ဒါပဲလေ..နောက်ဆုံးတော့ ကြူသင်းကို ကြားခံပြီး ငါ့လာနိုင်စားပြန်ပြီ။ အာကာထက် တစ်ယောက် ထိုင်ငိုချင်တော့ သည်။ သို့သော်လည်း မတတ်နိုင်။

"ကြူသင်း သာသိလို့ ကတော့ ငါ့အဆိုးမဆိုနဲဲ့"

အာကာ လက်သီးကို ဆုပ်ကာ ဝေယံမြင်သာအောင် ပြလိုက်သည်။ ဝေယံမှာတော့ နောက်ဆုံး တော့ သွားရတာပဲမလား ဆိုသောစပ်ဖြဲဖြဲမျက်နှာ နှင့်သာ။

"အေး.. အေးသိပါပြီ..အရင်ဆုံးသွားတော့ မက်လောင်းလေး"

"....."

အာကာထက်ရဲ့ ခြေလှမ်းတွေမှာ ထိုကောင်မလေးဆီ လျှောက်သွားနေသော်လည်း မျက်နှာမှာမူ ဝေယံဘက်လှည့်ပြီး "တွေ့မယ် "ဆိုသောပုံစံနှင့် လက်သီးကို ဆုပ် ပြလျက်။

ထိုမိန်းက​လေးအနားကို အာကာရောက်သွားတဲ့အချိန် ဝေယံလည်း ကြားသာ လောက်တဲ့နေရာမှာ သွားဝှက်​​နေ လိုက်သည်။ သူလည်း စပ်စုချင် သကိုး။

. ....

"ဟယ်လို မိန်းမလှလေး"

ရွှေခေတ် တစ်ယောက် သေလောက်အောင် မောပန်း နေတဲ့ အချိန် နောက်ထပ် ေယာက်ျား တစ်ယောက်အသံ နားထဲ ကြားနေရပြန်ပြီ။ သူမ နားတွေ အူနေပြီ။

လေဆိပ် ​အဲယားကွန်း ရဲ့ အနိမ့်ဆုံး အပူချိန်တောင်မှ သူမရင်ထဲက ငရဲလိုပူနေတဲ့ မီးကိုမငြိမ်းနိုင်ခဲ့။

သူမမသိသလို သာ ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။ သို့သော် ဇွဲကောင်းသော အထိုကိုတော်ချောမှာ လက်မလျှော့ဘဲ။

"ဟဲလို..ကျွန်တော် ကူပေးရမလား"

သူမဘာမှမပြော..။

"ကူပေးရမလားလို့.."

ထပ်ခါထပ်ခါ တောင်းဆိုနေသော ထိုသူကြောင့် ရွှေခေတ် ရပ်လိုက်ပြိိီး..

"ရှင့်..မတိုင်မီ ခုနကပဲ​ အယောက်၂၀လောက် ငြင်းခဲ့ပြီးပြိီ "

".... "

အာကာ ပါးစပ်အဟောင်းသား..

"ဒါကြောင့် ကျွန်မလမ်းက ဖယ်ပေးပါ!!"

ရွှေခေတ် က သူမသွားမဲ့လမ်း ကိုပိတ်ကာ စေတနာတွေ အရမ်းကောင်းနေသော ထိုလူကို မျက်လုံးတွေနှင့် စူးစူးဝါးဝါးကြည့်ပြီး အော်ထည့်လိုက်သည်။

ရွှေခေတ် အသံကြောင့် အနားမှာရှိသော လူတွေနဲ့ ဝေယံအပါအဝင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အာကာမှာ အရှက်ကွဲသွားသော်လည်း ကြူသင်း ဆိုပြီး ယောက်ဖလောင်းဖြစ်သူ နဲ့ စကားနိုင်မလုချင်တော့။

ဒါကြောင့်သာ အားတင်းပြီး..

"တကယ်နိုင်တယ် ဆိုတာသေချာလား..??"

ရွှေခေတ် မရို့တရို့လေး ပြုံးပြီး

"ရှင်သာရှေ့ကဖယ်ပေးရင် မတွန်းနိုင် စရာအကြောင်း မရှိဘူး..!!!"

