Тэхён Намжүүн руу алгуурхнаар ойртоно.

Намжүүн-Чи ээжийгээ аврахын оронд тэр эмэгтэйн төлөө шийдвэрээ өөрчилжээ.

Тэхён-Юунаас болж ингэж үхэн хатан гүйгээд байгаагаа хэл.

Намжүүн-ЧАМД МИНИЙ ХЭРЭГ ОГТХОН Ч ХАМААГҮЙ.

Тэхён-Тэгвэл надад чамайг алахаас өөр сонголт алга даа.

Намжүүн шаварт хутгалдах гараа сэгсчин

-Угаасаа өөр сонголт байхгүй биз дээ. Чи намайг алахаас нааш Хасү амьд гарахгүй. Тийм байтал надад боломж байгаа юм шиг дүр эсгэх шаардлагагүй.

Тэхён-Танд боломж байж болох л байсан одоо ч байгаа та тэр ерөндгөө дахиад хийж болно шдэ.

Намжүүн-Хүсэхгүй байна. Газраас дээш босон хувцсаа гөвөөд

-Надад чамаар өршөөлгөх хүсэл алга гээд чангаар гараа атган зогсох Тэхён руу дайрж эхэллээ.

Энд тэндгүй галзуугаар орилох хоёр, хаа сайгүй ид шидийн гэрэл цацарч, хоорондоо тулалдах шидтэнүүдийн өвчиндөө шаналан ёолох чимээ гээд харшийн эргэн тойрны эзгүй талыг тэр чигт нь өнөөх хоёрын тулаан эзэрхэж байлаа.

Хананд савуулж, мод руу шидэгдэж, Тэхёны хүчтэй шившлэгэнд манарсан Намжүүн амнаасаа урсах цусаа гараараа арай ядан арчаад дээшээ бослоо.

Савранд уруулж, хэдэн метрийн өндрөөс шидэгдэж, чулуунд цохиулсан Тэхён ч бас нуруугаа барин арай гэж хөл дээрээ тэнцэж ядна.

Тэхёны нуруу хөх няц болсон байх бөгөөд алхахад бие нь даагдахгүй хүнд санагдаж үүнийгээ Намжүүнд мэдэгдүүлэхгүйн тулд арай гэж зогсоно.

Тэхён-Өөрийг чинь хараал идээсээ цаг дуусах нь байна.

Намжүүн-Надад одоо чамайг ялах хүсэл үнэндээ алга би зүгээр л цаг нөхцөөж байна гээд манарсан толгойгоо сэгсэрнэ.

Тэхён-Хэр удаан цаг нөхцөөхийг чинь харж л байя гээд өөр зүйлд сатаарах Намжүүн рүү хар хурдаараа гүйн очоод хамаг хүчээрээ эрүү рүү нь ганц цохин газар унагаан дээр нь суугаад баруун зүүнгүй нүүр лүү нь цохиж гарав.

Тэхёны цохилт бүр толгойнд тархинд орж ухаанаа олж ядах Жүүнийг улам ихээр өвтгөж байлаа. Эрүү нь мултрах нь уу гэлтэй хамар нь цөмрөх шахам маш ихээр өвдөж түүнийхээ хэрээр Тэхёны гар ч авах юмгүй болов.

Улаан эрээн хөх няц болсон Намжүүн туйлдаа хүрч

-Одоо болно оо намайг алчих хангалттай би үхмээр байна. Хараал ид гэж зүгээр л ал!!! Гэж хамаг хүчээ шавхан хүн бүхэнд сонсогдохоор ориллоо.

Тэхён-Чамайг алахыг би хүсэхгүй байна. Чамайг алмааргүй байна зүгээр л Хасүг босгочих л доо. Новш гэж гээд ясанд нь тултал өвдөлт мэдрүүлсэн гараа барьлаа.

