ရွှေခေတ် စားထားသမျှကို ပြန်ကာအန်ထုတ်ချင်တော့သည်။ ချောသည်ခန့်သည်ဟု မြောက်ပြောတာ ဘာမှမဖြစ်ပေမဲ့ ယောက်ျား ဆန်တယ်တဲ့လား....??။

သူ့မှာ ဟို ဆရာဝန် ကောင်လေးရှိနေတာလေ..။

"နင်တစ်နေ့ တစ်နေ့ အဲမဂ္ဂဇင်းတွေထဲ က ကောင်တွေပဲငမ်းနေ ။ သူတို့ရဲ့ အပြင်ပန်းက ပုံစံကို မသိပဲ ထင်ချင်တာတွေ လျှောက်ထင်မနေနဲ့ ။ သူတို့အပြင်မှာ ယောက်ျားဆန်ချင်မှ ဆန်မယ်”

အိမွန် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဒီကောင်မလေးတော့ အခု မဂ္ဂဇင်းပေါ်က ယောက်ျားလေး တွေပါ မကျန် မုန်းလို့နေပါလား..။ ဒါတော့တော်တော် လွန်လာပြီနော် ငါ့ရဲ့အခုတွဲနေတဲ့ ကောင်လေးကိုတော့ ထိချင်ထိ။ ဒီမဂ္ဂဇင်းထဲက ငါ့ယောက်ျား ကိုတော့ အထိမခံဘူး။

"နင်ဟာ..နင်ယောက်ျားတွေ ကို မုန်းတာ ငါလက်ခံသေးတယ်။ အခုနင် မြင်တောင်မမြင်ဖူးသေးတဲ့ ငါရဲ့ အိုင်ဒေါကြီး ဝေယံပိုင် ကိုတောင် ထိပါးလာပြီ။ သူက နင့်ကို ဘာတွေလုပ်နေမိလို့ ယောက်ျား မဆန်ဘူးလို့တောင် ပြောရက်ရတာလဲ..အမလေး.. ရင်ထဲကို မြားဆယ်စင်းပြစ်ဝင် သလိုပဲ ရင်တွေနာလိုက်တာ..”

ရင်ဘတ်ကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ အုပ်ပြီး မျက်နှာကို သေတော့မယ့်အလား မဲ့ထားကာ ပီပြင်လွန်းတဲ့ သရုပ်ဆောင် မှုတွေနှင့်အိမွန်မကို ရွှေခေတ် သနားနေမိသည်။ ဟိုကောင်မှာက ကောင်လေးနဲ့လေ။ အိမွန်မ နင်ဒီတစ်သက် သမ္မတသမီး ဖြစ်ရင်တောင် သူ့ကိုမရနိုင်ပါဘူး။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ချစ်ခြင်းကို ခွဲနေသလို ပုံစံမျိုး လုပ်နေတာကနေ ရပ်လိုက်ပါတော့..။ ရွှေခေတ် စိတ်ထဲကနေပြောနေမိသည်။

"ငါ တစ်ကယ် ပြောနေတာ...နင်မဂ္ဂဇင်း ထဲက တခြားကောင်တွေ ငမ်းရင် ငါဘာမှ မ​ေပြာတော့ဘူး အဲ..ဘာတဲ့ ဝေယံပိုင်ဆိုလား..အဲကောင် ကတော့ချွင်းချက်။ နင် ထက်အဆတစ်ရာ ချမ်းသာတဲ့ ကောင်မတွေကိုတောင် သူလှည့်ကြည့်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ရှင်းရှင်း ပြောရရင် သူ ..အဟမ်း..မိန်းကလေး တွေကို မကြိုက်ဘူး...!!!”

"အခေတ်မ နင်ဘာလို့ အဲလောက် သေချာ ပြောနေရတာလဲ နင်သူနဲ့ ဆုံခဲ့လို့လား..ပြီးတော့ နင်သူ့ကို မြူဆွယ်ခဲ့ပြီး သူက မိန်းကလေးတွေကို မကြိုက်ဘူး လို့ ပြောခဲ့တာလား...??”

