ရွှေခေတ် မျက်မှောင်ကြုတ်သည်ကို အိမွန် တွေ့ပြီး.

.

"နင်..သူမနဲ့ သွားတွေ့မှာလား.."

"ဟင်း..ငါက ဘာလို့ သွားတွေ့ရမှာလဲ..ငါ့အမေက သူတို့ မိသားစုဝင်လည်း မဟုတ်တော့တာကို.."

သူမ သရော်ပြုံးပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

သူမ အိမ်ရှေ့ ကားထဲတွင် ရှိနေသူမှာ သူမ အမေ၏ ညီမလေး၊ သူမအဒေါ် ဖြစ်၏။ သူမ အမေ သူမကို မမွေးခင်ကတည်းက သူမအမေကို ထို မိသားစု မှ သားသမီး အမွေဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ကာ အဘယ်ကြောင့်ကိုတော့ သူမမသိ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ သူမအမေနှင့် မဆက်သွယ်ပဲ သူမအမေ မဆုံးခင် ၃နှစ် ၊လွန်ခဲ့တဲ့ ၅နှစ် လောက်ကမှ ပြန်ဆက်သွယ် လာခဲ့ကြသည်ဖြစ်၏။ သို့သော် သူမအမေကား မဖော်ရွေခဲ့ပေ။

သူမအဒေါ် ပြောပုံအရ အဘိုးဖြစ်သူကသာ သူမအမေကို အိမ်ပေါ်ကနှင်ချခဲ့ပြီး အဒေါ်နှင့်အဘွားက ဘာမှဝင်တားလို့မရကြောင်း၊ အဘိုး ဆုံးပါးသွားမှသာ သူမတို့ သားအမိကို ပြန်ရှာဖွေ ဆက်သွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ဆိုသည်။ သို့သော်လည်း သူမ အမေစျာပန ပွဲနေ့မှစပြီး သူမကို မဆက်သွယ်လာသလို သူမလည်းကိုယ့်ခြေထောက် ပေါ် ကိုယ်ရပ်တည် ပြီး အရေးမလုပ်ခဲ့ပေ။

အခုကျတော့ရော..ဘာလာလုပ်ပြန်ပြီလဲ??

နာရီဝက်လောက်ကုန်သည်အထိ ထိုကားမှာ သူမအိမ်ရှေ့မှ တစ်စက်ကလေးတောင် ရွေ့မသွားသဖြင့် သူမ အိမွန်ကိုသာ အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီညတော့ နင့်အိမ်ပဲ ကပ်နေရတော့မယ့် ပုံပဲ....."

သူမ သက်ပြင်းရှည်ကြီးချကာ ပြောလိုက်သည်။

အလိုက်သိသော အိမွန်လည်း မျက်ခုံးပင့် ပခုံးတွန့်ပြရင်း ကားရဲ့ location map ကို ပြောင်းလိုက်သည်။

ထိုညတွင် သူမ အိမွန်အိမ်မှာပဲ အိပ်လိုက်ရသည်။မဟာဟောက်သံကြီးနှင့် နဂါးမကြီးကို သည်းခံရင်းနှင့် ပေါ့..။

အလုပ်မရှိသည့် တနင်္ဂလာနေ့ မနက်ခင်းမှာ သူမအတွက် အကျင့်မဖြစ်သေးပေ။ ကျယ်ဝန်းလှသည့် တိုက်ခန်း အိမ်ယာရဲ့ ဥယျာဥ်လေးမှာ ပတ်ပြေးကာ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်နေသည့် သူမကို အဝေးတစ်နေရာမှ တစ်ယောက်ယောက် ပြုံးစိစိနှင့် ကြည့်နေမှန်း ရွှေခေတ်လေး မသိချေ။

သူမ မနက်စာ ဝယ်ပြီး တိုက်ခန်းပြန်ရောက်တော့ အိပ်ပုတ်မလေး အိမွန်မှာ မနိုးသေးပေ။ သူမ အတင်းနိုးပြီး မနက်စာအတူစားကာ သူမအိမ်သို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ အိမွန်မှာ သူမကို စိတ်မချသေး၍ ဖခင်ဖြစ်သူအား ဒီနေ့ ကုမ္ပဏီ မလာနိုင်ကြောင်း လှမ်းအကြောင်းကြား လိုက်ရသည်။ သူမတို့ အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ထိုကားမှာ ရှိမနေတော့ချေ..။

သူမ သက်ပြင်းချကာ..

