《Diagnosed》D4
Advertisement
A knock from my door wake me up. Kinusot-kusot ko ang mga mata ko na hindi ko maibukas dahil sa sobrang raming muta at dahil sa hapdi na rin.
"Ma'am, kain na po kayo. Hinihintay na po kayo ni sir sa baba para sabayan siyang kumain."
Siya? Hindi ba niya kasabay si ate?
"Pababa na po." Sabi ko sabay tayo mula sa kama ko. Nag-hamusay at nag-toothbrush muna ako bago bumaba.
Pagkababa ko ay wala akong nakita ni anino ni ate na ikina ginhawa ko naman. Not that I hate ate, kapag lagi kasi kaming nagsasabay ng hapunan eh nagkakasagutan at nagkakabangyaan sila ni kuya ng dahil na naman sa akin. Kaya minsan eh hindi ako nakikisabay sa kanila.
"Good morning kuya" bati ko kay kuya bago umupo sa harapan niya.
"Good morning din" ngiti ni kuya na bahagyang binaba ang dyaryong binabasa niya.
"May pasok ka ngayon?"
"Opo kuya. Half day lang po kami ngayon." Sabi ko habang sumasandok ng makakain.
"Hmmmm." Tango tango niyang sabi "mamayang hapon, ako magsusundo sayo. May pupuntahan tayo. Okay?" Nakangiting sabi niya sa akin.
"Opo kuya" tango ko na lang.
"Dalian mo ng kumain jan at ng makapagbihis ka na at ihahatid din kita sa school mo."
I followed as what he said. Nagkwe-kwentuhan di kami ni kuya paminsan-minsan. At ng matapos na akong kumain ay nagpaalam ako na aakyat na at magbibihis na at siya naman ay maliligo na din.
Binilisan ko ang paggalaw ko at ng matapos ako ay bumaba na ako. Kitang kita ko si kuya naglalakad na din pababa, mukhang sabay lang kami natapos.
"Oh hindi ka magu-uniform?" Tanong niya ng mapansin niya ako.
"Hindi na kuya since half day lang naman po kami." Sagot ko naman. Naka-civilian kasi ako.
Hindi rin nagtagal ay bumyahe na kami. Ng asa tapat na ako ng school ay nagpaalam na ako sa kaniya at pumasok na sa loob. Habang siya naman ay dumeretso sa isang branch ng kompanya nila dito.
"Oh. Aga mo ata ngayon" sambit ni Dan na pa-cool na nakaupo sa upuan niya habang chumuchupa ng lollipop.
"Hmm. Hindi na ba pwedeng maagang dumating ngayon?" Tanong ko naman sa kaniya na ikinakibit balikat lang niya.
I arrange my stuffs bago umupo sa upuan ko.
"Oyy. Meron pa lang box kanina jaan na may nakalagay na pangalan mo."
Napalingon ako kay Dan ng may kunot sa noo. "Asan?"
"Nilagay ko sa locker mo" sabi niya bago ngat-ngat sa candy ng lollipop.
Tumayo naman ako at tinignan ang locker ko. Meron nga. Hindi ko siya napansin kanina kasi maliit lang naman siya na box plus, siniksik pa siya ni Dan sa pinakaloob.
"Kanino galing?"
"Ewan ko. Wala namang nakalagay na pangalan jan" he said before throwing the stick of the lollipop sa tabi niyang upuan.
Napa-shrug na lang ako bago to binuksan. As I open it, nakita ko ang isang sing sing tsaka isang papel. Kinuha ko ang papel tsaka ito binasa 'belated happy birthday Bess/Babes ^_^'
-bess
-babes
Napangiti ako ng wala sa oras saka kinuha ang sing sing at isinuot ito. I happily put the box inside my bag bago bumalik sa upuan ko. Tinignan ko ang sing sing na binigay nila sa akin. It is a gun metal ring na meron rin sa kanilang dalawa. Ang sabi nila, kapag birthday ko na, saka nila ako bibigyan. And now I have one like them.
Advertisement
"Ngini-ngit mo jan?" Sabi ni Dan na umupo sa tabi ko.
"Wala lang. Happy lang ako" I said while looking at the ring.
"Tss.." irap niya habang nakatingin sa singsing "pangit naman niyan" he said before stealing my pen na asa mesa ko lang at bumalik na sa pwesto niya.
