《Chasing Rainbows》2: Make a move
Advertisement
Screams of a pleading gay echoed the busy hallway of the business administration building. The screeching of my chuck taylor shoes also made the students stop and stare at us.
Alas kwatro na nang hapon, and as usual we're in a marathon again just like every fridays. But this time, the gay with a low stamina is making it impossible for me.
“Baks pakibilisan naman!” Sigaw ko nang napakalakas para marinig niya. I heard a loud puffed from behind but I ignored it. Narinig ko ding may mga pamilyar na mukang sumigaw sa pangalan ko pero 'di ko sila pinansin.
“Gaga, hihikain ako sa'yo!”
I heard a faint cry from behind. Sa hindi malamang dahilan, napatawa ako ng mahina. It has always been like this. Me chasing after a gay and my stupid gay friend keeping an eye with me.
“It's almost 4:30!” Sigaw ko ulit saka lumiko kung saan may grupo ng mga estudyante ang busy sa hallway habang sumasayaw sayaw sa gitna nito.
Pusang gala, pa'no ako dadaan?
Napapikit ako ng mariin bago binilisan lalo ang pagtakbo. They're jamming to the song one way or another by blondie at talagang nasa gitna pa ang speaker nila. Pusang gala talaga.
“Excuse me.” Mabilis akong tumalon para makadaan at lahat sila napatingin sa akin, hindi makapaniwalang ginawa ko talaga yun. Considering that they're my seniors, paktay na ako. But for the sake of my lovelife, wala na akong pake.
“Hoy bata!” Sigaw ng isa sa mga lalaking jumajamming sa kanta. Tinaas ko lang ang kamay ko at nag-peace sign para humingi ng patawad sa kanila at mas binilisan nalang lalo ang pagtakbo.
“Bwisit, Connie!” Connor screamed again.
Nasa field na kami nang may mamataan akong grupo ng mga soccer players na tumatakbo sa field para sa warm up. May iilan ding nagpapractice na ishoot ang bola sa goal at nakakapasok naman.
“I swear to god gaga kapag hindi ka tumigil, humanda ka sakin!”
Napatigil ang mga fafa sa pagwawarm-up at paglalaro dahil sa napakatinis na pagkakasigaw ni Connor. Dahil sa takot at hiya ay nilingon ko na din si Connor. Which is a bad idea.
“Connor kailan pa umulan?” I burst out laughing habang tinititigan ang damit niyang basang basa na. Hindi narin maipinta ang chinito nitong itsura na ang sama kung makatitig sa akin.
“Hayop ka!” He screamed again, now with the giggles of the students watching us na nakatambay sa field. Naiiling akong tumawa saka bumalik sa pagtakbo ng mabilis.
It took me approximately 5 minutes to reach the main gate of our University. Pagkalabas ko ay kumpulan na agad ang mga estudyanteng nag-aabang ng sundo o nag-aabang sa waiting shed ng bus stop.
As for my baby, nakaupo siya ngayon sa waiting shed habang naghihintay ng bus.
Parang may preno akong napahinto at tinitigan ang nilalang na natatanaw ko ngayon. His effeminate features never fails to amaze me. Naka-blue polo eto and a light denim pants. Kitang kita ko rin mula dito ang winged eyeliner niya kahit na manipis lang, and of course, his super yummy pink plump lips.
Advertisement
Out of reflex, I tousled my black shoulder lenght hair para umayos naman kahit papano, creating some volume and slight waves on it. Inayos ko din ang tshirt kong lavender pati ang pagkaka-tuck in nito sa pants ko.
Muka na ba akong tao?
Ngumiti ako ng malawak saka sinimulang humakbang palapit nang may bigla nalang humatak ng tshirt ko pabalik. I groaned angrily before shooting daggers at the chinito gay who pulled me back.
“Connie Leilani Estefano.” Naka-cross arms niya akong sinamaan ng tingin. Sweat dripping from his korean styled hair, his chinito eyes squinting at me making it impossible to get a glimpse of his dark orbs.
“Ano nanaman?” Mataray kong sagot, crossing my arms too to mock him.
“Pinaghabol mo ako tapos ikaw naman ngayon ang galit? Amazing.” Sarcasm overflowed his body as he smiled at me. Pusang gala talaga.
“Muka bang may pake ako?” I joked. Halos mapanganga naman ang kawawang bakla sa harapan ko. He's ready to roast me again nang hatakin ko na siya palapit sa waiting shed.
Hindi na siya nakakibo nang tumayo kami malapit sa inuupuan ng baby ko. Timothee is busy with his phone. His earphones creating a 'don't-talk-to-me-bitch' sign to everybody who wants to talk to him.
Which is actually me.
I bit my lip habang pinipigilang ngumiti. Ayoko sanang magmukang baliw na baliw sa kanya but his handsome face is enough para mapangiti ako ng todo.
It's friday again, and every fridays, umuuwi si Timothee sa kanila. Nagdodorm lang kasi siya kaya tuwing weekends lang ito nakakauwi.
I first figured that out nung sundan ko siya once. Akala ko kung saan siya pupunta pero uuwi lang pala. I never knew kung saan siya nakatira but his dorm is quite near from ours.