"ဘာလို့ ဒီမနက်ထိ စောင့်မနေတာလဲ အံံ့သြပ။"

အိမွန်မှာ သူမစကားကြောင့် မျက်စိများမှေးကျဥ်းလိုက်ပြီး သူမဆီ မျက်စောင်းထိုးပြကာ

"ဘာလဲ..ညည်းက မနေ့ညကျ လူချင်းမတွေ့ရဲဘဲ အခုကျတော့ တွေ့ချင်နေသလိုမျိုးပေါ့ ဟုတ်လား.."

"လာပါ..စကားမများနဲ့ အိမ်ထဲဝင်ကြရအောင်.."

ေရွှခေတ်မှာ သူမစကားမှားသွားမှန်းသိ၍ ကားတံခါး ဖွင့်ပြီး ကားပေါ်ကဆင်းလိုက်သည်။

သူမ အိမ်ထဲရောက်ရောက်ချင်း သူမရောဂါစတင်မှု၏ အရင်းအမြစ်အား စတင်ရှာဖွေတော့သည်။

အိမွန်မှာ သူမ ဟိုရှာဒီရှာနှင့် အာရုံများနေသည်ကို အခွင့်ယူပြိီး အိမ်ပေါ်ပြေးတက်ကာ သူမ မှန်တင်ခုံ အံဆွဲထဲသို့ အမဲရောင် ကဒ်လေးအား ထိုးထည့်လိုက်သည်။

သူငယ်ချင်းလေးရေ..ငါ့ကိုမမုန်းပါနဲ့..

နင်ကောင်းဖို့ လုပ်ပေးတာပါ..

ငါထင်တာ ဥက္ကဌ ဝေယံက ဂေးမဟုတ်လောက်ပါဘူး

ပြီးတော့ နင့်ကိုလည်း သဘောကျတဲ့ပုံပဲ အဲဒါကြောင့် ဒါကို နင်ယူထားသင့်တယ်..

်

မှတ်စုတိုလေး နှင့်အတူ ထိုးထည့်ပြီး အံဆွဲကို ပိတ်ကာ ​လှေကားပေါ်မှ အပြေးဆင်းလာခဲ့သည်။

သူမ လှေကား ခြေရင်း ရောက်ရောက်ချင်းပင် မီးဖိုချောင်ထဲမှ ခနဲ့သံလို အသံတစ်သံ ထွက်လာသည်။

"အော်..နင်ကြောင့်ကိုး..ငါဒီလို ဖြစ်နေရတာ အခုကစပြီး နင်နဲ့ ဝေးနိုင်သမျှ ဝေးဝေးနေမယ်!"

အိမွန် ကြက်သေ​သေ သွားသည်။ သူမကို မိသွားတာလား? သူမ အမြန်ကြီး လှုပ်ရှားလိုက်တာ တောင်မှလေ..!

သူမ အပြစ်ရှိသလို ခံစားသွားရကာ မီးဖိုချောင်ထဲ ဝင်လိုက်သည်။ ရွှေခေတ်မှာ သူမကို လှည့်ကြည့်မနေဘဲ ပန်းကန်ဆေးဘေစင်ကို မျက်နှာမူထားလျက်..။

"ရွှေခေတ်..ငါတောင်းပန်ပါတယ်..ငါ့ကို စိတ်မဆိုးပါနဲ့ ငါတမင်မရည်ရွယ်ပါဘူး.ငါကနင်ကောင်း...."

ရွှေခေတ်မှာ သူမဘက်ကို မျက်နှာ လှည့်လာပြီး လက်ထဲတွင် ဖောက်ပြီးသား ငါးသေတ္တာဘူး ကိုင်ထားလျက်။

"ဟေ့..နင်ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ ငါက ဒိတ်လွန်နေတဲ့ ငါးသေတ္တာ ကို ပြောနေတာပါ နင်ကဘာအပြစ်ရှိလို့ လာတောင်းပန်နေတာလဲ?"

