သူမ မျက်စိများ ​မှေးကျင်းလာပြီး တစ်ခဏအတွင်းအိပ်ပျော် သွားလေသည်။

မည်မျှတောင် အိပ်ပျော်သွားသည် မသိ။ လန့်နိုးလာတော့ နံရံမှာကပ်ထားတဲ့ နာရီက ၇:၂၀သို့ ထိုးပြနေလေပြီ။

သူမ ချက်ချင်းထထိုင်ပြီး လဲကျတော့မလိုဖြစ်ကာ ခုံတန်းလက်ကိုင်ကို ချက်ချင်းကိုင်လိုက်လို့သာ ကံကောင်းသွား သည်။

ထိုအချိန် သူမကိုတစ်စုံတစ်ယောက် ငေးကြည့်နေသည်ကိုတော့ သူမသတိမထားမိ။

"ဘယ်လောက်တောင် စိတ်ပူနေလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် သတိမထားဘဲ လောနေရတာပါလဲ ငချေမလေး..!"

ယောကျ်ားတစ်ယောက် အသံကြားပြီး အသံကြားရာကို သူမကြည့်လိုက်တော့ ဆရာဝန် ယူနီကုတ်နဲ့ လူတစ်ယောက်။ သူကဘယ်သူမို့လို့ သူမကို ဘာလို့ စိတ်ပူတယ်လို့ အထင်လွဲနေရတာလဲ ။ သူမဟိုလူကိုစိတ်ပူနေလို့ အလျင်လိုနေတာ လ ည်းမဟုတ်ရပါဘူးနော်။ သူမ အလုပ်တွေ ကို စိတ်ပူလို့ သာ ။ တနင်္ဂနွေနေ့မနက်ခင်းလေးက ဒီလို ကျက်သရေတုံးမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ပြီးတော့ သူမကို ငချေမလေးတဲ့။ သူမက သူ့ကို ဘာလုပ်နေမိလို့ ဘာလုပ်ခဲ့ ရလို့ ဒီလိုဆိုးဆိုးရွားရွား စကားလုံးတွေနဲ့ သူမကို ပြောဆို ဆက်ဆံနေရတာလဲ???။

သူမခေါင်းထဲ အတွေးတွေ ဒလဟော စီးဆင်းသွားသည်။ ပြန်အော် ထည့်မယ်အလုပ်..

"ကျွန်တော်တို့ ပြန်တွေ့ကြပြီနော်! ! ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဒုတိယ တွေ့ဆုံမှု က ဒီလောက်ထိ တိုက်ဆိုင် လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

ရွှေခေတ်မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ..

"ရှင် ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ!!!"

"ပြီးခဲ့တဲ့ လ လေဆိပ်တုန်းက အဖြစ်အပျက်ကို မေ့သွားပြီလား မဒမ်!"

ထိုလူ စကားကြောင့် ရွှေခေတ် ရဲ့ အတွေးတွေဟာ အတိတ်ဆီသို့ စီးမျောသွားခဲ့သည်။

......

လွန်ခဲ့သော တစ်လလောက်က တာချီလိတ်လေဆိပ် တွင်ဖြစ်သည်။ အချိန်မှာ ည၆နာရီခန့် ၊ လေဆိပ်တွင် လူသူကင်းရှင်းစ ပြုနေပြီ။

နေမင်းကြီးမှာလည်း တာဝန်ချိန်ပြီးဆုံးကာ ဒီနေ့လေးကို နှုတ်ဆက်တဲ့အနေနှင့် ရောင်နီနီလေး ဖြန့်ဝေကာနေလေပြီ။

ထိုစဥ်တွင် ကောင်မလေး တစ်ယောက် ပစ္စည်းတွေကို မနိုင်မနင်း သယ်ဆောင်​ေန၏။ ထိုကောင်မလေးမှာ