Намжүүн-Тэхён чи яагаад ийм тэнэг юм бэ? Би чамд угаасаа хэзээ ч ерөндгийг хэлэхгүй тийм болохоор зүгээр л ал би нөгөө ертөнцөд очмоор байна гээд борооны усан дээр тэрийн хэвтэв.

Тэхён-Надад тэгвэл өөр сонголт байхгүй бололтой гээд Намжүүны нүд рүү эгцэлж харах үед тэр нүдэн дотор....

Бороон дуслууд нүдэн дээр нь хамар дээр нь уруул дээр нь дусалж хэдий их цохиулсан ч тэр нэгэн бүсгүйн инээмсэглэлийг бодон жаргалтай нь аргагүй мишээнэ. Учир түүний хайртай бүсгүй бороонд дэндүү гэмээр дуртай байж билээ. Хэлсэн эцсийн үг нь

-Чам дээрээ бороо болон очноо гэж хэлээд нүд анисан.

Харин Намжүүн энэ борооны дусал бүрийг биеийнхээ эд эс бүхнээр таашаахыг хүсэж удахгүй түүнийхээ араас явахаа хүлээж гунигтай ч нүүрэндээ тодоос тод инээмсэглэлийг тодруулна.

Бүрхэг тэнгэрээс цахилгаан хүчтэй цахиж эгц дээрээс ус дуслан хар үүлс улам л тэр хоёрын дээр хуралдах нь нэг л айдас төрүүлэм.

Намжүүн инээхээ гэнэт болин дээшээ өндийн суугаад

-БИ ТҮҮНИЙ ТӨЛӨӨ АМЬДРАХ ХЭРЭГТЭЙ ТЭГЖ БАЙЖ Л БИ ХҮСЛЭЭ ГҮЙЦЭЭЖ ЧАДНА гэж хэлээд шууд Тэхён руу хамаг байдгаараа дайрлаа. Өөртөө байдаг, өөрийнхөө мэддэг, олон олон чөтгөр цус сорогч алсан хүчээрээ Тэхёны өөдөөс тэмцэнэ.

Жэёон аа хоёулаа эндээс зугтах хэрэгтэй би бүх зүйлээ бэлдчихсэн одоо чамайг аваад явах л үлдээд байна. Хэдий би аймшигтай ч гэсэн хэзээ ч хүнд хор гэм учруулж байгаагүйг минь чи надаас илүү сайн мэднэ шүү дээ. Би энэ насныхаа энэ амьдралыг зөвхөн чамайг гэж өнгөрүүлэх болохоор Жэёонаа надтай хамт яваач.

-Тэгье би зөвшөөрч байна. Хоёулаа зугтъя чамтай л хамт бол хаашаа ч явсан би зөвшөөрөх болно.

Жэёон гэх эгэл даруухан бөгөөд үзэсгэлэн төгөлдөр эмэгтэй өөрийн хайрт залуутайгаа хамтдаа ордноос зугтах гэж байгаа нь.

Жэёоны хараа булаам гоо үзэсгэлэн хааны чихэнд хүртэл хүрээд амжсан учраас аргагүйн эрхэнд өөрийн бүсгүйгээ алдахгүйн тулд бүхнийг хийсэн Намжүүн.

Намжүүн өөрийнхөө нууцыг хүртэл хэлэхэд Жэёон юу ч болоогүй юм шиг тэврэн авсан нь түүний сэтгэлийг хангалттай хөдөлгөж байсан үе саяхан.

Хаан өөрийн татвар эмээ болгохоор төлөвлөж Жэёон гэх эгэл хүнийг өвөртөө оруулах гэж яарна. Мэдээж боловсролын сайд Намжүүны чихэнд энэ мэдээ хэзээний хүрчихсэн болохоор аргагүйн эрхэнд эзэн хаанаасаа урваж өөрийнхөө жинхэнэ төрхийг үзүүлсэн. Ард олны хэлдгээр бол араатан Намжүүны мэддэгээр Шидтэний хүч.

