ဝေယံပိုင် သူ၏ဇနီးလေးကို အိမ်ပြင်ခြံတံခါးထိ လိုက်ပို့ပြီး ရဲနိုင်နှင့် စကားအနည်းငယ်ပြောကာ အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်မည်အလုပ် ကားဟွန်းတီးသံကြောင့် ရွေ့နေသည့် ခြေလှမ်းများကို ရပ်လိုက်ရသည်။

ကားမှာတော့ အာကာထက် ကားဖြစ်ပြီး အရင်ပြေးဆင်းလာသူမှာ အာကာထက်မဟုတ်ပေ။ သူ့ညီမလေး ဝေကြူသင်းဖြစ်နေ၏။

ထူးဆန်းသည်က သူ့ကိုမြင်ရင် ပြေးပြေးဖက်သော ညီမလေးမှာ ဒီတစ်ခေါက်တော့ သူ့ကိုဖြတ်ကျော်ပြီး အိမ်ထဲပြေးဝင်ကာ သူ့ယောင်းမကို တကျီကျီ အော်​ခေါ်နေခြင်းပင်။ ပြန်ထူးသံ မကြားတော့မှ သူ့အစ်ကိုဆီ ပြန်လှည့်လာပြီး

"ကိုကြီး.. မငယ်ရော မငယ်အိမ်မှာ မရှိဘူးလားဟင် ညီမလေး သူ့ကိုလွမ်းနေတာ..”

"အိုး..ညီမလေးက ကိုကြီးကို မလွမ်းဘဲ ကိုကြီးမိန်းမကို လွမ်းနေတာ တရားမျှတလို့လား ကလေး..”

ဝေယံက စသလိုလိုပြောလာလျှင် ကြူသင်းက မျက်နှာကြီး ပြုံးဖြီးပြီး..

"ဟီး... ကိုကြီးကိုလည်း လွမ်းပါတယ် ဒါပေမယ့် မငယ်ကို နည်းနည်းပိုပြီး လွမ်းတယ်”

"အာ..ဒီကလေးနဲ့တော့”

ဝေယံက သူ့ညီမလေးခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွပုတ်လိုက်သည်။

"ဝေယံ မင်းမိန်းမက တကယ်ပဲ ငါ့ဇနီးလောင်းလေးကို လုသွားတာပဲ နေ့တိုင်းနေ့တိုင်း မငယ်ဆီ သွားလည်ချင်တယ် သွားလည်ချင်တယ်နဲ့ တကျီကျီပူဆာနေတာ..”

သူတို့နှစ်ယောက်နောက်က သူတို့ဆီလျှောက်လာသည့် အာကာထက်မှာ လက်နှစ်ဖက်ပေါ် အထုပ်တွေ အစုကြီးအပြုံကြီး သယ်လာရင်း ပြောလေ၏။

ဝေယံသည်လည်း ယောက်ဖဖြစ်သူ ပင်ပန်းနေသည်ကို မကြည့်ရက်ပဲ သူစကားတွေကို တဟားဟားရယ်ပြီး အထုပ်တွေ လှမ်းကူသယ်လာ၏။ အိမ်ထဲရောက်တော့ ကြူသင်းက

"ကိုကို... ကြည့်ပါအုံး ကိုကြီးနဲ့မငယ်တို့ရဲ့ မင်္ဂလာစုံတွဲ ဓာတ်ပုံကြီး လှလိုက်တာ သဲတို့လည်း ဒီလိုဘယ်တော့ရိုက်ရမလဲ”

ဧည့်ခန်းနံရံပေါ် ကပ်ထားသည့် ဝေယံနှင့် ရွှေငယ်တို့၏ ဓာတ်ပုံကြီးကို လက်ညိုးနှင့်ထိကာ အာကာထက်အား ပြောရှာသည်။ အာကာထက်သည်လည်း ငတုံးမဟုတ်။ ဘယ်လိုအကွက်ရှာရမလဲ သိနေသည်။

"ဒါကတော့ ကိုကိုလည်း မသိဘူး.. သဲလေးပဲ သဲလေးရဲ့ ကိုကြီးကိုမေးလေ..”