ကျားတိုင်ချေတဲ့ အချေစိန် "တိမ်လွှာရွှေခေတ် "။

နိုင်ငံခြားက မှာထားသော ကုန်တွေ သယ်လာခြင်း။

မနက် အိမ်မှာတုန်းက ပစ္စည်း ဒီညနေရောက်မည်ဟု ဖုန်းလက်ခံ ရရှိခဲ့ရာ အိမွန် ကို ကူညီဖို့ ခေါ်လာခဲ့သည်။

သို့ပေမဲ့ ကောင်မက လေဆိပ်ရောက်ရောက်ချင်း ကောင်လေးအပြင်းဖျား နေ ဆိုသော အကြောင်းဖြင့်

ပြန်သွား ခဲ့သည်။ အခုတော့ သူမတစ်ယောက်ထဲ မနိုင်မနင်း ဖြစ်နေရလေပြီ။သူမ အခု ယောကျာ်းတွေကို စဥ်းတီတုံး ပေါ် ဓားမကြီးနှင့် အစိတ်စိတ်အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ဖြတ်ချင်ပါရဲ့။

ထိုစဥ် အစောင့် တစ်ဦးက ..

"ကူညီပေးရမလား မဒမ်"

"ရတယ် ကျွန်မ ကိုယ်တိုင်လုပ်မယ်!!"

သူမပြတ်ပြတ်သားသားသာ ငြင်းပစ်လိုက်သည်။ထုံးစံအရပေါ့။ ထိုအစောင့်မှာမူ နည်းနည်းကြောင်အမ်း သွားပုံရသည်။

"တကယ် လုပ်နိုင်လို့လား"

"ရတယ်!နိုင်တယ်!"

သူမ အသံနှုန်းကို မြင့်တင်လိုက်သည်။ ထိုအစောင့်မှာလည်း ထပ်ပြီး ဘာမှမပြောဘဲ သူမဘေး ကနေ တိတ်တိတ်လေးသာ ထွက်သွားလေ၏။

တကယ်တော့ ဒီကုန်တွေ တကယ်လေးသည်။ အရည်အသွေးမြင့် cosmetics တွေမို့ ဖန်ဘူး ကြွေဘူးတွေနှင့်သာ ပြုလုပ်ထားသဖြင့် လည်းထုထည်က ကြီးမားနေခြင်း။ ဖာပေါင်း နှစ်ဆယ်လောက်ရှိကာ တွန်းလှည်းပေါ် အကုန်ရောက်ဖို့ နာရီဝက်လောက် အချိန်ကုန်လိုက် ရသည်။ သူမ အဖို့တော့ ယောက်ျား တစ်ယောက်ရဲ့ အကူအညီကို ယူဖို့ထက် နာရီဝက်အချိန် ကုန်တာက တန်သေးသည်။ မာနကိုမှ မနိုင်ပဲ။

ထိုအချိန် ထိုလေဆိပ်မှာပင်...

အာကာထက် တစ်ယောက် နာရီကို ကြည့်လိုက် ဂိတ်​ပေါက်ကို ကြည့်လိုက်နှင့် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။ သူ့ပုံစံ ကြည့်ရတာ စိတ်မရှည်သည့်အလား။ အဘယ်ကသာ စိတ်ချမ်းသာရမလဲ။ ဝေယံပိုင်ရဲ့ "နင်ငါ့ကို ယောက်ဖလို့ ခေါ်ချင်သေးရင် အခုချက်ချင်း လေဆိပ်မှာ လာကြို" ဆိုသော စကားကြောင့်သာ ဒီနေရာ ရောက်နေရခြင်း!!!။

အာကာထက် မှာ ဝေယံပိုင်၏ မက်လောင်းလေးဖြစ်သည်။

ဆိုတော့ကာ ဝေကြူသင်း၏ သတို့သားလောင်း လေးပေါ့။ (​ေဝကြူသင်းက ဝေယံပိုင်ရဲ့ ညီမလေးဆိုတာကို အပေါ်မှာရှင်းပြီးပြီနော်😁)