I give him a death glare "balik mo yan ng may laman kundi ikaw uubusin ko." Pagbabanta ko. Last time kasi na kumuha siya ng pen ko, binalik nga pero wala naman ng tinta.
"Yeah yeah yeah" irap na lang niya bago dumukdok sa mesa niya. Binalik ko naman ang tingin ko sa singsing ko.
Ang saya ko talaga dahil nakatanggap ako neto.
"May tampuhan ba?" Ngising sabi ni Joper na kakapasok lang. "Oh baka love quarrel?"
"Bagbaggam?" (Sinasabi mo?) Kunot noong sabi ko na ikinatingin ni Joper kay Dan.
"Hahahha. La ka pala eh..." iling niyang sabi habang nilallagay yung bag niya sa locker. "Yung adobo mo, makakain na ng iba"
"Nakain na nga ng iba." Buryong sabi ni Dan "Tumahimik ka na lang jan" dagdag niya na bahagyang tumingin pa sakin bago dumukdok ulit.
Nagtataka man at naguguluhan. Pinagkibit balikat ko na lang. Hindi nagtagal umintrada si Kristine kasunod si Maui at Cess.
"Good morning!!" Bati ko sa kanila.
"G'morning din" mataray na sabi ni Mau. Tinanguan lang naman ako ni Cess at nginitian ako ni Kristine.
"Who!! Balita ko Dan may tipo ka!" Parinig ng kakarating lang na si Mark.
"Kaso nga lang, may mahal" sunod na tawa naman ni Erick na kasabay ni Mark.
"Naunahan ka ata tol." Si Junior na kakapasok lang din habang hawak ang bola ni Erick.
"Bagal mo kasi!" Pagtataray naman ni Mau.
"Hahahahha. Kawawa naman ang Dan natin!!! Walang pagasa kay ate gurl! Hahahaha" sabay namang sabi nung kambal.
"Mga putangina kayo! Tumahimik nga kayo!" Sigaw naman ni Dan.
Napangiti na lang ako ng simula nilang tuksuhin si Dan. Sumama naman ang bakla pati na rin si Min nakisama. Magtatatnong lang naman yan kung sino yung babae. Patay na patay pa naman yan kay Dan.
Kawawa naman ang minmin ko. Naunahan ng iba. Hahahahaha.
Lumapit sa aki si Cess na nakangiti. "Kilala mo yung babae?"
Ngumiti ako sabay iling at sabing "hindi"
Bigla namang nawala ang ngiti niy at napangiwi. Hindi nagtagal ay tinaasan niya ako ng isang kilay. "May kasalanan ka pa sakin. Di mo sinabing kasama ni Zen si Prince."
Nagkibit balikat na lang ako. "Hindi ko din naman alam eh. Biglaan rin naman kasi"
"Tss. Pinaupo mo pa sa table natin. Palibhasa MU mo si Zen." Irap niya sabay halukipkip at nag-pout pa.
Ngumiti na lang ako sa ka-cutan niya-- "aaww!" Ngiwi ko ng bigla na lang niya hampasin yung braso ko. "Bakit ka nanghahampas!" Sabi ko habang hinihimas ang braso ko!
"Ikaw naman kasi! Ang manhid mo!" Sigaw niya sakin na kinakunot noo ko. "Di mo man lang inisip na 'di pa ako nakaka-move on!" Dagdag niya sabay alis na mas lalong nagpa-kunot noo sakin. Nagwalk out ang gaga.
~
Natapos ang tatlong klase ko sa umaga at uwian na. Dali dali kong niligpit ang gamit ko dahil nag-text na si kuya na asa labas na daw siya. Naghihintay sakin.
Advertisement
"Oh? Nagmamadali ka ata nay?" Si min na nakapatong ang paa sa mesa habang dinidilaan yung ice cream na binili niya.
"Asa labas na kasi si kuya. Hinihintay nako."
"Ay! May lakad ka teh?" Si Mau na nagpi-pindot sa tablet niya.
"Yep." I said as I carry my bag. "Bye guys. See you tomorrow" paalam ko sa kanila habang nagmamadaling naglakad papuntang pintuan.
"Huwag mong kakalimutan yung project natin!" Sigaw ni Cess. Mukhang pinapaalam sakin yung part ko sa project namin ngayon kay Sir Diwag. Last time kasi nakalimutan ko yung akin kaya siguro pinapa-remind na niya sakin.
