တစ္ခါမွလာေရာက္ျခင္းမ႐ွိသည့္ ​ေက်ာင္းႏွစ္ပတ္လည္ပြဲကုိ ဒီႏွစ္ေတာ့ဝမ္ရိေပၚမွာ သူ႔ယုန္ညိဳလံုးေလးေၾကာင့္ေရာက္လာခဲ့သည္။

ဒီႏွစ္မွာေ႐ွာင္းက်န္႔က ေဖ်ာ္ေျဖေရးစတိတ္စင္ ဒီဇိုင္းပိုင္းကိုတာဝန္ယူေပးမယ္ဆိုတာေၾကာင့္ သူလည္း​ေဖ်ာ္ေျဖေရးမွာပါဝင္မယ္လို႔ဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္။

ေန႔လည္ပိုင္းမွစတင္မယ့္ အစီအစဥ္ေတြေၾကာင့္ မနက္ပိုင္းမွာစတိတ္စင္အတြက္ လိုအပ္တဲ့ျပင္ဆင္မႈေတြကိုလုပ္ၿပီးေတာ့ အျပင္ဘက္ကမွာက်င္းပေနတဲ့ မုန္႔ေစ်းတန္းဘက္ကုိ ထြက္သြားတဲ့ေ႐ွာင္းက်န္႔ေၾကာင့္ သူလည္းအေနာက္ကေနလိုက္သြားမိတယ္။

ဒီေန႔လို​ေက်ာင္းႏွစ္ပတ္လည္​ေန႔မ်ဳိးမွာ တစ္ျခားေက်ာင္းကသူေတြပါလာေလ့႐ွိတာမို႔ လူမ်ားတတ္တာေၾကာင့္ ဝမ္ရိေပၚက mask ကိုတပ္ဆင္ထားတယ္။

ရန္ပံုေငြ႐ွာတဲ့အေနနဲ႔ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြ အၿပိဳင္အဆိုင္ေရာင္းခ်ေနၾကတဲ့ မုန္႔မ်ိဳးစံုကုိ မ်က္ဝန္းဝိုင္းေလးေတြနဲ႔ လိုက္ၿပီးၾကည့္႐ႈေနတဲ့ေ႐ွာင္းက်န္႔က ဘာစားရင္ေကာင္းမလဲ စဥ္းစားရခက္ေနပံုရတယ္။

အသားကင္မ်ိဳးစံုကိုေရာင္းခ်ေနတဲ့ ဆိုင္အနားကိုေရာက္သြားတဲ့အခါမွာ အေရာက္ေတာက္လာတဲ့ မ်က္ဝန္းေတြကို ဝမ္ရိေပၚက သတိထားလိုက္မိတယ္။ ဒီအေတာအတြင္း ယုန္ညိဳလံုးေလးေနာက္ကို တစ္ေကာက္ေကာက္ေလ်ွာက္လိုက္ခဲ့တဲ့ ဝမ္ရိေပၚက တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္တာနဲ႔ သူ႔ယုန္ေလးဘာကိုလုိခ်င္ေနလဲဆိုတာကိုသိေနၿပီေလ။

အဲဒါေၾကာင့္အသားကင္ေတြေရာင္းခ်ေနတဲ့ ဆိုင္ဘက္ကိုဝမ္ရိေပၚကအရင္ေရာက္ေအာင္သြားလိုက္မိတယ္။

"ဝမ္ရိေပၚ! ဝမ္ရိေပၚက ငါတို႔ဆီလာတယ္"

"ပါးစပ္ပိတ္ထား"

ဆိုင္ခန္းဘက္ကုိသြားလိုက္တာနဲ႔ mask တပ္ထားတာေတာင္ သူ႔ကိုမွတ္မိ​ေနတဲ့လူ​ေတြက ေအာ္ဟစ္မေတာ့မလိုလုပ္​ေနတာမို႔ သတိေပးလိုက္ေတာ့ အားလံုးၿငိမ္သြားၾကတယ္။

"ဒါေတြငါယူသြားမယ္။ အဲဒီမွာပိုက္ဆံ"

ခ်ထားတဲ့အကင္ဗန္းေတြထဲက အဆင္သင့္ျဖစ္ေနၿပီျဖစ္တဲ့ အသားမ်ားထည့္ထားတဲ့ ဗန္းကိုအျမန္ယူၿပီး သူ႔ယုန္ေလး႐ွိရာအေ႐ွ႕မွာ သြားရပ္လိုက္ေတာ့ သူ႔ကိုျပဴးေၾကာင္ေၾကာင္ေလးေမာ့ၾကည့္လာတယ္။

အနီးကပ္ျမင္ေနရတဲ့မ်က္ဝန္းနက္ေတြက စိန္ပြင့္ေလးေတြထည့္ၿပီးစီျခယ္ထားသလို တလက္လက္ေတာက္ပေနသည္။

