《Chasing Rainbows》9: The favor
Advertisement
“Sisig tayo bukas?”
“Ba't naman tayo magiging sisig bukas?” Matamlay kong tanong habang naglalakad kami papuntang dorm. Matamlay niya lang din akong inirapan saka sumulyap sa relo niya.
Pasado alas singko na ng hapon at papalubog na ang araw. Napapalibutan na din ng ginto ang paligid dahil sa papalubong na sinag ng araw. Mas lalo akong inaantok.
“Ang tino mo kausap kahit kailan.”
“Grabe na-drain nanaman ako sa taxation. Gusto kong umiyak.” Biro ko sabay akbay sa kanya. Dahil pareho kaming burnout ay hinayaan niya nalang akong akbayan ko siya kahit na ang tangkad nito.
“Hindi lang ikaw gaga.”
Tumawa ako. “Kargahin mo nga ako, baks!” 'di pa man siya nakakasagot ay sumampa na ako sa likod niya. Muntik pa kaming ma-out balance, buti nalang medyo malakas si Connor kaya hindi kami tuluyang nalaglag. Kahit naman pala butiki 'to, malakas parin pala kahit papa'no.
“Bwisit kang gaga ka! Bumaba ka nga diyan ang bigat mo loka loka!”
“Mamaya na, inaantok ako.” Siniksik ko nalang ang ulo ko sa may leeg ni Connor saka pinikit mga mata ko. Hindi naman talaga ako matutulog sa likod ni Connor. Takot ko lang na ihulog niya ako sa kanal.
“Coco,” Rinig kong tawag nito pero hindi na ako sumagot.
Pusang gala, pakiramdam ko halimaw yung taxation tapos kinuha niya buong lakas ko. Dagdagan pa ng ibang math subject. Parang ang sarap nalang matulog bigla.
Bakit pa kasi ako nag business ad?
“Baks!” Banggit pa nito pero dedma lang.
Anong trip ng baklang 'to?
Hindi ko siya ulit pinansin at pinilit tanggalin ang pagod sa talukap ng mata ko. Ayaw ko pang matulog. Malapit na ngalang kami sa dorm eh tapos makakatulog pa ako?
“Ilaglag kita.”
Napamulat ako ng wala sa oras.
Asa!
Bumuntong hininga ako at pipikit na sana ulit nang bigla ako nitong bitawan kaya napahiyaw ako.
“Pusang gala ba't mo ako binitawan?!” Inis kong bulyaw sa kanya saka pasuray suray na umayos ng tindig. Daig ko pa ang lasing sa sobrang pagod.
“Kailangan eh.” Anito na ikinataas ng kilay ko.
“Ha?”
Umirap lang siya. “Sabi ko, kailangan kasi nandito na tayo sa uuwian mo señorita ano po? Uuwi na ngalang ako.” Nagmamaktol itong tumalikod pero bago pa man siya makaalis ay sumigaw akong muli.
“Ingat sa daan baks, baka ma-rape ka ng aso. Ayokong makita kang nasa kalsada at nakikipag—”
“Coco!” Sita nito pero binelatan ko lang siya. Natatawa akong umiling saka pumasok nalang sa dorm. Cute talaga ni Connor.
Pagkabukas ko ng pinto sa kwarto ay nakarinig ako ng parang kaluskos kaya pinakiramdaman ko ito. Nang tuluyan kong masarado ang pinto ay saka ko narinig ang isang impit na sigaw ni Esther.
“Ouch! Omg, ang sakit!”
“Anong nangyari sa'yo?” Nagtataka kong tanong nang madatnan ko siya sa kama niya. Nakapink na sando at pink na dolphin shorts, may itim na facemask sa muka pero ang nakapagtataka ay amg benda nito sa paa niya.
Advertisement
“Nabinat?” Alanganin nitong tanong kaya napataas ako ng kilay.
“Ba't mo ako tinatanong? Paa ko 'yan?”
“Ano, I mean, kasi kanina tumatakbo ako sa stairs tapos nadapa ako, then a badboy saw me tapos tinawag niya akong panget imbes na tulungan. Sabi niya pa panget na nga daw ako, lampa pa—”
Pinigilan ko siya. “Ba't parang familiar?”
“My point is, injured ako kaya may benda ang foot ko.” Ngiti pa nito. Taas kilay akong tumango saka bumagsak sa kama ko. Holy muffins, ang sarap matulog sa kama ko.
“Aren't you like worried at all?!”