I open the door "Yep. Di ko kakalimutan yung part ko." Sabi ko bago tuluyang lumabas.
Dali dali kong tinahak ang hallway para lang makarating sa parking lot. Pagkarating ko doon ay nahagip ko na agad ang sasakyan ni kuya.
Dali dali akong tumungo doon at kumatok sa bintana. "Oh tubig..." abot niya sakin pagbukas ng bintana. Agad ko naman ito inubos. Tinignan niya ko ng may pagtataka. "Bakit ka tumatakbo? May humahabol sayo?" tanong niya na inilingan ko lang. I open the door sa harapan at doon umupo. Hindi nagtagal ay umandar na ang sasakyan niya. Napatingin ako sa labas pagka-andar na pagka-andar nito. Walang umimik samin. Tanging ang ugong lang ng sasakyan ang maririnig ganun na din ang paghinga namin. I rested my head sa bintana at ipinikit ang mga mata. I feel sleepy.
"Gising na Janelle." mahinang tapik ni kuya sa pisngi ko. Napaayos ako ng upo at pinunasan din ang mukha kung may laway ba o hindi. Nagtanggal din ako ng muta tsaka sinuklay ang buhok amit ang dalir.
"Andito na ba tayo kuya?" I ask na tinanguan niya. "Halika na" he said at lumabas na. Ganun din ang ginawa ko. Naplibot ako ng tingin. Asa isa kaming parking lot, may mangilan ngilan na sasakyan na nakaparke at mga tao na naglalakad. Mukhang umalis kami ng siyudad dahil puro puno ang nakikita ko at nakaka-relax na ambiance. Fresh din ang hangin at rinig ang alon ng tubig.
"Asan tayo kuya?" tanong ko as kaniya kahit may clue na ako.
"Andito tayo sa paraíso de la paz ng mga Jesli." Ngiting sabi niya sakin.
"Anong ginagawa natin dito?" Tanong ko ng magsimula na kaming maglakad. Inakbayan niya ako sabay sabing "Magb-bakasyon tayo rito."
"Huh? Eh pano yung school kuya?"
"Nasabi ko na. Na-excuse na din kita. Three weeks vacation" sabi niya sabay gulo ng buhok ko. Three weeks? Ang tagal naman nun. Mahuhuli na ako sa mga paga-aralan nila. "If you worry about the notes and stuffs. I already asked the teachers if they can just send it to me through email at ako na ang magl-lecture sayo." nakangiti niyang dagdag na tinanguan ko na lang.
Pagkapasok namin sa entrance ng beach ay sinalubong agad kami ng isang lalaking naka-suit. "This way mr. Acosta." Bow niya saglit bago naunang naglakad na para banag sinasabing follow me. Sinundan namin ang lalaking iyon hanggang sa makapasok kami sa isang pribadong lugar. Pribado ito dahil may signage sa gate na 'private area'. Naglakad pa kami saglit hanggang sa narating namin ang isang malaking bahay. Pagkatapak namin sa entry ng bahay ay nag-bow ulit yung lalaki tsaka sabing.
"Her highness is waiting for you mr. Acosta. Please proceed to the receiving area when you enter the house. I can't accompany both of you anymore. Hanggang dito na lang po ako" and with that, he left us.
Binuksan ni kuya ang pinto at isang malawak at sosyalin na living room ang bumungad samin. Pagkapak pa lang namin sa loob ay inaya na agad kami ng isang maid patungo sa receiving area ng bahay na 'to. Pagkarating ay agad kaming sinalubong ng isang pamilyar na babae't lalaki na asa mid 30's.
"Kali!" masiglang sabi nung babae habang naka-amba ng yakap. Lumapit si kuya at yumakap sa babae. "Your highness" sabi ni kuya ng makapaghiwalay sila ng yakap.
"Ang laki muna iho." nakangiti niyang pinagmasdan si kuya. "Asan na si Janelle?" sabi nung babae na napalingon sakin. Napangiti siya ng makita ako. "Kamusta na iha? Long time no see! It's been three years mula nung una kitang makita." Dagdag nito tsaka lumapit sakin at niyakap ako. I hug her back kahit naiilang ako.