The first time I send him off, was after his volleyball match. Nanalo siya kaya iko-congratulate ko sana siya at hihintaying umuwi para i-greet. Hinintay ko siya dito and he came. I greeted him with all smiles, akala ko naaalala niya ako. Pero nagmuka akong tanga nang awkward lang siyang ngumiti saka hindi na ulit ko pinansin.
Pusang gala 'di naman masakit diba.
Kaya simula nun, 'di ko na tinangka pang kausapin siya ulit. To save my pride and my heart from the humiliation he might put me. Kaya ang ginagawa ko, I send him off every friday secretly. Hindi niya man alam, pero palihim ko siyang hinahatid paalis.
Now, that sounded creepy!
“Ang lagkit makatitig sis. Kadiri.” Connor faked a vomit habang umiirap irap pa. Yung ngiti kong napakatamis na para kay Tim ay napalitan ng ngiwi. My right eyes twitched nang tingnan ko ang muka niyang maarteng nandidiri.
“Kasing lagkit ba ng pawis mo?” Taas kilay kong sabi. The gay gasped at my sudden comeback. Napahawak pa ito sa dibdib niya na animo'y nakakita ng multo.
“How dare—”
He was cut off by the loud horn of the bus. Nagsitayuan nadin ang mga estudynte at hinanap naman kaagad ng mata ko ang baby ko. Timothee stood up, and his height didn't really help para mapansin ko siya. Well, matangkad lang siguro ako para sa babae.
Advertisement
He's an inch taller to Connor. At hanggang ilong ako ni Connor. Timothee's presence is also enough for the girls to make way for their king or queen? Pakembot pa nga itong pumasok na akala mo runway yung dinaanan.
And fun fact, believe it or not. Timothee has this group of girls who always watch his volleyball match and always stalk him. It looks normal to some but I like to call them his fangirls since kung makaasta sila, para silang mga fans ni Timothee.
“Bye Timothee.” Nakangiting malawak ako habang kumakaway ng maliit sa kanya. As usual, sa dulo ng bus ito naupo, sa may bintana.
“Nakakahiya sis ah.” Pasimpleng binaba ni Connor ang kamay kong kumakaway kay Tim pero binalik ko ulit ito at nagpatuloy sa pagkaway ng palihim. Binaba nanaman ulit ni Connor yung kamay ko pero katulad ng kanina, tinaas ko ulit ito.
“Kaloka ewan ko sa'yo.” A defeated sigh made its way on Connors lip saka siya naupo sa bakante na ngayong waiting shed. Naupo nalang din ako dahil nangangalay na ang paa ko mula sa kakatakbo.
“Baks, miss ko na kaagad siya.” Nakangiti ko parin sabi habang tinititigan si Tim.
“Ede sundan mo.” Umirap ito. I know he was being sarcastic as hell but a part of me, wanted to do that. Like something inside me is urging me to do that.
Pero kailangan ko muna ng pera in case.
“Sa susunod.” Nakangiti kong bulong saka binaba ang kamay kong kanina pa pala kumakaway kay Tim.
It was past 5 nang umalis ang bus. My face automatically fell. Namimiss ko na agad baby ko. We stayed their for a few more minutes at mukang wala na kaming planong umalis dahil kapwa pagod na pagod sa marathon nanaman.
“Di ka pa uuwi?” Si Connor na ang naunang magsalita. I gave him a quick glance bago komportableng sumandal sa upuan.
“Ikaw? Hindi ka pa susunduin?” Tanong ko pabalik. Hindi naman nakalampas sa akin ang maarteng pag-ikot ng chinito niyang mata.
“Maya maya pa yun dadating, gaga. Umuwi kana kaya?”
“Maya maya na din, tinatamad pa ako.” Nag-unat ako saka tiningnan ang gumagabi nang kalangitan. Lumiwanag na din ang highway dahil sa mga head lights ng sasakyan at pinailaw na din ang lamp posts na nagkalat sa paligid ng university. Mag-aalas sais na din pala.
“Hatid na kita, baks?” Nakakagulat na pagyayaya ni Connor. Is he for real? Saglit ko siyang tinitigan. Tinatansta kung seryoso ba siya o hindi.
“Seryoso ka?”
Inosnete siyang tumango saka ako tiningnang muli. “Ano let's go?”
“Sige ba!” I tried so hard to supress my smile pero waepek dahil napangiti ako ng tuluyan.
Nagsimula kaming maglakad patungong dorm. I tangled my arms with his habang tahimik kaming naglalakad. Kakaunti nalang din ang estudyanteng nakakasalubong namin sa sidewalk na malapit lang sa soccer field.
“Ah, hindi ka ba uuwi sa inyo?” Tanong bigla ni Connor kaya napunta sa kanya ang atensyon ko. I shrugged before looking at the field again.
“Next week pa siguro. May gagawin ako bukas eh.”
“Ay talaga? Sama ako!”
Kumunot muna ang noo ko bago siya nagtatakang tiningnan. During weekends ay may family date sila o 'di kaya pumupunta sila sa vet center ni tita na located sa may makati. Sabi ni Connor boring daw, but I think it's interesting.