​ကြူသင်း နှင့် အာကာ တို့နှစ်ယောက်မှာ ဝေယံတို့၏ ဖခင် သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဥ်တည်းက နှစ်ဖက်မိဘ သဘောတူ စေ့စပ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ အာကာထက် တစ်ယောက် တာချီလိတ်မြို့ရှိ ​ဆေးရုံကြီးတစ်ရုံ၏ ဒါရိုက်တာ တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူ၏ သတို့သမီးလောင်းနှင့် နီးဖို့ ကျိုင်းတုံ မြို့ရှိ ဆေးရုံခွဲတွင်သာ

တာဝန်ထမ်းဆောင်နေခဲ့ရသည်။

တစ်နေ့တစ်နေ့ ကျိုင်းတုံ -တာချိီလိတ်ကားလမ်းကြီးကို ကူးဖြတ်နေရသည်မှာ အလုပ်တစ်ခုလိုပင်။

အာကာတစ်ယောက် ကြူသင်းကို စေ့စပ်ပြီး ခါစကတည်း လက်ထက် ချင်ခဲ့သော်လည်း သူမရဲ့ ဇီဇာကြောင်သော အစ်ကိုဖြစ်သူကြောင့် အရာမမြောက်ခဲ့ပေ။

ဝေယံမှာ သူ့ညီမလေးအသက်နှစ်ဆယ်မပြည့်သေးတာက တစ်ကြောင်း ၊ သူ့သူငယ်ချင်းက သူ့ထက်အရင် မိန်းမရသွားပြိီး သူ့ကို ရည်းစားတောင်မရှိတဲ့ အက်ဖ်အေ အိုကြီး ဆိုပြီးနှိမ်မှာ စိုးတာ ကတစ်ကြောင်း..

ဒီနှစ်ကြောင်းကြောင့် သူ(ဝေယံ)အိမ်ထောင် မပြုသေးမချင်း သူ့ညီမလေးကိုလည်း အိမ်ထောင်မပြုရ

ဒဏ်ခတ်လိုက်ခြင်းသာ။ သို့သော် နစ်နာသူမှာတော့ အာကာထက် ဖြစ်နေပေသည်။

"ယောက်ဖ"ဟူသော စကားသုံးပြီး သူ့ကိုအနိုင်ကျင့်

နေတာလဲ မပြောနဲ့ ။အခုလည်း အလုပ်ဆင်းဆင်းချင်း အဖြူရောင် ယူနီဖောင်းကို ဗီဒိုချိတ်ပြီး ကား​ေသာ့ဆွဲကာ ချက်ချင်းထွက်လာခဲ့ ရသည်မဟုတ်လား။

အာကာထက်မှာ အလောတကြီးနဲ့မို့ အပေါ်ထပ်ကုတ်ကို မေ့ခဲ့သည်။ သို့သော် အဖြူရောင်တီရှပ် ကိုနက်ခ်တိုင် စနစ်တကျစီးထားပြီး အမဲရောင် ရုံးဝတ်ဘောင်းဘီရှည် နှင့်မို့ airportက ဝန်ထမ်းမလေး တွေရဲ့ မျက်လုံးကို တလက်လက်ထသွားအောင်ပင် ခန့်နေသေး။ ထိုစဥ်..

"ဟေး..ငါဒီမှာ"

အသံလာရာဘက်ကို အာကာထက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

................

အပိုင်း(၈)ဆက်ရန်

ဒီည အငဲးရဲ့ ကောင်မလေးzhao lusi ရဲ့dramaသစ် စပြမှာမို့ တစ်ပိုင်းပဲနော်😘

wednesday, 22september,

2021💜

သူမ မ်က္စိမ်ား ေမွးက်င္းလာၿပီး တစ္ခဏအတြင္းအိပ္ေပ်ာ္ သြားေလသည္။

မည္မွ်ေတာင္ အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္ မသိ။ လန့္နိုးလာေတာ့ နံရံမွာကပ္ထားတဲ့ နာရီက ၇:၂၀သို႔ ထိုးျပေနေလၿပီ။

သူမ ခ်က္ခ်င္းထထိုင္ၿပီး လဲက်ေတာ့မလိုျဖစ္ကာ ခုံတန္းလက္ကိုင္ကို ခ်က္ခ်င္းကိုင္လိုက္လို႔သာ ကံေကာင္းသြား သည္။

ထိုအခ်ိန္ သူမကိုတစ္စုံတစ္ေယာက္ ေငးၾကည့္ေနသည္ကိုေတာ့ သူမသတိမထားမိ။

"ဘယ္ေလာက္ေတာင္ စိတ္ပူေနလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ေတာင္ သတိမထားဘဲ ေလာေနရတာပါလဲ ငေခ်မေလး..!

ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ အသံၾကားၿပီး အသံၾကားရာကို သူမၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဆရာဝန္ ယူနီကုတ္နဲ႕ လူတစ္ေယာက္။ သူကဘယ္သူမို႔လို႔ သူမကို ဘာလို႔ စိတ္ပူတယ္လို႔ အထင္လြဲေနရတာလဲ ။ သူမဟိုလူကိုစိတ္ပူေနလို႔ အလ်င္လိုေနတာ လ ည္းမဟုတ္ရပါဘူးေနာ္။ သူမ အလုပ္ေတြ ကို စိတ္ပူလို႔ သာ ။ တနဂၤႏြေေန႕မနက္ခင္းေလးက ဒီလို က်က္သေရတုံးမယ္လို႔ မထင္ထားခဲ့ဘူး။ ၿပီးေတာ့ သူမကို ငေခ်မေလးတဲ့။ သူမက သူ႕ကို ဘာလုပ္ေနမိလို႔ ဘာလုပ္ခဲ့ ရလို႔ ဒီလိုဆိုးဆိုး႐ြား႐ြား စကားလုံးေတြနဲ႕ သူမကို ေျပာဆို ဆက္ဆံေနရတာလဲ???။

သူမေခါင္းထဲ အေတြးေတြ ဒလေဟာ စီးဆင္းသြားသည္။ ျပန္ေအာ္ ထည့္မယ္အလုပ္..

"ကြၽန္ေတာ္တို႔ ျပန္ေတြ႕ၾကၿပီေနာ္! ! ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ဒုတိယ ေတြ႕ဆုံမႈ က ဒီေလာက္ထိ တိုက္ဆိုင္ လိမ့္မယ္လို႔ မထင္ထားခဲ့ဘူး

ေ႐ႊေခတ္မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္ကာ..

"ရွင္ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ!!!

"ၿပီးခဲ့တဲ့ လ ေလဆိပ္တုန္းက အျဖစ္အပ်က္ကို ေမ့သြားၿပီလား မဒမ္!

ထိုလူ စကားေၾကာင့္ ေ႐ႊေခတ္ ရဲ႕ အေတြးေတြဟာ အတိတ္ဆီသို႔ စီးေမ်ာသြားခဲ့သည္။

......

လြန္ခဲ့ေသာ တစ္လေလာက္က တာခ်ီလိတ္ေလဆိပ္ တြင္ျဖစ္သည္။ အခ်ိန္မွာ ည၆နာရီခန့္ ၊ ေလဆိပ္တြင္ လူသူကင္းရွင္းစ ျပဳေနၿပီ။

ေနမင္းႀကီးမွာလည္း တာဝန္ခ်ိန္ၿပီးဆုံးကာ ဒီေန႕ေလးကို ႏႈတ္ဆက္တဲ့အေနႏွင့္ ေရာင္နီနီေလး ျဖန့္ေဝကာေနေလၿပီ။

ထိုစဥ္တြင္ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ ပစၥည္းေတြကို မနိုင္မနင္း သယ္ေဆာင္ေန၏။ ထိုေကာင္မေလးမွာ

က်ားတိုင္ေခ်တဲ့ အေခ်စိန္ "တိမ္လႊာေ႐ႊေခတ္ ။

နိုင္ငံျခားက မွာထားေသာ ကုန္ေတြ သယ္လာျခင္း။

မနက္ အိမ္မွာတုန္းက ပစၥည္း ဒီညေနေရာက္မည္ဟု ဖုန္းလက္ခံ ရရွိခဲ့ရာ အိမြန္ ကို ကူညီဖို႔ ေခၚလာခဲ့သည္။

