"ငယ်..ဘာဖြစ်တာလဲ..သူ့ကိုသိလို့လား..?”

သူမလက်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ပြောလာသူကို မော့ကြည့်ကာ ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း..မသိပါဘူး သူကဓာတ်ပုံဖိုး ကျွန်မကိုလာတောင်းနေတယ်..ဘာဓာတ်ပုံလဲ ကျွန်မမသိတော့ မပေးနိုင်တာကို နောင်တရမယ်ဘာညာနဲ့ နားမလည်နိုင်တော့ဘူး...”

စိတ်ပျက်လက်ပျက် မျက်နှာထားဖြင့် ရှင်းပြလာသော သူမကို ဝေယံကြည့်ပြီး ​မျက်ခုံးပင့်ကာ ဓာတ်ပုံ ဆရာကို စူးစူးဝါးဝါးကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

ဓာတ်ဆရာမှာ ငါဘာလို့ ကောင်းကင်ကြီးပြိုကျမလိုလို ငလျင်ကြီး လှုပ်တော့မလိုလို ခံစားချက်မျိုး ရနေတာလဲ ။

"ငယ်..ကားထဲ အရင်သွားစောင့် လိုက်ပါ. ပြီးရင်ကိုယ် လိုက်လာခဲ့မယ်..”

"ရှင်..ပြဿနာမရှာနဲ့နော်..ဒီနေရာက အိမ်မဟုတ်ဘူး..ဘုရား”

သူ့ဆီမှ ကမ်းပေးလာသော ကားသော့ကို ဆွဲကာ သတိပေးလိုက်သည်။ သူမလေး မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်သွားချင်း..

"ဘယ်လိုလဲ..အဆင်ပြေလား..”

ဓာတ်ပုံကို လှမ်းပြကာ ဓာတ်ဆရာက မေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"မင်း..မဆိုးဘူး..ဒါမယ့်ဘာလို့ သူမဆီ သွားတောင်းတာလဲ”

"ဟမ်..ကျွန်တော်က ဆရာတို့နှစ်ယောက်တိုင်ပင် ပြီးသားထင်မိလို့ပါ..တောင်းပန်ပါတယ်”

"ရော့..ရပြီ မင်းသွားတော့.”

အနက်ရောင် သားရေပိုက်ဆံအိတ်ထဲမှ ငါးထောင်တန်တွေ ထပ်လိုက်ပေးကာ သူပြောလိုက်သည်။

ဧကန်စင်စစ်မှာမူ ထိုဓာတ်ဆရာမှာ ဝေယံငှားထားလေခြင်းပင်။

ဓာတ်ပုံထဲတွင်မူ အဖြူရောင် ကောင်လေးက ကောင်မလေးနားနားတိုးပြီး တစ်စုံတစ်ရာ ပြောနေပုံ။

အဖြူရောင် ကောင်မလေးမှာမူ နှုတ်ခမ်းစွန်းကိုက်ကာ ရှက်သွေးဖြာ၍ နီရဲနေသော မျက်နှာဖြင့် ကောင်လေးကို ကြည့်နေသည်။ ထိုပုံရိုက်​ေနသည့် အချိန် ကောင်လေးမှ ကောင်မလေးအား ပြောသည့် စကားမှာ.."ငယ်..ကိုယ့်အတွက် ကလေးတွေ မွေးပြီးတဲ့အချိန်ကျရင် ငယ်လည်း အဒေါ်လို့ အခေါ်ခံရမှာ...”

ထိုဓာတ်ပုံကို လုံခြုံစွာ သိမ်းထားပြီး ကားရပ်ထားသည့် နေရာဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သို့သော် ဘုရားဝင်ပေါက်တွင် တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာနေသော သူ၏ မိဖုရားလေးအား တွေ့လေ၏။

"ငယ်..ဘာလို့ ကားထဲကိုယ့်ကို သွားစောင့်မနေတာလဲ

ပြီးတော့ ငယ်..ဘာရှာနေတာလဲ”

"ကျွန်မ ဖိနပ်ရှာမတွေ့တော့ဘူး..”

သူ့ကိုသ နားစရာမျက်နှာလေးဖြင့် ​ေမာ့ကြည့်ကာ ပြောလာသည်။

"ဟမ်. .ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ ခုနက ကိုယ်နဲ့တူတူ ဒီမှာချွတ်ထားတာ မဟုတ်လား ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ပျောက်သွားတာလဲ..”

