"ဟုတ်..မေကြီး အိပ်ပျော်သွားတာ ၈နာရီထဲကပါ ဒါဆိုလည်း အန်တီ ဒေါက်တာ့ကို တံခါးသွားဖွင့်ပေးမယ်..”

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် လင်းထိန်နေသော စံအိမ်ကြီးရှေ့ကို ထွက်လာလိုက်သည်။ စံအိမ်ကြီးမှာ မျိုးရိုးစဥ်ဆက် ဆက်ခံလာ၍လည်း ရှေးဟောင်းနန်းတော်ကြီး ပုံစံကဲ့သို့။ သို့သော်လည်း ဟောင်းနွမ်းနေခြင်း အလျဥ်းမရှိ။

ဝေယံပိုင် ဖခင်၏ လက်တွေ့ဆန်းကြယ်မှုများက အိမ်ကြီး၏ မူပုံစံကို အရင်ကနှင့်မတူဘဲ ကွဲထွက်ကာ ပိုကြည့်ကောင်းစေသည်။ အိမ်ဝန်းက စတုရန်းမီတာပေါင်း များစွာကျယ်၍လည်း ကျိုင်းတုံမြို့စွန်းတွင် ထီးထီးမားမား ကြီးတည်ရှိနေခြင်းပင်။

ထိုကြောင့် ခြံဝန်းရဲ့ ပင်မ တံခါးမှာ အိမ်နှင့် ပေ၃၀၀ခန့် ကွာဝေးသည်။ ကျိုင်းတုံ မြို့၏ နံပါတ်တစ် ဒိတ်ဒိတ်ကြဲ ချမ်းသာသည့် မျိုးဆက်တစ်စု ပိုင်သော စံအိမ်ကြီးမဟုတ်လား..။

သို့သော် ဝေယံပိုင်ကား ထိုအိမ်တွင် အနေကျဲသည်။WYP Group ရဲ့ ရုံးချုပ်က တာချီလိတ်တွင် ရှိနေ၍လည်း သူ ထိုမြို့က နှစ်ထပ်တိုက် အိမ်ယာ တစ်လုံးကိုသာ ဝယ်ပြီး ထိုအိမ်မှာပဲ အနေစိပ်သည်။

သူ့မှာ အိမ်နှင့်သိပ်မကပ် သည့် ရောဂါရှိနေသလိုမျိုး။

အိမ်တွင် အိပ်သည့် အချိန် ထက် ကုမ္ပဏီက သူ့နားနေခန်းတွင်သာ ညအိပ် အိပ်ခဲ့သည့် အချိန်က ပိုများသည်။

———

အာကာထက် အိမ်သို့ရောက်လျှင် သန်းခေါင်တောင် ကျော်တော့မည်။ ရေချိုးအဝတ်လှဲပြီး ခုနသူ့ရဲ့ မဟာမင်းကြီး ယောက်ဖလောင်းကို ကတိပေးထားသည့် အတိုင်း ဆေးရုံကို ဖုန်းခေါ်ပြီး ဆေးရုံဆင်းရန် လိုအပ်သော အချက်အလက်များ ဆွေးနွေးရင်း မနက်၁နာရီထိ ရောက်မှ အိပ်ရလေသည်။

—––—

လိုက်ကာဖွင့် လိုက်သံနှင့်အတူ မှန်ပြတင်းကနေ တိုးဝင်လာသော အလင်းရောင်စူးစူးတွေကြောင့် ဝေယံပိုင် နိုးလာသည်။ နံရံကပ် နာရီကို ကြည့်တော့ မနက် ခုနှစ်နာရီ ခွဲနေပြီဖြစ်သည်။ အထုတ်အပိုးတွေ အားလုံးသည် ရဲနိုင် တစ်ယောက်တည်း သိမ်းပြီးဆည်းပြီး ဖြစ်၍ ကုတင်ဘေးတွင် သူ့ပိုင်ရှင် နိုးလာမည့်အချိန် စောင့်နေခြင်းပင်။

ရဲနိုင် ခန်းဆီးလိုက်ကာကို ဖွင့်ပြီး နောက်သို့ လှည့်လာချင်းချင်း ကုတင်ပေါ်က နိုးနေပြီ ဖြစ်သော သူ့သူဌေးကိုတွေ့ကာ..