သို႔ေပမဲ့ ေကာင္မက ေလဆိပ္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ေကာင္ေလးအျပင္းဖ်ား ေန ဆိုေသာ အေၾကာင္းျဖင့္

ျပန္သြား ခဲ့သည္။ အခုေတာ့ သူမတစ္ေယာက္ထဲ မနိုင္မနင္း ျဖစ္ေနရေလၿပီ။သူမ အခု ေယာက်ာ္းေတြကို စဥ္းတီတုံး ေပၚ ဓားမႀကီးႏွင့္ အစိတ္စိတ္အပိုင္းပိုင္း ခုတ္ျဖတ္ခ်င္ပါရဲ႕။

ထိုစဥ္ အေစာင့္ တစ္ဦးက ..

"ကူညီေပးရမလား မဒမ္

"ရတယ္ ကြၽန္မ ကိုယ္တိုင္လုပ္မယ္!!

သူမျပတ္ျပတ္သားသားသာ ျငင္းပစ္လိုက္သည္။ထုံးစံအရေပါ့။ ထိုအေစာင့္မွာမူ နည္းနည္းေၾကာင္အမ္း သြားပုံရသည္။

"တကယ္ လုပ္နိုင္လို႔လား

"ရတယ္!နိုင္တယ္!

သူမ အသံႏႈန္းကို ျမင့္တင္လိုက္သည္။ ထိုအေစာင့္မွာလည္း ထပ္ၿပီး ဘာမွမေျပာဘဲ သူမေဘး ကေန တိတ္တိတ္ေလးသာ ထြက္သြားေလ၏။

တကယ္ေတာ့ ဒီကုန္ေတြ တကယ္ေလးသည္။ အရည္အေသြးျမင့္ cosmetics ေတြမို႔ ဖန္ဘူး ေႂကြဘူးေတြႏွင့္သာ ျပဳလုပ္ထားသျဖင့္ လည္းထုထည္က ႀကီးမားေနျခင္း။ ဖာေပါင္း ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ရွိကာ တြန္းလွည္းေပၚ အကုန္ေရာက္ဖို႔ နာရီဝက္ေလာက္ အခ်ိန္ကုန္လိုက္ ရသည္။ သူမ အဖို႔ေတာ့ ေယာက္်ား တစ္ေယာက္ရဲ႕ အကူအညီကို ယူဖို႔ထက္ နာရီဝက္အခ်ိန္ ကုန္တာက တန္ေသးသည္။ မာနကိုမွ မနိုင္ပဲ။

ထိုအခ်ိန္ ထိုေလဆိပ္မွာပင္...

အာကာထက္ တစ္ေယာက္ နာရီကို ၾကည့္လိုက္ ဂိတ္ေပါက္ကို ၾကည့္လိုက္ႏွင့္ အလုပ္ရႈပ္ေနသည္။ သူ႕ပုံစံ ၾကည့္ရတာ စိတ္မရွည္သည့္အလား။ အဘယ္ကသာ စိတ္ခ်မ္းသာရမလဲ။ ေဝယံပိုင္ရဲ႕ "နင္ငါ့ကို ေယာက္ဖလို႔ ေခၚခ်င္ေသးရင္ အခုခ်က္ခ်င္း ေလဆိပ္မွာ လာႀကိဳ ဆိုေသာ စကားေၾကာင့္သာ ဒီေနရာ ေရာက္ေနရျခင္း!!!။

အာကာထက္ မွာ ေဝယံပိုင္၏ မက္ေလာင္းေလးျဖစ္သည္။

ဆိုေတာ့ကာ ေဝၾကဴသင္း၏ သတို႔သားေလာင္း ေလးေပါ့။ (ေဝကြူသင်းက ေဝယံပိုင္ရဲ႕ ညီမေလးဆိုတာကို အေပၚမွာရွင္းၿပီးၿပီေနာ္😁)