Inangat ko ang muka ko. “Para kang 'du magdodoctor ah? Cold compress would do, Esther. Gagaling 'yan bukas din.” Ani ko saka sumubsob ulit sa kama.
“No! It's something worst kaya!”
“Ha?” I mumbled. Naramdaman ko nalang na tumabi siya sa akin at niyugyog yugyog ako. Pusang gala. Gusto ko nang matulog! Parang awa niyo na.
“You don't understand! May fracture ako. Some of my hard tissues were torn so bad making me incapable of walking. I'm disabled, Coco, can't you see?” Maarte nitong paliwanag habang niyuyugyog parin ako. Pusang gala, ano namang gusto niyang gaiwn ko?
“Oh anong gusto mong gawin ko? Lagayn natin ng vix vaporub?”
Hinampas niya ako. “Coco!”
Humilata ako saka siya tiningnan. Mukang naiinis na sa akin dahil medyo nag-crack yung facemask niya sa may noo. Napatawa tuloy ako.
“Sorry. So ano nga dapat kong gawin?”
Bigla siyang ngumiti. I can sense some favor about to come.
“Can you do me a favor?”
Knew it.
“Nope.” Ngiti ko saka sumubsob ulit sa kama ko. I'm so tired right now.
“Coco, kawawa naman ako oh!”
“Unbelievable, you're really using your injury for a favor?” Bumuntong hininga ako. “Ano ba 'yon?” Tiningnan ko siya.
She bit her lip and fidget with the hem of her tank top. “You know I love cheerleading right? And you know that I can't lose my position in the cheerdance... right?
Pusang gala, mukang alam ko na kung saan papunta 'to.
“No Esther, I'm nowhere near the word flexible! I won't take your place.” Mariin kong sabi. Ngumuso siya. Pusang gala naman eh! Cheerdance 'yon. Noong highschool nga mas gugustuhin kong maging sub ng volleyball kesa mag-cheerdance!
“Hindi ka naman sasabak sa competition. Like ikaw muna substitute ko sa team pansamantala para hindi sila makulangan and you'll be able to teach me the steps too para I can join padin.” Ngumiti pa siya, halatang nagpapacute at pinupush talaga ang idea.
“And how is that?”
Pumalakpak siya. “You'll be me tomorrow since magsisimula palang naman ang. Then if they question you, sabihin mo na na-injure ako so ikaw muna ang sub ko for the mean time. Tell them that you'd teach me the steps too para kapag final rehearsal na, makakasabay parin ako.”
Tumango tango pa siya na parang proud sa sarili. Napatikhim ako. “Planadong planado ah?”
Advertisement
Nanlaki ang mata niya. “H-Hoy! Ba't ko naman sasadyain na ma-injure? Cheerdance is life, baby Coco!”
Tumawa ako. “Okay fine. Seems okay.”
“Yehey!” Sinunggaban niya pa ako ng yakap. Bwisit. “Bukas after class yung training. 6 pm, sa may soccer field. Don't be late okay? Goodluck!”
Patalon itong bumalik sa kama niya na kinailangan ko pang kumurap para tingnan kong injured nga ba siya o hindi.
Pero pusang gala... bukas agad?!
That's okay. As long as I'm not late, I'll be okay.
• • • •
The irony. Wow.
Mangiyak ngiyak ako habang tumatakbo ng napakabilis papuntang field. Pusang gala. Ang sarap ibalibag ng prof namin dahil sa pag-extend niya ng limang minuto. Mabuti sana kung isang liko ko lang, field na.
Habang papalapit sa field ay nakita ko na nga sila. Naka-leggings sila at tshirt, samantalang ako ay nakapants saka tshirt. Nakahilera narin sila at may lalaking nakatalikod at mukang siya ang trainor or something ng grupo. Ewan ko sa kanila.
“Okay so si Magalona yung ab—”
“Ako po! Ako sub ni Magalona!” Hinihingal kong presenta habang nakayuko at nakahawak sa tuhod ko. Pusang gala. Sanay naman akong tumakbo pero nakakapagod parin pala.
“What do you mean na sub?”
Tanong pa nito pero hinabol ko muna talaga ang hininga ko bago sinubukang isagot ang sinabi sa akin ni Esther.
“A-Ako muna ang kapalit para 'di kayo kulang...” Huminga ulit ako. “Tapos at the same time, ituturo ko kay Esther yung steps. Para sa real competition, siya ang sasa—”
Tumingala ako at halos malaglag muli ang puso ko nang pamilyar na muka ang sumalubong sa akin. Naka-cross arms ito. May pito na nakasabit sa pink nitong tshirt at nakataas pa ang kilay sa akin.