"နိုးလာပီလား ဆရာ..ကျွန်တော် ဆရာအိပ်နေတာကို ​နှောက်ယှက်မိသွားလားဗျ..”

ရဲနိုင် အနူးအညွတ် တောင်းပန်သည်။

"ရပါတယ်..ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး..နိုးသင့်နေပြီပဲလေ။ ဒါနဲ့ အာကာ ဖုန်းဆက်လာသေးလား..”

"ကျွန်တော် ထလာကတည်းက ဒီအခန်းကနေ မထွက်ရသေးပါဘူး..ဖုန်းသံလည်းမကြားရတော့ မဆက်လာဘူးထင်တယ် ဆရာ”

ရဲနိုင် စကားကြောင့် ဝေယံ ကုတင်ဘေး မီးအိမ်ခုံပေါ်က သူ့ဖုန်းကို လှမ်းယူကာ အာကာထက်ဆီသို့ ခေါ်ဆိုမှုစတင်လိုက်သည်။

တစ်ကြိမ်..မကိုင်၊ နှစ်ကြိမ်လည်း မကိုင်..သုံးလေးငါးကြိမ် ထိုးပြီး ၁၀မိနစ် အကြာတွင် ဖြစ်သည်..တစ်ဖက်မှ ဖုန်းကိုင်အပြီး..

"မင်း.. အက်ဆီးဒန့် ကတည်းက တစ်ခါတည်း မသာပေါ် သွားလိုက်သင့်တာ ပိတ်ရက်မနက်ခင်းတိုင်း ငါ့ကို ဖုန်းနဲ့ လာလာနှောက်ယှက် တကယ်ပဲကွာ ငါ့သတ်ချင်ရင်လည်း တခြားနည်းနဲ့ ရှာသတ်ကွ အိပ်ရေးဖျက်တဲ့ နည်းနဲ့တော့ မရဘူး...မနေ့ည အဘွားအိမ်က ပြန်လာတာတောင် သန်းခေါင်ကျော်နေပြီ အိမ်ရောက်ပြီး မင်းအတွက် ဆေးရုံဆင်းဖို့ စာရွက်စာတမ်းတွေ ရိုက်ရ ပို့ရနဲ့ မနက် တစ်နာရီ မှ အိပ်ရတာ..အကိုကြီးရဲ့။ ပြော..အခုကျတော့ ဘာကိစ္စနဲ့ဆက်ပြန်တာလဲ..??”

"......”

ဝေယံ ဘာဆက်ပြောရမှန်း မသိ။ ဘာမှတောင် မပြောရသေးတာ ဟိုဘက်က အော်ဆဲနည်း မျိုးစုံ သုံးသွားလိုက်ပြီ။

"အော်..ငါက ခွဲစိတ်စစ်ဆေးတဲ့နေ့က ဟို ကောင်မလေး ဖြည့်ထားတဲ့ ​ဖိုင် ကို တောင်းမလို့

အဲထဲမှာ သူ့ကို ဆက်သွယ်လို့ရမယ့် လိပ်စာများ ရှိနေမလားလို့..”

အမှန်တစ်ကယ်ပင် သူ.. ထိုကောင်မလေး ကို ဆက်သွယ်ဖို့ ကြိုးပမ်းနေသည်မှာ သူသတိရသော နေ့ ကတည်းပင်။ သို့သော် မည်သို့ ဆက်သွယ်ရမည်မှန်းမသိ။ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းတွင် မြေခွေးတစ်ကောင် ကဲ့သို့ ထက်မြက်တဲ့ သူ့မှာ အခုချိန်ကျမှ iQ ရော eQ