"Sa tingin ko ay di mo ko maalala. Si Pia kasi, tinakas ka eh nagpapakilala pa lang ako." Naka-pout niyang sabi na ikinatawa ko. Humiwalay ako sa yakap namin tsaka nakangiting tinignan siya. "Naa-alala ko po kayo. Sa ganda niyo pong yan" makatotohanang sabi ko. "Di ko lang po alam pangalan niyo." ngiwing dagdag ko.
"Tawagin mo kong tita Sa--"
"Janelle!" hindi pa natatapos si tita ay isang sigaw na agad ni Pia angg nagpatigil rito. "Na-miss kita!" Yakap niya sakin ng mahigpit. I hug her back. "Na-miss din kita"
"Kita mo tong batang to, di pa ko natatapos eh." naka-pout na sabi ni tita.
"Siya si tita Sally, Janelle!" nakanngiti niyang sabi tsaka tinuro ang mama niya. "siya naman si tito Hector." turo naman niya sa tatay niya. "Tara na! Laro na tayo! Hinihintay na din tayo nila Christian!"hila niya sa akin sa kung saan.
"Aba't tong batang to" si tita Sally na nakatanga at hindi makapaniwalang nakatingin kay Pia. Napa-chuckle na lang si Pia sa reaksyon ng mama niya.
"Andito sila Christian?" takang tanong ko habang nakatingin sa kaniya.
"Yep! Ihinatid sila ni kuya Kali kanina dito." nakangiti niyang sabi tsaka ako hinila papasok sa isang pinto. Pagpasok namin ay naabutan namin ang tatlo na tutok sa pinapanood habang ngumunguya ng pop corn at chips.
"Andito ka na pala Janelle. Lika dito, nuod tayo." Aya sakin ni Eliza. Hinila naman ako ni Pia paupo sa sahig. We started watching quietly. Inabutan nila ako ng pop corn na hindi ko naman tinanggihan.
The movie was on its ending at hindi ko maiwasang maiyak. Namatay yung babae sa huli. Yung babaaeng nagmahal lang naman at humangad ng kalayaan mula sa karamdaman niya na sa huli ay namatay. Pero nagpapasalamat ako sa lalaki dahil minahal niya pa rin yung babae sa huli kahit may sakit itong Xeroderma Pigmentosum (XP). She died, feeling the sun on her skin. She died, happily. Nakontento siya sa kung anong meron sa kaniya, she died in the arms of the man she loves. She died with a smile on her face.
I wish I can be like her, brave and contented.
***
Advertisement
- In Serial12 Chapters
Zanaria Online
Rina Takahashi has enough money to live the rest of her life in luxury, and the moment she hears about the first virtual reality game Zanaria Online, she decides to try it.After enjoying the beta version, she decides to go all out, spending money on the first day of Zanaria Online's official release.Follow Rina as she shows the power of money.
8 121 - In Serial70 Chapters
ASTREA - A Game of Different Realities
Just another Virtual Reality Game New World, a game and technology created by the ETHER, boasted to be the second life of humanity. Supposedly they have amazing AI system that is on par with the human mind. Let me try it with my friends while we aim to be the best in this game and maybe, we will discover things we should never have discovered. Is this really a game?