ထိုအချိန်မှာတော့ ဝေယံက မင်းသိပ်တော်လှချည်လားဆိုသည့် မျက်နှာထားနှင့် အာကာထက်ကို စူးစူးရဲရဲကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် ကြူသင်းမေးသော မေးခွန်းက အာကာထက်အား မျော်လင့်ချက်မေ့စေလေ၏။

"ကိုကြီး မငယ် ဘယ်သွားတာလဲလို့ ညီမလေးမေးနေတာ မဖြေသေးဘူး..”

"အော်..ညီမလေးရဲ့ မမက ပန်းချီပြပွဲတစ်ခုကို သွားနေတာ..”

"အော်...”

အချိန်အတန်ကြာစကားပြောကြပြီး အာကာထက်က သူနှင့်ကြူသင်းကို အမြန်ဆုံးနီးစပ်ပေးစေဖို့ နည်းလမ်းတစ်စုံတစ်ရာကို ဖွေရှာလိုက်၏။ ဒီလို မရီးဖြစ်သူ အိမ်မှာမရှိတဲ့အချိန်ကလည်း အချိန်ကောင်းပဲ မဟုတ်လား..

"ဝေယံ.. မင်းတို့ ဘယ်​ေတာ့ကလေးယူဖို့ စဥ်းစားထားလဲ”

အာကာထက်စကားကြောင့် ပွဲကျနေသော စကားဝိုင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ငြိမ်ကျသွားလေသည်။ ကြူသင်းက အာကာထက်ကို မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ကိုကိုတော့ မီးစကို မစွဲစွဲအောင် လုပ်နေတာပဲ ဟူ၍။

ဘာမှ မပြောပဲ ရန်ထသတ်မလား မသေချာမရေရာပဲ သူ့ကို ကြောင်ကြည့်နေသော ဝေယံပိုင်ကြောင့် အာကာထက် ကျောချမ်းလာ၏။ သူစကားမှားသွားတာလား တွေးမိပြီး

"ငါ..ငါ အဲတိုင်းပဲ မေးလိုက်တာပါ မှားသွားရင် ဆောရီးနော ဘရို”

သူ့ယောက်ဖလောင်း ပုခုံးကို ပုတ်ပြီး ခွင့်လွှတ်လားလား ပြောဆိုတုန်း အေးစက်နေသော မျက်နှာပိုင်ရှင်မှာ ရုတ်တရက် ပြုံးလာ၏။ နောက်ပြီး

"သူမသာ လက်ခံရင် ငါကဘယ်လို ဖြစ်ဖြစ်ရတယ် ကလေးယူယူ မယူယူ”

"ဘာ!”

"ဘယ်လို..!”

ဝေယံစကားက အာကာထက်ကိုရော ဝေကြူသင်းကိုပါ အကြိီးအကျယ် ရှော့ခ် ရသွားစေသည်။ ဝေယံ ဘာမှထပ်မပြောသေးခင် မှာပင် သူတို့နှစ်ယောက်က ဦးစွာ တပြိုင်နက်တည်း အဓိပ္ပါယ်တစ်ခု တည်းသော စကားကို အော်ပြောလိုက်၏။

"ဧကန္တ မင်း မင်းမိန်းမနဲ့ အတူမနေရသေးတာလား?”

"ကိုကြီးက မငယ်နဲ့ ခွဲအိပ်နေတာလား..ဟမ်”

သူတို့နှစ်ယောက် စကားကြောင့် မူလပြုံးနေသော ဝေယံ မျက်နှာမှာ နက်မှောင်သွားလေတော့၏။ ထိုသို့ နက်မှောင်ပြီး ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်ကိုက အာကာနှင့်ကြူသင်း အဖို့ သူတို့ထင်မြင်ချက်ကို ပိုပြီး မှန်ကန်ကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်လေ၏။

"မင်းတို့တကယ်ပဲ အတူမအိပ်သေးတာလား ဝေယံ ဒါမှမဟုတ် ရွှေငယ်က မင်းကို လက်မခံလို့လား..”

အာကာထက်က သူ့ယောက်ဖအခြေအနေကို ကြည့်ပြီး မနေနိုင်စွာ ထပ်ကာဝင်ပြောလေ၏။ ထိုအချိန်မှ

"သူမ လက်မခံတာမဟုတ်ဘူး ငါကိုက မထိရက်မကိုင်ရက် ဖြစ်နေတာ ပြီးတော့ ငါသူမကို ချစ်ကြောင်း သဘောကျကြောင်းတောင် ဝန်မခံရသေးဘူး..”