ရွှေခေတ် ထွက်ပေါက် ပိတ်ထားခံရသလိုမျိုး ဖြစ်နေပြီ။ သူမ ရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲ သူမပြန်ကျနေသည်။

ခုနတုန်းက စိတ်လောသွားလို့ ပြောချင်ရာတွေ ပြောသွားပေမဲ့ အခုတော့ အိမွန်သာ မနေ့ညအဖြစ်အပျက်ကို သိသွားခဲ့လျှင်...။ အကျိုးဆက်ကတော့ ကောင်းမှာမဟုတ်။ ညကြီးမင်းကြီး ယာဥ်မောင်းပြီး သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို ကယ်ခဲ့လို့ နားပွင့်ထွက်မည် အထိ အဆဲအဆို ခံရပေမည်။ နောက် သူမရဲ့ ယောက်ျားတွေကို မုန်းတယ်၊ အကပ်မခံဘူး ဆိုတဲ့ ဝေါဟာရ ကြိီးပါ သုန်မှိန် သွားလိမ့်မည်။ ဒါ​ကြောင့် အိမွန် သိလို့မဖြစ်။

မည်သို့ လိမ်မှ အိမွန်မက သူမကို ယုံမှာလဲ။

သူမ လမ်းပျောက်နေစဥ်..

"အေး...နင် တော့ အဲလိုလုပ် မယ် မထင်ဘူး ။ ယောက်ျား တွေကို စကားလာပြောလို့မရတဲ့ထိ မုန်းနေတာကို....”

အိမွန်ရဲ့ စကားလမ်းကြောင်းလွှဲသွားမှုကြောင့် သူမ တော်တော်ကြီးကို စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

ဒါကို အခွင့်ကောင်း ယူပြီး...

"အားအားရှိ ေယာကျ်ားတွေ အကြောင်းပဲ ပြောနေ ။ အလုပ်လာကူ မယ်ပြော ပြီး အဲမှာပဲထိုင်နေ တော့မှာလား...”

သူမစကား ကြောင့် အိမွန်ဖတ်လက်စ မဂ္ဂဇင်း စာအုပ်ကို ခုံပေါ်ချကာ သူမ ရဲ့ လုပ်လက်စ အလုပ်တွေဆီကို လျှောက်သွားတော့သည်။

နှစ်ယောက်စလုံး စကားတွေ ပြောရင်းပြောရင်းနဲ့ ညနေ၆နာရီ လောက်က စတဲ့အလုပ် ညကိုးနာရီလောက် မှာ အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့သည်။ အကုန်လုံးကို နေရပ်လိပ်စာရော ဖောက်သည်နာမည်တွေ က အစရေးမှတ် တာ မှန်မမှန် တစ်ခါ ပြန်စစ်ဆေး ၍လည်း အချိန်ပိုကုန်သွား ခြင်းပင်။ အခုဆိုရင် မနက်ဖြန်အတွက် ပို့ပေးရမယ့် ပါဆယ်ပေါင်း ရာကျော်က အသင့်ရှိလို့နေပြီ။ အနီးအနား မြို့ဝန်းကျင်ဆို delivery နဲ့ ပို့ပေးပြီး၊ နယ်ဝေး မြို့ဆိုရင်တော့ ကားဂိတ်ထိ သာပို့ပေးသည်။

အားလုံးပြီးစီး သွားပြီဆိုမှ ဂိုဒေါင်ကို သော့ခတ် ထားခဲ့ပြီး အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ အိမ်မှာ နှစ်ထပ်တိုက်အိမ် ဆိုပေမယ့်လည်း အပေါ်ထပ်ကို ကျွန်းသားတွေနှင့်ကာ ထားသဖြင့် နှစ်ပေါင်း များစွာ ကတည်းက ဆောက်ထားမှန်း သိသာလှသည်။ အိမ်အောက်ထပ်တွင် မီးဖိုခန်း..ဧည့်ခန်းနှင့် ရေအိမ်တစ်လုံးသာရှိပြီး အပေါ်ထပ်မှာလည်း အိပ်ခန်း တစ်ခန်းနှင့် ဘုရားခန်း သာရှိသည်။ သူမအမေရှိနေစဥ် တည်းက ချမ်းသာသူမဟုတ်၊ ဆင်းရဲတယ်လို့လည်း မဆိုသာ..သုံးဖို့စားဖို့ လုံလုံလောက်လောက် ရှိသည်။