"ကျွန်မလဲ မသိဘူး..ခွေးများ ဆွဲသွားတာလား..”

သူမ စိတ်ထဲမရှိပဲ လွှတ်ခနဲ ပြောထွက်လိုက်သည့် စကားကြောင့် တစ်နေရာတွင် အကြင်မောင်နှံနှစ်ဦး စကားပြောနေသည်ကို နားစွင့်နေသော လူတစ်ဦး လက်သီးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားလ်ုက်သည်။

"နေဝင်သွားတာ မကြာသေးလို့ သဲက ပူနေသေးတယ်.. သဲမစူးအောင် ကိုယ့်ဖိနပ်စီးသွားလိုက်..”

သူမရှေ့တွင် အနက်ရောင် ယောက်ျားစီး ကတ္ထီပါဖိနပ်ကို ချပေးလိုက်ကာ စ်ိီးခိုင်းလိုက်သည်။

"ရတယ်..ကားရပ်ထားတာ သိပ်မဝေးဘူး.. ကျွန်မခြေလျင် သွားနိုင်တယ်..”

သူမသာ စီးသွားရင် သူက ခြေဗလာဖြင့် လျှောက်သွားရလိမ့်မည်။ ေနာက်ပြီး ထိုသို့ ကလေးကလားဆန် ဂျီကျသော ကောင်မလေး အဖြစ်မခံချင်။

"ငယ်..ကိုယ်အခွင့်အရေး နှစ်ခုပေးမယ်..ကိုယ့်ဖိနပ်ကို စီးပြီးသွားမလား..ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်ကားပေါ်ထိ ရောက်အောင် ချီသွားပေးရမလား..”

စပ်ဖြီးဖြီးမျက်နှာထားနှင့် ပြောနေသော ဝေယံပိုင်ကို ရွှေခေတ် ပါးမရိုက်မိအောင် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ထိန်းနေရ၏။ စေ့စပ်တဲ့နေ့မှာပင် ခင်ပွန်းလောင်းကို ပါးရိုက်ခဲ့လျှင် နောက်နောင် အိမ်ထောင်ရေးက ကောင်းမည့်အလားအလာ ဝေးသွားနိုင်သည်။ သူမအမေ ဆန္ဒအရ အိမ်ထောင်ရေးကို မပျက်စီးအောင် ထိန်းသိမ်းရမှာ မဟုတ်လား..

ဘယ်လိုလူကြီးလဲ..လုံးဝကို ခလေးဆန်လွန်းသည်။

နောက်နောင် သူမကို ဒီလိုပဲ အနိုင်ယူသွားမှာလား မသိနိုင်တော့။ ထိုလူကြီးကို မျက်စောင်းထိုးကာ သူမခြေထောက်ထက် နှစ်ဆကြီးသော ဧရာမကတ္ထီပါ ဖိနပ်ကြီးကို စီးပြိီး ကားဆီလျှောက်သွား၏။ ရှေ့မှ သွားနေသော မိန်းကလေးကို ကြည့်ပြိိီး သူမဒေါသကိုမဆွမိအောင် ရယ်ချင်စိတ်တွေ မနည်းထိန်းနေရသူမှာ ဝေယံပိုင်။

ကားသည် အိမ်ပြန်သည့်လမ်းကို မမောင်းဘဲ လူနေထူထပ်သည့် မြို့လယ်ထဲသို့ ဦးတည်နေသဖြင့် ရွှေခေတ် သူမဘေးကလူဆီ အကြည့်ပို့ကာ..

"ရှင်..အိမ်မပြန်သေးဘဲ ဘယ်သွားဦးမလို့လဲ..မိုးတောင်ချုပ်တော့မယ်..အဖွားတို့စိတ်ပူနေမှာ မစိုးဘူးလား..”

"မိန်းမတစ်ယောက် သူ့ယောက်ျားနောက် ပါသွားတာ စိတ်ပူစရာလား..ဘယ်သွားနေတာကို ခနနေရောက်ရင် သိလိမ့်မယ်..”

