《Chasing Rainbows》4: Guppies
Advertisement
“Eto na hija.”
“Salamat ho.” Nahihiya padin akong nakayuko habang tinitingnan ang bagong plastic na pinaglagyan ng isda ni mister Lee. Pinagsasabihan niya na ngayon ang pamangkin niyang si Theo habang inaaliw sa mga iguana.
“Pasensya na talaga girl sa kapatid ko ah? Hindi kasi tumitingin.”
Kumabog ulit ang dibdib ko at napahigpit ang hawak sa plastic. Magkatabi kami ngayon ni Timothee sa isang maliit na couch kung saan naghihintay ang mga customer. Hindi na ako makahinga dahil amoy na amoy ko ang Victoria's secret nitong pabango.
Pusang gala talaga.
“By the way, Tim ba pangalan ng fish mo? As in Timothee?” Sabay turo nito sa isda kong nasa clear na plastic. Dahan dahan akong tumingin sa kanya at nakangiti parin ito sa akin.
Sasabihin ko ba? Hindi niya naman ako kilala diba? Pusang gala nakakahiya naman 'to.
I gulped before nodding. “Y-Yes.”
“Bongga, magkapangalan kami.” He giggled. Tinusok tusok niya din ang plastic. Mukang nag-i-enjoy siyang kinatatakutan siya ng dalawa kong isda. Syempre dahil chansing ako, palihim ko na ding tinititigan ang muka niyang malapit na sa kamay kong nakahawak sa plastic.
Kapag ako hindi nakapag-pigil, muka niya naman ang tutusukin ko!
But... why not?
I gulped again bago dahan dahang hiniwalay ang kanan kong kamat sa plastic. Dahan dahan ko itong tinaas. As in konting push nalang mahahawakan ko na ang muka ni Timothee kaya lang—
“Kuya I'm hungry na.” Theo suddenly popped up in front of us, holding his tummy like a cute little kid he is. Lumayo na si Tim mula sa mga isda ko saka nginitian ang kapatid.
“Okay let's go na, baka ready na ang food.” Maarte itong tumayo saka lumapit sa tito nilang si Mister Lee at nagpaalam. Tumayo nalang din ako para makauwi na.
“Una na kami girl.” Ngumiti pang muli sa akin si Theo at Tim bago sila lumabas at bumalik sa lugawan. Pusang gala kinikilig ako!
“Una na po ako.” Paalam ko kay mister Lee saka lumabas na. Yung mga kinikilig kong ngiti, hindi matanggal tanggal mula sa mga labi ko. For muffin's sake, it's freaking Timothee!
The guy I've been drooling for, for about three years now talked to me and my fishes!
Sinong hindi kikiligin?
Tumigil muna ako sa harap ng restaurant at pasimpleng sumilip sa glass na window para hanapin si Timothee. Nakaupo ito malapit sa counter at pilit pinapa-behave si Theo habang ang mama niya naman ay tawa lang ng tawa.
“Holy muffins!” I shrieked nang mapatingin ito sa direksyon ko. He squinted his chinito eyes at nang maalala ako ay bigla itong ngumiti at kumaway sa akin.
I could literally die right now!
Naaalala niya ako!
• • • •
“Hindi niya ako naaalala.”
Disappointed kong binaba ang kamay kong pursigidong kumakaway kanina pa.
The weekend passed by so fast at monday na ulit. Hindi rin mawala wala sa isip ko ang thought na naaalala ako ni Timothee kaya nag-isip agad ako ng plano para makasalubong siya kahit papa'no.
So I waited for him in the caferteria. Nagpaganda pa naman ako ng very slight. Nanghiram ako ng liptint kay Esther at tsaka naglagay ng maliit na hairclip sa maikli kong buhok para maging cute pero pusang gala lang.
Timothee just boredly glance at me saka ako nilampasan. All smiles pa ako at kunwari nahihiya pang kumaway only to be ignored!
“Oh ano ka ngayon?” Connor is laughing hysterically beside me. Saksi lang naman siya sa kahihiyang dinanas ko nanaman. For the second time, hindi niya nanaman ako nakilala. Kainis.
Advertisement
“Isa pa talaga at isasaksak ko 'tong tinidor sa bunganga mo.” Pagbabanta ko pa. Connor rolled his eyes happily saka pinigilan niya ang tawang nagbabadyang lumabas ulit.
“I'm just happy, baks.”
“Heh, tigilan mo ako!” Tinusok ko ang sausage na nasa plato ko. Thinking that it was Timothee's pp. Kainis siya. Pinaasa niya nanaman ako. Kainis talaga.
“Grabe parang talong ko yung nasaktan.” Lumulunok na sabi ni Connor dahilan kung bat ko siya sinamaan ng tingin.