အခုတော့ သူမ မှာ သွားရေးလာရေး မခက်ခဲ ရ​ေလအောင် စျေးချိုချိုနှင့်သာ ရောင်းသည့် honda ကားဟောင်းလေး တစ်စီးကို အရစ်ကျဝယ်နိုင်ခဲ့သည်။

တခြားမိန်းကလေးတွေလို အလှအပမက်ပေမယ့်လည်း အကန့်အသတ်နဲ့ သာ သုံးတတ်ဖြုန်းတတ်သည်။ သူမမှာ cosmetician တစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း ကိုယ်တိုင်က serum နှင့် sun creamက လွဲရင် တခြားဟာ မပြောနဲ့ နှုတ်ခမ်း နီတောင် မဆိုးဖူး။ သို့သော် နှုတခမ်း​လေးတွေက နှင်းဆီ ငုံလေးလို ပန်းရောင် အမြဲသန်းလျက်။

ထိုသို့ မလိမ်းမခြယ် original မျက်နှာလေးနှင့် လည်း သူမဟာ ကျားတွေရဲ့ အာရုံကို အငိုက်ဖမ်းနိုင်သော ​အရိုင်းပန်းလေး ပါပဲ။ သို့သော်လည်း လိုက်သမျှဘဲတိုင်းက သူမ မျက်စောင်းထိုးမှုတွေနှင့်သာ အရှုံးပေး ခဲ့ရသည်..။

......

ညဥ့်နက်ခါ စနေပြီမို့ အိမွန် ကိုအိမ်ပြန်မသွားတော့ဖို့ အတင်းတားပြိီး သူမနှင့်အတူအိပ်စေသည်။ အိမွန်လည်း ငြင်းမရတော့တဲ့ အဆုံး သူမနှင့်သာ နေခဲ့ရသည်။ မနေ့ညကတည်းက ကောင်းကောင်းမအိပ်ရသေးတာမို့ ရေချိုးခေါင်းလျှော်ပြီး skinတောင် မcare ခေါင်းကိုတောင် ခြောက်အောင်မသုတ်နိုင်တော့ပဲ ကုတင်ပေါ် တန်းလှဲချလိုက်သည်။ ထိုစဥ် ခြေထောက်ကနေ တရွတ်တိုက် ကုတင်စွန်းထိ အိမွန်၏ ဆွဲထခြင်းကို ခံရပြန်သည်။ ငပျင်းမဟု ဆဲဆိုခံရပြီး dryer နှင့်ခေါင်းကို ခြောက်အောင်သုတ်ပေးကာ အတော့်ကို မဖွင့်နိုင်ပြီဖြစ်သော မျက်လုံးများနှင့် သူမမျက်နှာကို nightcream အတင်းလိမ်းခိုင်းပြီးကာမှ အိပ်စေသည်။

တော်တော်ကို ပင်ပန်းနေပြီ ဖြစ်၍လည်း စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း အိပ်ပျော်သွားသည်။ အချိန်မည်မျှကြာသွား သည်မသိ ။ ဆိုးဆိုးရွားရွားအသံနှင့် သူမခန္ဓာကိုယ်ပေါ် တစ်ခုခုခွတင် ထားသလိုခံစားရကာ အလန့်တကြားနိုးလာခဲ့သည်။သူမ ထထိုင်ကာ မျက်လုံးကို ပွတ်သပ်ကြည့်တော့..

ဒီအိမွန်မ အိပ်ပုံကို ကြည့်အုံး..။အိမ်ရှင် ဖြစ်တဲ့ သူမကိုမှ အားမနာ ။ ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို သူမပေါ် ခွတင်ပြီး သူမနားနား တိုးကာ ဟောက်နေခြင်း.. ။ ဒီကောင်မ ဘဲတွေကို ထည်လဲတွဲနေတာ မဆန်းပါဘူးလေ။ ဘယ်တုန်းက ဒီလို အကျင့်ရှိသွားတာလဲ မသိ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေ လောက်ကသူမ အမေ ဆုံးလို့ သူမဆီ အဖော်လာအိပ်တာ ဒီအကျင့်ကမရှိသေး။ အသက်ရလာလေ အပျင်းကြီးလာလေ အကျင့်​တွေဆိုးလာလေ ဆိုတာမျိုးလားပဲ..စိတ်ဝင်စားစရာ။

