ရွှေငယ်တစ်ယောက် ဝေယံရုံးသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ဖုန်းကောလ် တစ်ခုလက်ခံရခဲ့၏။ ထိုသူမှာ တခြားသူမဟုတ်ပေ။ သူမ၏ ဆိုးဖော်ကောင်းဖက် တစ်ဦးတည်းသော သူငယ်ချင်း အိမွန်ပင်။

အိမွန်ဆီမှ သူမကြားရသည့် သတင်းကြောင့် ဆိူဖာပေါ်ကနေတောင် ထခုန်မိလေ၏။ အကြောင်းမှာတော့

သူမကျောင်းတက်စဥ် ကတည်းက သဘောကျနှစ်သက်ခဲ့ရသော anonymous ပန်းချီဆရာက မနက်ဖြန်ကျ ပန်းချီပြပွဲ ပြုလုပ်မည်ကိုပင်...။ ထိုပန်းချီဆရာ၏ ပန်းချီကားများမှာ အသက်ဝင်လှပြီး လူတစ်ဦး၏ ခံစားချက်များဖြင့် နက်ရှိုင်းစွာ ပုံဖော်ထားမှန်းသိသာလှသည်။

ထိုပန်းချီဆရာမှာ ရှုခင်းပုံ လေဟာနယ်ထဲ ပျံဝဲနေသော အမည်မသိ အရာဝတ္ထုပုံများမှ လွဲ၍ လူသားပုံ ဟူ၍ မဆွဲဖူးပေ။ သို့သော် ထိုပန်းချီဆရာမှာ မည်သူမည်ဝါမှန်း မည်သူမျှ မသိကြပေ။ တစ်ချို့သော သူတွေက ထိုပန်းချီ ဆရာကို ကိုယ်ပျောက်ပန်းချီဆရာ ဟုပင် တင်စားခေါ်ဝေါ်ကြ၏။ မည်သူမည်ဝါမှန်း ထုတ်မပြောသော်လည်း နိုင်ငံတကာ အာရှတစ်ခွင်တွင် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်ခန့် ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုပန်းချီဆရာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ နှစ်နှစ်လောက်ရှိပြီ ဆိုသော်လည်း ထိုနှစ်နှစ်အတွင်း ထိုပန်းချီဆရာ၏ အကြောင်းကား တိမ်တိုက်ရွှေငယ် ဟူသော ကောင်မလေး၏ နှလုံးသားတွင်မူ မှဲ့စွန်းမရှိ

ကပ်တွယ်နေခဲ့၏။

ရွှေငယ် တစ်ယောက် ကိုယ်လေးစားအားကျရပါသော အနုပညာရှင် တစ်ဖန်ပေါ်ထွက်လာသည့် အခွင့်အရေးကို ဘယ်တော့မှ လက်လွှတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအရာက သူမအတွက် ရွှေအခွင့်အရေး! သူမတည်ရှိနေသော တာချီလိတ်မြို့တွင် ပန်းချီပြပွဲကို မနက်ဖြန် ပြုလုပ်မှာတဲ့....

သို့သော် စိတ်မကောင်းစရာကမူ ပြပွဲလက်မှတ်ထပ်ဝယ်ယူ၍ မရတော့ခြင်းပင်..။အဲဒီလက်မှတ်ကို ဘယ်လိုရအောင် ထပ်ယူရမလဲ? သူမဘယ်လို လုပ်ရမှာလဲ လို့ တွေးနေစဥ်မှာပင် လျှပ်စီးထက်မြန်ဆန်လွန်းသော အတွေးတစ်ခုက သူမဦးနှောက်ထဲ ဖျတ်ခနဲ ပြေးဝင်သွားသည်။

သူမယောက်ျား..!

ဟုတ်တယ်..သူမယောက်ျား ဝေယံပိုင်..

