《The Origins Of The Races [Español!]》Capítulo 126: Una larga charla.
Advertisement
“¡Regrese!” Tras volver Yare a su casa anuncia su presencia.
“¡Por fin llegaste, ven aquí que cocine unos panqueques!” Al escuchar la voz de Ruth contenta la llama para merendar.
“¡Panqueques!” Con alegría va para allá.
“Toma niña, come mucho que te esforzaste mucho” Tras servirle 10 panqueques en un plato le dice mientras le pone miel.
“¡Muchas gracias!” Con una gran sonrisa agradece y empieza a devorar lo que tiene frente a ella.
“¿Y como te fue?” Haciendo más panqueques pregunta Ruth con una sonrisa.
“Bastante bien, mucho mejor que la vez anterior que lo preparó él, pero Adolf está siendo molesto ¡No me deja en paz! ¿Como que no puedo? ¡Ya soy adulta!” Empieza feliz pero al recordar a Adolf y todo lo que ha hecho se enoja bastante.
“Adolf, Adolf ¿Quien era?” Tras pensarlo un poco y no reconocerlo sigue indagando en sus recuerdos pero entre tantos que hay todavía no lo recuerda.
“Es solo un dragón de Oro de rango Oro-Alto con lo único especial de que es viejo y está de acuerdo en todas las leyes que favorezcan a los viejos y sobre todo en avanzar aún más los años para ser adulto ¡Te juro que ya estamos exagerados! ¡No debería aumentar más!” Molesta le recuerda quién es.
“¡Ah! Es el...
“Pues mándalo a volar” Finn que recién llego y apenas sabe unas cosas le da su consejo.
“Pero eso no es bueno” Dando un gran mordisco al panqueque dice molesta Yare.
“¿Por que? Solo lo estas tirando a la mierda, es como cuando tienes una mala influencia y la tiras a la mierda, tienes que saber cuando hacerlo, cuando tienes que mantener una amistad y cuando tienes que dejarla ir sino no sobrevivirás al paso del tiempo, yo ya sufrí al pensar en los descendientes como el” Ya sentado en la mesa Finnegan da un consejo para luego Ruth servirle panqueques.
“Pero no se, se ve malo lanzar a alguien lejos porque te molesta” Dudosa para de comer y con la mano en el mentón le habla a Finn mientras que Ruth hace sus panqueques.
“Hija te conozco se que por pequeñas cosas no lanzaras a alguien a la mierda, tienes que saber cuándo es correcto hacerlo, no siempre te lo tienes que aguantar, cuando se pasa el límite ¡Tíralo a la mierda!” Con calma le cuenta un poco pero la última frase se emocionó tanto que se levantó y lo grito a los tres vientos por suerte los panqueques no se cayeron al suelo.
“¿Pero cuando se que se pasó? Esas cosas dependen del día y mi estado de ánimo ¿Como voy a saberlo?” Confundida le pregunta buscando su sabiduría de años.
“Por instinto, no importa si te equivocas y luego te arrepientas, siempre puedes disculparte e intentar resolverlo, además ten en cuenta que cada vez que aciertes o fallas afinarás tu instinto y luego de miles de años tu instinto será confiable” Calmadamente le explica Finnegan.
“Tiene razón Finnegan, no tengas miedo a equivocarte y sorprendentemente acertó bastante con el instinto y eso que es una de las cualidades de la vida más compleja, sigue ese consejo sin miedo, pare con el miedo y abraza el instinto si lo interpretas bien nunca te arrepentirás de tus decisiones” De la nada viene Stacy y de manera rara le da la razón a Finnegan.
Advertisement
“Tcht ahora tardaré más en comer” Con una pequeña molestia Ruth le sirve panqueques a Stacy.
“Lo siento” Con una sonrisa se disculpa.
“No te preocupes, pero Yare tu padre tiene razón si te molestan demasiado siempre puedes tirarlo a la mierda y confía en tu instinto ¡Somos dragones! ¡Y los dragones tienen plena confianza sobre uno mismo!” Con una caricia en la cara le explica calmadamente pero luego cae en las emociones.
“¡Pues entonces la próxima vez lo tiraré a la mierda tal como él lo hizo!” Levantándose grita frente a todos con un puño hacia el cielo.
