《Chance×Up /Completed/》Ойн баярын мэнд хүргье
Advertisement
Ингээд нэг мэдхэд нүд ирмэхийн хооронд 2 долоо хоног өнгөрчээ. Битиэсийн хамт Сөүл орлоо. Би Ээскүпстэй уулзах учираас замдаа Битиэсийн машинаас буун стүдирүү алхлаа.
Стүдиээр орход бүх гэрэл нь унтраастай байв. Би харанхуйгаас айдаг болохоор гэрэл хайж хамгийн ойр байх хананд хүрхэд хана арай бишээ яг хүн шиг байв. Амьсгалаад байхаар нь би айсандаа орилоод доошоо суугаад нүдээ тас анин чихээ дарлаа. Гэтэл нэг дулаахан гар намайг тэвэрч авхад миний үнэртэхийг хүсдэг тэр сайхан үнэртэй ус ханхилав. Би шууд тэврээд авлаа. Тэр үед зул сарын чимэглэл болсон гэрэл шиг жижигхэн гэрэл асав. Тэр гэрэлүүд явсаар Гол хэсэгт Welcome Home Hemi гэж бичигдсэн байв. Мөн тэнд Сэвэнтийн болон арийн ажилчид зураг авалтийн баг нүүр будагч гэх мэт хүмүүс зогсон бидэнрүү харж байв.
Ээскүпс: Хөөе хөөе хэнийгээ тэврээд байгаа юм
Би тэгэж хэлхээр нь гайхаад хартал Ээскүпс миний хажууд зогсчихсон харин би Вонүг тас тэвэрчихсэн сууж байв. Амьхандаа Вонү намайг босгох гэж тэвэрсэн юм байна лээ. Би харин Ээскүпс гэж андууран тэвэрчихсэн байж байв.
Ээскүпс: Салахгүйнээ та хоёр!! Би уурлалаа шүү
Бид хоёр гялс холдов. Вонү инээн толгойгоо бага зэрэг сэгсэрэн яваад өглөө.
Би: Хөөе намайг босгох гэж байсан биздээ босгооч
Вонү: Өөрөө босчих. Эсвэл Ээскүпс ахаар босго
Би: /Дохио зангаар Ээскүпс ууртай байгааг хэлхэд тэр ойлгосон бололтой байсанаа юу болсон юм бол гэсэн шиг надруу том том хараад байв. Би өөрөө л энэ байдалаас гархаас гэж бодоод босох гэж байхад Ээскүпс хүрч ирэн сууж байгаа мөрөн дээрээ намайг өргөж босоод хаашаа ч юм яваад байв.
Би: Хаашаа яваад байгаа юм. Ядаж босгож байгаад яваач
/Намайг буулгах* Тэднээс жаахан холдуу шатан дээр ирсэн байлаа/
Ээскүпс: Чи л өөрөө босохгүй байсан гэж хэлээд намайг хананд шахан зөөлхөн уруул дээр минь үнсэв. Зөөлхөн бас гайхалтай үнсэлт намайг байгаа орчингоос тасрах мэдрэмж өгч байлаа.
Ээскүпс: Яасан уддаг юм /хошуугаа унжуулах/
Би: Уаа манай хөөрхөн Сынчол ээжийгээ санаа юу
Advertisement
Ээскүпс: Ээж ээ 0,0 Чи миний эхнэр да юу
Ингэж хэлэх үед миний эгдүү хүрэн түүнийхээ хацар дээр үнсэж: Би ч бас зөндөө санасан за юу. Би чамайг санаагүй цаг хором байхгүй гээд хэлээд дуусаагүй байхад тэр намайг чанга тэврэв. Би ч зөрүүлэн тэврэн үсийг нь зөөлхөн илбэн цээжинд нь чихээ тавин зүрхний цохилтийг нь сонсоод зогсож байтал
Сынгван:/хоолойгоо засах/
Бид хоёр холдон зогсов. Ээскүпс нөгөө л сайхан инээмсгэлэлээрээ мишээж намайг хөтлөн стүдийн голд авч ирлээ.