ပါ ဘယ်တွေပျောက်ကုန်လဲ မသိ။

သူများတွေ" အချစ်ပေါ် ကျဆုံးမိလျှင် ထို့သို့ ဉာဏ်စင် မမှီသော အတုံးအအ ဖြစ်ကုန်သည်” လို့ ပြောကြတာ တကယ်ဖြစ်လာတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ဦးခေါင်းကို စတီယာ နှင့်တိုက်မိပြီး အထဲက ကိရိယာတွေ ပျက်စီးသွားတာ ကြောင့်လား..။ လုံးဝကို စရှာရမယ့် လမ်းစကမတွေ့ချေ။

_____

"ဘာ !!မင်းစောစောစီးစီး --ကြောင်နေတာလား။ ဆေးမှတ်တမ်းထဲမှာ ပါပြီးသား မင်းကုတင်ဘေးခုံ ထဲက ဖိုင်ထဲမှာ ညှပ်ထားတာ ငါရှိနေကတည်းကကို

ဦးနှောက်တွေ ပျက်သွားတာလား ကိုယ်ဘာကိုယ် ရှာကြည့်..နောက်တစ်ခါ တနင်္ဂနွေနေ့ မနက်မှာ ဖုန်းထပ်ခေါ်ရဲ ခေါ်ကြည့် မင်း..ညီမ​လေးကို ခိုးပြေးမယ်..”

".....”

"ဒါပဲ..တီ..တီ..”

ထပ်ပြီး တစ်ကြိမ် အော်ခံလိုက်ရပြီ။

" ဒီအာကာထက် ဆိုတဲ့ ကောင်က သူ့ဆေးရုံ ပေါ်မှာ ငါလှဲနေတာနဲ့ အရင်က ယောက်ဖ ယောက်ဖဆိုပြိီး လာလာကပ်တဲ့ ကောင်ကနေ ငါ့ကို အော်ချင်သလို အော်တာပေါ့ ဟုတ်လား..ငါအိမ်ပြန်ရောက်မှ တွေ့မယ်..…”

ရဲနိုင်လည်း သူ့ဘေးကနေ..

"ဆရာ..ဆရာ ကျိုင်းတုံက အမေကြီးအိမ်ကို ပြန်မလို့လား..သူတို့ ဆရာဆေးရုံ တက်နေတာကို သိသွားမှာ မစိုးဘူးလား..”

ဝေယံပိုင် :"မင်း……”

သူတော်တော်ခံလိုက်ရသည်။ ဒါကို ရဲနိုင်ကမသိဘဲ သူ့ဒေါကို ထပ်ဆွ။ သူစဥ်းစားလိုက်ရင်း..ရဲနိုင်ပြောတာလည်း မှန်သည်။ သူနေမကောင်းတုန်းမို့ အာကာထက် ကို အသာစိီးခိုင်း ထားလိုက်မယ်။ ကောင်းလာတဲ့အခါကျမှ တွေ့ကြတာပေါ့...။

ဝေယံ ဆေးဗီဒိုထဲက ဆေးဖိုင်ကို လှမ်းယူပြိီး စာမျက်နှာတွေကို တစ်ရွက်ပြီး တစ်ရွက်လှန်ရင်း ရှာနေသည်။ ခွဲစိတ် စစ်ဆေးမှု မှတ်တမ်း ဟူသော ခေါင်းစဥ် ပါသည့် စာရွက် ကို အရောက် ဝေယံ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ပွင့် တွဲခိုသွားသည်။

......

အပိုင်း(၁၉)ဆက်ရန်

2.10.21

"ဟုတ္..ေမႀကီး အိပ္ေပ်ာ္သြားတာ ၈နာရီထဲကပါ ဒါဆိုလည္း အန္တီ ေဒါက္တာ့ကို တံခါးသြားဖြင့္ေပးမယ္..

ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ လင္းထိန္ေနေသာ စံအိမ္ႀကီးေရွ႕ကို ထြက္လာလိုက္သည္။ စံအိမ္ႀကီးမွာ မ်ိဳးရိုးစဥ္ဆက္ ဆက္ခံလာ၍လည္း ေရွးေဟာင္းနန္းေတာ္ႀကီး ပုံစံကဲ့သို႔။ သို႔ေသာ္လည္း ေဟာင္းႏြမ္းေနျခင္း အလ်ဥ္းမရွိ။

ေဝယံပိုင္ ဖခင္၏ လက္ေတြ႕ဆန္းၾကယ္မႈမ်ားက အိမ္ႀကီး၏ မူပုံစံကို အရင္ကႏွင့္မတူဘဲ ကြဲထြက္ကာ ပိုၾကည့္ေကာင္းေစသည္။ အိမ္ဝန္းက စတုရန္းမီတာေပါင္း မ်ားစြာက်ယ္၍လည္း က်ိဳင္းတုံၿမိဳ႕စြန္းတြင္ ထီးထီးမားမား ႀကီးတည္ရွိေနျခင္းပင္။

ထိုေၾကာင့္ ၿခံဝန္းရဲ႕ ပင္မ တံခါးမွာ အိမ္ႏွင့္ ေပ၃၀၀ခန့္ ကြာေဝးသည္။ က်ိဳင္းတုံ ၿမိဳ႕၏ နံပါတ္တစ္ ဒိတ္ဒိတ္ႀကဲ ခ်မ္းသာသည့္ မ်ိဳးဆက္တစ္စု ပိုင္ေသာ စံအိမ္ႀကီးမဟုတ္လား..။

သို႔ေသာ္ ေဝယံပိုင္ကား ထိုအိမ္တြင္ အေနက်ဲသည္။WYP Group ရဲ႕ ႐ုံးခ်ဳပ္က တာခ်ီလိတ္တြင္ ရွိေန၍လည္း သူ ထိုၿမိဳ႕က ႏွစ္ထပ္တိုက္ အိမ္ယာ တစ္လုံးကိုသာ ဝယ္ၿပီး ထိုအိမ္မွာပဲ အေနစိပ္သည္။

သူ႕မွာ အိမ္ႏွင့္သိပ္မကပ္ သည့္ ေရာဂါရွိေနသလိုမ်ိဳး။

အိမ္တြင္ အိပ္သည့္ အခ်ိန္ ထက္ ကုမၸဏီက သူ႕နားေနခန္းတြင္သာ ညအိပ္ အိပ္ခဲ့သည့္ အခ်ိန္က ပိုမ်ားသည္။

အာကာထက္ အိမ္သို႔ေရာက္လွ်င္ သန္းေခါင္ေတာင္ ေက်ာ္ေတာ့မည္။ ေရခ်ိဳးအဝတ္လွဲၿပီး ခုနသူ႕ရဲ႕ မဟာမင္းႀကီး ေယာက္ဖေလာင္းကို ကတိေပးထားသည့္ အတိုင္း ေဆး႐ုံကို ဖုန္းေခၚၿပီး ေဆး႐ုံဆင္းရန္ လိုအပ္ေသာ အခ်က္အလက္မ်ား ေဆြးႏြေးရင္း မနက္၁နာရီထိ ေရာက္မွ အိပ္ရေလသည္။

လိုက္ကာဖြင့္ လိုက္သံႏွင့္အတူ မွန္ျပတင္းကေန တိုးဝင္လာေသာ အလင္းေရာင္စူးစူးေတြေၾကာင့္ ေဝယံပိုင္ နိုးလာသည္။ နံရံကပ္ နာရီကို ၾကည့္ေတာ့ မနက္ ခုႏွစ္နာရီ ခြဲေနၿပီျဖစ္သည္။ အထုတ္အပိုးေတြ အားလုံးသည္ ရဲနိုင္ တစ္ေယာက္တည္း သိမ္းၿပီးဆည္းၿပီး ျဖစ္၍ ကုတင္ေဘးတြင္ သူ႕ပိုင္ရွင္ နိုးလာမည့္အခ်ိန္ ေစာင့္ေနျခင္းပင္။

ရဲနိုင္ ခန္းဆီးလိုက္ကာကို ဖြင့္ၿပီး ေနာက္သို႔ လွည့္လာခ်င္းခ်င္း ကုတင္ေပၚက နိုးေနၿပီ ျဖစ္ေသာ သူ႕သူေဌးကိုေတြ႕ကာ..