“¿Entonces Sin los mandó a la mierda? ¡Que mierda hizo ese Adolf!” Sabiendo que la vez anterior se contuvo y creyendo que algo debería haber mejorado con enojo pregunta.
“Más o menos dijo que no me puedo casar con él y que debería hacerlo con un dragón y luego cuando volvió lo hizo con cientos de dragones para que eligiera uno” Con enojo explica lo que recuerda.
“¡Pues con razón los mandó a la mierda! ¡Está bien lo que hizo Sin! Si fuera yo Sin y Ruth tu hubiera hecho lo mismo o más, primero los dejaría negro como el feo de Dargon, luego los mandaría a la mierda” Mostrando que todavía no supera a Dargon se pone del lado de Sin.
“¡Si! ¡Lo hizo perfecto! ¡Eso es pasarse por mucho! ¿Cómo puede decir tales cosas? ¡La próxima vez mándalo a la mierda si hay problemas haré una ley específica que se permita mandar a la mierda a Adolf!” Ruth sin importarle lo tiránico que es lo que dijo amenaza aunque no esté aquí Adolf.
“¡Si a mandarlo a la mierda!” Tras la simple frase de Stacy todos los demás están de acuerdo y la repiten.
“¡A mandarlo a la mierda!”
“¡A mandarlo a la mierda!”
Los tres repiten con entusiasmo.
“Si puedo mandarlo a la mierda ¿Entonces porque no me dejaron hacerlo antes y me regañaron cuando lo hice?” Recordando una situación de hace alrededor de 500 años le pregunta.
“Porque eras una niña ¿Te imaginas cuantos problemas habrías causado si tuvieras tal poder?” Ruth dice mientras pone sus panqueques en su plato y luego saca un libro y se lo muestra, el libro se titulaba ‘1000 cosas que los niños buenos no hacen’
“Si, es un poder demasiado grande para un niño” Asintiendo Finnegan demuestra que está de acuerdo.
“¡Pero en esa edad sería adulto igual!” Yare hace referencia a lo que se dijo en la reunión de líderes Dragón y El Dios Verdadero del Origen.
“Yare entiende que los tiempos cambian, 500 años tu cuerpo llega a lo máximo de crecimiento y te dejan de limitar pero tu mente, conocimientos y experiencia no es lo suficiente para lo que se enfrentan los dragones adultos, y por favor deja de pensar en que es bueno que se disminuya la edad para ser adultos, tu no lo sabes pero hace 900 mil años la edad mínima era 550 lo más bajo de la historia desde que se convirtieron dragones y todo fue por la guerra contra los orcos, ahora está mucho mejor y no es necesario a recurrir a medidas tan extremas pero si empeora pasara eso de nuevo” Stacy sabiendo la verdad dura se lo explica sin adornos.
Advertisement
“Bueno no será 500 años pero ¿por qué tantos?” Un poco avergonzada y testaruda da un paso atrás.
“Porque cada vez se necesita más años para estar preparado para la vida, podemos reducir la edad pero para ello hay que ser más duros y no todos van a terminar bien, pueden acabar con problemas físicos o problemas mentales, incluso ambos, nuestra especie ha evolucionado para aprovechar el gran tiempo que tenemos no como otras que tienen menos tiempo, y gracias a ello podemos llegar a un punto que un adulto es casi perfecto solo le falta experiencia, otras especies lo que más pasa es que aprenden a sobrevivir con los traumas y heridas o curarlas, nosotros no, nos aseguramos de no tenerlas o curarlas y eso demora tiempo” Tras la pregunta de Yare, Finnegan le responde tranquilamente mientras se acuerda de tiempos antaños donde los dragones no eran así.
“Entiendo pero ¿No tienen miedo de que esto llegue a niveles extremos algo como que hay que ser adulto a los 9990 años?” Al principio entiende pero luego le viene otra pregunta, porque así es la vida una respuesta solo trae más preguntas.
“Esto te lo respondo yo, la naturaleza es sabia y sabe cuando se equivoco, puede que llegue un momento donde se aumente más de lo que sea beneficioso pero luego de unos años van a estar como antes y no habrá ocasionado muchos problemas” Stacy contesta ya que ella sabe a la perfección lo que ocurrirá con este tema.
“Si tu lo dices debe ser verdad por último ¿Y cual crees que va a ser el final de esto?” Y las preguntas vinieron y salieron de su boca.