Дикэй: Хосуудийг харсан чинь нүд бүр өвдчихлөө
Үжи: Яасан ч нялуун юм бэ дээ
Мингю: Нялуун бүр хоорондоо эрхлэлдээд
Сынгван: Сая Вонүг тэврээд яг юм хэлсэн байхаа
Вонү: Надад хайртай гэсэн /худлаа ярих/
Би: Би хэзээ тэгэж хэлсэн юм
Вонү: Хөөе ичихээ боль би сонсоод бантсандаа чамайг босгоогүй явсан шүү
Ээскүпс: Тэр үгийг чамд хэлсэн юмуу
Вонү: Таньд хэлсэн юмуу тэгээд
Сынгван: За хуруудчих
Хуши: За эхэл
Би: Хүүе болилдоо гэрэлээ асаагаачээ
Сынгван: Яг нэг юм мартсан санагдаад байсан юм
Жонхан: За хүсэлээ шивнээрэй гэж хэлээд лаа асаасан тоорт авч ирлээ
Би: Миний төрсөн өдөр биш шүү дээ
Ээскүпс: Энэ охиныг яах вэ? Ийм мартамхай байх гэж
Би: Аа байж бай битгий хэлээрэй
30 минутийн дараа
Хуши: Энэ байдалаараа маргааш болох нь Ээскүпс хён хэлээд өг
Ээскүпс миний толгойг зөөлөн тогшин: Өнөөдөр хоёулаа танилцаад 1430 өдөр өнгөрч байна. Энэ өдөрөө чи англи хэл дээр орчуулвал 1430 I Love You❤ Ийм үг болно
Би: За байж бай би календарь хараадахя. Сайн баталгаажуулахгүй бол.
Дикэй: / Яриаг маань таслан утас булаан авч/ Аль хэдийнээ баталгаажуулчихсан. Энэ дээр үз гээд нэг тэмдэглэлийн дэвтэр өглөө. Ээскүпс ичсэн бололтой зогсоно. Би гараас нь аван үзвэл
Эхний хуудасийг эргүүлхэд
Нэр гэх хэсэгт
Чой Сынчол & Чой Хэми нарын хайрын түүх
2016 оны 9 сарын 5 ны өдөр
гэж бичсэн байв. Миний нулимс шууд л урсаад өгөв.
Хуши: Хөөе манай ахын тэмдэглэлийг үзээгүй байж нулимсаараа муухай болголоо
Advertisement
Би нулимсаа гараараа нэг шувтараад дараагийн хуудасийг эргүүлтэл
Анхны өдөр- Өнөөдөр Хэми бид хоёр үерхэж эхлэж байна. Эхний өдөрийн мэнд хүргье хайрт минь❤
2дахь өдөр- Өнөөдөр би ажил их байсан ч чиний зурагийг нууцаар өчигдөр дарчихсан болхоор тэр зурагийг хараад өдөржин эрч хүчтэй аз жаргалтай өнгөрүүллээ. (Зурагийг чинь наасан байв. Өөрийгөө гээд төсөөлөөрэй)
3 дахь өдөр: Өнөөдөр бид KBS дээр тоглолттой байсан. Би чамайг энд ажилладаг гэдэгийг мэднэ лдээ. Гэхдээ хаана ажилладагийг мэдэхгүй болохоор тоглолт болхоос өмнө хамтлагийн бэлтгэлээ таслан чамайг бүх өрөөгөөр хайн гүйсэн. Даан ч олоогүй :V
4 дэх өдөр: Чамтайгаа болзохоор болсондоо туйлийн их баяртай байсан ч яг болзоон дээрээ би туршлагагүйгээс болоод алдаа их гаргасан. Уг нь Жонхан бас Үжи гээд энэ хэд хэлсэн лдээ би харин сандарсандаа бүхнийг нураачихсан байх.
5 дахь өдөр- Өчигдөрийн болзооноос хойш чи залгасангүй тэгээд энэ хэдээс асуухад надад гомдсон байх гэсэн. Тэгхээр нь би санаа зовсондоо чамруу сая залгасан. Тэгсэн чи өглөө ээж хөдөөнөөс ирээд өдөржин ээжтэйгээ гадуур явсан гэсэн. Бас аавыгаа ирхээр надтай танилцуулна гэсэн. Би айж байна
Энэ мэт үгнүүдийг унших бүрт нүднээс нулимс өөрийн эрхгүй урсан Ээскүпсийг тэврэн авлаа.