"ဘာကွ!!”

"ကိုကြီး ဘယ်လိုပြောလိုက်တယ်!!”

နှစ်ယောက်စလုံး မျက်လုံးမျက်ဆံပြူးကာ ထိုင်နေရာမှ ထမိသည်အထိ ရှော့ခ် အကြီးကြီးရလိုက်ပြန်၏။

သူတို့နှစ်ယောက် ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ဂရုမထားဘဲ ကာယကံရှင် ဝေယံပိုင်မှာတော့ အေးအေးလူလူနှင့် စကားတွဲကို ဆက်လေ၏။

"မင်းတို့ကြားသလိုပဲ.. ငါဘယ်ချိန် ဖွင့်ပြောဖို့ ကြိုးစားကြိုးစား ပါးစပ်ကနေမထွက်ဘူး ဖြစ်နေတယ် ”

"ညီမလေးသာ မငယ် နေရာမှာဆို ကိုကြီးလို ယောက်ျားမျိုးကို ယူမှာတောင်မဟုတ်ဘူး”

သူ့အစ်ကိုကို မျက်စောင်းထိုးရင်း ယောင်းမအတွက် စိတ်မဖြေသာ ဖြစ်နေသော ဝေကြူသင်းကို အာကာထက်က

"သဲ.. သဲပြောပြလိုက် ကိုကိုဆို သဲကို တစ်နေ့ဘယ်နှစ်ခေါက် ချစ်တယ်ပြောလဲ သဲရဲ့ကိုကြီးကို ရှင်းပြလိုက်”

မီးလောင်ရာ လေပင့်နေသော အာကာထက်ကို ဝေယံ ထပြီးထိုးချင်စိတ်တောင် ပေါက်လာ၏။ သူလုပ်မှ သူ့ညီမလေးက ပိုလို့တောင် သူ့ကိုအပူရှာပေးအုံးမည်။

"ကိုကြီး.. ကိုကိုဆို တစ်နေ့အနည်းဆုံး သုံးကြိမ်ပြောတယ် မနက် နေ့လည် ည ဒါတောင် ကိုကို ဂျူတီဝင်နေရတဲ့ အချိန်တွေနော် မငယ်လို ညီမလေးကအနားမှာ ရှိနေရင် တစ်နေ့လုံးလုံး ချစ်တယ်ပဲ ပြောနေမှာ..”

တော် တန် တိတ် ဆိုပြီး ထအော်ချင်ပေမယ့် ဒါက အမှန်တရား။ ဝေယံ မငြင်းဆိုနိုင်ပေ။

"ကဲ ကြားလား မင်းက မင်းမိန်းမနဲ့ တချိန်လုံးရှိနေတာကို ဖွင့်တောင် မပြောဘူးတဲ့လား မင်း ငါနဲ့ မင်းညီမကို ကြည့်ပြီး သင်ယူ”

"သွားသေလိုက် ဒီမှာမနေတော့နဲ့ အိမ်ပြန်ကြတော့ စိတ်ရှုပ်တယ် အလကားနေ ငါ့ကိုပဲ ခွေးစာတွေ လာလာကျွေး”

စိတ်ရှုပ်သည်ကို အကြောင်းပြပြီး ညီမလေးနဲ့ ယောက်ဖကိုတောင် အိမ်ကနှင်ချသည့် ဝေယံအဖြစ်။

"ဟားဟား.. မင်းက ငါ့ထက်တောင်သာတယ်လေ မင်းနဲ့ရွှေငယ်က လက်ထပ်ပြီးပြီ ငါက ငါ့အသဲလေးနဲ့ စေ့စပ်ရုံ ဒါကိုဘာလို့ ငါက ခွေးစာကျွေးတယ် ဖြစ်နေရမှာလဲ.. ဟမ်”

"ကျွေးကျွေး မကျွေးကျွေး ငါ့ကို မင်းတို့ကူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး အိမ်ပြန်ကြတော့ မိုးချုပ်လာတော့မယ်”

"ငါတို့ မကူညီနိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ”

အာကာထက် ယုံကြည်ချက်ရှိရှိပြောရင်း ဝေကြူသင်းနှင့် အကြည့်ဆုံလိုက်ကာ မျက်ခုံးပင့် ပြလိုက်ပြီး အချက်ပေးလိုက်သည်။

"မင်းမိန်းမ အိမ်ဘယ်ချိန်လောက် ပြန်လာမှာလဲ”

"အာ.. ၁၀နာရီ နီးပါးထင်တယ် ပွဲက အခုမှ စမှာ ဘာလို့လဲဟမ်..”