“Debería ser alrededor de 2000 años cuando es prosperó y alcanza lo máximo es alrededor del 20% de su esperanza de vida, así que es probable que sea a esa edad cuando pare esto” Con el dedo índice en el mentón dice Stacy dudosa.
“¡200 años más!” Sin creerlo y cayendo en la desesperación grita Yare.
¡200! eso es mucho tiempo, por suerte ahora soy adulta no tengo que esperar 190 algo de años, de la que me salve.
“Mmm entonces casi llegamos a la máxima prosperidad” Finnegan entendiendo más profundo lo que dijo Stacy saca una conclusión bastante positiva para la sociedad de dragones.
“Si, pero te voy a dar un aviso, falta poco para un problema que ustedes se enfrentarán, cuando se llegue al punto de que no les falta nada caerán en la pereza y más cosas, pero lo más preocupante para ustedes es que dejaran de ver el propósito de reproducirse, y ya sabes lo que eso significa, la tasa de natalidad caerá en picado” Reconociendo su amistad da una información importante.
“Finn” Ruth ve a los ojos de Finnegan y sin usar el sentido espiritual parecen comunicarse.
“Ruth” Y Finnegan hace lo mismo que Ruth.
“¿Eh? ¿Qué está pasando?” Confundida de lo que ocurre frente a ella Yare pregunta a Stacy.
“No lo se cosas de pareja eso lo deberías saber tu” Stacy encogiéndose de hombros le pasa la pregunta a Yare de manera magistral.
“¿Será eso? Sabía que su relación era fantástica pero ¿Hasta ese punto? ¡Que bien! aunque igual no sé de que están hablando” Dudosa observa más atentamente y llega a la conclusión que es como pensaba.
¡Se aman tanto que pueden comunicarse sin hablar! ¡Digno de mis padres! Con razón que nací de esos dos, no solo son SemiDioses sino que se aman tanto que es posible darme a luz.
“No te entiendo pero no me interesa, ya que estamos la dos ¿Como va la creación de eso?” Siendo ambigua para que Finnegan y Ruth no entiendan le pregunta a Yare.
“Va avanzando pero todavía falta mucho tiempo, no estoy teniendo problema pero necesitaré más tiempo para que se cree” Sin nunca tocar el tema de que es le responde.
“Que tanto hablan, Señoras misteriosas” Ruth por chismosa quiere saber pero no entiende por lo cual hace todo lo posible para saber el chisme.
“Lo sentimos aunque seas un SemiDios todavía no eres un Dios para saberlo, por ahora esto es un gran secreto que no podemos decir, todos los Dioses sabemos que no podemos decirlo a los mortales ahora, si no las consecuencias serán algo inimaginable, sobre todo a ti no te gustara y las cosas cambien tanto que no es algo aceptable, la iglesia de Yare amortiguara algo pero todavía no estamos en ese punto, aunque seas mi mejor amiga esto no te lo puedo contar ahora, los riesgos son grandes” Con mucha pena y lastimándose a sí misma la Diosa Verdadera de la vida Stacy mejor amiga de Ruth la SemiDiosa le cuenta lo que puede.
“¿Enserió no se puede?” Con poco dolor responde al ver como sufre Stacy.
“Si, esto no se puede decir, ninguno se atreve hay muchas consecuencias, lo siento madre pero esto no te lo podemos contar si todo va bien hasta lo podrás ver” Con dolor le contesta Yare su hija.
“Pero...
“Olvídalo, hay cosas que mejor no saberlo, si hasta los Dioses tienen miedo de las consecuencias ¿sabes lo malo que será? Yo no pero no quiero ni imaginarlo, puede que sea peor que el problemas de los orcos” Finnegan detiene a Ruth y por fin ella se rinde.
“¿Y que vas a hacer ahora?” Luego de un incomodo silencio pregunta Stacy a Yare.
“Hacer los preparativos para la próxima cita”
Advertisement
- In Serial283 Chapters
The Mook Maker
There are many possible fates that can await those whisked away from our world to another. Some became heroes or villains, given the right power to forge their own destinies as they wished. Others, the powerless, became victims, doomed to perish, at the mercy of the cruel world filled with mystical powers they are unprepared for. A lone man that woke up alone under the alien sky was neither of those. He didn't get to choose what he was going to become - a disaster, an unwilling source of intelligent, yet violent monsters, slowly but steadily rising in numbers. Stranded in a foreign land, without even knowing the language, his creations may be the only company he would ever find. He wasn’t powerless. But was he really that much better off? It just took one wrong power.