8 136 - In Serial12 Chapters
Dearest O'Malley
This story tells about a car's life and the way he lived in 1967. His name is O'Malley Malibu and he is a 1967 Chevrolet Malibu with a straigh six engine. He grew up with a two door Lincoln and a Chevrolet Impala and did everything with them together. Later on into the story, O'Malley is sitting up for sale in a yard of a little old lady who's husband was mean to him for a little while. He meets his new owner Gladys Kennedy who takes care of him well. She takes O'Malley to work with her and to church. But one day, a bully picks on a car for a parking space and when the bully tries to pick on O'Malley, he learns his lesson of what happens when he messes with a Chevy Malibu raised in Texas. Soon after Gladys gets too old to take care of O'Malley, she gives him to Randy and Jan, the next owners. They have O'Malley as the only car they have to drive until he met Susie, a Mercury Grand Marquis and a blue van. Then comes along Erik and Nathan, the two additions that he meets. O'Malley plays and makes Nathan smile by the time he reaches 2 years old. Leading Nathan up the road to learning, O'Malley guides his new master through a home schooling system to keep him on track. As many years went by, O'Malley soon is passed on to Nathan's care and being a planned college subject of a college sememster work of having his transmission redone. When Nathan meets his new girlfriend, Natalie, O'Malley grows a liking on her just as she is showing her photos of O'Malley that she captured on camera in 2014 and 2015. He soon finds answers for all the questions he had been always asking from finding out what happened to Impa to discovering the location of where Gonzo was to opening up to a friend back that seemed to be next to him all these years. O'Malley and his friends make videos for the internet from a pickle and white flour bath to the Elvis impersonations to honor the Elvis Presley feastival for all Elvis fans around the world. The three friends have a lot of fun together including pranking each other for kicks and laughs. Ticking back in time, O'Malley tells the audiences the memories he had back to his younger days when he and his cousins would prank each other and laugh at it now as he remembers it then. From the happy to sad stories that he experiences throughout the novel. People stop and stare at the beauty of O'Malley's sleek body all over town including taking pictures of him without his knowing. The story has yet to unwrap the secrets inside of O'Malley outside the car shows. There are hints of originality, heart, tranquility, untapped potential, undisturbed sensational zen, and undiscovered twerks that make him so amazing that people don't see nor don't pay attention to like they do in the show. O'Malley has a smooth, witty, sweet and relaxed personality. O'Malley travels down the road of memorable experiences from being in a sample teaser trailer of a movie to meeting a new love to finding another of his old friend from the 70s to meeting a life coach that would be his biggest inspiration. This is a novel that needs to be discovered for all eyes alike.
8 121 - In Serial21 Chapters
The Shattered Circle
Aleyr Frostborn has survived a hundred prophecies of her defeat, breaking each one by slaying the champions of light sent to kill her. Amongst the forces of good, her very name is a curse, and with good reason. Beyond her own evil, it is said that so long as she lives, the reign of the Godslayer himself will last: the lich king who the terrified masses call the King in Black. While the kingdoms and empires that surround the blighted lands of the undead lands struggle to survive and beat back the tide of evil, the machinations of the Eternal Kingdom's dark court barely contain the bitter struggles for power between the forces that have made it what it is. With one foretold hero brutally snuffed out, another will inevitably arise. For Aleyr, the cycle only further embitters her towards the gods of good and all those who serve them. But the truth is that her downfall might be something much closer to home than their prophecies, those last dregs of mortality beating inside her own chest. With a thoughtless intersection between cruelty and mercy, she begins a chain of events that threatens to tear the Eternal Kingdom and her own loyalties into shreds. After all, many things can be broken, not just prophecies.
8 95 - In Serial12 Chapters
How a lame loner's life is not like normal dudes
Are you a loner? If you ask me I have to say yes. And it has nothing to do with the plot. The summary is going to be messy so please bear. *The Summary* Join the adventure of our MC Akito. Who's a Japanese 2nd Year High School student going throuh with an unusual problem. And that is the writer has not casted him in a good narrative story. The MC is going through serious depression and anxiety due to this and he doesn't even know what's going to happen with him in the near future. And of course this won't be narrated in the story because the author is a lazy hobo who has no will to write. *Lame unimportant information* *Please skip this part* Its a story of a character who happens to be the character of a writer. And that writer by the way is the character of another story. Basically its a story of that guy. And here the main character happens to be me (the main character here. I'm narrating the story for your information.). And its kind of sad that its a comedy rather than gruesome action fantasy or virtual reality story. But its an uncommon story which you'll never hear about or will never see be famous for some lame reasons. By the way the author doesn't even have any aspiration to imrpove his grammar so whack him for his terrible excuse of grammar. And also be prepared to wash your eyes with bleach after reading it. Bleach is gonna clean your eyes ;)
8 142 - In Serial68 Chapters
Crossing Seventies With Space
Not my story. For non-commercial purposes only. https://www.shubaow.net/185_185676/Author: Tenderness in the RainAction: Join the bookshelf , vote for recommendations , go straight to the bottomPosting time: 2021-04-07Latest chapter: Chapter 675 (Chronology) Rebirth and revenge, waiting for the end of the world with space, but traveled to the 70s.In the face of another world, Ye Yuxuan said that soldiers came to cover the water and earth, and space was in hand, so there was no worries about eating and drinking.When he first saw that he was threatened, the man hated Ye Yuxuan's teeth and vowed to take care of her, but he didn't expect to lose himself.
8 136