ပြောသမျှ ပြန်ခံပြောကာ သူမမနိုင်အောင် စကားကြွယ်လွန်းသော ထိုသူနှင့် မပြောချင်တော့။ ကားပြတင်းဆီ မျက်နှာလှည့်ကာ လမ်းမီးတိုင်တွေကို စိတ်ထဲမှ ရေနေမိသည်။ သူမ၏ အကျွမ်းကျင်ဆုံး ဒေါသဖြေနည်း ဆိုပါတော့..။

မိနစ်အနည်းလောက် ထပ်မောင်းပြီး ကားမှာ lady shoes ဆိုင်းဘုတ်တပ်ထားသည့် ဆိုင်တစ်ဆိုင်ရှေ့တွင် ထိုးရပ်လိုက်သည်။ သူမအတွက် ဖိနပ်ဝယ်ပေးမလို့လား ဟုစိတ်ထဲ တွေးမိသော်လည်း ခပ်ချေချေစိတ်ကို မနိုင်၍ ဘာမှမပြော။

"ငယ်..မဆင်းသေးနဲ့နော်..ကိုယ့်ကို ခနစောင့်..”

ထိုသို့ပြောပြီး ဝေယံပိုင် ကားပေါ်မှ အပြေးဆင်းကာ ဆိုင်ထဲဝင်ပြီး ဆိုင်ဝန်ထမ်းထံမှ ဧည့်စီးဖိနပ် တစ်ရံ တောင်းလိုက်သည်။ ဘုရားမှ စထွက်လာချင်း ကားပေါ်မှာပင် သူမလေးက သူကားမောင်းမလို့ သူ့ကို ဖိနပ်ပြန်ပေးခဲ့ ခြင်းဖြစ်ကာ အခုသူမလေးမှာ ခြေဗလာနှင့်။

သူမဘေးမှ ကားတံခါးပွင့်လာပြီး သိုးမွှေးဖိနပ် တစ်ရံ အသင့်ရှိနေသော ကြမ်းပြင်ကို ကြည့်ကာ သွားများဖွေး အောင်ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုဖိနပ်ကို စီးပြီး အရှေ့မှဦးဆောင်ကာသွားနေသော ပခုံးကျယ်ကျယ် အမျိုးသားနောက် တကောက်ကောက်လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ ထိုအရပ်မောင်းရှည်ရှည်နှင့် အနှီလူသားကြီးက သူမခင်ပွန်းပါလား လို့တွေးပြီး ရင်တွေတဒိုင်းဒိုင်းခုန်နေလျက်။

ဟဲ့ ရွှေခေတ် နင်ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိန်းစမ်းပါ လို့ သူမကိုသူမသတိ ပေးနေရသည်။

ဆိုင်ထဲ ရောက်တော့ ဧည့်ကြိုမလေးက ဝမ်းပန်းတသာ ကြိုဆိုသည်။ ထိုစုံတွဲ၏ ဝတ်စားဆင်ရင် ပုံမှအစ အပြုအမူ အားလုံးမှာ ဂုဏ်ရည်ရှိ လူချမ်းသာ များဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်မှာ စုံတွဲမှအမျိုးသားဖြစ်သူ ဧည့်ဖိနပ် လာတောင်းကတည်းက သတိထားမိသည်။ ထိုကြောင့် ထိုစုံတွဲကို အမှားမလုပ်ရလေအောင် ဂရုတစိုက်ဧည့်ခံပေးရမည်ဟု ဧည့်ကြိုမလေးက ကြိမ်းဝါးလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါရှင်..ဘယ်လို ဖိနပ်အမျိုးအစား လိုချင်လို့ပါလဲရှင့်”

ရွှေခေတ်သူမ စီးရရင်ပြီးရော လို ဖြေမှီအပြု

"ဒီက မိန်းကလေးအတွက် အကောင်းဆုံးတံဆိပ်နဲ့ နောက်ဆုံးဒီဇိုင်း ထွက်ထားတာတွေ အကုန်ပြပေးပါ”

သူမဘေးမှ အမိန့်သံလိုလိုနှင့် ပြောနေသော ခင်ပွန်းလောင်းကြီးကို သူမအံံသြစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ဧည့်သည်ပြောလာမည့် စကားမှာ သူမခန့်မှန်းထားပြီးသာ ဖြစ်၍ ဧည့်ကြိုမလေးက အပြုံးတွေ နှစ်ဆထည့်လိုက်ပြီး...

"ဆရာတို့...ဒီဘက်ကြွပါရှင်..”