“Isa pang pang-aasar, baka madulas mamaya ang kamay ko at sa ibang hotdog ko 'to matusok.” Sabay sulyap ko sa pants niya. Connor gulped before hiding his uneasiness with a smug look and an eyeroll.
“Whatever.” Sabi nito at nagsimula na ding kumain and I went back sulking.
Gano ba kahina ang memory ni Tim at hindi niya nanaman ako maalala? Is it because my face and style is generic? Oo hindi naman ako ganun kapansin pansin pero unique naman kahit papa'no ang muka ko! Kainis. Or did he purposely ignored me? For what? Wala naman sigurong mali kung mag-hi siya diba?
“Baks, magkano ba memory plus?” Inis kong kinagatan ang hotdog ko, naghihintay sa sagot ni Connor. Dahil kapag ako nainis, bibili na talaga ako ng memory plus.
“Aba malay ko. Do I look like someone na may alam?”
“Tinatanong lang eh, ang daming satsat.” Sabay irap ko dito. Napangiwi laang ito sa akin saka umirap nanaman.
“Magpatulong kana kasi sa akin. Dami mong arte ah. Ako na nga etong nag-ooffer ng help, ikaw pa may ayaw.”
“Yeah right, para mo naring sinabing kamuka ni oli london si jimin.” I rolled my eyes. Automatic naman na kumunot ang noo ni Connor na para bang hindi niya maintindihan ang sinabi ko.
“What? Oily who?”
“Wala kalimutan mo na.” Nagsimula na akong tumayo at magligpit ng gamit. One last class and we're off to go. Yung prof namin sa corporate finance and accounting ay absent kaya halos wala kaming gagawin sa afternoon class namin.
“Oh? Saan kana pupunta?” Tumayo na rin si Connor at naaalarmang niligpit ang mga gamit niya.
“Una na ako, matutulog nalang muna ako sa classroom.”
Hindi ko na siya hinintay pang sumagot at nauna nang maglakad pabalik sa building namin. Pusang gala. Nasayang lang ang effort kong mag-cutting ng 15 minutes para lang abangan si Tim. Hindi rin pala ako nakilala.
Pagkarating ko sa classroom ay may kanya kanya paring mundo mga kaklase ko. May ibang nagkikwentuhan, nagkakantahan, at ang iba ay nakatungo at natutulog sa desk— and I'mma do that too.
“Coco, andito kana pala.”
Hinawakan bigla ng kaklase kong babae ang kamay ko kaya napatigil ako at binalingan siya. She's busy jotting down some notes pero mukang may kailangan siya sa akin.
“Ha?”
“Can I borrow your notes? O picture sa marketing na lesson? Kulang kasi ako.” Daisy gave me a small smile revealing her cute double-sided dimples kung may ganyan mang dimple.
I awkwardly laugh habang kinakamot ang batok ko. How can I tell her na hindi ako nakikinig? Hindi ko na din mabilang kung ilang beses akong naubo para lang makaalis sa awkward na sitwasyong ito.
Daisy is the sweetest and smartest person na kilala ko. And telling her that I haven't really been jotting down notes would be disappointing. Ayoko namang ma-disappoint siya sa akin, tsaka nakakahiya din kaya!
“Eto, hindi pa 'yan complete but you can borrow it. Balik mo nalang kapag tapos kana.”
Advertisement
Daisy beamed habang namumulang tinanggap ang notebook na inabot bigla ni Connor. Nakangiwi ko namang tiningnan ang bakla. Pa-knight in shinning armor ang epek. Ang sarap hambalusin ng upuan.
“Uh, t-thank you Connor.” Daisy tucked her hair behind her ear na nagpasindak sa akin. I hysterically put my hands on my chest bago 'di makapaniwalang umiiling iling sa nakatalikod na ngayong si Daisy.
“Muka kang tanga, beh.” Nandidiring tinampal ni Connor ang pisnge ko kaya umayos ako ng tayo at sinamaan siya ng tingin.
Yung mga galawan ni Daisy. Mga galawan ko din 'yan kapag may crush ako eh. Naku 'wag mong sabihin na bet niya si Connor? Aguy 'wag na sa kanya. Nagpipills ang baklang 'yan. Wala nang pag-asa.
“Gaga.” Umiirap akong nilampasan ni Connor at naupo na sa designated seat niya. Naupo nalang din ako sa tabi niya at sinamaan siya ng tingin.
Paasa talaga ang baklang 'to. Pati si Daisy nahulog sa patibong ng chinitong barbie na 'to. I mean yuck, kung titingnan hindi naman gwapo si Connor.
Sino bang nagsabing gwapo ang mga chinito? Kailan pa naging attractive ang singkit na matang nawawala kapag cute siyang tumatawa? Sino ba nagsabing maganda tingnan ang side profile niya dahil sa matangos niyang ilong at defined niyang jawline?