Naputol yata dila ko.
“—sasali...” Patuloy ko saka napaismid at yumuko nalang ulit.
Katahimikan.
Hindi siya umimik. Wala ring umimik mula sa mga babaeng nakahilera. Hindi ko alam kung anong nasa isip ni Timothee ngayon pero kinakabahan ako.
“Late ka.” Anito. Napatingala ulit ako at sinalubong ang titig niya.
“P-Po?”
I was never ready when Timothee suddenly smile at me saka natatawang umiling.
Pusang gala parang biglang nag-slow motion nang gawin niya 'yon. Bakit naman ganun? Bakit may pa-slow motion? Bakit ang gwapo niya at cute at the same time? Bakit legal 'yon?
“50 laps now.”
H-Ha?
“Eh?” Gulat kong bulalas. Ngayon strikto na ang muka niya na para bang hindi na siya nagbibiro. Napalunok nalang ako.
“70 laps!” Sigaw nito at dahil sa takot ay napatakbo nalang ako ng wala sa oras. Lilibutin ko ba ang oval? Seryoso ba 'to? Wala ito sa usapan namin ni Esther eh!
Kahit gusto na akong murahin ng mga paa ko ay pinilit ko paring tumakbo habang sila naman ay todo stretching na.
Hindi ko alam kung matutuwa ako kay Timothee o hindi.
Ang cute niya tingnan ngayon pero at the same time ang sarap niyang ingudngud sa bermuda grass. Sino ba naman ang matinong mag-uutos sa isang babae na tumakbo dahil lang late ito? Pusang gala.
Sa mga bilang ko ay nakaka-walong laps palang ako nang madatnan ko si Connor 'di kalayuan. Naglalakad sa gitna habang kasama ang ilang babae at yung tatlong baklang kaibigan niya. Mukang 'di niya pa ako napansin.
Nakunot pa lalo ang noo ko nang mapagtantong si Daisy ang isa sa mga babae doon. Hala yung letter niya—
“Shit.”
Para akong tangang bigla nalang nadapa nang matapakan ko ang sarili kong sintas. My face landed on the floor. Hindi ko alam ang irereact ko. Ang hapdi ng muka ko pusang gala.
“Omg girl okay ka lang?”
Rinig ko ang tanong ni Timothee pero dahil sa kahihiyan ay mas pinili kong isubsub ang muka ko at itago sa braso ko. I even saw Connor laughing at me from afar na ikinakulo ng balun balunan ko.
Bwisit na bakla.
“Hoy tawag kayo ng tulong! Baka nahinatay na si ate girl.” Sigaw ulit ni Timothee at naramdaman ko ang pagluhod niya sa tabi ko. “Bebe gurl ayos ka lang?”
Ayan nanaman 'yan...
Itinaas ko ang kamay ko at nag-thumbs up. Dahan dahan ko ding inangat ang sarili ko saka pinagpagan ang braso at pants ko na nadumihan.
“Pahinga ka muna.” Inalalayan niya pa akong tumayo. 'Di naman masakit ang paa ko pero grab the chance nalang kasi andito na eh. Si Timothee my lab so sweet.
“Upo ka muna girl. May masakit pa ba sa'yo? Naloka naman ako jusko. 'Di ko naman sinabing mag-circus ka girl. Ang sabi ko takbo lang walang dapaan.”
Napayuko ako. Nahiya ako bigla kainis!
Nakarating kami sa grandstand at pinaupo niya ako doon malapit sa mga bag nila. Ginawa pa yata akong taga-bantay.
“May bandaid ka?” Tanong niya kaya napailing ako.
“Aids meron.” Biro ko. Napatahimik siya. Gusto ko sanang tumawa sa sarili kong joke pero nakakahiya naman sa kanya.
“Funny ka girl?” I was shocked when he suddenly burst into laughter habang pilit pang pinipigilan ang sarili. Napahilot pa siya sa sintido niya. It wasn't even that funny.
Nginitian niya muna ako bago bumuntong hininga.
“Sorry talaga.”
Napangiti ako. “Wala 'yon ano ka ba! Kahit ipa-tumbling mo pa ako sa gitna ng field gagawin ko.”
Tumawa nanaman siya. “After practice,”
Napakunot ang noo ko. “Ha?
“After practice, magpaiwan ka.”