အရမ္းကိုျမင္ခ်င္ခဲ့မိတဲ့ဒီလူသားရဲ႕ မ်က္ဝန္းနက္ေတြကို ျမင္လိုက္ရခ်ိန္မွာ ဝမ္ရိေပၚက ပတ္ဝန္းက်င္မွာ႐ွိတဲ့ အရာအားလံုးကိုေမ့သြားရတယ္။

"ဟို..ဘာလုပ္ေနတာလဲမသိဘူး"

ေ႐ွာင္းက်န္႔သူ႔အေ႐ွ႕မွာ အကင္ဗန္းကုိကိုင္ၿပီး ဘာစကားမွလည္းမ​ေျပာဘဲ ပိတ္ရပ္ထားတဲ့ေက်ာင္းသား​ေၾကာင့္​ေမးလိုက္မိတယ္။

"စားဖို႔"

"ဟင္?"

"အျမည္းေကြၽးတာ"

"တကယ္လား?"

သူေျပာလိုက္ေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္သြားတဲ့ယုန္ေလးမွာ လျခမ္းသ႑ာန္ေကြးၫြတ္သြားတဲ့အထိ မ်က္ဝန္းမ်ားကလႈပ္႐ွားသြားၿပီး ခုနကထက္ပိုမိုလင္းလက္လာတဲ့ မ်က္ဆံ​ေလး​ေတြက အရည္အေသြးေကာင္းလြန္းတဲ့ စိန္ေတြေတာင္လိုက္မမွီႏိုင္ဘူး။

"အင္း"

"ဟိုေလ ႏွစ္ခုယူလို႔ရမလား?"

"အကုန္ယူသြားလို႔ရတယ္"

"ဟင့္အင္း...ႏွစ္ခုပဲယူမယ္။ က်န္တာသူမ်ားျမည္းဖို႔ခ်န္ရဦးမွာေပါ့"

လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းေထာင္ျပလို႔ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္​ေတြျပည့္​ေနတဲ့ မ်က္ဝန္းေလးေတြျဖင့္ ေမးလာသည့္ အနာဂတ္မွာ သူ႔အပိုင္ျဖစ္လာ​ေတာ့မယ့္ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလြန္းတဲ့ ယုန္ညိဳလံုးေလးရဲ႕ပံုစံကုိျမင္လိုက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ဝမ္ရိ​ေပၚကဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္တယ္။

ဒီထက္ပုိၿပီးအက်ဳိးမ႐ွိတာ​ေတြကို လုပ္မေန​ေတာ့ဘဲ ဒီယုန္ေလးကိုအျမန္ဆံုးအပိုင္သိမ္းျပစ္ရမယ္လို႔..သူမ်ားလက္ထဲမေရာက္ခင္ လက္ဦးမႈယူရမယ္မဟုတ္လား။ သိပ္မၾကာခင္မွာ​ေက်ာင္းၿပီးေတာ့မွာမို႔ ဝမ္ရိေပၚက သူ႔အၾကံအစီကိုအျမန္ဆံုး အေကာင္အထည္ေဖာ္မည္ဟုေတြးလိုက္သည္။

သူေတြးေနမိတုန္းမွာ ေ႐ွာင္းက်န္႔ကသူ႔မ်က္စိေ႐ွ႕ကေန တစ္ျခားေနရာကိုေရာက္သြားခဲ့ေလၿပီ။

အကင္ဆိုင္ထဲက ဝမ္ရိေပၚရဲ႕ပရိတ္သတ္ေတြကေတာ့ အကင္ဗန္းႀကီးကိုင္လို႔ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ စကား​ေတြ​ေျပာ​ေနတဲ့ သူတို႔ Idol ကိုနားမလည္ႏိုင္စြာ ေၾကာင္ၾကည့္ေနမိၾကေတာ့တာပါပဲ။

"အျမည္းေကြၽးတာလား?"

"မဟုတ္ဘူး စားခ်င္ရင္ဟိုမွာသြားဝယ္စား"

အကင္ဗန္းကိုင္လို႔ ရပ္ေနတဲ့ဝမ္ရိေပၚနားကို​ေရာက္လာတဲ့ အျခားေက်ာင္းမွလူတစ္စုမွေမးလာသည္ကို ဝမ္ရိေပၚမွာထိုသူမ်ား၏လက္ထဲသို႔အကင္ဗန္းကို ထိုးထည့္ေပးခဲ့ၿပီး ထိုေနရာမွထြက္သြားေတာ့သည္။