သူမ အိမွန်ကို ကုတင်ပေါ်က ကန်ချပြီး နိုးမယ်အလုပ်

တစ်ခုခုကို သတိရသွားကာ မြောက်လိုက်သော​ ခြေမှာ လမ်းတစ်ဝက်တင် တန့်သွားရသည်။ သူမပဲ အိမွန်ကို အတင်းတောင်းဆိုကာ သူမနဲ့ အတူ အိပ်ခိုင်းခဲ့ တာမဟုတ်လား..။ သူမသာ ကန်ချပြီး အိမွန် နိုးလာခဲ့ရင် မြွေဟောက်အဆိပ်တွေ မမိချင်ပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် ခေါင်းအုံးဆွဲ ကာ ဂိုဒေါင်ထဲသို့ဝင်လာခဲ့၏။ ဆိုဖာပေါ် ကိုယ်ကို ပစ်လှဲကာ မျက်နှာချင်းဆိုင် နံရံပေါ်က နာရီလက်တံမှာ မနက်၃ခွဲ ကို ထိုးပြနေလေပြီ။

သူမပြန်အိပ်မယ် လုပ်သော်လည်း အိပ်လို့မရ။ မိုးလင်းတဲ့ အထိစောင့်ဖို့ ဘာဆက်လုပ်ရင် ကောင်းမလဲဆိုတဲ့ အတွေးတွေလည်း ဟိုမရောက်ဒီမရောက်။

ရုတ်တရက် သူမရဲ့ ဘီဒိုဘေးက စက်ချုပ်ခုံဆီကို အကြည့်ရောက်သွားပြီး အခုချိန်အမေသာ ရှိနေရင် ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလေမလဲတွေးကာ ပါးပြင်ပေါ် နှင်းစက်တွေ ပိုးပိုးပေါက်ပေါက်ကျလာပြန်သည်။ သူမမှာ မာန်မာနကြီးသလိုပဲ အိမွန်ကလွဲရင် မည်သူရှေ့မှာမှ အရိုးကျိုးရင်​ေတာင် မငို။ တချို့က သူမကို နှလုံးသားမဲ့တယ် လို့ပင်ပြောနေကြသည်။ သို့သော် သူမလည်း လူတစ်ယောက်ပင် မဟုတ်လား...။ သူမရဲ့ နောက်ထပ်ပုံစံတစ်မျိုး ဟုပင် ဆိုရသော မျက်ရည်လွယ် ချူချာတဲ့ ကလေးမလေး ကို မည်သူကမှ တွေ့ဖူးမည်မထင်။

သူမ အချိန်အတော်တန်ကြာ ငိုထား၍ မျက်ခွံတွေပင် လေးလာပြီ။ ရုတ်တရက် ဆိုသလို သူမအတွေးတွေ ယမန်နေ့ညက သူစိမ်းဆီ ရောက်သွားသည်။

သူ...သတိရလာပြီလား..။

သူမ ခေါင်းကို အမြန်ရမ်းကာ ထိုအတွေးကို မိနစ်ပိုင်းတောင်မရှိစေဘဲ ခါထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်...

"သူက ဘယ်သူမို့လို့ ငါ့အတွေးထဲ ဝင်လာရဲတဲ့ အထိ သတ္တိတွေ ရှိနေတာလဲ..”

သူမ အသံထွက်အောင် ရေရွတ်လိုက်သည်။

........

အပိုင်း(၁၅)ဆက်ရန်

29.9.21

ေ႐ႊေခတ္ စားထားသမွ်ကို ျပန္ကာအန္ထုတ္ခ်င္ေတာ့သည္။ ေခ်ာသည္ခန့္သည္ဟု ေျမာက္ေျပာတာ ဘာမွမျဖစ္ေပမဲ့ ေယာက္်ား ဆန္တယ္တဲ့လား....??။

သူ႕မွာ ဟို ဆရာဝန္ ေကာင္ေလးရွိေနတာေလ..။

"နင္တစ္ေန႕ တစ္ေန႕ အဲမဂၢဇင္းေတြထဲ က ေကာင္ေတြပဲငမ္းေန ။ သူတို႔ရဲ႕ အျပင္ပန္းက ပုံစံကို မသိပဲ ထင္ခ်င္တာေတြ ေလွ်ာက္ထင္မေနနဲ႕ ။ သူတို႔အျပင္မွာ ေယာက္်ားဆန္ခ်င္မွ ဆန္မယ္