Pusang gala. Ipapatumbling niya talaga ako? Seryoso? Grabe ang heartless niya naman masyado. 'Wag ganun Timothee baby.
“Ha?” Tanong ko ulit pero tumawa lang siya saka inirapan ako at tumalikod.
“Libre kita dinner after practice. 'Wag uuwi agad getsung?” Aniya at naglakad palayo.
Napatigil ako.
Pinipigilan ko ang pagngiti ko at pagpula ng pisnge ko pero pusang gala para siyang utot. 'Di ko mapigilan!
Napangiti ako ng malapad pero agad ding nagsisi nang maramdaman ang hapdi ng galos sa may pisnge ko. Kainis naman eh. Pero atleast...
Dinner daw oh!
• • • •
unedited huhu
Advertisement
- In Serial27 Chapters
Call of Carrethen
Posting chapters of Book 2, Lord of the Flame, until it releases on Amazon. Contains spoilers for Book 1!.? For more news, check out http://stephenroark.com Now, full book available on Amazon! https://www.royalroad.com/amazon/B07FP7XDWY Call of Carrethen—the world’s first real Virtual Reality game. Growing up broke in The Sprawl, I knew I could never afford one. But then I won a contest and the next thing I knew, I was diving into the most incredible world living out my wildest fantasies. But now I’m being held hostage with no ability to log out, and the penalty for in-game death? My soul will be lost forever in the “electronic void.” The world has been taken over by a black knight calling himself The Ripper. I don’t know him—but he definitely knows me. He turned the entire server red and returned everyone to level 1. Everyone but me. He’s gifted me 20 levels—with one single, deadly caveat: anyone who manages to kill me gets a free ride home. I'm a marked man. In order to survive and to get back to my family, I have to level up and defeat The Ripper. But with more than half the server out to get me, that’s not going to be easy.
8 147 - In Serial56 Chapters
Demigods Meet Mortals
exactly what the title dictates.p.s. i am also rewriting the chapters whenever i find time!
8 207 - In Serial28 Chapters
bleeding love
THIS STORY IS FINISHED!!! Catherine is being sold - to a vampire. She thinks they're cruel, viscous beings incapable of loving anyone. When she finds out the one she loves, Han's, has been killed by his own Vampire employer, she vows she'll get away from the prison. Vampires just keep humans as pets to feed on and to mess with their heads - or that's what she thinks. Is it possible there's more to her vampire employer, Damien, then she thought?
8 99 - In Serial21 Chapters
Re:Serpent, the Struggles of a 'Snake' to Survive and Evolve...
*Heyo, Evil Overlord here. As some may know, I am the main editor of VanZans, and his fiction, Those Who Aspire to Become Gods. If you do not know, check his work out and see for yourself. This is my first story to test my skills as a writer and a story teller. This may or may not be continued depending on my choice, and available time I have.*Hello, ghost audience, my name is Heibai. It stands for black and white in Chinese, and yes I am Asian, though I grew up in America. I was an orphan, now adopted into a rare family dojo in Chinatown in a certain state. Now I am reincarnated into a 'snake'...killed by a goddamn truck, conjured by fate's sick sense of entertainment, and died attempting to save my sister (she is not related by blood by the way) when I tried to shield her from harm, and here I am...in a new world, primitive, war-torn, and semi-corrupt. Disgusted by the contents of this fantasy world, I must survive and discover the truth to my sudden...rebirth...and find my sister if she is also here, human or not. My main goal of this story...is to fight on and learn as much as I can, and my secondary goal, to see if I can return home...human or NOT.*Might include blood and some gore
8 174 - In Serial12 Chapters
Looking for My Future
“fk why are they have so fast hand, fk why are them can react like that, fk why are they can doing it like that, and some time he ask what the fking insane instinct the pro player have….”that the curse he always say after he been beaten up in game, actually he is someone that can be say one of a genius people in a real world. but every time he play a game he just can become an average player. so he decided…“i will make my own game, so that i will not been beaten up on my own game. and i can become one of the top player, hahahaha…”that his promise to himself, and this is a story of a beater in some game that play for his more little time.
8 201 - In Serial64 Chapters
One-Eighty || Taekook
"Can't you be nice?""Are you trying to make me laugh Kim?"~In which Taehyung, a new and hardworking lawyer, gets the case of his lifetime but pretty quickly finds out why nobody else wanted to take the case of the countries most dangerous gangleader who has no desire to help Taehyung at all.~Complete~
8 199