မိုးချုပ် နေပြီမို့ ဆိုင်ကကြီးပေမယ့် ဖောက်သည် မရှိတော့ပေ။ ဧည့်ကြိုမလေး ခေါ်သွားရာနောက် သူတို့နှစ်ယောက် လိုက်လာ ခဲ့သည်။

အရောင်တလက်လက် တောက်နေသော ဖိနပ်များမှာ အကုန်လုံးက နိုင်ငံခြား made luxury brand များပင်။

"ငယ်...ငယ် ဘယ်ပုံစံကြိုက်လဲ..”

"ကျွန်မ ကဘယ်လို ဖြစ်ဖြစ်ကြိုက်တယ်..ကျန်တာ ရှင့်သဘော..”

ခုနကပဲ သူက အကောင်းဆုံးနဲ့ ေနာက်ဆုံးထွက် ဒီဇိုင်းတွေ ပြပေးဖို့ ဆိုင်ဝန်ထမ်းကို ပြော​ေနတာမဟုတ်လား...အခုကျမှ သူမသဘောကို လာမေးနေတယ်..

"ငယ်က ဘယ်ပုံစံနဲ့ ဖြစ်ဖြစ်အကုန်လိုက်တယ်..”

အမွှန်းတင်ကာ ချီးမြောက်နေကြသော ထိုစုံတွဲကို ကြည့်ပြီး အပြုံးတွေကို မျက်နှာက မခွာနိုင်တော့သော ဝန်ထမ်းမလေးက

"ဒီက မဒမ်က အသားအရေဖြူတော့ ဒီလို ပုံစံနဲ့ လိုက်မယ် လို့ ယူဆမိပါတယ်ရှင်”

ဆိုင်ဝန်ထမ်းက သူမတို့ကို black heels တွေတင်ထားသည့် စင်ကို ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် အလုပ်ရှုပ်နေသူမှာ ဝေယံပိုင်ပင်။ သူမလေးကို ခုံပေါ်ထိုင်ခိုင်းပြီး သူကျ ဖိနပ်တွေ တစ်ရံပြီးတစ်ရံ စီး​ပေးလိုက် ချွတ်ပေးလိုက် လုပ်ပေးနေသည်။

နောက်ဆုံးတစ်ရံ ကို စီးပေးသည့်အချိန် သူမမျက်နှာပေါ်က အပြုံးကို ဖျတ်ခနဲ သူမြင်လိုက်မိသည်။ ထိုဖိနပ်မှာ chanel heels ဖြစ်ပြီး အမဲရောင်ကလွဲရင် တခြားအရောင် ရောမထားပေ။ ထိုဖိနပ်မှာ သူမခြေထောက်သွယ်သွယ်လေးများနှင့် လိုက်ဖက်လွန်းလှသည်။ အမဲရောင်ကြီးနှင့်မို့ သူမ၏ ဖြူဖွေးနေသော ခြေဖမိုးတွေကို အထင်းသားကြီး ပို၍ ပိုလွင်စေသည်။

"ဒီတစ်ရံ ကြိုက်လား..ငယ်”

"အင်း”

သူမဆီမှ အဖြေကိုကြားရ၍ သူရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး ကျေနပ်မှုကို ခံစားရလေသည်။

"ဒီတစ်ရံ အပါအဝင်..အကုန်လုံးကို ထုတ်ပေးပါ”

.......

22.10.21

တို့ shoe လဲပျက်တော့မယ် ဒါပေမယ့် ဝေယံတို့က မဝယ်ပေးဘူး😞

"ငယ္..ဘာျဖစ္တာလဲ..သူ႕ကိုသိလို႔လား..?

သူမလက္ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ကိုင္ထားၿပီး ေျပာလာသူကို ေမာ့ၾကည့္ကာ ေခါင္းခါရင္း ေျပာလိုက္သည္။

"ဟင့္အင္း..မသိပါဘူး သူကဓာတ္ပုံဖိုး ကြၽန္မကိုလာေတာင္းေနတယ္..ဘာဓာတ္ပုံလဲ ကြၽန္မမသိေတာ့ မေပးနိုင္တာကို ေနာင္တရမယ္ဘာညာနဲ႕ နားမလည္နိုင္ေတာ့ဘူး...

စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ မ်က္ႏွာထားျဖင့္ ရွင္းျပလာေသာ သူမကို ေဝယံၾကည့္ၿပီး မ်က္ခုံးပင့္ကာ ဓာတ္ပုံ ဆရာကို စူးစူးဝါးဝါးႀကီး ၾကည့္လိုက္သည္။

ဓာတ္ဆရာမွာ ငါဘာလို႔ ေကာင္းကင္ႀကီးၿပိဳက်မလိုလို ငလ်င္ႀကီး လႈပ္ေတာ့မလိုလို ခံစားခ်က္မ်ိဳး ရေနတာလဲ ။

"ငယ္..ကားထဲ အရင္သြားေစာင့္ လိုက္ပါ. ၿပီးရင္ကိုယ္ လိုက္လာခဲ့မယ္..

"ရွင္..ျပႆနာမရွာနဲ႕ေနာ္..ဒီေနရာက အိမ္မဟုတ္ဘူး..ဘုရား

သူ႕ဆီမွ ကမ္းေပးလာေသာ ကားေသာ့ကို ဆြဲကာ သတိေပးလိုက္သည္။ သူမေလး မ်က္စိေရွ႕မွ ေပ်ာက္သြားခ်င္း..

"ဘယ္လိုလဲ..အဆင္ေျပလား..

ဓာတ္ပုံကို လွမ္းျပကာ ဓာတ္ဆရာက ေမးလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။

"မင္း..မဆိုးဘူး..ဒါမယ့္ဘာလို႔ သူမဆီ သြားေတာင္းတာလဲ

"ဟမ္..ကြၽန္ေတာ္က ဆရာတို႔ႏွစ္ေယာက္တိုင္ပင္ ၿပီးသားထင္မိလို႔ပါ..ေတာင္းပန္ပါတယ္

"ေရာ့..ရၿပီ မင္းသြားေတာ့.

အနက္ေရာင္ သားေရပိုက္ဆံအိတ္ထဲမွ ငါးေထာင္တန္ေတြ ထပ္လိုက္ေပးကာ သူေျပာလိုက္သည္။

ဧကန္စင္စစ္မွာမူ ထိုဓာတ္ဆရာမွာ ေဝယံငွားထားေလျခင္းပင္။

ဓာတ္ပုံထဲတြင္မူ အျဖဴေရာင္ ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးနားနားတိုးၿပီး တစ္စုံတစ္ရာ ေျပာေနပုံ။

အျဖဴေရာင္ ေကာင္မေလးမွာမူ ႏႈတ္ခမ္းစြန္းကိုက္ကာ ရွက္ေသြးျဖာ၍ နီရဲေနေသာ မ်က္ႏွာျဖင့္ ေကာင္ေလးကို ၾကည့္ေနသည္။ ထိုပုံရိုက္ေနသည့် အခ်ိန္ ေကာင္ေလးမွ ေကာင္မေလးအား ေျပာသည့္ စကားမွာ.."ငယ္..ကိုယ့္အတြက္ ကေလးေတြ ေမြးၿပီးတဲ့အခ်ိန္က်ရင္ ငယ္လည္း အေဒၚလို႔ အေခၚခံရမွာ...

ထိုဓာတ္ပုံကို လုံၿခဳံစြာ သိမ္းထားၿပီး ကားရပ္ထားသည့္ ေနရာဆီသို႔ ေလွ်ာက္သြားလိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ ဘုရားဝင္ေပါက္တြင္ တစ္စုံတစ္ရာကို ရွာေနေသာ သူ၏ မိဖုရားေလးအား ေတြ႕ေလ၏။

"ငယ္..ဘာလို႔ ကားထဲကိုယ့္ကို သြားေစာင့္မေနတာလဲ

ၿပီးေတာ့ ငယ္..ဘာရွာေနတာလဲ

"ကြၽန္မ ဖိနပ္ရွာမေတြ႕ေတာ့ဘူး..

သူ႕ကိုသ နားစရာမ်က္ႏွာေလးျဖင့္ ေမာ့ကြည့်ကာ ေျပာလာသည္။

"ဟမ္. .ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ ခုနက ကိုယ္နဲ႕တူတူ ဒီမွာခြၽတ္ထားတာ မဟုတ္လား ဘယ္လိုျဖစ္လို႔ ေပ်ာက္သြားတာလဲ..

"ကြၽန္မလဲ မသိဘူး..ေခြးမ်ား ဆြဲသြားတာလား..