WYP Group ရဲ့ CEO

ဒီ တာချီလိတ်မြို့တင်မကပဲ တစ်နိုင်ငံလုံး၏ အသိအမှတ်ပြုခြင်း ခံရသော ပုဂ္ဂိုလ် ။

သူမသာ သူမခင်ပွန်းကို ထိုပွဲသို့ တက်ရောက်ခွင့်တောင်းပေးရန်ပြောလျှင် အတော်ကို အဆင်ပြေလိမ့်မည်။ ထိုသည်သာမက သူမကို ထိုပွဲတွင် အရေးပေးခံရပြီး သူမ၏ idolအား မြင်တွေ့ချင် မြင်တွေ့နိုင်လိမ့်မည်။

သူတစ်ပါးကို အားမကိုးပဲ မာနမိုးအောက်တွင် ချေမိုးမှုများစွာဖြင့် ဘဝကို ဖြတ်သန်းနေသော သူမက ထိုအချိန်တွင် မာနဟူသည်ကိုလည်း မေ့လျော့လို့ သွားချေပြီ။ သို့သော်....သူမခင်ပွန်းက သူမကို ထိုပြပွဲဆီအား သွား​ေရာက်ခွင့်ပေးမည်လား ဆိုတာကိုတောင် သူမမသိပေ။

မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ နှစ်နှစ်လောက် အရိပ်အယောင်တောင် မပြပျောက်ကွယ်သွားသော သူမ၏ အိုင်ဒေါကြီးအား ဆုံကိုဆုံနိုင်ရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

သူမ သူမ၏ ခင်ပွန်းကုမ္ပဏီကို မည်သည့်အကြောင်းပြချက်ဖြင့် သွားရမည်နည်း..? ထိုကိုယ့်ကိုယ်ကို မေးမြန်းနေရသော မေးခွန်းမှာလည်း သူမကိုတစ်ဖန် ခေါင်းခြောက်စေပြန်သည်။ လွမ်းလို့ဆိုပြီး သွားရမှာလား ဒါမှမဟုတ် သွားချင်လို့ သွားတာဘာဖြစ်လဲလို့ ပြန်ချေလိုက်ရမှာလား..? မေးခွန်းသောင်းချီ သူမအတွေးထဲ ချာချာလည်နေ၏။

ရုတ်တရက် ဝေယံပိုင် မနက်ကပြောခဲ့သော နည်းတူအကြံကို သူမရခဲ့လေသည်။ ခင်ပွန်းကို ထမင်းဟင်းတွေ သွားပို့မယ်...!!

နံရံပေါ်ကပ်ထားသော နာရီကို သူမမျှော်ကြည့်လျှင် အချိန်ကမစောလှတော့ ။ ၁၁နာရီတောင် ခွဲလို့သွားလေပြီ...ဒီအချိန်ရောက်မှ ထမင်းဟင်းတွေထချက်ရင်လည်း မှီမှာမဟုတ်။ ထို့အပြင် သူမက ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်ချက်တတ်တာလည်း မဟုတ်သလို ဝေယံကလည်း သူမလက်ရာကို မမြည်းဖူးပေ။

ပူဆာဖို့ ဓားစာခံအဖြစ်သုံးမည့် အစားအစာက ပစ်မှတ်၏ အကြိုက်မဟုတ်လျှင် အနိုင်ရဖို့က ဝေးလို့သွားမည်။ သူမ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ စဥ်းစားပြီး ရေခဲသေတ္တာဆီ စားစရာ မွှေရှာလိုက်၏။ ဖွင့်ဖွင့်ချင်းပင် ဖန်ထမင်းဘူးဖြင့် ထည့်ထားကာ "ငယ်လေးအတွက် နေ့လည်စာ” ဆိုသည့် စက္ကူကပ်ထားသော ဟင်းဘူးနှစ်ဘူးကို သူမတွေ့လိုက်သည်။

အသီးအရွက်တွေကို အသားနည်းနည်းဖြင့် ကြော်လှော်ထားသည့် ဟင်းနှင့် သူမအကြိုက် ပဲသီးဟင်းချို ပွဲနှစ်ခုကိုယူကာ microwave ထဲ နွေးစေလိုက်သည်။