အိမြန္ အံ့အားသင့္သြားသည္။ ဒီေကာင္မေလးေတာ့ အခု မဂၢဇင္းေပၚက ေယာက္်ားေလး ေတြပါ မက်န္ မုန္းလို႔ေနပါလား..။ ဒါေတာ့ေတာ္ေတာ္ လြန္လာၿပီေနာ္ ငါ့ရဲ႕အခုတြဲေနတဲ့ ေကာင္ေလးကိုေတာ့ ထိခ်င္ထိ။ ဒီမဂၢဇင္းထဲက ငါ့ေယာက္်ား ကိုေတာ့ အထိမခံဘူး။

"နင္ဟာ..နင္ေယာက္်ားေတြ ကို မုန္းတာ ငါလက္ခံေသးတယ္။ အခုနင္ ျမင္ေတာင္မျမင္ဖူးေသးတဲ့ ငါရဲ႕ အိုင္ေဒါႀကီး ေဝယံပိုင္ ကိုေတာင္ ထိပါးလာၿပီ။ သူက နင့္ကို ဘာေတြလုပ္ေနမိလို႔ ေယာက္်ား မဆန္ဘူးလို႔ေတာင္ ေျပာရက္ရတာလဲ..အမေလး.. ရင္ထဲကို ျမားဆယ္စင္းျပစ္ဝင္ သလိုပဲ ရင္ေတြနာလိုက္တာ..

ရင္ဘတ္ကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕ အုပ္ၿပီး မ်က္ႏွာကို ေသေတာ့မယ့္အလား မဲ့ထားကာ ပီျပင္လြန္းတဲ့ သ႐ုပ္ေဆာင္ မႈေတြႏွင့္အိမြန္မကို ေ႐ႊေခတ္ သနားေနမိသည္။ ဟိုေကာင္မွာက ေကာင္ေလးနဲ႕ေလ။ အိမြန္မ နင္ဒီတစ္သက္ သမၼတသမီး ျဖစ္ရင္ေတာင္ သူ႕ကိုမရနိုင္ပါဘူး။ ၿပီးေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းကို ခြဲေနသလို ပုံစံမ်ိဳး လုပ္ေနတာကေန ရပ္လိုက္ပါေတာ့..။ ေ႐ႊေခတ္ စိတ္ထဲကေနေျပာေနမိသည္။

"ငါ တစ္ကယ္ ေျပာေနတာ...နင္မဂၢဇင္း ထဲက တျခားေကာင္ေတြ ငမ္းရင္ ငါဘာမွ မေပြာတော့ဘူး အဲ..ဘာတဲ့ ေဝယံပိုင္ဆိုလား..အဲေကာင္ ကေတာ့ခြၽင္းခ်က္။ နင္ ထက္အဆတစ္ရာ ခ်မ္းသာတဲ့ ေကာင္မေတြကိုေတာင္ သူလွည့္ၾကည့္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ရွင္းရွင္း ေျပာရရင္ သူ ..အဟမ္း..မိန္းကေလး ေတြကို မႀကိဳက္ဘူး...!!!

"အေခတ္မ နင္ဘာလို႔ အဲေလာက္ ေသခ်ာ ေျပာေနရတာလဲ နင္သူနဲ႕ ဆုံခဲ့လို႔လား..ၿပီးေတာ့ နင္သူ႕ကို ျမဴဆြယ္ခဲ့ၿပီး သူက မိန္းကေလးေတြကို မႀကိဳက္ဘူး လို႔ ေျပာခဲ့တာလား...??

