"But if you want me to love you..."

Sa nalalapit mong paglisan aking binibini, Diyos ko! Bigyan mo ako ng lakas na muling mayakap siya. Halakhak mo man ay agaw pansin, napukaw mo naman aking damdaming matagal nang nalimot magmahal. Sinong hindi mapapamahal sa binibining kung ngumiti ay inagaw na ang araw? Binibining masayang alagaan at turuan ng bagong karanasan. Aking irog, sabay nating lalakbayin ang mundo na magkahawak kamay at sa tuwing magtatago ang sinag ng araw, ay hahalikan kita sa ilalim ng lilim ng buwan. Ako ang magsisilbi mong acorazar at sa bawat guerra ako ang iyong caballo at ikaw ang aking hasler na gagabay sa akin.

Ito sana ang aking pangarap, maranasan kasama ang aking binibini. Bakit ba panahon at puso ay hindi magawang pagtugmain ang lumipas sa hinaharap. Lilipas na ang bukang liwayway at ang aking binibini ay masaya nasa iba. Aking tusong dila bulong lamang sa duwag na damdamin, tanong sa sarili ay: "Kailan ko masasabi na mahal kita?"

Sa iyong paglisan hahanapin ko ang bawat segundo na nagbigay ng ilaw sa tuwing ako ay hinahatak ng dilim. Hahanapin ko ang yapos mo saking bisig kapag ikaw ay naglalambing. At hinding-hindi ko makakalimutan ang tamis ng alak mula sa iyong labi.

Nagsisi...

Nanghihinayang...

Kung bakit hinayaan ka lamang....

Masaya ka na nga sana ngayon. Sa piling ng ilog na dumadaloy patungo sa habang buhay. Sa ilalim ng bituin na nagbibigay pangako. At sa palad ng panginoon na siyang nagbibigay camino at pagmamahal. Lahat ng nais ko ialay sa iyo ay natagpuan mo na sa kalangitan.

Kung hindi lang sana sarili ang aking kalaban, sinagip na kita nang tumalon ka sa estero.

Ngayon papawalan ang liham na ito dala-dala sa loob ng boteng alak na paborito mo sa estero kung saan nagwakas at sumibong ang dahilan ng aking pagdadalamhati...

Iyong iniirog,

'Kalayaan

Kalayaan...