စတီးချိုင့်ထဲသို့ သေသပ်စွာ ထုပ်ပိုးပြီးမှ တက္ကဆီလှမ်းခေါ်ကာ တစ်မိနစ်တောင် မနောက်ကျစေတော့ဘဲ သူမတို့အိမ်နှင့် မိနစ် နှစ်ဆယ်ခန့် မောင်းသွားရသော WYP group ရုံးချုပ်သို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ကားခရှင်းပြီး ကားပေါ်ကဆင်းလာမှ မိုးမျှော်တိုက်၏ မှန်နံရံတွေပေါ် သူမ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံကို သတိရသွား၏။ မနက်က ဝေယံ ရုံးသွားတာနှင့် သူမချက်ချင်းပင် အဝတ်အစားလှဲလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အခုသူမဝတ်ဆင်ထားသည်မှာ အိမ်တွင်းဝတ်ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တီရှပ်အဖြူနှင့် အနက်ရောင် ဘောင်းဘီပွရှည်တို့ပင် ။ ဆံပင်ကိုလည်း ဖြစ်တတ်ကဆန်း ထုံးထားသေး၏။

အရင်တုန်း အိမ်ထောင်မကျခင်က အပြင်တစ်ခါထွက်လျှင် ရှိရှိသမျှ ယောက်ျားတွေကို ချေမိုးဖို့ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံကို သူမအမြဲဂရုထားခဲ့သည်။ သို့သော် ဒီတစ်ခါတော့ ရောင်ထင်မှန်ပေါ် ဟပ်နေသော သူမပုံရိပ်ကို ကြည့်ကာ ခနဲ့အပြုံးဖြင့် တလောကလုံး သူမပြောထွက်မည်ဟု မထင်ထားသော စကားလုံးကို ပြောထွက်လိုက်သည်။

"ငါ ငါ့ခင်ပွန်းရဲ့ ကုမ္ပဏီကို လာတာပဲ ပြင်ဆင်စရာလိုလို့လား? ?”

...........

19.11.21

သာသာက thailand မှာပါ

ခုတလော အလုပ်တွေ အရမ်းပိနေလို့ update တွေမမှန်ဘူးရယ်..

မနေ့ကလည်း ဆေးရုံသွားပြီး vaccineသွားထိုးရလို့

တစ်ကိုယ်လုံးကိုက်ခဲပြီး ၇နာရီပဲရှိသေးတာ အိပ်လိုက်တယ်

မနက်ထလာတော့ သတင်းတွေက လူကိုထူပူသွားစေပြန်တယ်

ခေါင်းတွေကိုက်တာ ရစရာမရှိတော့ပဲ

ဒီတော်လှန်ရေးကို အောင်ကိုအောင်မှဖြစ်တော့မှာပါ

clickကြပါ project တွေထဲမှာလည်း မပျင်းစေဖို့

ဂိမ်းတွေလည်း ထည့်ပေးထားတယ်လေ..

သာသာကတော့ ခုတလော ဒီဂိမ်းလေး ဆော့နေပါတယ် playstoreမှာ ရှာဒေါင်းလို့ရတယ်နော်

cat rescue ဆိုတာလေး..

သာသာကလည်း updateမှန်ဖို့ အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားပေးသွားပါ့မယ်နော်

ေ႐ႊငယ္တစ္ေယာက္ ေဝယံ႐ုံးသြားၿပီး မၾကာမီမွာပင္ ဖုန္းေကာလ္ တစ္ခုလက္ခံရခဲ့၏။ ထိုသူမွာ တျခားသူမဟုတ္ေပ။ သူမ၏ ဆိုးေဖာ္ေကာင္းဖက္ တစ္ဦးတည္းေသာ သူငယ္ခ်င္း အိမြန္ပင္။

အိမြန္ဆီမွ သူမၾကားရသည့္ သတင္းေၾကာင့္ ဆိူဖာေပၚကေနေတာင္ ထခုန္မိေလ၏။ အေၾကာင္းမွာေတာ့