ရွှေခေတ်မှာ ကြောင်အသွားပြီး အိမွန်အား ပြောလိုက်၏။ သူမ စကားကြားမှ အိမွန်ရင်ဘတ်ထဲမှ အလုံးကြီး ကျသွားကာ ဟူး..တော်သေးတယ် သူမ မသိပေလို့..နို့မို့ဆို လွယ်မှာမဟုတ်..။

"အော်..ငါက နင့်ကို အသင့်စား အစားအစာတွေ စားပြုခွင့်ပေးမိလို့ နောင်တရနေတာပါ.."

ဒရမ်မာ အနည်းငယ်ချိုးလိုက်ရသည် ။ သို့မှသာ ရွှေခေတ် သူမကို သံသယ မဝင်ဘဲ ကဒ်ပိုင်ရှင်နှင့် သူမ၏ အချေစိန် သူငယ်ချင်းတို့ ရင်းနှီးခွင့်ရပေလိမ့်မည်။

ရွှေခေတ် အိမွန် စကားကြောင့် အိမွန်ကို ပြေးဖက်လိုက်ပြီး..

"အိမွန်မ..နင်သာအကောင်းဆုံးပဲ"

"အေးပါဟယ်.."

အိမွန်ထိုသို့ ပြောလိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲမှာတော့

နင့်suger daddyနဲ့သာဆို ငါ့ကိုမေ့သွားမှာ လောင်းရဲတယ် ကောင်မစုတ်လေး...

.......

13.10.21

နောက်အပိုင်းတွေဆို ဇာတ်ရှိန်တွေ တက်လာပါတော့မယ် ယူတို့ကို ဖတ်ရတာမပျင်းအောင် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပေးသွားပါမယ် ဒါဒါလေးတို့ရေ😘

ေ႐ႊေခတ္ မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္သည္ကို အိမြန္ ေတြ႕ၿပီး.

.

"နင္..သူမနဲ႕ သြားေတြ႕မွာလား..

"ဟင္း..ငါက ဘာလို႔ သြားေတြ႕ရမွာလဲ..ငါ့အေမက သူတို႔ မိသားစုဝင္လည္း မဟုတ္ေတာ့တာကို..

သူမ သေရာ္ၿပဳံးၿပဳံးကာ ေျပာလိုက္သည္။

သူမ အိမ္ေရွ႕ ကားထဲတြင္ ရွိေနသူမွာ သူမ အေမ၏ ညီမေလး၊ သူမအေဒၚ ျဖစ္၏။ သူမ အေမ သူမကို မေမြးခင္ကတည္းက သူမအေမကို ထို မိသားစု မွ သားသမီး အေမြျဖတ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ကာ အဘယ္ေၾကာင့္ကိုေတာ့ သူမမသိ။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သူမအေမႏွင့္ မဆက္သြယ္ပဲ သူမအေမ မဆုံးခင္ ၃ႏွစ္ ၊လြန္ခဲ့တဲ့ ၅ႏွစ္ ေလာက္ကမွ ျပန္ဆက္သြယ္ လာခဲ့ၾကသည္ျဖစ္၏။ သို႔ေသာ္ သူမအေမကား မေဖာ္ေ႐ြခဲ့ေပ။

သူမအေဒၚ ေျပာပုံအရ အဘိုးျဖစ္သူကသာ သူမအေမကို အိမ္ေပၚကႏွင္ခ်ခဲ့ၿပီး အေဒၚႏွင့္အဘြားက ဘာမွဝင္တားလို႔မရေၾကာင္း၊ အဘိုး ဆုံးပါးသြားမွသာ သူမတို႔ သားအမိကို ျပန္ရွာေဖြ ဆက္သြယ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ဆိုသည္။ သို႔ေသာ္လည္း သူမ အေမစ်ာပန ပြဲေန႕မွစၿပီး သူမကို မဆက္သြယ္လာသလို သူမလည္းကိုယ့္ေျခေထာက္ ေပၚ ကိုယ္ရပ္တည္ ၿပီး အေရးမလုပ္ခဲ့ေပ။

အခုက်ေတာ့ေရာ..ဘာလာလုပ္ျပန္ၿပီလဲ??

နာရီဝက္ေလာက္ကုန္သည္အထိ ထိုကားမွာ သူမအိမ္ေရွ႕မွ တစ္စက္ကေလးေတာင္ ေ႐ြ႕မသြားသျဖင့္ သူမ အိမြန္ကိုသာ အကူအညီမဲ့စြာ ၾကည့္လိုက္သည္။

"ဒီညေတာ့ နင့္အိမ္ပဲ ကပ္ေနရေတာ့မယ့္ ပုံပဲ..