"ဒါဆို ကြွပါ မမလေး.. ကားပါကင်က အဝေးကြီးရှိသေးတာမို့ မသယ်နိုင်တော့ရင် ကျွန်တော့်ကိုခေါ်ပါ ready to help!"

ရွှေခေတ်မှာ နှုတ်ခမ်းကို ရွဲ့ကိုက်ပြီး မျက်စောင်းထိုး ပြလိုက်သည်။ နောက်ပြီး တွန်းလှည်းကရှေ့တွန်းမယ်အလုပ်..

"....."

ဘာ.. ဘာဖြစ်သွားတာလဲ..ခုနကမှ တွန်းနိုင်ပါသေးတယ်။ ဒီအချိန်မှ ဘာလို့ တစ်စက်ကလေး မရွေ့နိုင်အောင် လေးသွားရတာလဲ..???

ရွှေခေတ် ခေါင်းထဲ မေးခွန်းပေါင်းများစွာ ပြေးလွှားနေလျက်။ အာကာ့ကို အပြစ်တင်သော မျက်နှာ နှင့် ကြည့်လိုက်သည်။

အာကာမှာ သူမလေး အကူအညီတောင်းမယ် အထင်နဲ့..

"ဘာလဲ အကူအညီလိုပြီလား??"

သို့သော် သူ ကြားလိုက်သော စကားကြောင့် မှင်တက်သွားသည်။

"ရှင် ဒီတွန်းလှည်းကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ"

"!!!"

အာကာ ဆွံ့အသွား။ သူတောင်လှည်းကို မှမထိရသေး။ သို့သော် ဝါးစားတော့မည့်မျက်လုံးများနှင့် ​ေကာင်မ​လေးကို မလွန်ဆန်နိုင်။ သူ လှည်းကို ပတ်ပတ်လည် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘီးနားက တစ်စုံတစ်ခုကို တွေ့တော့....

"ဒီက မမလေး အထင်များလွဲနေသလားလို့ ကျွန်တော်လာကတည်းက ဒီလှည်းကို ထိတောင်မထိရသေးဘူး..ဒါပေမဲ့ ဘာကြောင့်ဆိုတာကို တော့ ကျွန်တော်သိတယ် 'သူများကို အပြစ်မတင်ခင် အရင်ဆုံး စူးစမ်းကြည့်ပါ 'ဆိုတဲ့ ဆောင်ပုဒ်ကို နားမလည်ပုံပဲ"

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် wheelကို လက်ညိုးထိုးကာညွန်ပြသည်။

ရွှေခေတ် ကြည့်လိုက်တော့ ဘီးမှာ ဘရိတ်လော့ချ်ထားခြင်း။ ရွှေခေတ် လော့ချ်မချထားပေမယ့် ဘိီးကိုက Automatic lock!! သူမ အမှားကြီး မှားသွားတာ သိပေမယ့် မာနကိုတော့ မလျှော့ချင်။

လော့ချ်ဖြည်ကာ

"ဟွန့်"

ဆိုပြီး လှည့်ထွက်သွားတော့ အာကာမှာ ထိုကောင်မလေးသာ သူ့ညီမဖြစ်ရင် ကတုံး တုံးပြီး သီလရှင် ဝတ်ခိုင်းမယ်လို့ ​ကြိမ်းဝါးနေရုံ မှအပ ဘာမှမတတ်နိုင်။

ရွှေခေတ်မှာ နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ သာ ထွက်သွားသော်လည်း သူမကို interestingly မှုအပြည့်နဲ့ ငေးနေသော မျက်ဝန်းတစ်စုံ ကိုတော့ သတိထားမိမည်မဟုတ်။ သတိသာ ထားမိမည် ဆိုသော်လည်း စိတ်ဝင်စားမှာ မဟုတ်၍သာ။ ထိုမျက်ဝန်းပိုင်ရှင်မှာတော့.."ဝေယံပိုင်"။