သူမေက်ာင္းတက္စဥ္ ကတည္းက သေဘာက်ႏွစ္သက္ခဲ့ရေသာ anonymous ပန္းခ်ီဆရာက မနက္ျဖန္က် ပန္းခ်ီျပပြဲ ျပဳလုပ္မည္ကိုပင္...။ ထိုပန္းခ်ီဆရာ၏ ပန္းခ်ီကားမ်ားမွာ အသက္ဝင္လွၿပီး လူတစ္ဦး၏ ခံစားခ်က္မ်ားျဖင့္ နက္ရွိုင္းစြာ ပုံေဖာ္ထားမွန္းသိသာလွသည္။

ထိုပန္းခ်ီဆရာမွာ ရႈခင္းပုံ ေလဟာနယ္ထဲ ပ်ံဝဲေနေသာ အမည္မသိ အရာဝတၳဳပုံမ်ားမွ လြဲ၍ လူသားပုံ ဟူ၍ မဆြဲဖူးေပ။ သို႔ေသာ္ ထိုပန္းခ်ီဆရာမွာ မည္သူမည္ဝါမွန္း မည္သူမွ် မသိၾကေပ။ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ သူေတြက ထိုပန္းခ်ီ ဆရာကို ကိုယ္ေပ်ာက္ပန္းခ်ီဆရာ ဟုပင္ တင္စားေခၚေဝၚၾက၏။ မည္သူမည္ဝါမွန္း ထုတ္မေျပာေသာ္လည္း နိုင္ငံတကာ အာရွတစ္ခြင္တြင္ လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ႏွစ္ခန့္ ဟိုးေလးတေက်ာ္ ျဖစ္ခဲ့သည္။

ထိုပန္းခ်ီဆရာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္မွာ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ရွိၿပီ ဆိုေသာ္လည္း ထိုႏွစ္ႏွစ္အတြင္း ထိုပန္းခ်ီဆရာ၏ အေၾကာင္းကား တိမ္တိုက္ေ႐ႊငယ္ ဟူေသာ ေကာင္မေလး၏ ႏွလုံးသားတြင္မူ မွဲ႕စြန္းမရွိ

ကပ္တြယ္ေနခဲ့၏။

ေ႐ႊငယ္ တစ္ေယာက္ ကိုယ္ေလးစားအားက်ရပါေသာ အႏုပညာရွင္ တစ္ဖန္ေပၚထြက္လာသည့္ အခြင့္အေရးကို ဘယ္ေတာ့မွ လက္လႊတ္ခံမည္ မဟုတ္ေပ။

ထိုအရာက သူမအတြက္ ေ႐ႊအခြင့္အေရး! သူမတည္ရွိေနေသာ တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕တြင္ ပန္းခ်ီျပပြဲကို မနက္ျဖန္ ျပဳလုပ္မွာတဲ့....

သို႔ေသာ္ စိတ္မေကာင္းစရာကမူ ျပပြဲလက္မွတ္ထပ္ဝယ္ယူ၍ မရေတာ့ျခင္းပင္..။အဲဒီလက္မွတ္ကို ဘယ္လိုရေအာင္ ထပ္ယူရမလဲ? သူမဘယ္လို လုပ္ရမွာလဲ လို႔ ေတြးေနစဥ္မွာပင္ လွ်ပ္စီးထက္ျမန္ဆန္လြန္းေသာ အေတြးတစ္ခုက သူမဦးႏွောက္ထဲ ဖ်တ္ခနဲ ေျပးဝင္သြားသည္။

သူမေယာက္်ား..!

ဟုတ္တယ္..သူမေယာက္်ား ေဝယံပိုင္..