ဝေကြူသင်းက သူမ၏ လက်ပတ်နာရီကို ငုံ့ကြည့်ပြီး တစ်ချက်ပြုံးလိုက်ကာ

"ငါးနာရီ အချိန်ရမယ် အကိုတို့ စလိုက်ရတော့မှာလား”

"လုံလောက်တဲ့ အချိန်ပဲ ဘေးဘီ ”

ဝေယံက သူတို့နှစ်ယောက် ဘာပြောလို့ ဘာပြောမှန်းမသိပဲ နားမလည်မှုများစွာဖြင့် ကြောင်အမ်းကြည့်နေမိသည်။ ရုတ်တရက် သူတို့နှစ်ယောက် က သူ့ကို ဆွဲခေါ်ပြီး သုံးယောက်မျက်နှာချင်းဆိုင် ဝိုင်းဖွဲ့ကာ အစီအစဥ်များကို တီးတိုးစွာ ရှင်းပြလေ၏။

29.11.21

ေဝယံပိုင္ သူ၏ဇနီးေလးကို အိမ္ျပင္ၿခံတံခါးထိ လိုက္ပို႔ၿပီး ရဲနိုင္ႏွင့္ စကားအနည္းငယ္ေျပာကာ အိမ္ထဲသို႔ ျပန္ဝင္မည္အလုပ္ ကားဟြန္းတီးသံေၾကာင့္ ေ႐ြ႕ေနသည့္ ေျခလွမ္းမ်ားကို ရပ္လိုက္ရသည္။

ကားမွာေတာ့ အာကာထက္ ကားျဖစ္ၿပီး အရင္ေျပးဆင္းလာသူမွာ အာကာထက္မဟုတ္ေပ။ သူ႕ညီမေလး ေဝၾကဴသင္းျဖစ္ေန၏။

ထူးဆန္းသည္က သူ႕ကိုျမင္ရင္ ေျပးေျပးဖက္ေသာ ညီမေလးမွာ ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ သူ႕ကိုျဖတ္ေက်ာ္ၿပီး အိမ္ထဲေျပးဝင္ကာ သူ႕ေယာင္းမကို တက်ီက်ီ ေအာ္ေခၚေနျခင္းပင္။ ျပန္ထူးသံ မၾကားေတာ့မွ သူ႕အစ္ကိုဆီ ျပန္လွည့္လာၿပီး

"ကိုႀကီး.. မငယ္ေရာ မငယ္အိမ္မွာ မရွိဘူးလားဟင္ ညီမေလး သူ႕ကိုလြမ္းေနတာ..

"အိုး..ညီမေလးက ကိုႀကီးကို မလြမ္းဘဲ ကိုႀကီးမိန္းမကို လြမ္းေနတာ တရားမွ်တလို႔လား ကေလး..

ေဝယံက စသလိုလိုေျပာလာလွ်င္ ၾကဴသင္းက မ်က္ႏွာႀကီး ၿပဳံးၿဖီးၿပီး..

"ဟီး... ကိုႀကီးကိုလည္း လြမ္းပါတယ္ ဒါေပမယ့္ မငယ္ကို နည္းနည္းပိုၿပီး လြမ္းတယ္

"အာ..ဒီကေလးနဲ႕ေတာ့

ေဝယံက သူ႕ညီမေလးေခါင္းကို ခပ္ဖြဖြပုတ္လိုက္သည္။

"ေဝယံ မင္းမိန္းမက တကယ္ပဲ ငါ့ဇနီးေလာင္းေလးကို လုသြားတာပဲ ေန႕တိုင္းေန႕တိုင္း မငယ္ဆီ သြားလည္ခ်င္တယ္ သြားလည္ခ်င္တယ္နဲ႕ တက်ီက်ီပူဆာေနတာ..

သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ေနာက္က သူတို႔ဆီေလွ်ာက္လာသည့္ အာကာထက္မွာ လက္ႏွစ္ဖက္ေပၚ အထုပ္ေတြ အစုႀကီးအၿပဳံႀကီး သယ္လာရင္း ေျပာေလ၏။

ေဝယံသည္လည္း ေယာက္ဖျဖစ္သူ ပင္ပန္းေနသည္ကို မၾကည့္ရက္ပဲ သူစကားေတြကို တဟားဟားရယ္ၿပီး အထုပ္ေတြ လွမ္းကူသယ္လာ၏။ အိမ္ထဲေရာက္ေတာ့ ၾကဴသင္းက

"ကိုကို... ၾကည့္ပါအုံး ကိုႀကီးနဲ႕မငယ္တို႔ရဲ႕ မဂၤလာစုံတြဲ ဓာတ္ပုံႀကီး လွလိုက္တာ သဲတို႔လည္း ဒီလိုဘယ္ေတာ့ရိုက္ရမလဲ

ဧည့္ခန္းနံရံေပၚ ကပ္ထားသည့္ ေဝယံႏွင့္ ေ႐ႊငယ္တို႔၏ ဓာတ္ပုံႀကီးကို လက္ညိုးႏွင့္ထိကာ အာကာထက္အား ေျပာရွာသည္။ အာကာထက္သည္လည္း ငတုံးမဟုတ္။ ဘယ္လိုအကြက္ရွာရမလဲ သိေနသည္။

"ဒါကေတာ့ ကိုကိုလည္း မသိဘူး.. သဲေလးပဲ သဲေလးရဲ႕ ကိုႀကီးကိုေမးေလ..

ထိုအခ်ိန္မွာေတာ့ ေဝယံက မင္းသိပ္ေတာ္လွခ်ည္လားဆိုသည့္ မ်က္ႏွာထားႏွင့္ အာကာထက္ကို စူးစူးရဲရဲၾကည့္လိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ ၾကဴသင္းေမးေသာ ေမးခြန္းက အာကာထက္အား ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ေမ့ေစေလ၏။

"ကိုႀကီး မငယ္ ဘယ္သြားတာလဲလို႔ ညီမေလးေမးေနတာ မေျဖေသးဘူး..

"ေအာ္..ညီမေလးရဲ႕ မမက ပန္းခ်ီျပပြဲတစ္ခုကို သြားေနတာ..

"ေအာ္...

အခ်ိန္အတန္ၾကာစကားေျပာၾကၿပီး အာကာထက္က သူႏွင့္ၾကဴသင္းကို အျမန္ဆုံးနီးစပ္ေပးေစဖို႔ နည္းလမ္းတစ္စုံတစ္ရာကို ေဖြရွာလိုက္၏။ ဒီလို မရီးျဖစ္သူ အိမ္မွာမရွိတဲ့အခ်ိန္ကလည္း အခ်ိန္ေကာင္းပဲ မဟုတ္လား..

"ေဝယံ.. မင္းတို႔ ဘယ္ေတာ့ကလေးယူဖို့ စဥ္းစားထားလဲ

အာကာထက္စကားေၾကာင့္ ပြဲက်ေနေသာ စကားဝိုင္းမွာ ခ်က္ခ်င္းပင္ ၿငိမ္က်သြားေလသည္။ ၾကဴသင္းက အာကာထက္ကို မ်က္ႏွာအမူအရာျဖင့္ ကိုကိုေတာ့ မီးစကို မစြဲစြဲေအာင္ လုပ္ေနတာပဲ ဟူ၍။

ဘာမွ မေျပာပဲ ရန္ထသတ္မလား မေသခ်ာမေရရာပဲ သူ႕ကို ေၾကာင္ၾကည့္ေနေသာ ေဝယံပိုင္ေၾကာင့္ အာကာထက္ ေက်ာခ်မ္းလာ၏။ သူစကားမွားသြားတာလား ေတြးမိၿပီး

"ငါ..ငါ အဲတိုင္းပဲ ေမးလိုက္တာပါ မွားသြားရင္ ေဆာရီးေနာ ဘရို

သူ႕ေယာက္ဖေလာင္း ပုခုံးကို ပုတ္ၿပီး ခြင့္လႊတ္လားလား ေျပာဆိုတုန္း ေအးစက္ေနေသာ မ်က္ႏွာပိုင္ရွင္မွာ ႐ုတ္တရက္ ၿပဳံးလာ၏။ ေနာက္ၿပီး

"သူမသာ လက္ခံရင္ ငါကဘယ္လို ျဖစ္ျဖစ္ရတယ္ ကေလးယူယူ မယူယူ

"ဘာ!

