(open curtain)

Simoun, Basilio, Kapitan Tiyago, Maria Clara

Nakipagkita muli si Simoun kay Basilio upang hikayatin ito na sumama sa kanya sa pagpasok sa kumbento..

(nakakasindak na mukha) Kumusta na ang kalagayan ni Kapitan Tiyago? (Sabay tingin sa mga libro)

Mabagal ang tibok ng puso, mahinang-mahina ang pulso. Nawalan na siya ng gana sa pagkain. Nakakalat na ang lason sa buong katawan niya. Maaring mamatay na siya anumang oras.

Matamlay na sagot) Tulad ng Pilipinas!

Lalo siyang pinahihina ng mga bangungot, ng mga pananakot!

Tulad ng Pamahalaan!

Ano nga po palang pakay ninyo dito Ginoong Simoun?

Naparito ako upang papiliin ka: Ang kamatayan o ang kinabukasan mo?

(mapapa-isip na tila naguguluhan)ang Kamatayan o kinabukasan ko? Hindi ko alam (Napailing sa kalituhan)

Magpasya ka.. kailangan mo na magdesiyon. Makinig ka sa akin! Mahalaga ang bawat sandali. Sa loob ng isang oras, magsisimula na ang himagsikan. At bukas wala nang unibersidad, wala nang mag-aaral at wala ng magpapahirap. Handa na ang lahat... tiyak ko na ang aking tagumpay! Lahat ng di nakatulong ay ituturing naming kaaway.

Ang paghihimagsik ay pagpapatiwakal.

Paghihimagsik lang ang tanging pag-asa

Hindi Don Simoun! Ang pag-asa'y nasa karunungan sapagkat ang karunungan lamang ang siyang walang paglipas. Pananalig sa karunungan at salitang pag-ibig sa bayan ay magkakaroon ng kahulugan.

nawalan ka na ng prinsipyo at pansariling katauhan. Nakikita kong ikaw ay hindi isang Pilipino kundi busabos ng Espanya

Yan ay hindi totoo!

Sya sige. Alang alang sa ala-ala ni Elias... Kailangan mong pamunuan ang isang pangkat at salakayin ang kumbento ng Sta. Clara kukunin mo ang isang taong tanging ikaw lang ang nakakakilala bukod kay Kapitan Tiyago, si Maria Clara (nakikiramay na wika nito)

Huli na kayo. Patay na si Maria Clara.

(sarkastong tawa nito at biglang napasigaw)P-patay? Hindi! Hindi totoo yan! Bumalik ako para iligtas siya kaya hindi maari iyan!

Ika-anim ng hapon nang siya ay mamatay. Naparoon ako sa kumbento upang makibalita nang sabihin nila sa akin ang lahat. Narito ang sulat ni Padre Salvi na dinala ni Padre Irene. At dahil na rin sa sulat na ito kung kaya't naghihinagpis ngayon si Kapitan Tiyago.

(yuyugyugin ang balikat ni Basilio) KASINUNGALINGAN! Gusto niyo lang akong linlangin para makaiwas sa pagihihimagsik! Kailangan iligtas natin siya!!

(pinipigilan ito ni Basilio at kukunin niya ang sulat sa libro niya na nakaipit at iniabot kay simoun) Basahin niyo ho ang liham.. Ngayon pong hapon tinugtog ng kampana ang agunyas para sa pagyao ni maria clara

(sinapo ni simoun ang ulo ng buong higpit habang umiiyak)

Yumao siyang di ko man lang nakita o nalaman niyang nabubuhay ako dahil lamang sa kaniya!

(iniwan muna mag isa ni Basilio si Simoun)

(close curtains)

Kinagabihan ay pinuntahan ni Ginoong Simoun si Kapitan Tiyago upang komprontahin ito sa kaniyang nalaman mula sa liham.

(pumasok sa silid ni Kapitan Tiyago kung saan siya ay nakahilata)

C-crisostomo Ibarra! (gulat na wika ni Kapitan Tiyago)

Ako nga! Labing tatlong taon ako nabuhay na malayo sa aking bayan. Labintatlong taon akong naghintay, nagalala, umasa na maituwid ko ang iyong kamalian. Pinipilit mo si Maria Clara na ipakasal sa dayuhan! Ngunit wala kayong karapatan na diktahan ang kaniyang buhay!

(naghihingalo na) Si... SI.. Ang anak ko... patay na..

Si Maria Clara ay di mo anak!

Ano ang ibig mong sabihin?

Siya ay anak ni Padre Damaso!

(pinilit ni Kapitan Tiyago na pigilan si Simoun sa kaniyang pag-alis ngunit ito ay lubos na nanghihina na hanggang sa bumagsak ito sa kanyang higaan at lagutan ng hininga)

(close curtains)