ေန႔လယ္စာစားၿပီးခ်ိန္တြင္ စတိတ္စင္အေနာက္ဘက္မွာ အလုပ္႐ႈပ္ေနသည့္ ယုန္ေလးတစ္ေကာင္အား ဝမ္ရိေပၚမွာ အကပင္မေလ့က်င့္ႏိုင္ဘဲ​ ေခ်ာင္း​ေျမာင္း​ေနခဲ့​သည္။

"အရမ္းပင္ပန္းေနတယ္ထင္တယ္။ တစ္ကိုယ္လံုးေခြၽးေတြႀကီးပဲၾကည့္ပါဦး။ ဒီလူေတြေ႐ွာင္းက်န္႔တစ္ေယာက္တည္းကိုပဲ ခိုင္းေနၾကတာထင္တယ္။ တျခားလုပ္မယ့္သူေတြမ႐ွိဘူးလား? တကယ္ပဲဘယ္သူကမ်ားေ႐ွာင္းက်န္႔ကို ဒီလိုပင္ပန္းမယ့္အလုပ္ေတြ ခိုင္းေနရတာလဲ!"

အမွန္ေတာ့ စတိတ္စင္အေနာက္ဘက္တြင္႐ွိေနသည့္လူမ်ားမွာ အားလံုးကိုယ္စီအလုပ္႐ႈပ္ေနၾကေသာ္လည္း ဝမ္ရိေပၚမွာတစ္ေယာက္​ေသာသူကိုသာကြက္ျမင္ေနျခင္းျဖစ္သည္။

ေ႐ွာင္းက်န္႔ကိုၾကည့္ေနရင္းမွ အျပင္သို႔ထြက္သြားသည့္ဝမ္ရိေပၚက ခဏအၾကာလက္ထဲတြင္ ပန္ကာအေသးေလးတစ္လံုးႏွင့္ မုန္႔ထုပ္မ်ားထည့္ထားသည့္အိတ္ကို သယ္လို႔ျပန္ေရာက္လာခဲ့သည္။

"ဒီမွာဒါေလးကို ဟိုမွာရပ္ေနတဲ့ အက်ႌအနီကြက္နဲ႔ မ်က္မွန္တပ္ထားတဲ့ေကာင္ေလးကိုေပးလိုက္ပါ။ ဒီမုန္႔ေတြေရာပဲ။ ဘယ္သူေပးတာလဲေျပာရင္ လုပ္အားေပးေတြကို ေကြၽးတာလို႔ေျပာေပး"

"ဟုတ္ကဲ့"

ေဘးနားမွျဖတ္သြားသည့္ လူတစ္ေယာက္အားလွမ္းေခၚလိုက္သည့္ဝမ္ရိေပၚမွာ သူဝယ္လာသည့္ ပန္ကာ၊ မုန္႔ထုပ္အခ်ိဳ႕ႏွင့္ႏို႔ဘူးအား ေ႐ွာင္းက်န္႔ထံသို႔ေပးခိုင္းလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။

သူေပးလိုက္တဲ့မုန္႔​ေတြ လက္ထဲ​ေရာက္တာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းကိုေဖာက္စားၿပီး ပန္ကာအေသးေလးကိုဖြင့္လို႔ေလခံေနတဲ့ ယုန္ညိဳလံုးေလး​ေၾကာင့္ ဝမ္ရိေပၚမ်က္ႏွာထက္မွာ အျပံဳးေတြကေနရာယူရျပန္တယ္။

တကယ္ပါဒီယုန္ညိဳလံုးေလးကို ခ်စ္ရလြန္းလို႔သူေတာ့႐ူးေတာ့မလားေတာင္မသိဘူး။

ဒီအတိုင္းအခုလိုေတြလုပ္​ေနၿပီး သူ႔ဘက္ကသြားဖြင့္ေျပာလိုက္မွ ေ႐ွာင္းက်န္႔က​ေယာက္်ား​ေလးခ်င္းျဖစ္​ေနလို႔ လက္မခံခဲ့ရင္ ဆိုတာကိုေတြးမိေတာ့ ဒီယုန္ေလးကို ဘယ္လိုအ​ေၾကာင္းနဲ႔မွ အဆံုး႐ႈံးမခံႏိုင္တဲ့ ဝမ္ရိေပၚကလြဲေခ်ာ္မႈမ႐ွိဘဲ အရယူႏိုင္ေအာင္​ ေသခ်ာစီစဥ္ရ​ေတာ့မယ္ဆိုတာကိုလည္း သိ​ေနခဲ့တယ္။

စင္ေပၚတက္ခါနီးက်မွ ဝမ္ရိေပၚတစ္​ေယာက္စတိတ္စင္အ​ေနာက္ဘက္မွထြက္လာခဲ့​ကာ အလုပ္မ်ားေနသည့္ ေ႐ွာင္းက်န္႔က​ေတာ့သူ႔အားသတိပင္မထားမိခဲ့...