သူမ သက္ျပင္းရွည္ႀကီးခ်ကာ ေျပာလိုက္သည္။

အလိုက္သိေသာ အိမြန္လည္း မ်က္ခုံးပင့္ ပခုံးတြန့္ျပရင္း ကားရဲ႕ location map ကို ေျပာင္းလိုက္သည္။

ထိုညတြင္ သူမ အိမြန္အိမ္မွာပဲ အိပ္လိုက္ရသည္။မဟာေဟာက္သံႀကီးႏွင့္ နဂါးမႀကီးကို သည္းခံရင္းႏွင့္ ေပါ့..။

အလုပ္မရွိသည့္ တနဂၤလာေန႕ မနက္ခင္းမွာ သူမအတြက္ အက်င့္မျဖစ္ေသးေပ။ က်ယ္ဝန္းလွသည့္ တိုက္ခန္း အိမ္ယာရဲ႕ ဥယ်ာဥ္ေလးမွာ ပတ္ေျပးကာ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ေနသည့္ သူမကို အေဝးတစ္ေနရာမွ တစ္ေယာက္ေယာက္ ၿပဳံးစိစိႏွင့္ ၾကည့္ေနမွန္း ေ႐ႊေခတ္ေလး မသိေခ်။

သူမ မနက္စာ ဝယ္ၿပီး တိုက္ခန္းျပန္ေရာက္ေတာ့ အိပ္ပုတ္မေလး အိမြန္မွာ မနိုးေသးေပ။ သူမ အတင္းနိုးၿပီး မနက္စာအတူစားကာ သူမအိမ္သို႔ ထြက္လာခဲ့ၾကသည္။ အိမြန္မွာ သူမကို စိတ္မခ်ေသး၍ ဖခင္ျဖစ္သူအား ဒီေန႕ ကုမၸဏီ မလာနိုင္ေၾကာင္း လွမ္းအေၾကာင္းၾကား လိုက္ရသည္။ သူမတို႔ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ထိုကားမွာ ရွိမေနေတာ့ေခ်..။

သူမ သက္ျပင္းခ်ကာ..

"ဘာလို႔ ဒီမနက္ထိ ေစာင့္မေနတာလဲ အံံ့ၾသပ။

အိမြန္မွာ သူမစကားေၾကာင့္ မ်က္စိမ်ားေမွးက်ဥ္းလိုက္ၿပီး သူမဆီ မ်က္ေစာင္းထိုးျပကာ

"ဘာလဲ..ညည္းက မေန႕ညက် လူခ်င္းမေတြ႕ရဲဘဲ အခုက်ေတာ့ ေတြ႕ခ်င္ေနသလိုမ်ိဳးေပါ့ ဟုတ္လား..

"လာပါ..စကားမမ်ားနဲ႕ အိမ္ထဲဝင္ၾကရေအာင္..

ေရွှခေတ်မှာ သူမစကားမွားသြားမွန္းသိ၍ ကားတံခါး ဖြင့္ၿပီး ကားေပၚကဆင္းလိုက္သည္။

သူမ အိမ္ထဲေရာက္ေရာက္ခ်င္း သူမေရာဂါစတင္မႈ၏ အရင္းအျမစ္အား စတင္ရွာေဖြေတာ့သည္။

အိမြန္မွာ သူမ ဟိုရွာဒီရွာႏွင့္ အာ႐ုံမ်ားေနသည္ကို အခွင့်ယူပြိီး အိမ္ေပၚေျပးတက္ကာ သူမ မွန္တင္ခုံ အံဆြဲထဲသို႔ အမဲေရာင္ ကဒ္ေလးအား ထိုးထည့္လိုက္သည္။

သူငယ္ခ်င္းေလးေရ..ငါ့ကိုမမုန္းပါနဲ႕..

နင္ေကာင္းဖို႔ လုပ္ေပးတာပါ..

ငါထင္တာ ဥကၠဌ ေဝယံက ေဂးမဟုတ္ေလာက္ပါဘူး

ၿပီးေတာ့ နင့္ကိုလည္း သေဘာက်တဲ့ပုံပဲ အဲဒါေၾကာင့္ ဒါကို နင္ယူထားသင့္တယ္..