ၾကဴသင္း ႏွင့္ အာကာ တို႔ႏွစ္ေယာက္မွာ ေဝယံတို႔၏ ဖခင္ သက္ရွိထင္ရွား ရွိစဥ္တည္းက ႏွစ္ဖက္မိဘ သေဘာတူ ေစ့စပ္ထားၿပီးျဖစ္သည္။ အာကာထက္ တစ္ေယာက္ တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕ရွိ ေဆး႐ုံႀကီးတစ္႐ုံ၏ ဒါရိုက္တာ တစ္ဦးျဖစ္ေသာ္လည္း သူ၏ သတို႔သမီးေလာင္းႏွင့္ နီးဖို႔ က်ိဳင္းတုံ ၿမိဳ႕ရွိ ေဆး႐ုံခြဲတြင္သာ

တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနခဲ့ရသည္။

တစ္ေန႕တစ္ေန႕ က်ိဳင္းတုံ -တာချိီလိတ်ကားလမ်းကြီးကို ကူးျဖတ္ေနရသည္မွာ အလုပ္တစ္ခုလိုပင္။

အာကာတစ္ေယာက္ ၾကဴသင္းကို ေစ့စပ္ၿပီး ခါစကတည္း လက္ထက္ ခ်င္ခဲ့ေသာ္လည္း သူမရဲ႕ ဇီဇာေၾကာင္ေသာ အစ္ကိုျဖစ္သူေၾကာင့္ အရာမေျမာက္ခဲ့ေပ။

ေဝယံမွာ သူ႕ညီမေလးအသက္ႏွစ္ဆယ္မျပည့္ေသးတာက တစ္ေၾကာင္း ၊ သူ႕သူငယ္ခ်င္းက သူ႕ထက္အရင္ မိန်းမရသွားပြိီး သူ႕ကို ရည္းစားေတာင္မရွိတဲ့ အက္ဖ္ေအ အိုႀကီး ဆိုၿပီးႏွိမ္မွာ စိုးတာ ကတစ္ေၾကာင္း..

ဒီႏွစ္ေၾကာင္းေၾကာင့္ သူ(ေဝယံ)အိမ္ေထာင္ မျပဳေသးမခ်င္း သူ႕ညီမေလးကိုလည္း အိမ္ေထာင္မျပဳရ

ဒဏ္ခတ္လိုက္ျခင္းသာ။ သို႔ေသာ္ နစ္နာသူမွာေတာ့ အာကာထက္ ျဖစ္ေနေပသည္။

"ေယာက္ဖဟူေသာ စကားသုံးၿပီး သူ႕ကိုအနိုင္က်င့္

ေနတာလဲ မေျပာနဲ႕ ။အခုလည္း အလုပ္ဆင္းဆင္းခ်င္း အျဖဴေရာင္ ယူနီေဖာင္းကို ဗီဒိုခ်ိတ္ၿပီး ကားေသာ့ဆွဲကာ ခ်က္ခ်င္းထြက္လာခဲ့ ရသည္မဟုတ္လား။

အာကာထက္မွာ အေလာတႀကီးနဲ႕မို႔ အေပၚထပ္ကုတ္ကို ေမ့ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ အျဖဴေရာင္တီရွပ္ ကိုနက္ခ္တိုင္ စနစ္တက်စီးထားၿပီး အမဲေရာင္ ႐ုံးဝတ္ေဘာင္းဘီရွည္ ႏွင့္မို႔ airportက ဝန္ထမ္းမေလး ေတြရဲ႕ မ်က္လုံးကို တလက္လက္ထသြားေအာင္ပင္ ခန့္ေနေသး။ ထိုစဥ္..

"ေဟး..ငါဒီမွာ

အသံလာရာဘက္ကို အာကာထက္လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။

................

အပိုင္း(၈)ဆက္ရန္

ဒီည အငဲးရဲ႕ ေကာင္မေလးzhao lusi ရဲ႕dramaသစ္ စျပမွာမို႔ တစ္ပိုင္းပဲေနာ္😘

wednesday, 22september,

2021