ေ႐ႊေခတ္ ထြက္ေပါက္ ပိတ္ထားခံရသလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနၿပီ။ သူမ ရဲ႕ ေထာင္ေခ်ာက္ထဲ သူမျပန္က်ေနသည္။

ခုနတုန္းက စိတ္ေလာသြားလို႔ ေျပာခ်င္ရာေတြ ေျပာသြားေပမဲ့ အခုေတာ့ အိမြန္သာ မေန႕ညအျဖစ္အပ်က္ကို သိသြားခဲ့လွ်င္...။ အက်ိဳးဆက္ကေတာ့ ေကာင္းမွာမဟုတ္။ ညႀကီးမင္းႀကီး ယာဥ္ေမာင္းၿပီး သူစိမ္းတစ္ေယာက္ကို ကယ္ခဲ့လို႔ နားပြင့္ထြက္မည္ အထိ အဆဲအဆို ခံရေပမည္။ ေနာက္ သူမရဲ႕ ေယာက္်ားေတြကို မုန္းတယ္၊ အကပ္မခံဘူး ဆိုတဲ့ ေဝါဟာရ ကြိီးပါ သုန္မွိန္ သြားလိမ့္မည္။ ဒါေၾကာင့္ အိမြန္ သိလို႔မျဖစ္။

မည္သို႔ လိမ္မွ အိမြန္မက သူမကို ယုံမွာလဲ။

သူမ လမ္းေပ်ာက္ေနစဥ္..

"ေအး...နင္ ေတာ့ အဲလိုလုပ္ မယ္ မထင္ဘူး ။ ေယာက္်ား ေတြကို စကားလာေျပာလို႔မရတဲ့ထိ မုန္းေနတာကို....

အိမြန္ရဲ႕ စကားလမ္းေၾကာင္းလႊဲသြားမႈေၾကာင့္ သူမ ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို စိတ္သက္သာရာရသြားသည္။

ဒါကို အခြင့္ေကာင္း ယူၿပီး...

"အားအားရွိ ေယာကျ်ားတွေ အေၾကာင္းပဲ ေျပာေန ။ အလုပ္လာကူ မယ္ေျပာ ၿပီး အဲမွာပဲထိုင္ေန ေတာ့မွာလား...

သူမစကား ေၾကာင့္ အိမြန္ဖတ္လက္စ မဂၢဇင္း စာအုပ္ကို ခုံေပၚခ်ကာ သူမ ရဲ႕ လုပ္လက္စ အလုပ္ေတြဆီကို ေလွ်ာက္သြားေတာ့သည္။

ႏွစ္ေယာက္စလုံး စကားေတြ ေျပာရင္းေျပာရင္းနဲ႕ ညေန၆နာရီ ေလာက္က စတဲ့အလုပ္ ညကိုးနာရီေလာက္ မွာ အၿပီးသတ္နိုင္ခဲ့သည္။ အကုန္လုံးကို ေနရပ္လိပ္စာေရာ ေဖာက္သည္နာမည္ေတြ က အစေရးမွတ္ တာ မွန္မမွန္ တစ္ခါ ျပန္စစ္ေဆး ၍လည္း အခ်ိန္ပိုကုန္သြား ျခင္းပင္။ အခုဆိုရင္ မနက္ျဖန္အတြက္ ပို႔ေပးရမယ့္ ပါဆယ္ေပါင္း ရာေက်ာ္က အသင့္ရွိလို႔ေနၿပီ။ အနီးအနား ၿမိဳ႕ဝန္းက်င္ဆို delivery နဲ႕ ပို႔ေပးၿပီး၊ နယ္ေဝး ၿမိဳ႕ဆိုရင္ေတာ့ ကားဂိတ္ထိ သာပို႔ေပးသည္။

အားလုံးၿပီးစီး သြားၿပီဆိုမွ ဂိုေဒါင္ကို ေသာ့ခတ္ ထားခဲ့ၿပီး အိမ္ထဲသို႔ ဝင္လာခဲ့သည္။ အိမ္မွာ ႏွစ္ထပ္တိုက္အိမ္ ဆိုေပမယ့္လည္း အေပၚထပ္ကို ကြၽန္းသားေတြႏွင့္ကာ ထားသျဖင့္ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ကတည္းက ေဆာက္ထားမွန္း သိသာလွသည္။ အိမ္ေအာက္ထပ္တြင္ မီးဖိုခန္း..ဧည့္ခန္းႏွင့္ ေရအိမ္တစ္လုံးသာရွိၿပီး အေပၚထပ္မွာလည္း အိပ္ခန္း တစ္ခန္းႏွင့္ ဘုရားခန္း သာရွိသည္။ သူမအေမရွိေနစဥ္ တည္းက ခ်မ္းသာသူမဟုတ္၊ ဆင္းရဲတယ္လို႔လည္း မဆိုသာ..သုံးဖို႔စားဖို႔ လုံလုံေလာက္ေလာက္ ရွိသည္။

