Өөрт төрж буй энэ их сандралаа арай гэж дараад хичээлийнхээ хуваарийг хархаар мэдэгдлийн самбар луу газар ширтэн

дөхөв. Гэнэт нэг юм толгой хүчтэй цохив. Амандаа ямар новш нь вэ ? гэж шивнэх төдий үгэлж дээш харвал гэрэл цацарсан царайнд нь санаа зовсон , гэмшсэн дүр төрх бүрэлдсэн байв.Хэсэг харцаа огт салгаж чадахгүй зогсож байхад тэр одоо л нэг ам нээв.

ХХХ: зүгээр үү? Гэж асуусанд зүгээрээ гэж хэлэх гэж байснаа гэнэт толгойнд өвдөлт мэдрэгдэхэд гэнэт уур хүрнэ

Би: хаашаа юу шидэж байгаагаа сайн хараач !! гэж уурлан гуй хэлэхэд тэр гэмшсэн царай гарган

ХХХ:уучилаарай санамсаргүй л шидэгд чихлээ.гэж гэмшингүй өнгө аястай хэлэв. Яадаж байхад тэр хоолойны өнгө нтр нь хэтэрхий тунгалаг ,зөөлөн байсныг хэлэлтгүй

Би:Зза зүгээрээ дараа хаашаа юу шидэж байгаагаа харж байгаарай гэж хэлэн түүний хажуугаар зөрж өнгөрөх гэтэл

ХХХ: уучлаарай өөрөө 1 р курс үү?

Би: тиймээ

ХХХ: ойлгомжтой. Танилцъя намайг Ким Намжүүн гэдэг гээд эелдгээр инээмсэглэв.

Би: аан за Намайг Пак Ину

Гэдэг гээд бөхийв.

Намжүүн: би яаг дээд талын чинь курс асуух юм байвал асууж байгаарай "мишээх"

Би:за "бөхийх"

Инугийн талаас

Аххх бурхан минь тэр инээмсэглэл хацар нь хонхойж байгаа нь үнэхээр сэтгэл татам байсан гэхдээ энэ бүхэн зөвхөн гадаад үзэмж тэрнийг бусад шиг биш эсэхийг би ер нь хэн ч мэдэхгүй шүү дээ Зүгээр л сэтгэл хөдлөлөө дарахад л хангалттай Пак Ину .

Ину хичээлийн хаа хуваарийг бичиж аваад суух ёстой хичээлийн танхим руугаа алхаж эхэллээ . Танхимд ороод хичээл заах багштайгаа мэндэлчихэд хойхно суудал олж тухлан суулаа. Хэтэрхий эрт орж ирсэн бололтой оюутнууд орж ирэх болоогүй байв. Утсаа гарган EXO -Ko Ko Bop тавина чихэвчээ гарган зүйгээд Wattpad уншихаар шийдэн ват луугаа оров. Бүхэл бүтэн худалч хүн гэхэд 1 сар шинэ бүлэг орохыг н хүлээсэн өгүүлэг маань 5 бүлэг нэг дор орчихсон байв. Оххх мааая гооош!! Гэж дотороо орилоод өгүүлэгээ уншина суув( +18 өгүүлэг ) нэг мэдсэн би бүүр өгүүлэг эндээ орчихсон эргэн тойрноо мэдрэхээ боличихсон байв. Гэнэт нэг чихэвч чихнээс хэн нэгэн авахад би толгойгоо өндийлгөн гайхан хархад өнөөх залуу

Намжүүн: дахиад сайн уу? Нэг танхимд хамт хичээллэх юм байна гэж хэлэхдээ зэрэгцэн жуумалзав. Үнэхээр сонирхолтой юм саяхан л сахиусан тэнгэрийн инээмсэглэл гаргаж байсан энэ залуу үнэхээр ийм царайны хувирал гаргана гэж сан санчгүй явж.

Ину: Харин тийм юм шиг байна гэж сул дуугаар хэллээ

Намжүүн над луу наалдана суухад биеээр тог гүйх шиг болов. Би түүнээс бага зэрэг холдоход багш хичээлээ заахад бэлэн болж танхимийн гэрэлийг унтрааж. Бэлтгэсэн хувь хүний хөгжилтэй холбоотой баримтад кино үзүүлэхээр тавив. Киноноос өөрт хэрэгтэй гэсэн зүйлээ тэмдэглэл хийхийн тулд би цүнхнээсээ дэвтэр бал гаргахаар цүнхлүүгээ гараа явуулахад нэг гар миний гарыг атгаад авав.Би гайхан харвал Намжүүн гарнаас минь атгачхаад хэнэгчгүй урагшаа харж киноогоо үзэж буй мэт дүр эсгэж байв. Би түүний гараас мултрах гэж гараа татхад тэр надлуу муухай харчихаад надлуу ойртоно бэлхүүснээс тэвэрч

"" надаас айгаад байгаа юмуу? "" гэхэд би хэлэх ч үгүй гүй болж зүгээр л түүнээс холдохыг хичээлээ. Гэвч тэр бүүрч надлуу ойртон бид хоёрын дунд 1 инч ч зай үлдсэнгүй.

Намжүүн: "Би чамайг яах ч үгүй ээ зүгээр л нөхөрсөг тэврэлт" энэ удаа тэрний нүүрэнд ямарч мишээлт үүссэнгүй . Хачин ч гэсэн түүний мишээхийг харахыг би маш их хүсэж, яачихсан юм бол гэх бодол ч толгойнд орж ирээд байх шиг .

Ину: "Их эвгүй байна бас хүмүүс хараад байна " гэж хэлэд бага зэрэг холдов.

Намжүүн:Зүгээрээ энэ бүгд зүгээр л намайг охидтой ойр байхыг хараагүй удсан болхоор гайхаж байгаа юм. Гэсэн ч түүний хэлж байгаа үг нь худал санагдаж байлаа. Тэд яг л намайг ээлжит нэг охин нь бололтой гэсэн янзаар харцгааж байсанд юм. Намжүүн ямар нэг юм надад хэлэх гэж байхад кино дуусаж багш хичээлийн талаар тайлбар өгөөд тарцгаа гэхэд бүх оюутнууд танхимаас гарж эхлэв. Би ч юмнуудаа янзалж аваад гарах гэхэд Намжүүн цүнх булааж аваад гарнаас атгаад танхимын хаалганы зүг алхаж эхлэв. Үнэхээр ичиж үхмээр хүн болгоно "оххххх" гэж уулга алдана гайхан харцгаав. Хамгийн аймар нь хэсэг охидын нүд яаг л намайв цоолох гэж байв. Танхимаас гарч Намжүүн сургуулийн хонгил дэхь нэг жижиг өрөөнд намайг дагуулж ирэв.

Би:Энэ юун газар вэ? Яах гэж намайг дагуулж ирсэн юм

Намжүүн:энэ миний бараг л хоёрдох гэр хүн амьтан багатай. Би энд л таашаалыг мэдэрч чаддаг юм

Би: Та их ганцаараа байхыг хүсдэг хүн бололтой. Би ингээд явъя даа "бөхийх"

Тэгж хэлэн хаалгаар гарах гэтэл бугуйгаас атган өөрлүүгээ наагаад уруул нь дээр үнсэчихэв. Гэхдээ их зөөлөн энхрийлэн үнсэж байсан юм.