WYP Group ရဲ႕ CEO

ဒီ တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕တင္မကပဲ တစ္နိုင္ငံလုံး၏ အသိအမွတ္ျပဳျခင္း ခံရေသာ ပုဂၢိုလ္ ။

သူမသာ သူမခင္ပြန္းကို ထိုပြဲသို႔ တက္ေရာက္ခြင့္ေတာင္းေပးရန္ေျပာလွ်င္ အေတာ္ကို အဆင္ေျပလိမ့္မည္။ ထိုသည္သာမက သူမကို ထိုပြဲတြင္ အေရးေပးခံရၿပီး သူမ၏ idolအား ျမင္ေတြ႕ခ်င္ ျမင္ေတြ႕နိုင္လိမ့္မည္။

သူတစ္ပါးကို အားမကိုးပဲ မာနမိုးေအာက္တြင္ ေခ်မိဳးမႈမ်ားစြာျဖင့္ ဘဝကို ျဖတ္သန္းေနေသာ သူမက ထိုအခ်ိန္တြင္ မာနဟူသည္ကိုလည္း ေမ့ေလ်ာ့လို႔ သြားေခ်ၿပီ။ သို႔ေသာ္....သူမခင္ပြန္းက သူမကို ထိုျပပြဲဆီအား သြားေရာက်ခွင့်ပေးမည်လား ဆိုတာကိုေတာင္ သူမမသိေပ။

မည္သို႔ပင္ ျဖစ္ေစကာမူ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ အရိပ္အေယာင္ေတာင္ မျပေပ်ာက္ကြယ္သြားေသာ သူမ၏ အိုင္ေဒါႀကီးအား ဆုံကိုဆုံနိုင္ရမည္ဟု ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်လိဳက္သည္။

သူမ သူမ၏ ခင္ပြန္းကုမၸဏီကို မည္သည့္အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ သြားရမည္နည္း..? ထိုကိုယ့္ကိုယ္ကို ေမးျမန္းေနရေသာ ေမးခြန္းမွာလည္း သူမကိုတစ္ဖန္ ေခါင္းေျခာက္ေစျပန္သည္။ လြမ္းလို႔ဆိုၿပီး သြားရမွာလား ဒါမွမဟုတ္ သြားခ်င္လို႔ သြားတာဘာျဖစ္လဲလို႔ ျပန္ေခ်လိဳက္ရမွာလား..? ေမးခြန္းေသာင္းခ်ီ သူမအေတြးထဲ ခ်ာခ်ာလည္ေန၏။

႐ုတ္တရက္ ေဝယံပိုင္ မနက္ကေျပာခဲ့ေသာ နည္းတူအႀကံကို သူမရခဲ့ေလသည္။ ခင္ပြန္းကို ထမင္းဟင္းေတြ သြားပို႔မယ္...!!

နံရံေပၚကပ္ထားေသာ နာရီကို သူမေမွ်ာ္ၾကည့္လွ်င္ အခ်ိန္ကမေစာလွေတာ့ ။ ၁၁နာရီေတာင္ ခြဲလို႔သြားေလၿပီ...ဒီအခ်ိန္ေရာက္မွ ထမင္းဟင္းေတြထခ်က္ရင္လည္း မွီမွာမဟုတ္။ ထို႔အျပင္ သူမက ပိုင္ပိုင္နိုင္နိုင္ခ်က္တတ္တာလည္း မဟုတ္သလို ေဝယံကလည္း သူမလက္ရာကို မျမည္းဖူးေပ။

ပူဆာဖို႔ ဓားစာခံအျဖစ္သုံးမည့္ အစားအစာက ပစ္မွတ္၏ အႀကိဳက္မဟုတ္လွ်င္ အနိုင္ရဖို႔က ေဝးလို႔သြားမည္။ သူမ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ စဥ္းစားၿပီး ေရခဲေသတၱာဆီ စားစရာ ေမႊရွာလိုက္၏။ ဖြင့္ဖြင့္ခ်င္းပင္ ဖန္ထမင္းဘူးျဖင့္ ထည့္ထားကာ "ငယ္ေလးအတြက္ ေန႕လည္စာ ဆိုသည့္ စကၠဴကပ္ထားေသာ ဟင္းဘူးႏွစ္ဘူးကို သူမေတြ႕လိုက္သည္။