ဝေယံ ဘဝမှာ မိန်းမပေါင်းများစွာ မြင်ဖူးသည်။ အကုန်လုံးက တစ်ပုံစံတည်း သူ့ဆီကို ထိုးပစ်ဝင်​ေရာက်ချင် ကြတဲ့ မိန်းမများ။ ကိုကို ဟူ၍တစ်ဖုံ ညီမလေးဟူ၍ တစ်မျိူး ၊ သူ့အနား ပန်းရနံ့ကို စွဲလန်း နေသော လိပ်ပြာလို ရစ်ရစ်ကိုဝဲလို့။ သို့သော် သူက လှည့်တောင်မကြည့် ။

သူမလေးတော့ သူ့အတွက် တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားစရာပင်။ ယောက်ျား ဟူသမျှ အနားကို အကပ်မခံ။

ချေငံမှုကတော့ သြချရလောက်အောင်ပင်။ သို့သော် သူ့အတွက်တော့ ချစ်စရာကောင်းနေသည်။ ဝေယံ သူ့ကိုယ်သူတောင် နားမလည်တော့။

"မင်းတွေ့ပြီလား..ငါဒီတစ်သက် လုံးဝမတွေ့ ဖူးသေးတဲ့ ငချေမျိုးပဲ"

အာကာ့ စကားတွေ သူ့နားထဲမရောက်နိုင်တော့..။

ဝေယံ ပါးနှစ်ဖက်လုံး မို့တက်လာအောင်ပြုံးပြီး ..

"မင်းလေးကို မှတ်ထားလိုက်ပြီ.."

တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ကာ ခေါင်းကို ခါရမ်းလျက်။

..........

အပိုင်း(၁၀)ဆက်ရန်

sat,25sep,2021

ဒါပဲေလ..ေနာက္ဆုံးေတာ့ ၾကဴသင္းကို ၾကားခံၿပီး ငါ့လာနိုင္စားျပန္ၿပီ။ အာကာထက္ တစ္ေယာက္ ထိုင္ငိုခ်င္ေတာ့ သည္။ သို႔ေသာ္လည္း မတတ္နိုင္။

"ၾကဴသင္း သာသိလို႔ ကေတာ့ ငါ့အဆိုးမဆိုနဲဲ့

အာကာ လက္သီးကို ဆုပ္ကာ ေဝယံျမင္သာေအာင္ ျပလိုက္သည္။ ေဝယံမွာေတာ့ ေနာက္ဆုံး ေတာ့ သြားရတာပဲမလား ဆိုေသာစပ္ၿဖဲၿဖဲမ်က္ႏွာ ႏွင့္သာ။

"ေအး.. ေအးသိပါၿပီ..အရင္ဆုံးသြားေတာ့ မက္ေလာင္းေလး

".....

အာကာထက္ရဲ႕ ေျခလွမ္းေတြမွာ ထိုေကာင္မေလးဆီ ေလွ်ာက္သြားေနေသာ္လည္း မ်က္ႏွာမွာမူ ေဝယံဘက္လွည့္ၿပီး "ေတြ႕မယ္ ဆိုေသာပုံစံႏွင့္ လက္သီးကို ဆုပ္ ျပလ်က္။

ထိုမိန္းကေလးအနားကို အာကာေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္ ေဝယံလည္း ၾကားသာ ေလာက္တဲ့ေနရာမွာ သြားဝွက္ေန လိုက္သည္။ သူလည္း စပ္စုခ်င္ သကိုး။

. ....

"ဟယ္လို မိန္းမလွေလး

ေ႐ႊေခတ္ တစ္ေယာက္ ေသေလာက္ေအာင္ ေမာပန္း ေနတဲ့ အခ်ိန္ ေနာက္ထပ္ ေယာက်ျား တစ္ေယာက္အသံ နားထဲ ၾကားေနရျပန္ၿပီ။ သူမ နားေတြ အူေနၿပီ။

ေလဆိပ္ အဲယားကြန္း ရဲ႕ အနိမ့္ဆုံး အပူခ်ိန္ေတာင္မွ သူမရင္ထဲက ငရဲလိုပူေနတဲ့ မီးကိုမၿငိမ္းနိုင္ခဲ့။

သူမမသိသလို သာ ဟန္ေဆာင္လိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ ဇြဲေကာင္းေသာ အထိုကိုေတာ္ေခ်ာမွာ လက္မေလွ်ာ့ဘဲ။

"ဟဲလို..ကြၽန္ေတာ္ ကူေပးရမလား

သူမဘာမွမေျပာ..။

"ကူေပးရမလားလို႔..