သူမ စိတ္ထဲမရွိပဲ လႊတ္ခနဲ ေျပာထြက္လိုက္သည့္ စကားေၾကာင့္ တစ္ေနရာတြင္ အၾကင္ေမာင္ႏွံႏွစ္ဦး စကားေျပာေနသည္ကို နားစြင့္ေနေသာ လူတစ္ဦး လက္သီးမ်ားကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ်ထားလ်ုက်သည်။

"ေနဝင္သြားတာ မၾကာေသးလို႔ သဲက ပူေနေသးတယ္.. သဲမစူးေအာင္ ကိုယ့္ဖိနပ္စီးသြားလိုက္..

သူမေရွ႕တြင္ အနက္ေရာင္ ေယာက္်ားစီး ကတၳီပါဖိနပ္ကို ခ်ေပးလိုက္ကာ စ်ိီးခိုင်းလိုက်သည်။

"ရတယ္..ကားရပ္ထားတာ သိပ္မေဝးဘူး.. ကြၽန္မေျခလ်င္ သြားနိုင္တယ္..

သူမသာ စီးသြားရင္ သူက ေျခဗလာျဖင့္ ေလွ်ာက္သြားရလိမ့္မည္။ ေနာက်ပြီး ထိုသို႔ ကေလးကလားဆန္ ဂ်ီက်ေသာ ေကာင္မေလး အျဖစ္မခံခ်င္။

"ငယ္..ကိုယ္အခြင့္အေရး ႏွစ္ခုေပးမယ္..ကိုယ့္ဖိနပ္ကို စီးၿပီးသြားမလား..ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္ကားေပၚထိ ေရာက္ေအာင္ ခ်ီသြားေပးရမလား..

စပ္ၿဖီးၿဖီးမ်က္ႏွာထားႏွင့္ ေျပာေနေသာ ေဝယံပိုင္ကို ေ႐ႊေခတ္ ပါးမရိုက္မိေအာင္ လက္သီးကို တင္းတင္းဆုပ္ကာ ထိန္းေနရ၏။ ေစ့စပ္တဲ့ေန႕မွာပင္ ခင္ပြန္းေလာင္းကို ပါးရိုက္ခဲ့လွ်င္ ေနာက္ေနာင္ အိမ္ေထာင္ေရးက ေကာင္းမည့္အလားအလာ ေဝးသြားနိုင္သည္။ သူမအေမ ဆႏၵအရ အိမ္ေထာင္ေရးကို မပ်က္စီးေအာင္ ထိန္းသိမ္းရမွာ မဟုတ္လား..

ဘယ္လိုလူႀကီးလဲ..လုံးဝကို ခေလးဆန္လြန္းသည္။

ေနာက္ေနာင္ သူမကို ဒီလိုပဲ အနိုင္ယူသြားမွာလား မသိနိုင္ေတာ့။ ထိုလူႀကီးကို မ်က္ေစာင္းထိုးကာ သူမေျခေထာက္ထက္ ႏွစ္ဆႀကီးေသာ ဧရာမကတၳီပါ ဖိနပ္ႀကီးကို စီးပြိီး ကားဆီေလွ်ာက္သြား၏။ ေရွ႕မွ သြားေနေသာ မိန္းကေလးကို ကြည့်ပြိိီး သူမေဒါသကိုမဆြမိေအာင္ ရယ္ခ်င္စိတ္ေတြ မနည္းထိန္းေနရသူမွာ ေဝယံပိုင္။

ကားသည္ အိမ္ျပန္သည့္လမ္းကို မေမာင္းဘဲ လူေနထူထပ္သည့္ ၿမိဳ႕လယ္ထဲသို႔ ဦးတည္ေနသျဖင့္ ေ႐ႊေခတ္ သူမေဘးကလူဆီ အၾကည့္ပို႔ကာ..

"ရွင္..အိမ္မျပန္ေသးဘဲ ဘယ္သြားဦးမလို႔လဲ..မိုးေတာင္ခ်ဳပ္ေတာ့မယ္..အဖြားတို႔စိတ္ပူေနမွာ မစိုးဘူးလား..

"မိန္းမတစ္ေယာက္ သူ႕ေယာက္်ားေနာက္ ပါသြားတာ စိတ္ပူစရာလား..ဘယ္သြားေနတာကို ခနေနေရာက္ရင္ သိလိမ့္မယ္..