Жэёон ордны хаалгаар гарахынхаа өмнө бүдрэн оочих нь тэр.

Намжүүн-Босоорой зүгээр үү? Хэмээн шалбарсан өвдгийг нь үлээж өгөхөд

Жэёон-Намжүүнаа би айгаад байна. Хаан биднийг олчихвол яана аа.

Намжүүн-Би чиний хажууд байна шүү дээ. Битгий ай. Хэмээгээд шалбарсан өвдгийг нь хормын төдийд эдгээгээд харуулуудтай тохирсон ёсоор ордны хаалган дээр уулзалдлаа.

Харуул-Та явах гэж байна уу?

Намжүүн-Тийм ээ? Бүх зүйл хэвийн биз төлөвлөсөн ёсоор биз дээ гадаа морин тэрэг байгаа юу? Гэхэд Харуул үл мэдэг сандарч ядан үгээ хэлэх гэж гацаж түгдэчсээр

-Т-Тийм ээ Ким ноёнтоон гадаа бүгд бэлэн таныг л хүлээж байна. Гэж хэлээд буруу харан нүднийхээ аяганд хуралдсан багахан нулимсыг буцаан залгилаа.

Намжүүн-Чамд маш их баярлалаа Жонгүк Би чамд төлж баршгүй их өртэй хоцорлоо гээд инээмсэглэн Харуул залууг тэврэн Жэёоныг дагуулан хаалганы бариулд хүрэн татах гэтэл

Жонгүк-ХЁН НАМАЙГ УУЧЛААРАЙ гэж хэлээд цаашаа ордон руу гүйгээд явчихав.

Жонгүкд ч бас хэцүү байгаа Үнэнийг хэлэхгүй бол гэр бүлийнхнийг нь бүгдийг нь хөнөөнө гэсэн учраас аргагүйн эрхэнд өөрийн хамгийн их хүсээгүй зүйлийг хийсэн

Намжүүн Жонгүкын энэ үйлдэлд гайхширч ядан хаалганы завсраар сэмээрхэн харахад гадаа ганц морины янцгаах дуу л сонсогдлоо.

Баяр сандрал догдлол гээд бүгдийг нь зүрхэндээ тээсээр хаалгыг онгойлгон гарвал гадаа хэлсэн ёсоор морин тэрэг дээр нь замын турш идэх хангалттай хүнс ачсан байв.

Жэёоныг эхэлж суулгаад араас нь өөрөө суух гэтэл гэнэтхэн бөөн хүмүүс тэдэн рүү дайран

-Араатанг барь.

-Хааныг алах гэж оролдсон чөтгөр

-Хамтарсан шуламсыг нь ч барь

-Бүгдийг нь шатаа

-Үхвэл таарна.

-Гоо үзэсгэлэнгээрээ шулмын төрхөө нуусан муу ад чөтгөр

-Шатвал таарна.

-Үх үх үх үх

-Араатан хэмээн ард олон Намжүүн Жэёон хоёрыг бүслэн тус тусд нь хүлсээр авч одлоо.

Намжүүныг арай гэж өвдөлтөө тэвчсээр нүдээ нээхэд нь хамгийн анх харсан дүр зураглал нь дэндүү гэмээр аймшигтай байлаа.

Хамаг хөлсөндөө дарагдаж нүүр гар бие нь бүхэлдээ хөхөрсөн хайртай эмэгтэй нь нулимсаа цийлгэнүүлэн өөдөөс нь ширтэнэ.

Хоёулаа шонд хүлээстэй байх бөгөөд цаазын тавцан дээр гарж урд нь олон иргэд ууртай ширүүн харцаар тэр хоёрыг нүд салгалгүй ширтэж хурдан алахыг шаардана.

-Жэёон~аа намайг уучлаарай намайг үнэхээр уучлаарай би. . .би. . . би дэндүү тэнэг юм.