အခုေတာ့ သူမ မွာ သြားေရးလာေရး မခက္ခဲ ရေလအောင် ေစ်းခ်ိဳခ်ိဳႏွင့္သာ ေရာင္းသည့္ honda ကားေဟာင္းေလး တစ္စီးကို အရစ္က်ဝယ္နိုင္ခဲ့သည္။

တျခားမိန္းကေလးေတြလို အလွအပမက္ေပမယ့္လည္း အကန့္အသတ္နဲ႕ သာ သုံးတတ္ျဖဳန္းတတ္သည္။ သူမမွာ cosmetician တစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာ္လည္း ကိုယ္တိုင္က serum ႏွင့္ sun creamက လြဲရင္ တျခားဟာ မေျပာနဲ႕ ႏႈတ္ခမ္း နီေတာင္ မဆိုးဖူး။ သို႔ေသာ္ ႏႈတခမ္းေလးေတြက ႏွင္းဆီ ငုံေလးလို ပန္းေရာင္ အၿမဲသန္းလ်က္။

ထိုသို႔ မလိမ္းမျခယ္ original မ်က္ႏွာေလးႏွင့္ လည္း သူမဟာ က်ားေတြရဲ႕ အာ႐ုံကို အငိုက္ဖမ္းနိုင္ေသာ အရိုင္းပန္းေလး ပါပဲ။ သို႔ေသာ္လည္း လိုက္သမွ်ဘဲတိုင္းက သူမ မ်က္ေစာင္းထိုးမႈေတြႏွင့္သာ အရႈံးေပး ခဲ့ရသည္..။

......

ညဥ့္နက္ခါ စေနၿပီမို႔ အိမြန္ ကိုအိမ္ျပန္မသြားေတာ့ဖို႔ အတင်းတားပြိီး သူမႏွင့္အတူအိပ္ေစသည္။ အိမြန္လည္း ျငင္းမရေတာ့တဲ့ အဆုံး သူမႏွင့္သာ ေနခဲ့ရသည္။ မေန႕ညကတည္းက ေကာင္းေကာင္းမအိပ္ရေသးတာမို႔ ေရခ်ိဳးေခါင္းေလွ်ာ္ၿပီး skinေတာင္ မcare ေခါင္းကိုေတာင္ ေျခာက္ေအာင္မသုတ္နိုင္ေတာ့ပဲ ကုတင္ေပၚ တန္းလွဲခ်လိဳက္သည္။ ထိုစဥ္ ေျခေထာက္ကေန တ႐ြတ္တိုက္ ကုတင္စြန္းထိ အိမြန္၏ ဆြဲထျခင္းကို ခံရျပန္သည္။ ငပ်င္းမဟု ဆဲဆိုခံရၿပီး dryer ႏွင့္ေခါင္းကို ေျခာက္ေအာင္သုတ္ေပးကာ အေတာ့္ကို မဖြင့္နိုင္ၿပီျဖစ္ေသာ မ်က္လုံးမ်ားႏွင့္ သူမမ်က္ႏွာကို nightcream အတင္းလိမ္းခိုင္းၿပီးကာမွ အိပ္ေစသည္။

ေတာ္ေတာ္ကို ပင္ပန္းေနၿပီ ျဖစ္၍လည္း စကၠန့္ပိုင္းအတြင္း အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။ အခ်ိန္မည္မွ်ၾကာသြား သည္မသိ ။ ဆိုးဆိုး႐ြား႐ြားအသံႏွင့္ သူမခႏၶာကိုယ္ေပၚ တစ္ခုခုခြတင္ ထားသလိုခံစားရကာ အလန့္တၾကားနိုးလာခဲ့သည္။သူမ ထထိုင္ကာ မ်က္လုံးကို ပြတ္သပ္ၾကည့္ေတာ့..