8 363 - In Serial14 Chapters
Mother World
Three people find themselves in a strange place filled with dangerous creatures and monsters that prowl during the night. Will they adapt or die trying?Rule #1: Beware of the black water. Rule #2: Don't act like a cliche horror movie character. Rule #3: Being strong is a plus---------------------------This story was inspired by a dream I was in and I just had to turn it into a written story. This is basically my very first attempt at creating a story beyond ten pages and I'm writing it for fun so please be gentle~ Mother World will contain some sci-fi, elements of fantasy, supernatural powers and of course some romance. When it comes to the romance it'll be gradual. The romance may or may not contain sex scenes as I'm not sure if ya'll would want my half baked attempts at tickling your fancy. The horror tag is there because I am a really big fan of horror games. I'll try not to be too excessively gory, however... there will be blood... I like to treat my characters like those in game of thrones. Screw plot armor! As for the tragedy tag...ya'll will just have find that out for yourselves won't ya! :)Also beyond chapter 4.5, I'll try and consistantly keep them at 1000+ words.
8 132 - In Serial42 Chapters
Heartbreaker Or Heartbroken
What happens when love turns into hate, don't try to collect the broken pieces of my heart you will end up hurting yourself
8 204 - In Serial44 Chapters
Wendy
"He left me all alone, now what am I supposed to do?""She wanted me to grow up, I wasn't sure I could."Did you think there story was finished, once Peter went back to Neverland? I don't think so, after all, how could they forget the love of their lives?
8 85 - In Serial35 Chapters
Kookrose(Ver)_ Người thay thế
Đối với người phụ nữ để mong muốn mình có được hạnh phúc, nhưng cô lại không có được điều đó. Càng tệ hơn người cô thương lại xem cô là thay thế. Anh cưới cô về làm vợ nhưng không phải vì yêu mà là vì cô có dung mạo giống với người phụ nữ anh yêu. Bị người ta mắng chửi, mỉa mai cô nhịn. Anh hững hờ, anh vô tình cô cũng không hề than phiền. Anh mang phụ nữ về nhà cô cũng mắt nhắm mắt mở coi như không thấy. Anh nói anh yêu cô, anh quan tâm cô. Nhưng tất cả những việc anh làm với cô không phải vì yêu mà vì một mục đích khác. Trích:" Jeon Jungkook em hỏi anh, trước giờ anh có từng yêu em dù chỉ một chút hay không "".... "" Im lặng coi như là không rồi,Jungkook em chỉ muốn hỏi anh một câu duy nhất, anh đồng ý cưới em vì điều gì. Xin anh hãy trả lời thật lòng cho em biết, có được hay không "" Em giống cô ấy "" À....haaaa hoá ra từ trước đến nay em cũng chỉ là người thay thế "
8 220 - In Serial43 Chapters
The Order of Serpents (Dramione)
During the Battle of Hogwarts, Harry Potter walked into the forbidden forest, died, and walked out with crimson eyes as the new vessel of the Dark Lord. Since then, Hermione Granger served as an elite member of the True Order, isolating herself from other Order members and going on missions alone, not only haunted by the loss of her best friend, Harry, but Ron who had run away after the battle. Three and a half years later, Draco Malfoy shows up with his two year old son on the Order's doorstep seeking to switch sides. Together, Draco and Hermione are forced to deal with not only each other, but their own past and confront who they've become because of the war. Russian Translation: https://ficbook.net/readfic/11687804Portuguese Translation: https://www.wattpad.com/story/297368854?utm_source=ios&utm_content=share_reading&utm_medium=link&wp_page=library(Cross-posted) AO3 Tags: Dramione, Voldemort-Wins AU, Enemies-to-lovers, enemies-to-friends-to-lovers, friends-to-lovers, slow burn, found family, healthy relationships, BAMF Hermione Granger, BAMF Draco Malfoy, BAMF Baby Scorpius, Scorpius Malfoy is a Cinnamon Roll, angst, angst/hurt comfort, angst with happy ending, angst with HEA, HEA, war fic, kid fic, violence, adventure, mystery, partners, action, adventure, female friendships, empowerment, trauma, grief, mental issues, touch-starved Draco Malfoy
8 113