တကယ္ေတာ့ထိုေန႔က သူ၏ယုန္ညိဳလံုးေလးမွာ စတိတ္စင္ေဘးဘက္​ေအာက္မွ မ်က္ေတာင္ပင္မခတ္ဘဲ သူ႔အားေငး​ေမာၾကည့္႐ႈ​ေနခဲ့သည္ကို စိတ္အာရံုအျပည့္အဝႏွစ္ကာ ကျပေဖ်ာ္ေျဖေနခဲ့သည့္ ဝမ္ရိေပၚတစ္​ေယာက္မသိခဲ့..

-------------------------------

"ဝမ္ရိေပၚ မင္းအခုဘာ​ေျပာလိုက္တာလဲဆိုတာ ကုိယ့္ဘာသာေရာသိေသးရဲ႕လား?"

"သိတယ္"

လက္ထပ္မည့္အေရးကို ဘာမွမျဖစ္သလို ႐ုပ္တည္ျဖင့္ေျပာေနသည့္ဝမ္ရိေပၚေၾကာင့္ ဖခင္ျဖစ္သူဝမ္မင္ရန္မွာ ​ေခါင္းေတြထိုးကိုက္လာရသည္။

"အဲဒီေတာ့မင္းေျပာပံုအရဆိုရင္ မင္းလက္ထပ္မယ္ဆိုတဲ့သူက ​ေယာက္်ားေလးတစ္ေယာက္ေပါ့"

"ဟုတ္တယ္"

"အဲဒီအျပင္ကို အဲဒီေကာင္ေလးက မင္းရဲ႕ရည္းစားလည္းမဟုတ္ဘူး"

"အင္း"

"ဝမ္ရိေပၚအခုငါက မင္းကိုဘယ္သူမွန္းေတာင္ေသခ်ာမသိေသးတဲ့ ေနာက္ၿပီးမိန္းကေလးလည္းမဟုတ္တဲ့ ​ေယာက္်ားေလးတစ္ေယာက္ကုိလိုက္ေတာင္းေပးရမွာလား?"

"ဟုတ္တယ္"

"ဝမ္ရိေပၚ႐ူးတယ္ဆိုလည္း ​ေတာ္ယံုပဲေကာင္းတယ္ေနာ္။ ငါကဘယ္လိုမ်က္ႏွာနဲ႔ မင္းအတြက္ေယာက္်ားေတာင္းေပးရမွာလဲ?"

"ပါးမေတာင္းေပးဘူးဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္သူ႔ကိုကားတင္ေျပးမွာ"

သူ႕သားဝမ္ရိေပၚက ေျပာရင္ေျပာတဲ့အတိုင္း တကယ္လုပ္မယ့္သူဆိုတာ ဝမ္မင္ရန္မွာသိေနျပန္တယ္။

"ဝမ္ရိေပၚ မင္းအဲဒီလုိလုပ္ရင္ ျပႆနာေတြတက္ကုန္မွာေပါ့။ ကုမၼဏီလည္း သိကၡာက်မွာေနာ္။ ဒီအတိုင္းေကာင္ေလးဘက္က မင္းကိုလက္ခံလာေအာင္ႀကိဳးစားၾကည့္..."

"ဟင့္အင္း သူလက္မခံရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ? အဲဒီလိုဆိုရင္ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ အခြင့္အေရးမ႐ွိေတာ့ဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ပါးက သူ႔မိဘေတြဆီကေနေတာင္းေပး"

"ဝမ္ရိေပၚငါက ဘယ္မ်က္ႏွာနဲ႔သူ႔မိဘေတြကို သြားေျပာရမွာလဲ?"

"ကြၽန္ေတာ္စံုစမ္းၾကည့္ၿပီးသြားၿပီ။ သူ႔မိဘေတြက ပါးရဲ႕ရတနာဆိုင္ေတြအတြက္ ဟိုးအရင္ကတည္းက ပန္းထိမ္လုပ္ေပးေနက်မို႔ ပါးသာေျပာရင္ရေလာက္တယ္"

"မင္းဟာကပိုင္လွခ်ည္လား သူမိဘေတြက လက္မခံရင္ေရာ? သူ႔သားကိုေယာက္်ားတစ္ေယာက္နဲ႔ မေပးစားႏိုင္ဘူးလို႔ျငင္းလာရင္ေရာ?"

"လိုအပ္ရင္ သူ႔တို႔လုပ္ငန္းနဲ႔လက္မတြဲေတာ့ဘူးလို႔သာေျပာလိုက္ လက္မခံဘဲေနမလား?"