ထပ္ခါထပ္ခါ ေတာင္းဆိုေနေသာ ထိုသူေၾကာင့္ ေ႐ႊေခတ္ ရပ်လိုက်ပြိိီး..

"ရွင့္..မတိုင္မီ ခုနကပဲ အေယာက္၂၀ေလာက္ ငြင်းခဲ့ပြီးပြိီ

"....

အာကာ ပါးစပ္အေဟာင္းသား..

"ဒါေၾကာင့္ ကြၽန္မလမ္းက ဖယ္ေပးပါ!!

ေ႐ႊေခတ္ က သူမသြားမဲ့လမ္း ကိုပိတ္ကာ ေစတနာေတြ အရမ္းေကာင္းေနေသာ ထိုလူကို မ်က္လုံးေတြႏွင့္ စူးစူးဝါးဝါးၾကည့္ၿပီး ေအာ္ထည့္လိုက္သည္။

ေ႐ႊေခတ္ အသံေၾကာင့္ အနားမွာရွိေသာ လူေတြနဲ႕ ေဝယံအပါအဝင္ အံ့အားသင့္သြားၾကသည္။ အာကာမွာ အရွက္ကြဲသြားေသာ္လည္း ၾကဴသင္း ဆိုၿပီး ေယာက္ဖေလာင္းျဖစ္သူ နဲ႕ စကားနိုင္မလုခ်င္ေတာ့။

ဒါေၾကာင့္သာ အားတင္းၿပီး..

"တကယ္နိုင္တယ္ ဆိုတာေသခ်ာလား..??

ေ႐ႊေခတ္ မရို႔တရို႔ေလး ၿပဳံးၿပီး

"ရွင္သာေရွ႕ကဖယ္ေပးရင္ မတြန္းနိုင္ စရာအေၾကာင္း မရွိဘူး..!!!

"ဒါဆို ႂကြပါ မမေလး.. ကားပါကင္က အေဝးႀကီးရွိေသးတာမို႔ မသယ္နိုင္ေတာ့ရင္ ကြၽန္ေတာ့္ကိုေခၚပါ ready to help!

ေ႐ႊေခတ္မွာ ႏႈတ္ခမ္းကို ႐ြဲ႕ကိုက္ၿပီး မ်က္ေစာင္းထိုး ျပလိုက္သည္။ ေနာက္ၿပီး တြန္းလွည္းကေရွ႕တြန္းမယ္အလုပ္..

".....

ဘာ.. ဘာျဖစ္သြားတာလဲ..ခုနကမွ တြန္းနိုင္ပါေသးတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွ ဘာလို႔ တစ္စက္ကေလး မေ႐ြ႕နိုင္ေအာင္ ေလးသြားရတာလဲ..???

ေ႐ႊေခတ္ ေခါင္းထဲ ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြာ ေျပးလႊားေနလ်က္။ အာကာ့ကို အျပစ္တင္ေသာ မ်က္ႏွာ ႏွင့္ ၾကည့္လိုက္သည္။

အာကာမွာ သူမေလး အကူအညီေတာင္းမယ္ အထင္နဲ႕..

"ဘာလဲ အကူအညီလိုၿပီလား??

သို႔ေသာ္ သူ ၾကားလိုက္ေသာ စကားေၾကာင့္ မွင္တက္သြားသည္။

"ရွင္ ဒီတြန္းလွည္းကို ဘာလုပ္လိုက္တာလဲ

"!!!

အာကာ ဆြံ႕အသြား။ သူေတာင္လွည္းကို မွမထိရေသး။ သို႔ေသာ္ ဝါးစားေတာ့မည့္မ်က္လုံးမ်ားႏွင့္ ေကာင်မေလးကို မလြန္ဆန္နိုင္။ သူ လွည္းကို ပတ္ပတ္လည္ လွည့္ၾကည့္လိုက္ၿပီး ဘီးနားက တစ္စုံတစ္ခုကို ေတြ႕ေတာ့....