Pusang gala.
Oo na, gwapo na siya. Wala na akong magagawa diyan. Muka niya 'yan eh, ano pang magagawa ko?
“Natomboy kana ba diyan? Kadiri.” Bigla itong lumingon sa akin kaya napaatras ang muka ko. Kanina pa pala ako nakapangalumbaba habang nilalapit ang muka ko sa muka niya para suriin. Nakakahiya.
“Wala may hinahanap lang ako.” I cleared my throat saka kinapa kapa ang desk at ang bag ko para kunwari naghahanap ako. I saw how the corner of his lips rose bago parang automatic na tumaas ang kilay niya.
“Gaga, muka bang nasa muka ko ang hinahanap mong 'yan?”
I scoffed. “Aba malay! Sa laki ba naman ng pores mo baka nakatago na diyan.”
Connor's singkit eyes widen at parang shock na shock dahil sa sinabi ko. Siguro dahil kung may kinaiinggitan man ako sa baklang 'to, yun ay ang clear skin niyang ang sarap tusukin para magka-pores naman kahit papa'no.
“Kaloka, ang sarap mong tirisin!” Hinila ng walangyang bakla ang ilang hibla ng buhok ko na sinuklian ko ng masamang tingin. Kainis.
Hindi ko mabilang kung ilang minuto din na-late ang prof namin. Nang magsimula siyang mag-discuss ay halos wala ding nakikinig sa kanya.
Sino bang magiging interesado sa pakikinig kung kasing bagal ng internet sa dorm ang pagbabasa niya? Tapos every sentence nalang na bibigkasin niya nagtatanong siya ng random student pero hindi naman sasagutin.
I feel bad pero hindi niya rin kami masisi kung hindi kami makinig.
The class ended 2:35 pm. At dahil maaga pa ay tatambay muna kami ni Connor sa dorm ko. Kilala naman siya ng guard dahil minsan na ring dumadalaw si Connor sa amin.
“Ano? Bumili ka ng fish? As in isda?” Kunot-noong reklamo ng bakla na para bang hindi siya pabor sa naging desisyon ko.
“Oo, bakit? Ang cute kaya nila.” Pagmamalaki ko pa. We passed by the architecture building, my eyes automatically roamed but no Timothee was found so I proceeded walking.
“Why did you impulsively bought a fish?” He groaned.
I was offended!
“That wasn't impulsive! Matagal ko ding pinagplanuhan ang pagbili ng isda no.”
“Oh really? Since when did you have an aquarium?” Pagkasabi niya nun ay napalunok ako. Contemplating whether I should tell him, or not?
“Actually, nilagay ko siya sa isang glass bowl?” It was more like a question rather than a statement kaya halos manlaki ang mata ni Connor at tinakbo na ang daan papuntang dorm.
“Gaga sure kang mabubuhay yun?” Dahil sa pagmamadali niya ay naalarma na din tuloy ako. Mamamatay na ba si Coco at Tim? No!
“Saglit baks, kinakabahan ako sa'yo.”
Pagkarating namin sa building ay di na namin binati ang guard at dumiretso na agad sa elevator. Thankfully it opened instantly kaya nakasakay kami agad. Pagakabukas na pagkabukas din ng elevator ay kumaripas ng takbo si Connor papuntang kwarto ko at nagkakakatok.
“May klase pa si Esther, wala siya diyan.” Natataranta kong kinuha ang susi at pinasok sa doorknob. After some turn ay nabuksan ko din yun.
“Asan mga isda mo?” Tinuro ko kaagad ang maliit na dining table namin kung saan naroon ang pabilog na bowl na gawa sa clear glass.
“Kaloka, akala ko na-prito na ni Esther.” Lumuhod ito sa sahig para mapantayan ang mesa kung saan nakapatong ang bowl.
“Grabe ka naman kay Esther.” I chuckled. “Since when did she started liking fish?” Naupo ako sa isa sa mga upuan at tiningnan ang nakangiti muka ng bakla habang tutok na tutok sa mga isda ko.
“May pangalan ba sila? Like Nemo or Dory?”
“They're not clown fish, Connor. It's a guppy fish.”
Umirap lang ang chinito niyang mata sa akin.
“Tim, and Coco. Yun ang pangalan nila.” Sagot ko habang tinatanggal ang sapatos ko pati narin ang medyas. Napatigil si Connor at tiningnan ako na para bang nandidiri siya at hindi makapaniwala na yun talaga ang pinangalan ko.
“Kadiri. Mas bet ko Connor.” He smiled again. “Connor ang pangalan ng isa, final na.”
Pusang gala. Isda niya?