အပိုင္ကိုတြက္ထားၿပီးသည့္ သားျဖစ္သူေၾကာင့္ဝမ္မင္ရန္တစ္ေယာက္ အသာျပံဳးလိုက္မိသည္။

အမွန္ေတာ့ရိေပၚမေျပာခင္ကတည္းက သူေတြးမိၿပီးသားပါ။ Wang Jewelley ဘက္ကဖိအားေပးလိုက္ရင္ သာမန္ပန္းထိမ္ေလာက္ထည့္မေျပာနဲ႔ ဘယ္လုပ္ငန္းစုကမ်ား ျငင္းဆိုရဲခဲ့ဖူးလို႔လဲ?

ဒါေပမယ့္ရိေပၚလိုခ်င္တာကို သူဒီအတိုင္းေတာ့မလိုက္ေလ်ာႏိုင္ေသးဘူးမဟုတ္လား? ဒီအခြင့္အ​ေရးမွာ သူလိုခ်င္တာကိုလည္းရေအာင္ျပန္ယူရမည္ဟု​ေတြးလုိက္​ေလသည္။

________________________

(23 Nov 2021)

တစ်ခါမှလာရောက်ခြင်းမရှိသည့် ကျောင်းနှစ်ပတ်လည်ပွဲကို ဒီနှစ်တော့ဝမ်ရိပေါ်မှာ သူ့ယုန်ညိုလုံးလေးကြောင့်ရောက်လာခဲ့သည်။

ဒီနှစ်မှာရှောင်းကျန့်က ဖျော်ဖြေရေးစတိတ်စင် ဒီဇိုင်းပိုင်းကိုတာဝန်ယူပေးမယ်ဆိုတာကြောင့် သူလည်းဖျော်ဖြေရေးမှာပါဝင်မယ်လို့ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။

နေ့လည်ပိုင်းမှစတင်မယ့် အစီအစဉ်တွေကြောင့် မနက်ပိုင်းမှာစတိတ်စင်အတွက် လိုအပ်တဲ့ပြင်ဆင်မှုတွေကိုလုပ်ပြီးတော့ အပြင်ဘက်ကမှာကျင်းပနေတဲ့ မုန့်ဈေးတန်းဘက်ကို ထွက်သွားတဲ့ရှောင်းကျန့်ကြောင့် သူလည်းအနောက်ကနေလိုက်သွားမိတယ်။

ဒီနေ့လိုကျောင်းနှစ်ပတ်လည်နေ့မျိုးမှာ တစ်ခြားကျောင်းကသူတွေပါလာလေ့ရှိတာမို့ လူများတတ်တာကြောင့် ဝမ်ရိပေါ်က mask ကိုတပ်ဆင်ထားတယ်။

ရန်ပုံငွေရှာတဲ့အနေနဲ့ ကျောင်းသားကျောင်းသူတွေ အပြိုင်အဆိုင်ရောင်းချနေကြတဲ့ မုန့်မျိုးစုံကို မျက်ဝန်းဝိုင်းလေးတွေနဲ့ လိုက်ပြီးကြည့်ရှုနေတဲ့ရှောင်းကျန့်က ဘာစားရင်ကောင်းမလဲ စဉ်းစားရခက်နေပုံရတယ်။

အသားကင်မျိုးစုံကိုရောင်းချနေတဲ့ ဆိုင်အနားကိုရောက်သွားတဲ့အခါမှာ အရောက်တောက်လာတဲ့ မျက်ဝန်းတွေကို ဝမ်ရိပေါ်က သတိထားလိုက်မိတယ်။ ဒီအတောအတွင်း ယုန်ညိုလုံးလေးနောက်ကို တစ်ကောက်ကောက်လျှောက်လိုက်ခဲ့တဲ့ ဝမ်ရိပေါ်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သူ့ယုန်လေးဘာကိုလိုချင်နေလဲဆိုတာကိုသိနေပြီလေ။

အဲဒါကြောင့်အသားကင်တွေရောင်းချနေတဲ့ ဆိုင်ဘက်ကိုဝမ်ရိပေါ်ကအရင်ရောက်အောင်သွားလိုက်မိတယ်။

"ဝမ်ရိပေါ်! ဝမ်ရိပေါ်က ငါတို့ဆီလာတယ်"

"ပါးစပ္ပိတ္ထား"

ဆိုင်ခန်းဘက်ကိုသွားလိုက်တာနဲ့ mask တပ်ထားတာတောင် သူ့ကိုမှတ်မိနေတဲ့လူတွေက အော်ဟစ်မတော့မလိုလုပ်နေတာမို့ သတိပေးလိုက်တော့ အားလုံးငြိမ်သွားကြတယ်။

"ဒါတွေငါယူသွားမယ်။ အဲဒီမွာပိုက္ဆံ"