ေျပာသမွ် ျပန္ခံေျပာကာ သူမမနိုင္ေအာင္ စကားႂကြယ္လြန္းေသာ ထိုသူႏွင့္ မေျပာခ်င္ေတာ့။ ကားျပတင္းဆီ မ်က္ႏွာလွည့္ကာ လမ္းမီးတိုင္ေတြကို စိတ္ထဲမွ ေရေနမိသည္။ သူမ၏ အကြၽမ္းက်င္ဆုံး ေဒါသေျဖနည္း ဆိုပါေတာ့..။

မိနစ္အနည္းေလာက္ ထပ္ေမာင္းၿပီး ကားမွာ lady shoes ဆိုင္းဘုတ္တပ္ထားသည့္ ဆိုင္တစ္ဆိုင္ေရွ႕တြင္ ထိုးရပ္လိုက္သည္။ သူမအတြက္ ဖိနပ္ဝယ္ေပးမလို႔လား ဟုစိတ္ထဲ ေတြးမိေသာ္လည္း ခပ္ေခ်ေခ်စိတ္ကို မနိုင္၍ ဘာမွမေျပာ။

"ငယ္..မဆင္းေသးနဲ႕ေနာ္..ကိုယ့္ကို ခနေစာင့္..

ထိုသို႔ေျပာၿပီး ေဝယံပိုင္ ကားေပၚမွ အေျပးဆင္းကာ ဆိုင္ထဲဝင္ၿပီး ဆိုင္ဝန္ထမ္းထံမွ ဧည့္စီးဖိနပ္ တစ္ရံ ေတာင္းလိုက္သည္။ ဘုရားမွ စထြက္လာခ်င္း ကားေပၚမွာပင္ သူမေလးက သူကားေမာင္းမလို႔ သူ႕ကို ဖိနပ္ျပန္ေပးခဲ့ ျခင္းျဖစ္ကာ အခုသူမေလးမွာ ေျခဗလာႏွင့္။

သူမေဘးမွ ကားတံခါးပြင့္လာၿပီး သိုးေမႊးဖိနပ္ တစ္ရံ အသင့္ရွိေနေသာ ၾကမ္းျပင္ကို ၾကည့္ကာ သြားမ်ားေဖြး ေအာင္ၿပဳံးလိုက္သည္။ ထိုဖိနပ္ကို စီးၿပီး အေရွ႕မွဦးေဆာင္ကာသြားေနေသာ ပခုံးက်ယ္က်ယ္ အမ်ိဳးသားေနာက္ တေကာက္ေကာက္လိုက္ပါလာခဲ့သည္။ ထိုအရပ္ေမာင္းရွည္ရွည္ႏွင့္ အႏွီလူသားႀကီးက သူမခင္ပြန္းပါလား လို႔ေတြးၿပီး ရင္ေတြတဒိုင္းဒိုင္းခုန္ေနလ်က္။

ဟဲ့ ေ႐ႊေခတ္ နင္ဘာေတြ ေတြးေနတာလဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထိန္းစမ္းပါ လို႔ သူမကိုသူမသတိ ေပးေနရသည္။

ဆိုင္ထဲ ေရာက္ေတာ့ ဧည့္ႀကိဳမေလးက ဝမ္းပန္းတသာ ႀကိဳဆိုသည္။ ထိုစုံတြဲ၏ ဝတ္စားဆင္ရင္ ပုံမွအစ အျပဳအမူ အားလုံးမွာ ဂုဏ္ရည္ရွိ လူခ်မ္းသာ မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ျပသေနသည္မွာ စုံတြဲမွအမ်ိဳးသားျဖစ္သူ ဧည့္ဖိနပ္ လာေတာင္းကတည္းက သတိထားမိသည္။ ထိုေၾကာင့္ ထိုစုံတြဲကို အမွားမလုပ္ရေလေအာင္ ဂ႐ုတစိုက္ဧည့္ခံေပးရမည္ဟု ဧည့္ႀကိဳမေလးက ႀကိမ္းဝါးလိုက္သည္။

"မဂၤလာပါရွင္..ဘယ္လို ဖိနပ္အမ်ိဳးအစား လိုခ်င္လို႔ပါလဲရွင့္

ေ႐ႊေခတ္သူမ စီးရရင္ၿပီးေရာ လို ေျဖမွီအျပဳ

"ဒီက မိန္းကေလးအတြက္ အေကာင္းဆုံးတံဆိပ္နဲ႕ ေနာက္ဆုံးဒီဇိုင္း ထြက္ထားတာေတြ အကုန္ျပေပးပါ

သူမေဘးမွ အမိန့္သံလိုလိုႏွင့္ ေျပာေနေသာ ခင္ပြန္းေလာင္းႀကီးကို သူမအံံၾသစြာ ၾကည့္လိုက္သည္။

ဧည့္သည္ေျပာလာမည့္ စကားမွာ သူမခန့္မွန္းထားၿပီးသာ ျဖစ္၍ ဧည့္ႀကိဳမေလးက အၿပဳံးေတြ ႏွစ္ဆထည့္လိုက္ၿပီး...