"နိုးလာပီလား ဆရာ..ကြၽန္ေတာ္ ဆရာအိပ္ေနတာကို ႏွောက္ယွက္မိသြားလားဗ်..

ရဲနိုင္ အႏူးအၫြတ္ ေတာင္းပန္သည္။

"ရပါတယ္..ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး..နိုးသင့္ေနၿပီပဲေလ။ ဒါနဲ႕ အာကာ ဖုန္းဆက္လာေသးလား..

"ကြၽန္ေတာ္ ထလာကတည္းက ဒီအခန္းကေန မထြက္ရေသးပါဘူး..ဖုန္းသံလည္းမၾကားရေတာ့ မဆက္လာဘူးထင္တယ္ ဆရာ

ရဲနိုင္ စကားေၾကာင့္ ေဝယံ ကုတင္ေဘး မီးအိမ္ခုံေပၚက သူ႕ဖုန္းကို လွမ္းယူကာ အာကာထက္ဆီသို႔ ေခၚဆိုမႈစတင္လိုက္သည္။

တစ္ႀကိမ္..မကိုင္၊ ႏွစ္ႀကိမ္လည္း မကိုင္..သုံးေလးငါးႀကိမ္ ထိုးၿပီး ၁၀မိနစ္ အၾကာတြင္ ျဖစ္သည္..တစ္ဖက္မွ ဖုန္းကိုင္အၿပီး..

"မင္း.. အက္ဆီးဒန့္ ကတည္းက တစ္ခါတည္း မသာေပၚ သြားလိုက္သင့္တာ ပိတ္ရက္မနက္ခင္းတိုင္း ငါ့ကို ဖုန္းနဲ႕ လာလာႏွောက္ယွက္ တကယ္ပဲကြာ ငါ့သတ္ခ်င္ရင္လည္း တျခားနည္းနဲ႕ ရွာသတ္ကြ အိပ္ေရးဖ်က္တဲ့ နည္းနဲ႕ေတာ့ မရဘူး...မေန႕ည အဘြားအိမ္က ျပန္လာတာေတာင္ သန္းေခါင္ေက်ာ္ေနၿပီ အိမ္ေရာက္ၿပီး မင္းအတြက္ ေဆး႐ုံဆင္းဖို႔ စာ႐ြက္စာတမ္းေတြ ရိုက္ရ ပို႔ရနဲ႕ မနက္ တစ္နာရီ မွ အိပ္ရတာ..အကိုႀကီးရဲ႕။ ေျပာ..အခုက်ေတာ့ ဘာကိစၥနဲ႕ဆက္ျပန္တာလဲ..??

"......

ေဝယံ ဘာဆက္ေျပာရမွန္း မသိ။ ဘာမွေတာင္ မေျပာရေသးတာ ဟိုဘက္က ေအာ္ဆဲနည္း မ်ိဳးစုံ သုံးသြားလိုက္ၿပီ။

"ေအာ္..ငါက ခြဲစိတ္စစ္ေဆးတဲ့ေန႕က ဟို ေကာင္မေလး ျဖည့္ထားတဲ့ ဖိုင္ ကို ေတာင္းမလို႔

အဲထဲမွာ သူ႕ကို ဆက္သြယ္လို႔ရမယ့္ လိပ္စာမ်ား ရွိေနမလားလို႔..