"ဘယ္လို..!

ေဝယံစကားက အာကာထက္ကိုေရာ ေဝၾကဴသင္းကိုပါ အကြိီးအကျယ် ေရွာ့ခ္ ရသြားေစသည္။ ေဝယံ ဘာမွထပ္မေျပာေသးခင္ မွာပင္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က ဦးစြာ တၿပိဳင္နက္တည္း အဓိပ္ပါယ်တစ်ခု တည္းေသာ စကားကို ေအာ္ေျပာလိုက္၏။

"ဧကႏၱ မင္း မင္းမိန္းမနဲ႕ အတူမေနရေသးတာလား?

"ကိုႀကီးက မငယ္နဲ႕ ခြဲအိပ္ေနတာလား..ဟမ္

သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ စကားေၾကာင့္ မူလၿပဳံးေနေသာ ေဝယံ မ်က္ႏွာမွာ နက္ေမွာင္သြားေလေတာ့၏။ ထိုသို႔ နက္ေမွာင္ၿပီး ခ်က္ခ်င္းေျပာင္းလဲသြားသည္ကိုက အာကာႏွင့္ၾကဴသင္း အဖို႔ သူတို႔ထင္ျမင္ခ်က္ကို ပိုၿပီး မွန္ကန္ေၾကာင္း ခန့္မွန္းနိုင္ေလ၏။

"မင္းတို႔တကယ္ပဲ အတူမအိပ္ေသးတာလား ေဝယံ ဒါမွမဟုတ္ ေ႐ႊငယ္က မင္းကို လက္မခံလို႔လား..

အာကာထက္က သူ႕ေယာက္ဖအေျခအေနကို ၾကည့္ၿပီး မေနနိုင္စြာ ထပ္ကာဝင္ေျပာေလ၏။ ထိုအခ်ိန္မွ

"သူမ လက္မခံတာမဟုတ္ဘူး ငါကိုက မထိရက္မကိုင္ရက္ ျဖစ္ေနတာ ၿပီးေတာ့ ငါသူမကို ခ်စ္ေၾကာင္း သေဘာက်ေၾကာင္းေတာင္ ဝန္မခံရေသးဘူး..

"ဘာကြ!!

"ကိုႀကီး ဘယ္လိုေျပာလိုက္တယ္!!

ႏွစ္ေယာက္စလုံး မ်က္လုံးမ်က္ဆံျပဴးကာ ထိုင္ေနရာမွ ထမိသည္အထိ ေရွာ့ခ္ အႀကီးႀကီးရလိုက္ျပန္၏။

သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ျဖစ္ပ်က္ေနသည္ကို ဂ႐ုမထားဘဲ ကာယကံရွင္ ေဝယံပိုင္မွာေတာ့ ေအးေအးလူလူႏွင့္ စကားတြဲကို ဆက္ေလ၏။

"မင္းတို႔ၾကားသလိုပဲ.. ငါဘယ္ခ်ိန္ ဖြင့္ေျပာဖို႔ ႀကိဳးစားႀကိဳးစား ပါးစပ္ကေနမထြက္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္

"ညီမေလးသာ မငယ္ ေနရာမွာဆို ကိုႀကီးလို ေယာက္်ားမ်ိဳးကို ယူမွာေတာင္မဟုတ္ဘူး

သူ႕အစ္ကိုကို မ်က္ေစာင္းထိုးရင္း ေယာင္းမအတြက္ စိတ္မေျဖသာ ျဖစ္ေနေသာ ေဝၾကဴသင္းကို အာကာထက္က

"သဲ.. သဲေျပာျပလိုက္ ကိုကိုဆို သဲကို တစ္ေန႕ဘယ္ႏွစ္ေခါက္ ခ်စ္တယ္ေျပာလဲ သဲရဲ႕ကိုႀကီးကို ရွင္းျပလိုက္