"ဒီက မမေလး အထင္မ်ားလြဲေနသလားလို႔ ကြၽန္ေတာ္လာကတည္းက ဒီလွည္းကို ထိေတာင္မထိရေသးဘူး..ဒါေပမဲ့ ဘာေၾကာင့္ဆိုတာကို ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္သိတယ္ 'သူမ်ားကို အျပစ္မတင္ခင္ အရင္ဆုံး စူးစမ္းၾကည့္ပါ 'ဆိုတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္ကို နားမလည္ပုံပဲ

ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ wheelကို လက္ညိုးထိုးကာၫြန္ျပသည္။

ေ႐ႊေခတ္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဘီးမွာ ဘရိတ္ေလာ့ခ်္ထားျခင္း။ ေ႐ႊေခတ္ ေလာ့ခ်္မခ်ထားေပမယ့္ ဘိီးကိုက Automatic lock!! သူမ အမွားႀကီး မွားသြားတာ သိေပမယ့္ မာနကိုေတာ့ မေလွ်ာ့ခ်င္။

ေလာ့ခ်္ျဖည္ကာ

"ဟြန့္

ဆိုၿပီး လွည့္ထြက္သြားေတာ့ အာကာမွာ ထိုေကာင္မေလးသာ သူ႕ညီမျဖစ္ရင္ ကတုံး တုံးၿပီး သီလရွင္ ဝတ္ခိုင္းမယ္လို႔ ႀကိမ္းဝါးေန႐ုံ မွအပ ဘာမွမတတ္နိုင္။

ေ႐ႊေခတ္မွာ ေနာက္လွည့္မၾကည့္ဘဲ သာ ထြက္သြားေသာ္လည္း သူမကို interestingly မႈအျပည့္နဲ႕ ေငးေနေသာ မ်က္ဝန္းတစ္စုံ ကိုေတာ့ သတိထားမိမည္မဟုတ္။ သတိသာ ထားမိမည္ ဆိုေသာ္လည္း စိတ္ဝင္စားမွာ မဟုတ္၍သာ။ ထိုမ်က္ဝန္းပိုင္ရွင္မွာေတာ့.."ေဝယံပိုင္။

ေဝယံ ဘဝမွာ မိန္းမေပါင္းမ်ားစြာ ျမင္ဖူးသည္။ အကုန္လုံးက တစ္ပုံစံတည္း သူ႕ဆီကို ထိုးပစ္ဝင္ေရာက်ချင် ၾကတဲ့ မိန္းမမ်ား။ ကိုကို ဟူ၍တစ္ဖုံ ညီမေလးဟူ၍ တစ္မ်ိဴး ၊ သူ႕အနား ပန္းရနံ႕ကို စြဲလန္း ေနေသာ လိပ္ျပာလို ရစ္ရစ္ကိုဝဲလို႔။ သို႔ေသာ္ သူက လွည့္ေတာင္မၾကည့္ ။

သူမေလးေတာ့ သူ႕အတြက္ တကယ့္ကို စိတ္ဝင္စားစရာပင္။ ေယာက္်ား ဟူသမွ် အနားကို အကပ္မခံ။

ေခ်ငံမႈကေတာ့ ၾသခ်ရေလာက္ေအာင္ပင္။ သို႔ေသာ္ သူ႕အတြက္ေတာ့ ခ်စ္စရာေကာင္းေနသည္။ ေဝယံ သူ႕ကိုယ္သူေတာင္ နားမလည္ေတာ့။

"မင္းေတြ႕ၿပီလား..ငါဒီတစ္သက္ လုံးဝမေတြ႕ ဖူးေသးတဲ့ ငေခ်မ်ိဳးပဲ

အာကာ့ စကားေတြ သူ႕နားထဲမေရာက္နိုင္ေတာ့..။

ေဝယံ ပါးႏွစ္ဖက္လုံး မို႔တက္လာေအာင္ၿပဳံးၿပီး ..

"မင္းေလးကို မွတ္ထားလိုက္ၿပီ..

တိုးတိုးေလး ေရ႐ြတ္ကာ ေခါင္းကို ခါရမ္းလ်က္။

..........

အပိုင္း(၁၀)ဆက္ရန္

sat,25sep,2021