"ဆရာတို႔...ဒီဘက္ႂကြပါရွင္..

မိုးခ်ဳပ္ ေနၿပီမို႔ ဆိုင္ကႀကီးေပမယ့္ ေဖာက္သည္ မရွိေတာ့ေပ။ ဧည့္ႀကိဳမေလး ေခၚသြားရာေနာက္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ လိုက္လာ ခဲ့သည္။

အေရာင္တလက္လက္ ေတာက္ေနေသာ ဖိနပ္မ်ားမွာ အကုန္လုံးက နိုင္ငံျခား made luxury brand မ်ားပင္။

"ငယ္...ငယ္ ဘယ္ပုံစံႀကိဳက္လဲ..

"ကြၽန္မ ကဘယ္လို ျဖစ္ျဖစ္ႀကိဳက္တယ္..က်န္တာ ရွင့္သေဘာ..

ခုနကပဲ သူက အေကာင္းဆုံးနဲ႕ ေနာက်ဆုံးထွက် ဒီဇိုင္းေတြ ျပေပးဖို႔ ဆိုင္ဝန္ထမ္းကို ေျပာေနတာမဟုတ်လား...အခုက်မွ သူမသေဘာကို လာေမးေနတယ္..

"ငယ္က ဘယ္ပုံစံနဲ႕ ျဖစ္ျဖစ္အကုန္လိုက္တယ္..

အမႊန္းတင္ကာ ခ်ီးေျမာက္ေနၾကေသာ ထိုစုံတြဲကို ၾကည့္ၿပီး အၿပဳံးေတြကို မ်က္ႏွာက မခြာနိုင္ေတာ့ေသာ ဝန္ထမ္းမေလးက

"ဒီက မဒမ္က အသားအေရျဖဴေတာ့ ဒီလို ပုံစံနဲ႕ လိုက္မယ္ လို႔ ယူဆမိပါတယ္ရွင္

ဆိုင္ဝန္ထမ္းက သူမတို႔ကို black heels ေတြတင္ထားသည့္ စင္ကို ၫႊန္ျပရင္း ေျပာလိုက္သည္။

သို႔ေသာ္ အလုပ္ရႈပ္ေနသူမွာ ေဝယံပိုင္ပင္။ သူမေလးကို ခုံေပၚထိုင္ခိုင္းၿပီး သူက် ဖိနပ္ေတြ တစ္ရံၿပီးတစ္ရံ စီးေပးလိုက္ ခြၽတ္ေပးလိုက္ လုပ္ေပးေနသည္။

ေနာက္ဆုံးတစ္ရံ ကို စီးေပးသည့္အခ်ိန္ သူမမ်က္ႏွာေပၚက အၿပဳံးကို ဖ်တ္ခနဲ သူျမင္လိုက္မိသည္။ ထိုဖိနပ္မွာ chanel heels ျဖစ္ၿပီး အမဲေရာင္ကလြဲရင္ တျခားအေရာင္ ေရာမထားေပ။ ထိုဖိနပ္မွာ သူမေျခေထာက္သြယ္သြယ္ေလးမ်ားႏွင့္ လိုက္ဖက္လြန္းလွသည္။ အမဲေရာင္ႀကီးႏွင့္မို႔ သူမ၏ ျဖဴေဖြးေနေသာ ေျခဖမိုးေတြကို အထင္းသားႀကီး ပို၍ ပိုလြင္ေစသည္။

"ဒီတစ္ရံ ႀကိဳက္လား..ငယ္

"အင္း

သူမဆီမွ အေျဖကိုၾကားရ၍ သူရင္ဘတ္တစ္ခုလုံး ေက်နပ္မႈကို ခံစားရေလသည္။

"ဒီတစ္ရံ အပါအဝင္..အကုန္လုံးကို ထုတ္ေပးပါ

.......

22.10.21

တို႔ shoe လဲပ်က္ေတာ့မယ္ ဒါေပမယ့္ ေဝယံတို႔က မဝယ္ေပးဘူး😞