မီးေလာင္ရာ ေလပင့္ေနေသာ အာကာထက္ကို ေဝယံ ထၿပီးထိုးခ်င္စိတ္ေတာင္ ေပါက္လာ၏။ သူလုပ္မွ သူ႕ညီမေလးက ပိုလို႔ေတာင္ သူ႕ကိုအပူရွာေပးအုံးမည္။

"ကိုႀကီး.. ကိုကိုဆို တစ္ေန႕အနည္းဆုံး သုံးႀကိမ္ေျပာတယ္ မနက္ ေန႕လည္ ည ဒါေတာင္ ကိုကို ဂ်ဴတီဝင္ေနရတဲ့ အခ်ိန္ေတြေနာ္ မငယ္လို ညီမေလးကအနားမွာ ရွိေနရင္ တစ္ေန႕လုံးလုံး ခ်စ္တယ္ပဲ ေျပာေနမွာ..

ေတာ္ တန္ တိတ္ ဆိုၿပီး ထေအာ္ခ်င္ေပမယ့္ ဒါက အမွန္တရား။ ေဝယံ မျငင္းဆိုနိုင္ေပ။

"ကဲ ၾကားလား မင္းက မင္းမိန္းမနဲ႕ တခ်ိန္လုံးရွိေနတာကို ဖြင့္ေတာင္ မေျပာဘူးတဲ့လား မင္း ငါနဲ႕ မင္းညီမကို ၾကည့္ၿပီး သင္ယူ

"သြားေသလိုက္ ဒီမွာမေနေတာ့နဲ႕ အိမ္ျပန္ၾကေတာ့ စိတ္ရႈပ္တယ္ အလကားေန ငါ့ကိုပဲ ေခြးစာေတြ လာလာေကြၽး

စိတ္ရႈပ္သည္ကို အေၾကာင္းျပၿပီး ညီမေလးနဲ႕ ေယာက္ဖကိုေတာင္ အိမ္ကႏွင္ခ်သည့္ ေဝယံအျဖစ္။

"ဟားဟား.. မင္းက ငါ့ထက္ေတာင္သာတယ္ေလ မင္းနဲ႕ေ႐ႊငယ္က လက္ထပ္ၿပီးၿပီ ငါက ငါ့အသဲေလးနဲ႕ ေစ့စပ္႐ုံ ဒါကိုဘာလို႔ ငါက ေခြးစာေကြၽးတယ္ ျဖစ္ေနရမွာလဲ.. ဟမ္

"ေကြၽးေကြၽး မေကြၽးေကြၽး ငါ့ကို မင္းတို႔ကူနိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး အိမ္ျပန္ၾကေတာ့ မိုးခ်ဳပ္လာေတာ့မယ္

"ငါတို႔ မကူညီနိုင္ဘူးလို႔ ဘယ္သူေျပာလဲ

အာကာထက္ ယုံၾကည္ခ်က္ရွိရွိေျပာရင္း ေဝၾကဴသင္းႏွင့္ အၾကည့္ဆုံလိုက္ကာ မ်က္ခုံးပင့္ ျပလိုက္ၿပီး အခ်က္ေပးလိုက္သည္။

"မင္းမိန္းမ အိမ္ဘယ္ခ်ိန္ေလာက္ ျပန္လာမွာလဲ

"အာ.. ၁၀နာရီ နီးပါးထင္တယ္ ပြဲက အခုမွ စမွာ ဘာလို႔လဲဟမ္..

ေဝၾကဴသင္းက သူမ၏ လက္ပတ္နာရီကို ငုံ႕ၾကည့္ၿပီး တစ္ခ်က္ၿပဳံးလိုက္ကာ

"ငါးနာရီ အခ်ိန္ရမယ္ အကိုတို႔ စလိုက္ရေတာ့မွာလား

"လုံေလာက္တဲ့ အခ်ိန္ပဲ ေဘးဘီ

ေဝယံက သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ဘာေျပာလို႔ ဘာေျပာမွန္းမသိပဲ နားမလည္မႈမ်ားစြာျဖင့္ ေၾကာင္အမ္းၾကည့္ေနမိသည္။ ႐ုတ္တရက္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ က သူ႕ကို ဆြဲေခၚၿပီး သုံးေယာက္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ဝိုင္းဖြဲ႕ကာ အစီအစဥ္မ်ားကို တီးတိုးစြာ ရွင္းျပေလ၏။

29.11.21