ဒီအိမြန္မ အိပ္ပုံကို ၾကည့္အုံး..။အိမ္ရွင္ ျဖစ္တဲ့ သူမကိုမွ အားမနာ ။ ေျခေထာက္တစ္ဖက္ကို သူမေပၚ ခြတင္ၿပီး သူမနားနား တိုးကာ ေဟာက္ေနျခင္း.. ။ ဒီေကာင္မ ဘဲေတြကို ထည္လဲတြဲေနတာ မဆန္းပါဘူးေလ။ ဘယ္တုန္းက ဒီလို အက်င့္ရွိသြားတာလဲ မသိ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေတြ ေလာက္ကသူမ အေမ ဆုံးလို႔ သူမဆီ အေဖာ္လာအိပ္တာ ဒီအက်င့္ကမရွိေသး။ အသက္ရလာေလ အပ်င္းႀကီးလာေလ အက်င့္ေတြဆိုးလာေလ ဆိုတာမ်ိဳးလားပဲ..စိတ္ဝင္စားစရာ။

သူမ အိမြန္ကို ကုတင္ေပၚက ကန္ခ်ၿပီး နိုးမယ္အလုပ္

တစ္ခုခုကို သတိရသြားကာ ေျမာက္လိုက္ေသာ ေျခမွာ လမ္းတစ္ဝက္တင္ တန့္သြားရသည္။ သူမပဲ အိမြန္ကို အတင္းေတာင္းဆိုကာ သူမနဲ႕ အတူ အိပ္ခိုင္းခဲ့ တာမဟုတ္လား..။ သူမသာ ကန္ခ်ၿပီး အိမြန္ နိုးလာခဲ့ရင္ ေႁမြေဟာက္အဆိပ္ေတြ မမိခ်င္ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ ေခါင္းအုံးဆြဲ ကာ ဂိုေဒါင္ထဲသို႔ဝင္လာခဲ့၏။ ဆိုဖာေပၚ ကိုယ္ကို ပစ္လွဲကာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ နံရံေပၚက နာရီလက္တံမွာ မနက္၃ခြဲ ကို ထိုးျပေနေလၿပီ။

သူမျပန္အိပ္မယ္ လုပ္ေသာ္လည္း အိပ္လို႔မရ။ မိုးလင္းတဲ့ အထိေစာင့္ဖို႔ ဘာဆက္လုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲဆိုတဲ့ အေတြးေတြလည္း ဟိုမေရာက္ဒီမေရာက္။

႐ုတ္တရက္ သူမရဲ႕ ဘီဒိုေဘးက စက္ခ်ဳပ္ခုံဆီကို အၾကည့္ေရာက္သြားၿပီး အခုခ်ိန္အေမသာ ရွိေနရင္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေကာင္းေလမလဲေတြးကာ ပါးျပင္ေပၚ ႏွင္းစက္ေတြ ပိုးပိုးေပါက္ေပါက္က်လာျပန္သည္။ သူမမွာ မာန္မာနႀကီးသလိုပဲ အိမြန္ကလြဲရင္ မည္သူေရွ႕မွာမွ အရိုးက်ိဳးရင္ေတာင် မငို။ တခ်ိဳ႕က သူမကို ႏွလုံးသားမဲ့တယ္ လို႔ပင္ေျပာေနၾကသည္။ သို႔ေသာ္ သူမလည္း လူတစ္ေယာက္ပင္ မဟုတ္လား...။ သူမရဲ႕ ေနာက္ထပ္ပုံစံတစ္မ်ိဳး ဟုပင္ ဆိုရေသာ မ်က္ရည္လြယ္ ခ်ဴခ်ာတဲ့ ကေလးမေလး ကို မည္သူကမွ ေတြ႕ဖူးမည္မထင္။

သူမ အခ်ိန္အေတာ္တန္ၾကာ ငိုထား၍ မ်က္ခြံေတြပင္ ေလးလာၿပီ။ ႐ုတ္တရက္ ဆိုသလို သူမအေတြးေတြ ယမန္ေန႕ညက သူစိမ္းဆီ ေရာက္သြားသည္။

သူ...သတိရလာၿပီလား..။

သူမ ေခါင္းကို အျမန္ရမ္းကာ ထိုအေတြးကို မိနစ္ပိုင္းေတာင္မရွိေစဘဲ ခါထုတ္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္...

"သူက ဘယ္သူမို႔လို႔ ငါ့အေတြးထဲ ဝင္လာရဲတဲ့ အထိ သတၱိေတြ ရွိေနတာလဲ..

သူမ အသံထြက္ေအာင္ ေရ႐ြတ္လိုက္သည္။

........

အပိုင္း(၁၅)ဆက္ရန္

29.9.21