“So ano? Tim and Connor? Eh ako yung may-ari kaya dapat ako.” Binato ko sa kanya ang isang pares ng medyas ko. Sakto namang tumama ito sa may bibig niya kaya halos masuka na siya habang sinasamaan ako ng tingin.
“Ede Connor and Coco.” Seryoso niyang sabi. Napakurap maman ako ng ilang beses. Seryoso ba siya?
“Ayoko,” Nag-iwas ako ng tingin saka nagpatuloy sa paghubad ng kabila kong sapatos. “Mag-jowa sila kaya dapat Tim for my baby and Coco for me.”
Tumayo ako at iniwan na siya doong nakatalikod. Lumapit ako sa cabinet ko at naghanap ng pambahay o komportableng damit para makapagbihis na. Napalingon muna ako kay Connor at wala naman itong imik. Nag-give up na siguro.
“Pwede namang jowain ni Connor si Coco ah?”
Napatigil ako sa ginagawa ko at napabaling kay Connor. Nakatalikod parin ito sa akin habang nakatitig sa bowl ng isda ko habang pinopoke niya ang salamin. I blinked fast again, still processing the shit he told me.
“Adik, kadiri. Tim and Coco parin for the win.” Tumawa pa ako ng malakas bago lumapit na sa Cr para makapagbihis. Pagkasara na pagkasara ko nang pinto ay narinig kong nagsalita muli si Connor, which made me froze in my spot.
“Mas bagay padin Connor and Coco, diba mga isda?”
And now he's asking sympathy from my guppies? The nerves of this gay!
• • • •
unedited again hehe stay safe xoxo
Advertisement
- In Serial40 Chapters
Desolate World: Starting With [Selection Option]
Without warning and reason, I’m chosen to be a player in the Desolate Game. However, with [Selection Option] granted at the start of the game, I breeze through this perilous world. “You’ve opened the Newbie Starter Pack. An item will be randomly drawn.” “[Selection Option] has been activated…” “Sorting the items…” Seeing the brilliant green radiance amidst the sea of dull and plain options, Wang Shuo selects the brilliant option without any hesitation. “You received Primordial Chaos Skill (Lower Mystic Tier).” This is the story of blood and tears where an epic player, equipped with GM rights forges through his battles.
8 652 - In Serial11 Chapters
As Lightning Falls from Heaven
The thunderous sounds of the drums and horns of war had long fallen silent in Craetakur, and nobody would have believed that 2000 years later they will echo back louder. The people of Craetakur must take courage in service to their Creatrix. By Her demand, they must be led by a young king who and helped by his sister and others that the Creatrix brings to him. They will fight for their Creatrix, their families, their king, their lands, and their traditions.
8 175 - In Serial11 Chapters
The Blessed Princess
Long long ago, there was a time of eternal harmony, when pain and anguish ceased to exist. The world was united as one under the rule of a glorious goddess. But this goddess made a stupid mistake, and chaos rained through her lands. Her people fought and fought, and she lost control over her creations. To sustain peace, she destroyed herself, and her remnants scattered throughout the lands and into the souls of her people. Her last words were to her daughter, the goddess of love, whom she had cherished, "Though I cannot fix the mistakes I've made, I can wish my people to be happy. No more endless pain. No more raging wars. Love, please. Save my world. Restore hope into the eyes of those I've created." She became the forgotten goddess after her world lost its ruler. First Princess Azulia was born a human with a shocking resemblance to the forgotten goddess. Her hair was ink black, and her eyes glimmered like priceless sapphires. Her features were uncanny in similarity to the goddess, even in the way she held herself. Though the goddess's eyes were more like icicles, Azulia's resemblance was enough to make you think twice. Azulia was raised with the mindset that she would be the future Empress of Hydrangea. It was a destiny placed out in front of her and carefully sorted out. Those around her directed her life like a pawn. Until one day, comes the beak of time, and her destiny points in another direction. Azulia must learn to break the tension her family shapes and create a destiny of her own. Her world depends on it, even if it means she must destroy herself.
8 118 - In Serial7 Chapters
IM A SNAKE!!
Im riding to school in my bus all a sudden Razor Wheel Kun Appears and takes my life and WTH IM A SNAKE Now avaliable on webnovel
8 97 - In Serial12 Chapters
Reincarnation of The Butcher Alchemist
In a High grade World where the strong killed the weak as they please. Fu was only a common Butcher, but one day he met an injured Alchemist that he saved. After 200 years, from when he became the Alchemists student to now, where he was known as the infamous Butcher Alchemist Fu that stood at the peak of this World has unexpectedly died while fighting a dragon in an Ancient Ruin over a book. After that. He woke up in a different body, in a Low grade World, with a dragon corpse and the book he died for. Will he surpass his past life or will he die along the journey?
8 76 - In Serial19 Chapters
Fall
An MikAnnie fanfiction
8 147

