Simoun, Basilio, Isagani, Paulita, Juanito, Padre Salvi, Kapitan Heneral, Donya Victorina, Don Custodio, Padre Irene, Tanod

Dumating ang araw ng kasal. Nagsimula nang dagsain ng mga panauhin ang bahay ni Kapitan Tiyago, na pagdadausan ng kasal nila Paulita at Juanito. Maganda ang pagkakaayos ng hapag-kainan. Dumating ang bagong kasal na masayang nagbabalitaan. Ang pagdating na lamang ng Kapitan Heneral ang hinihintay. Kalaunan ay sa pagdating ng Kapitan Heneral isa si Simoun sa sumalubong

Ito ang handog ko sa bagong kasal (inilagay ang lampara sa lamesa)

Napakagandang Ilawan! Maari na ba itong gamitin?

OO naman! Bakit hindi? Nawa'y magsilbing tanglaw ninyo ito sa pagdiriwang ng inyong pag-iisang dibdib.

Maraming salamat Don Simoun!

Wlang anuman, Juanito. Kung inyong mararapatin ako'y aalis na sapagkat may dadaluhan pa akong paanyaya ng aking kaibigan. Buenas noches. Adios!

(close curtain)

Sa labas ng bahay ay si Basilio na nagmamasid, tila ba hindi mapakali ang binata at parang baliw na kausap ang sarili

(open curtain)

Ang dami palang mamamatay sa pagsabog na magaganap. Kaawa-awa naman sila.

(Papalapit na siya sa bahay.)

Hindi! Ano naman ngayon sa akin kung mamamatay sila! Hindi ko dapat sirain angpagtitiwala ni Ginoong SImoun. . Ngunit hindi sila dapat mamatay!!

(pumunta si Basilio sa pintuan at sinubukang pumasok.)

papasukin niyo ako! Ililigtas ko sila!

Hindi ka maaring pumasok dito! Tingnan mo nga ang iyong suot!

papasukin niyo ako!

Umalis kana dito (itinulak si Basilio)

(nagsimula na itong lumakad palayo. Kanyang nakasalubong si Isagani patungo sa pista)

Anong ginagwa mo dito?

Isagani! Tara na! Umalis na tayo dito!

Bakit ka aalis? Pupuntahan natin siya. Iba na siya bukas. Ibig ko siyang makita

Gusto mo na bang mamatay?

Hindi ko alam

Makinig ka! Ang lampara sa loob ay may lamang pulbura! Sasabog iyon ano mang oras nagayon! Tara na!

Ngunit si Paulita ay nasa loob! Hindi siya maaring mamatay (agad agad tumakbo si Isagani papasok sa bahay)

Kaawaan ka ng Diyos..

(close curtain)

(open curtain)

At iniwan ni Basilio ang kaibigan upang iligtas ang sarili. Sa loob ng bahay ay nagkakainan na ang mga bisita nang may nakita silang papel.

Nakasulat dito, "Mane thecel, pares"–Crisostomo Ibarra.

Isang biro lang iyan!

hindi magandang biro! Isang pagbabanta mula sa isang taong matagal nangnamayapa!(Binasa ni Padre Salvi ang liham.)

Si Ibarra! Siya ang nagsulat nito! Sulat kamay niya ito

Ituloy ang kasiyahan! Walang dapat ipangamba. Walang kwenta angganyang biro.

Hindi kaya nais niya tayong patayin lahat?

(Hindi kumibo ang lahat. Nang biglang mamatay ang ilaw sa lampara.)

Padre Irene, pakitaas na lamang ang mitsa.

Isang saglit lamang.

(Bago pa man makatayo si Parde Irene, isang anino ang lumapit at kumuha sa lampara.)

Magnanakaw! Habulin ninyo ang magnanakaw!

Dumiretso ang magnanakaw sa asotea ng bahay at tumalon sa ilog kasama ang lampara.Ilang saglit pa ay, isang nakagigimbal na pagsabog ang narinig.

(close curtain)