ချထားတဲ့အကင်ဗန်းတွေထဲက အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်တဲ့ အသားများထည့်ထားတဲ့ ဗန်းကိုအမြန်ယူပြီး သူ့ယုန်လေးရှိရာအရှေ့မှာ သွားရပ်လိုက်တော့ သူ့ကိုပြူးကြောင်ကြောင်လေးမော့ကြည့်လာတယ်။

အနီးကပ်မြင်နေရတဲ့မျက်ဝန်းနက်တွေက စိန်ပွင့်လေးတွေထည့်ပြီးစီခြယ်ထားသလို တလက်လက်တောက်ပနေသည်။

အရမ်းကိုမြင်ချင်ခဲ့မိတဲ့ဒီလူသားရဲ့ မျက်ဝန်းနက်တွေကို မြင်လိုက်ရချိန်မှာ ဝမ်ရိပေါ်က ပတ်ဝန်းကျင်မှာရှိတဲ့ အရာအားလုံးကိုမေ့သွားရတယ်။

"ဟို..ဘာလုပ်နေတာလဲမသိဘူး"

ရှောင်းကျန့်သူ့အရှေ့မှာ အကင်ဗန်းကိုကိုင်ပြီး ဘာစကားမှလည်းမပြောဘဲ ပိတ်ရပ်ထားတဲ့ကျောင်းသားကြောင့်မေးလိုက်မိတယ်။

"စားဖို့"

"ဟင်?"

"အမြည်းကျွေးတာ"

"တကယ္လား?"

သူပြောလိုက်တော့ ပျော်ရွှင်သွားတဲ့ယုန်လေးမှာ လခြမ်းသဏ္႑ာန်ကွေးညွတ်သွားတဲ့အထိ မျက်ဝန်းများကလှုပ်ရှားသွားပြီး ခုနကထက်ပိုမိုလင်းလက်လာတဲ့ မ်က္ဆံလေးတွေက အရည်အသွေးကောင်းလွန်းတဲ့ စိန်တွေတောင်လိုက်မမှီနိုင်ဘူး။

"အင်း"

"ဟိုလေ နှစ်ခုယူလို့ရမလား?"

"အကုန်ယူသွားလို့ရတယ်"

"ဟင့်အင်း...နှစ်ခုပဲယူမယ်။ ကျန်တာသူများမြည်းဖို့ချန်ရဦးမှာပေါ့"

လက်နှစ်ချောင်းထောင်ပြလို့ မျှော်လင့်ချက်တွေပြည့်နေတဲ့ မျက်ဝန်းလေးတွေဖြင့် မေးလာသည့် အနာဂတ်မှာ သူ့အပိုင်ဖြစ်လာတော့မယ့် ချစ်ဖို့ကောင်းလွန်းတဲ့ ယုန်ညိုလုံးလေးရဲ့ပုံစံကိုမြင်လိုက်ရတဲ့အချိန်မှာပဲ ဝမ်ရိပေါ်ကဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်တယ်။

ဒီထက်ပိုပြီးအကျိုးမရှိတာတွေကို လုပ္မေနတော့ဘဲ ဒီယုန်လေးကိုအမြန်ဆုံးအပိုင်သိမ်းပြစ်ရမယ်လို့..သူများလက်ထဲမရောက်ခင် လက်ဦးမှုယူရမယ်မဟုတ်လား။ သိပ်မကြာခင်မှာကျောင်းပြီးတော့မှာမို့ ဝမ်ရိပေါ်က သူ့အကြံအစီကိုအမြန်ဆုံး အကောင်အထည်ဖော်မည်ဟုတွေးလိုက်သည်။

သူတွေးနေမိတုန်းမှာ ရှောင်းကျန့်ကသူ့မျက်စိရှေ့ကနေ တစ်ခြားနေရာကိုရောက်သွားခဲ့လေပြီ။

အကင်ဆိုင်ထဲက ဝမ်ရိပေါ်ရဲ့ပရိတ်သတ်တွေကတော့ အကင်ဗန်းကြီးကိုင်လို့ ကောင်လေးတစ်ယောက်နဲ့ စကားတွေပြောနေတဲ့ သူတို့ Idol ကိုနားမလည်နိုင်စွာ ကြောင်ကြည့်နေမိကြတော့တာပါပဲ။

"အမြည်းကျွေးတာလား?"