Би: Би чамдаа маш их хайртай
Ээскүпс: / Миний үсийг үнэрлэн үзүүрийг нь зөөлхөн илэн намайг тэврэн/ Би чамд өөрөөс чинь илүү хайртай за юуу
Advertisement
- In Serial37 Chapters
Archangel: Breaking Orbit
Life can be terrifying, wonderful or horrible things can happen at the drop of a hat. On rare occasions, horrible things can lead directly to wonderful things. Evan Ebonhart struggled, he fought and clawed tooth and nail, and just like his mother taught him he did it all with a smile. Never letting anyone see how things affected him. This is his story, a story about some of the terrible things that happened to him, that led to the greatest and most terrifying discovery of his life. With his lifelong friends beside him, they set themselves on a brave course that might very well shatter the very foundations of their society so that they may build it anew, stronger and more wholesome.
8 212 - In Serial9 Chapters
The Author Villain
Reid is a young aspiring writer that always had the dream of creating a literary masterpiece. After a lot of effort he finally finishes his first book.But be it his misfortune or fortune, he finds himself sucked inside the same book he had just finished. But he is no ordinary character in the book that could not have any effect in the story.No. He is the Villain.Join Reid in his journey as he makes his way through the pages of the story that he himself had penned.Will he continue along the plot that he had carefully constructed? Or will he break the real story and make find a way to outlive the story that had once again begun.***Disclaimer:1. The initial chapters will be more of an info dump. So bear with it, but trust me it'll get better as the story progresses.2. The cover is not mine. Please comment below to have it removed or dm me @ig :- _pallab13
8 67 - In Serial11 Chapters
Maitbudi
Fermboi was a man of one ideal: make the weak strong. When his rebellion against the king proved futile, he was given another chance at life. This time, he sought to do nothing after realizing the hopelessness of it all. Aventina wanted to do nothing more than to follow her father’s footsteps. On a retaliation raid against her tribe’s enemies, her brothers perished. Spared by a leader of her enemies, she returned home to find herself the chief of her tribe. Bolahulag, half-civilized and half-barbarian, half-lowborn and half-royal. Raised in his mother’s civilized tent in a sea of barbaric shelters, Bolahulag was hesitant to follow his paternal way of life. After a battle between a civilized king and his father, Bolahulag was sent as hostage to learn the economy and military of the nation his father defeated. Derai knew nothing more than being an orphan, but when a merchant took her in, the world she thought impossible soon became a reality. Monghe, stuck in a school exemplifying strength for most of his life, began to understand what he needed to do in order to be strong instead of weak. Story is mostly about nothing. Fermboi does most of the nothing. Aventina does most of the military things. Bolahulag does a balance of economy and military. Derai focuses on economy. Monghe spitfires what it means to be a typical hero. Hopefully this is enough to give a general idea to people who don’t like going blind aside from the work being purportedly “good.” Who am I kidding, my writing is terrible. I hope it improves though.
8 153 - In Serial47 Chapters
Agent 13 (Book 1)
"With all due respect sir, adding a new member to this team will only slow us down.""On the contrary, if anything your team will slow her down."***She's the ghost story you tell around a camp fire. The monster that hides in your closet. The nightmare that wakes you from your sleep. She's the definition of the word 'deadly'. She never smiles, never shows any emotion other than a blank stare. Unless, she's pissed, then it shows. She doesn't trust any of the other agents, only the chief. She doesn't play nice with others. She's a solo agent, always works alone, but that's about to change. Respect her and she'll take a bullet for you. Mistreat her and she'll put a bullet in you...if you're lucky. She's Agent 13...***Book 1***Highest Ranking: #1 in Action
8 144 - In Serial12 Chapters
Sunday // Earl Sweatshirt
"Why are you always like this? Every time I start to like someone you get so mad and over protective. You're my best friend not my brother!""Because I... Because I.""Because I what?" Thebe sighed taking a deep breath."Fuck it." He said before he smashed his lips onto hers.
8 176 - In Serial25 Chapters
Of Love and Loss: An Attack on Titan Story (Levi x OC)
Captain Levi has always been emotionless and the perfect soldier, free of any ropes tying him down... Until a young girl captures his heart.Disclaimer: I do not own all of these characters. The majority are from Attack on Titan. Hael and the nurse are the only ones worth mentioning that I own.
8 265