“Wag na, hindi naman ganun ka-importante yun.” Sagot ko at hindi naman na umimik pa si Connor kaya tumahimik nalang din ako.
Ilang minuto pa kaming naglakad hanggang sa matanaw ko na ang university's ladies dorm. Agaw pansin din si kuya Richard na siyang bantay sa labas para walang lalaki ang makapasok.
“Dito nalang ako. Umuwi kana.” I tapped Connor's back saka nagsimula na sanang humakbang palapit nang hawakan niya ang pala-pulsuhan ko dahilan para kunot-noo ko siyang tingnan.
“Hmm? May problema ba baks?”
Umiling lang siya saka bumuntong hininga sabay irap. Ilang beses din siyang bumuntong hininga saka iirap. Parang ako pa ang namomroblema sa ginagawa niya eh.
“Sabihin mo na 'yan.” I gave him a deadpan look and for pete's sake, he heaved another sigh and gave me an eye-roll. “Ano nga?”
He sighed. “I'll help you.”
Automatic na tumaas ang kilay ko sa sinabi niya. Tinanggal ko din mula sa pagkakahawak niya ang kamay ko saka nag-cross arms. And what does he mean by that? Kailan pa ako humingi ng tulong?
“I don't remember asking you for help? except for Law and Ethics pero wala naman akong maalala na humingi pa ako ng tulong maliban doon?”
He sighed then rolled his eyes again. I swear to the muffins, kapag hindi siya tumigil kakairap, ako mismo ang dudukot ng chinito niyang mga mata.
“Not that kind of help.”
“Then what?” I asked impatiently. He remined silent. Tanging naririnig lang ay ang busina ng mga sasakyan. Medyo nilalamig na din ako dahil sa hamog yet this gay won't tell me.
“Ano na?” Sabay lapit ko sa kanya. Nang hindi parin siya sumagot ay ako naman ang bumuntong hininga saka umirap. Bahala siya.
“Una na ngalang ako—” He cut me off by pulling my wrist again, this time, he's staring blankly yet intently at my eyes. The cold night breeze blowing his hair. His touch creating enough chills para kabahan ako.
“I'll help you make a move on Timothee.”
With that, I was stunned and dumbfounded.
Pusang gala.
Ano daw?
• • •
featured song:
one way or another by blondie
Advertisement
- In Serial12 Chapters
Through The Gate
Miyo is washed up. A former instructor of a prodigious sword-school brought low by his own principles, now nothing more than a reclusive alcoholic. He is about to take on two pupils for the first time in a decade, and together they are going to embark on an expedition to maintain the fabric of reality. Will he be able to overcome a decade of fermented insecurity? Can the widening gates ever be shut?
8 205 - In Serial16 Chapters
Ruins of Dalághast
I've been writing for as long as I can remember, but I'd always been torn between different projects. That's why I decided to dedicate myself to a pretty strict schedule of writing and editing a single chapter every month since the start of 2019. This is an ongoing, work in progress novel that follows a ragtag group of sellswords as they delve into a lost city on the edge of the known world in search of their fortunes. Within, though, they find much more than they ever expected and find themselves in a race against time to unravel a mystery centuries old. For those who want to see my work months earlier than it will be released here, alongside exclusive artwork and other perks, consider supporting me and my work on Patreon. https://www.patreon.com/atlaswrites
8 193 - In Serial54 Chapters
Narice Arkline and the Seven Element
Among us are guardians. They are known as Aqayans. -- 700 years ago there was a war. Good and evil. Dark and light. On the side of Darkness - cursed creatures, wizards, and most of humanity. On the side of light Aqayans and Elfa with the remnant of humanity. Humanity, Wizards, Cursed Creatures, Aqayans, Elfa. In the end - the darkness lost. The leader of the darkness - Ka'atra was sealed away. The council of seven decided that magic was too dangerous in the hands of humanity - and erased magic from existence. Aqayans watched humanity from afar- ensuring that they would never again stray. 700 years passed by... then one day... Ka'atra broke free. - A young boy- Narice- is the only one resistant to Ka'atra's dark magic, but with no magic of his own and- how will he be able to stop his enemy?
8 229 - In Serial7 Chapters
ElimiNation
America has been losing the war on drugs until now. Could you choose between your addiction and the lives of those you love? What if you weren’t given a choice? Find out what happens to Daniel Elliot as he comes face to face with life, death, and the newly reformed American Government.
8 94 - In Serial12 Chapters
Rising of the Caped Baldy
Saitama, the hero for fun. As of the moment he stands a bored husk of his former self. The only reason he hasn't punched his way home is because the small glimpse of challenge that could come from this world."Hope there's a sale on armor."Hero! ORE O TATAERU KOE YA KASSAI NANTE HOSHIKU WA NAI SA HERO!
8 70 - In Serial15 Chapters
Ukai's Daughter
You are basically Ukai's daughter. You go to Aobajohsai and then in your second year when Ukai starts coaching you transfer to Karasuno. The boys don't know that Ukai has a daughter. This is a Kageyama x reader so swag.
8 65