"မဟုတ္ဘူး စားချင်ရင်ဟိုမှာသွားဝယ်စား"

အကင်ဗန်းကိုင်လို့ ရပ်နေတဲ့ဝမ်ရိပေါ်နားကိုရောက်လာတဲ့ အခြားကျောင်းမှလူတစ်စုမှမေးလာသည်ကို ဝမ်ရိပေါ်မှာထိုသူများ၏လက်ထဲသို့အကင်ဗန်းကို ထိုးထည့်ပေးခဲ့ပြီး ထိုနေရာမှထွက်သွားတော့သည်။

နေ့လယ်စာစားပြီးချိန်တွင် စတိတ်စင်အနောက်ဘက်မှာ အလုပ်ရှုပ်နေသည့် ယုန်လေးတစ်ကောင်အား ဝမ်ရိပေါ်မှာ အကပင်မလေ့ကျင့်နိုင်ဘဲ ချောင်းမြောင်းနေခဲ့သည်။

"အရမ်းပင်ပန်းနေတယ်ထင်တယ်။ တစ်ကိုယ်လုံးချွေးတွေကြီးပဲကြည့်ပါဦး။ ဒီလူတွေရှောင်းကျန့်တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ခိုင်းနေကြတာထင်တယ်။ တခြားလုပ်မယ့်သူတွေမရှိဘူးလား? တကယ်ပဲဘယ်သူကများရှောင်းကျန့်ကို ဒီလိုပင်ပန်းမယ့်အလုပ်တွေ ခိုင်းနေရတာလဲ!"

အမှန်တော့ စတိတ်စင်အနောက်ဘက်တွင်ရှိနေသည့်လူများမှာ အားလုံးကိုယ်စီအလုပ်ရှုပ်နေကြသော်လည်း ဝမ်ရိပေါ်မှာတစ်ယောက်သောသူကိုသာကွက်မြင်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ရှောင်းကျန့်ကိုကြည့်နေရင်းမှ အပြင်သို့ထွက်သွားသည့်ဝမ်ရိပေါ်က ခဏအကြာလက်ထဲတွင် ပန်ကာအသေးလေးတစ်လုံးနှင့် မုန့်ထုပ်များထည့်ထားသည့်အိတ်ကို သယ်လို့ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ဒီမှာဒါလေးကို ဟိုမှာရပ်နေတဲ့ အကျႌအနီကွက်နဲ့ မျက်မှန်တပ်ထားတဲ့ကောင်လေးကိုပေးလိုက်ပါ။ ဒီမုန့်တွေရောပဲ။ ဘယ်သူပေးတာလဲပြောရင် လုပ်အားပေးတွေကို ကျွေးတာလို့ပြောပေး"

"ဟုတ်ကဲ့"

ဘေးနားမှဖြတ်သွားသည့် လူတစ်ယောက်အားလှမ်းခေါ်လိုက်သည့်ဝမ်ရိပေါ်မှာ သူဝယ်လာသည့် ပန္ကာ၊ မုန့်ထုပ်အချို့နှင့်နို့ဘူးအား ရှောင်းကျန့်ထံသို့ပေးခိုင်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

သူပေးလိုက်တဲ့မုန့်တွေ လက်ထဲရောက်တာနဲ့ ချက်ချင်းကိုဖောက်စားပြီး ပန်ကာအသေးလေးကိုဖွင့်လို့လေခံနေတဲ့ ယုန်ညိုလုံးလေးကြောင့် ဝမ်ရိပေါ်မျက်နှာထက်မှာ အပြုံးတွေကနေရာယူရပြန်တယ်။

တကယ်ပါဒီယုန်ညိုလုံးလေးကို ချစ်ရလွန်းလို့သူတော့ရူးတော့မလားတောင်မသိဘူး။

ဒီအတိုင်းအခုလိုတွေလုပ်နေပြီး သူ့ဘက်ကသွားဖွင့်ပြောလိုက်မှ ရှောင်းကျန့်ကယောက်ျားလေးချင်းဖြစ်နေလို့ လက်မခံခဲ့ရင် ဆိုတာကိုတွေးမိတော့ ဒီယုန်လေးကို ဘယ္လိုအကြောင်းနဲ့မှ အဆုံးရှုံးမခံနိုင်တဲ့ ဝမ်ရိပေါ်ကလွဲချော်မှုမရှိဘဲ အရယူနိုင်အောင် သေချာစီစဉ်ရတော့မယ်ဆိုတာကိုလည်း သိနေခဲ့တယ်။

စင်ပေါ်တက်ခါနီးကျမှ ဝမ်ရိပေါ်တစ်ယောက်စတိတ်စင်အနောက်ဘက်မှထွက်လာခဲ့ကာ အလုပ်များနေသည့် ရှောင်းကျန့်ကတော့သူ့အားသတိပင်မထားမိခဲ့...

တကယ်တော့ထိုနေ့က သူ၏ယုန်ညိုလုံးလေးမှာ စတိတ်စင်ဘေးဘက်အောက်မှ မျက်တောင်ပင်မခတ်ဘဲ သူ့အားငေးမောကြည့်ရှုနေခဲ့သည်ကို စိတ်အာရုံအပြည့်အဝနှစ်ကာ ကပြဖျော်ဖြေနေခဲ့သည့် ဝမ်ရိပေါ်တစ်ယောက်မသိခဲ့..

