orthrodox cultivation, Fan Yuelong realizes the hypocritical connection between the so called righteous sects and the tension between the sect leaders. Forced with an arranged marriage, he struggles to find his own path in life. Whether to follow his heart, or to listen to his father’s orders and become the next Qianyang Sect leader.Abandoning his home, he comes across events that hint at the possible survival of the supposed dead demon lord--Chixi Mojun, who was his best friend. Unlocking the chain to a series of incidents of spirit possession, demons and cultivation, the world was put at risk under the danger of the demon sect.Will he put his heart first and put the world in danger? Or will he bear the pain in his heart and do what’s right? This story can be found on the following websites: Scribblehub and Royalroad Editor for Chap 1-20: LatentMusings My first time writing a web novel! Two chapters per week. They might or might not have grammatical errors T_THappy reading!
8 204 - In Serial7 Chapters
Blurred Border
When all your life comes to a halt, when you lose all motivation to do anything, would be that bad to lose yourself in a game? For Sophia, it was not even a question, just a quiet acceptance that her life heads that way. Since her mother bought her an experimental VR capsule she found herself fully enamored by a fantasy world of a game. A world where she can be herself, without societal pressure or expectations. Such a shame that real life stands in the way.
8 93 - In Serial16 Chapters
The Fox Girl From The White Plains
Apparently, I transmigrated into the body of one of the fox kin. Found and rescued by a mysterious man, I can only hope for the best.
8 113