အသီးအ႐ြက္ေတြကို အသားနည္းနည္းျဖင့္ ေၾကာ္ေလွာ္ထားသည့္ ဟင္းႏွင့္ သူမအႀကိဳက္ ပဲသီးဟင္းခ်ိဳ ပြဲႏွစ္ခုကိုယူကာ microwave ထဲ ႏြေးေစလိုက္သည္။

စတီးခ်ိဳင့္ထဲသို႔ ေသသပ္စြာ ထုပ္ပိုးၿပီးမွ တကၠဆီလွမ္းေခၚကာ တစ္မိနစ္ေတာင္ မေနာက္က်ေစေတာ့ဘဲ သူမတို႔အိမ္ႏွင့္ မိနစ္ ႏွစ္ဆယ္ခန့္ ေမာင္းသြားရေသာ WYP group ႐ုံးခ်ဳပ္သို႔ ထြက္ခြာခဲ့သည္။

ကားခရွင္းၿပီး ကားေပၚကဆင္းလာမွ မိုးေမွ်ာ္တိုက္၏ မွန္နံရံေတြေပၚ သူမ၏ ဝတ္စားဆင္ယင္ပုံကို သတိရသြား၏။ မနက္က ေဝယံ ႐ုံးသြားတာႏွင့္ သူမခ်က္ခ်င္းပင္ အဝတ္အစားလွဲလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ အခုသူမဝတ္ဆင္ထားသည္မွာ အိမ္တြင္းဝတ္ေပါ့ေပါ့ပါးပါး တီရွပ္အျဖဴႏွင့္ အနက္ေရာင္ ေဘာင္းဘီပြရွည္တို႔ပင္ ။ ဆံပင္ကိုလည္း ျဖစ္တတ္ကဆန္း ထုံးထားေသး၏။

အရင္တုန္း အိမ္ေထာင္မက်ခင္က အျပင္တစ္ခါထြက္လွ်င္ ရွိရွိသမွ် ေယာက္်ားေတြကို ေခ်မိဳးဖို႔ ဝတ္စားဆင္ယင္ပုံကို သူမအၿမဲဂ႐ုထားခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ဒီတစ္ခါေတာ့ ေရာင္ထင္မွန္ေပၚ ဟပ္ေနေသာ သူမပုံရိပ္ကို ၾကည့္ကာ ခနဲ႕အၿပဳံးျဖင့္ တေလာကလုံး သူမေျပာထြက္မည္ဟု မထင္ထားေသာ စကားလုံးကို ေျပာထြက္လိုက္သည္။

"ငါ ငါ့ခင္ပြန္းရဲ႕ ကုမၸဏီကို လာတာပဲ ျပင္ဆင္စရာလိုလို႔လား? ?

...........

19.11.21

သာသာက thailand မွာပါ

ခုတေလာ အလုပ္ေတြ အရမ္းပိေနလို႔ update ေတြမမွန္ဘူးရယ္..

မေန႕ကလည္း ေဆး႐ုံသြားၿပီး vaccineသြားထိုးရလို႔

တစ္ကိုယ္လုံးကိုက္ခဲၿပီး ၇နာရီပဲရှိသေးတာ အိပ္လိုက္တယ္

မနက္ထလာေတာ့ သတင္းေတြက လူကိုထူပူသြားေစျပန္တယ္

ေခါင္းေတြကိုက္တာ ရစရာမရွိေတာ့ပဲ

ဒီေတာ္လွန္ေရးကို ေအာင္ကိုေအာင္မွျဖစ္ေတာ့မွာပါ

clickၾကပါ project ေတြထဲမွာလည္း မပ်င္းေစဖို႔

ဂိမ္းေတြလည္း ထည့္ေပးထားတယ္ေလ..

သာသာကေတာ့ ခုတေလာ ဒီဂိမ္းေလး ေဆာ့ေနပါတယ္ playstoreမွာ ရွာေဒါင္းလို႔ရတယ္ေနာ္

cat rescue ဆိုတာေလး..

သာသာကလည္း updateမွန္ဖို႔ အတတ္နိုင္ဆုံး ႀကိဳးစားေပးသြားပါ့မယ္ေနာ္