-------------------------------

"ဝမ်ရိပေါ် မင်းအခုဘာပြောလိုက်တာလဲဆိုတာ ကိုယ့်ဘာသာရောသိသေးရဲ့လား?"

"သိတယ်"

လက်ထပ်မည့်အရေးကို ဘာမွမျဖစ္သလို ရုပ်တည်ဖြင့်ပြောနေသည့်ဝမ်ရိပေါ်ကြောင့် ဖခင်ဖြစ်သူဝမ်မင်ရန်မှာ ခေါင်းတွေထိုးကိုက်လာရသည်။

"အဲဒီတော့မင်းပြောပုံအရဆိုရင် မင်းလက်ထပ်မယ်ဆိုတဲ့သူက ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်ပေါ့"

"ဟုတ်တယ်"

"အဲဒီအပြင်ကို အဲဒီကောင်လေးက မင်းရဲ့ရည်းစားလည်းမဟုတ်ဘူး"

"အင်း"

"ဝမ်ရိပေါ်အခုငါက မင်းကိုဘယ်သူမှန်းတောင်သေချာမသိသေးတဲ့ နောက်ပြီးမိန်းကလေးလည်းမဟုတ်တဲ့ ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်ကိုလိုက်တောင်းပေးရမှာလား?"

"ဟုတ်တယ်"

"ဝမ်ရိပေါ်ရူးတယ်ဆိုလည်း တော်ယုံပဲကောင်းတယ်နော်။ ငါကဘယ်လိုမျက်နှာနဲ့ မင်းအတွက်ယောက်ျားတောင်းပေးရမှာလဲ?"

"ပါးမတောင်းပေးဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်သူ့ကိုကားတင်ပြေးမှာ"

သူ့သားဝမ်ရိပေါ်က ပြောရင်ပြောတဲ့အတိုင်း တကယ်လုပ်မယ့်သူဆိုတာ ဝမ်မင်ရန်မှာသိနေပြန်တယ်။

"ဝမ်ရိပေါ် မင်းအဲဒီလိုလုပ်ရင် ပြဿနာတွေတက်ကုန်မှာပေါ့။ ကုမ္မဏီလည်း သိက္ခာကျမှာနော်။ ဒီအတိုင်းကောင်လေးဘက်က မင်းကိုလက်ခံလာအောင်ကြိုးစားကြည့်..."

"ဟင့်အင်း သူလက်မခံရင် ဘယ္လိုလုပ္မလဲ? အဲဒီလိုဆိုရင်ကျွန်တော့်အတွက် အခွင့်အရေးမရှိတော့ဘူး။ အဲဒါကြောင့်ပါးက သူ့မိဘတွေဆီကနေတောင်းပေး"

"ဝမ်ရိပေါ်ငါက ဘယ်မျက်နှာနဲ့သူ့မိဘတွေကို သွားပြောရမှာလဲ?"

"ကျွန်တော်စုံစမ်းကြည့်ပြီးသွားပြီ။ သူ့မိဘတွေက ပါးရဲ့ရတနာဆိုင်တွေအတွက် ဟိုးအရင်ကတည်းက ပန်းထိမ်လုပ်ပေးနေကျမို့ ပါးသာပြောရင်ရလောက်တယ်"

"မင်းဟာကပိုင်လှချည်လား သူမိဘေတြက လက်မခံရင်ရော? သူ့သားကိုယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ မပေးစားနိုင်ဘူးလို့ငြင်းလာရင်ရော?"

"လိုအပ်ရင် သူ့တို့လုပ်ငန်းနဲ့လက်မတွဲတော့ဘူးလို့သာပြောလိုက် လက်မခံဘဲနေမလား?"

အပိုင်ကိုတွက်ထားပြီးသည့် သားဖြစ်သူကြောင့်ဝမ်မင်ရန်တစ်ယောက် အသာပြုံးလိုက်မိသည်။

အမှန်တော့ရိပေါ်မပြောခင်ကတည်းက သူတွေးမိပြီးသားပါ။ Wang Jewelley ဘက်ကဖိအားပေးလိုက်ရင် သာမန်ပန်းထိမ်လောက်ထည့်မပြောနဲ့ ဘယ်လုပ်ငန်းစုကများ ငြင်းဆိုရဲခဲ့ဖူးလို့လဲ?

ဒါပေမယ့်ရိပေါ်လိုချင်တာကို သူဒီအတိုင်းတော့မလိုက်လျောနိုင်သေးဘူးမဟုတ်လား? ဒီအခွင့်အရေးမှာ သူလိုချင်တာကိုလည်းရအောင်ပြန်ယူရမည်ဟုတွေးလိုက်လေသည်။

________________________

(23 Nov 2021)