အမွန္တစ္ကယ္ပင္ သူ.. ထိုေကာင္မေလး ကို ဆက္သြယ္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းေနသည္မွာ သူသတိရေသာ ေန႕ ကတည္းပင္။ သို႔ေသာ္ မည္သို႔ ဆက္သြယ္ရမည္မွန္းမသိ။ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းတြင္ ေျမေခြးတစ္ေကာင္ ကဲ့သို႔ ထက္ျမက္တဲ့ သူ႕မွာ အခုခ်ိန္က်မွ iQ ေရာ eQ

ပါ ဘယ္ေတြေပ်ာက္ကုန္လဲ မသိ။

သူမ်ားေတြ" အခ်စ္ေပၚ က်ဆဳံးမိလွ်င္ ထို႔သို႔ ဉာဏ္စင္ မမွီေသာ အတုံးအအ ျဖစ္ကုန္သည္ လို႔ ေျပာၾကတာ တကယ္ျဖစ္လာတာလား။ ဒါမွမဟုတ္ ဦးေခါင္းကို စတီယာ ႏွင့္တိုက္မိၿပီး အထဲက ကိရိယာေတြ ပ်က္စီးသြားတာ ေၾကာင့္လား..။ လုံးဝကို စရွာရမယ့္ လမ္းစကမေတြ႕ေခ်။

_____

"ဘာ !!မင္းေစာေစာစီးစီး --ေၾကာင္ေနတာလား။ ေဆးမွတ္တမ္းထဲမွာ ပါၿပီးသား မင္းကုတင္ေဘးခုံ ထဲက ဖိုင္ထဲမွာ ညွပ္ထားတာ ငါရွိေနကတည္းကကို

ဦးႏွောက္ေတြ ပ်က္သြားတာလား ကိုယ္ဘာကိုယ္ ရွာၾကည့္..ေနာက္တစ္ခါ တနဂၤႏြေေန႕ မနက္မွာ ဖုန္းထပ္ေခၚရဲ ေခၚၾကည့္ မင္း..ညီမေလးကို ခိုးေျပးမယ္..

".....

"ဒါပဲ..တီ..တီ..

ထပ္ၿပီး တစ္ႀကိမ္ ေအာ္ခံလိုက္ရၿပီ။

" ဒီအာကာထက္ ဆိုတဲ့ ေကာင္က သူ႕ေဆး႐ုံ ေပၚမွာ ငါလွဲေနတာနဲ႕ အရင္က ေယာက္ဖ ယောက်ဖဆိုပြိီး လာလာကပ္တဲ့ ေကာင္ကေန ငါ့ကို ေအာ္ခ်င္သလို ေအာ္တာေပါ့ ဟုတ္လား..ငါအိမ္ျပန္ေရာက္မွ ေတြ႕မယ္..

ရဲနိုင္လည္း သူ႕ေဘးကေန..

"ဆရာ..ဆရာ က်ိဳင္းတုံက အေမႀကီးအိမ္ကို ျပန္မလို႔လား..သူတို႔ ဆရာေဆး႐ုံ တက္ေနတာကို သိသြားမွာ မစိုးဘူးလား..

ေဝယံပိုင္ :"မင္း

သူေတာ္ေတာ္ခံလိုက္ရသည္။ ဒါကို ရဲနိုင္ကမသိဘဲ သူ႕ေဒါကို ထပ္ဆြ။ သူစဥ္းစားလိုက္ရင္း..ရဲနိုင္ေျပာတာလည္း မွန္သည္။ သူေနမေကာင္းတုန္းမို႔ အာကာထက္ ကို အသာစိီးခိုင်း ထားလိုက္မယ္။ ေကာင္းလာတဲ့အခါက်မွ ေတြ႕ၾကတာေပါ့...။

ေဝယံ ေဆးဗီဒိုထဲက ေဆးဖိုင္ကို လှမ်းယူပြိီး စာမ်က္ႏွာေတြကို တစ္႐ြက္ၿပီး တစ္႐ြက္လွန္ရင္း ရွာေနသည္။ ခြဲစိတ္ စစ္ေဆးမႈ မွတ္တမ္း ဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ ပါသည့္ စာ႐ြက္ ကို အေရာက္ ေဝယံ မ်က္ႏွာတြင္ အၿပဳံးတစ္ပြင့္ တြဲခိုသြားသည္။

......

အပိုင္း(၁၉)ဆက္ရန္

2.10.21