ပုံ- နင့္ရဲ႕ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းေလး အိမြန္

မွတ္စုတိုေလး ႏွင့္အတူ ထိုးထည့္ၿပီး အံဆြဲကို ပိတ္ကာ ေလွကားေပၚမွ အေျပးဆင္းလာခဲ့သည္။

သူမ ေလွကား ေျခရင္း ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပင္ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွ ခနဲ႕သံလို အသံတစ္သံ ထြက္လာသည္။

"ေအာ္..နင္ေၾကာင့္ကိုး..ငါဒီလို ျဖစ္ေနရတာ အခုကစၿပီး နင္နဲ႕ ေဝးနိုင္သမွ် ေဝးေဝးေနမယ္!

အိမြန္ ၾကက္ေသေသ သြားသည္။ သူမကို မိသြားတာလား? သူမ အျမန္ႀကီး လႈပ္ရွားလိုက္တာ ေတာင္မွေလ..!

သူမ အျပစ္ရွိသလို ခံစားသြားရကာ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ ဝင္လိုက္သည္။ ေ႐ႊေခတ္မွာ သူမကို လွည့္ၾကည့္မေနဘဲ ပန္းကန္ေဆးေဘစင္ကို မ်က္ႏွာမူထားလ်က္..။

"ေ႐ႊေခတ္..ငါေတာင္းပန္ပါတယ္..ငါ့ကို စိတ္မဆိုးပါနဲ႕ ငါတမင္မရည္႐ြယ္ပါဘူး.ငါကနင္ေကာင္း....

ေ႐ႊေခတ္မွာ သူမဘက္ကို မ်က္ႏွာ လွည့္လာၿပီး လက္ထဲတြင္ ေဖာက္ၿပီးသား ငါးေသတၱာဘူး ကိုင္ထားလ်က္။

"ေဟ့..နင္ဘာေတြ ေျပာေနတာလဲ ငါက ဒိတ္လြန္ေနတဲ့ ငါးေသတၱာ ကို ေျပာေနတာပါ နင္ကဘာအျပစ္ရွိလို႔ လာေတာင္းပန္ေနတာလဲ?

ေ႐ႊေခတ္မွာ ေၾကာင္အသြားၿပီး အိမြန္အား ေျပာလိုက္၏။ သူမ စကားၾကားမွ အိမြန္ရင္ဘတ္ထဲမွ အလုံးႀကီး က်သြားကာ ဟူး..ေတာ္ေသးတယ္ သူမ မသိေပလို႔..နို႔မို႔ဆို လြယ္မွာမဟုတ္..။

"ေအာ္..ငါက နင့္ကို အသင့္စား အစားအစာေတြ စားျပဳခြင့္ေပးမိလို႔ ေနာင္တရေနတာပါ..

ဒရမ္မာ အနည္းငယ္ခ်ိဳးလိုက္ရသည္ ။ သို႔မွသာ ေ႐ႊေခတ္ သူမကို သံသယ မဝင္ဘဲ ကဒ္ပိုင္ရွင္ႏွင့္ သူမ၏ အေခ်စိန္ သူငယ္ခ်င္းတို႔ ရင္းႏွီးခြင့္ရေပလိမ့္မည္။

ေ႐ႊေခတ္ အိမြန္ စကားေၾကာင့္ အိမြန္ကို ေျပးဖက္လိုက္ၿပီး..

"အိမြန္မ..နင္သာအေကာင္းဆုံးပဲ

"ေအးပါဟယ္..

အိမြန္ထိုသို႔ ေျပာလိုက္ေသာ္လည္း စိတ္ထဲမွာေတာ့

နင့္suger daddyနဲ႕သာဆို ငါ့ကိုေမ့သြားမွာ ေလာင္းရဲတယ္ ေကာင္မစုတ္ေလး...

.......

13.10.21

ေနာက္အပိုင္းေတြဆို ဇာတ္ရွိန္ေတြ တက္လာပါေတာ့မယ္ ယူတို႔ကို ဖတ္ရတာမပ်င္းေအာင္ အေကာင္းဆုံး ႀကိဳးစားေပးသြားပါမယ္ ဒါဒါေလးတို႔ေရ😘