Ордноос зугтаахын тулд өөрийн ид шидээ ашигласан ингээд өөрт нь гай удах гэж. Хэдий Намжүүн бүгдийг тооцолсон ч итгэж болохгүй хүндээ итгэсэн. Өнөөх нь өөрийгөө ч аврахын тулд хаантанд бүхнийг мэдээллэж эцэст тэд одоо энд ингээд байж байна. Хатантан муу эмээс болж Хааны нэр хүндийг унагаахгүйн тулд худал зүйл сэдэж Жэёоныг Шулам хэмээн гүжирдэж ард түмний хүчээр дарж авч байгаа нь.

Цаазын ялыг гүйцэтгүүлэх гэж байгаа захирагч гартаа цаас барин

-СОНСОЦГОО АРД ИРГЭД МИНЬ СОНС

Шулмын гоо үзэсгэлэнгээрээ Хааныг өөртөө татаж алах гэж оролдсон Боловсролын сайдыг дагаж ордноос зугтах гэж оролдсон мөн түүнтэй хавьтсан энэ ад зэтгэрийг ялын дээд хэмжээгээр шийтгэж шатаа.

Бүх хүмүүс нэгэн зэрэг дуугаар

-Шатаа, шатаа, шатаа

Хэний ч аминд хүрч байгаагүй Намжүүн хүн битгий хэл хорхойд ч хор хүргэдэггүй Намжүүн уурссан олны өмнө ганцаараа тулна гэдэг дэндүү хэцүү. Дээрээс нь хөдөлж ч чадахаа байтлаа шийтгүүлсэн учраас өөрт нь ямар ч тэнхэл алга.

-Битгий хэмээх үгийг амнаасаа арай ядан гаргах гэтэл нүднийх нь өмнө хайртай эмэгтэй нь галд дүрэлзэх нь тэр

Бүсгүйн хацрыг даган урсах нулимс одоо ч түүнд тодоос тод харагдана.

Жэёон инээмсэглэн

-Би чам дээрээ бороо болон очно оо. Гээд эцсийнхээ удаа амьсгалан нүдээ аньсан.

Намжүүны хувьд бүхэл дэлхий сүйрчихсэн мэт түүний амьдрал одоо ямар ч утга учиргүй зөвхөн уур хилэн хагцал гомдол л зүрхэнд нь тусна. Зүрх нь маш ихээр хөндүүрлэн өвдөж хэдэн мянга биш ээ хэдэн сая сая хутгаар, сэлмээр, зүүгээр дүрж байгаа мэт санагдана.

Уур нь дээд цэгтээ тулж хүлээсээ мултлан босдогийн даваан дээр тэр ухаан алдчихсан.

Намжүүн юу ч хийж чадаагүй. Хэдий тэр Чусоны энэ үед байгаа ховорхон шидтэн боловч юу ч хийж чадаагүй. Тэр зүгээр зүрхнийхээ гүнээс гарах нулимсаа л урсгасан.

Тэр юу ч хийж чадаагүй.

Ухаан алдсаныхаа дараа тэр эзгүй хээр цөлд л сэрсэн. Тэгээд л болоо.

-Шулмын нөлөөнд автсан

-Хааны ордноос зугтах гэж оролдсон

Ийм зүйлийн төлөө тэрнийг цөллөгт явуулжээ. Азаар ч гэх юм уу? Тохиолдлоор ч тэр үү? Хааны үнэнч туслах нэмээд хүндэт боловсролын сайд байсан болохоор Хаан нигүүлсэнгүй хандсан тэр.

Хайртай эмэгтэйгээ нүднийхээ өмнө шатахыг харчихаад одоо өөрөө энд эсэн мэнд амьсгалж байна гэхээр түүнд зүгээр л дэлбэрчихмээр санагдаж байлаа. Ямар ч буруугүй нэгэн эмэгтэй өөрөөс нь болж хамгийн адгийн үхлээр үхэж түүнийг хамгаална гэсэн нэгэн нь ч хамгаалж чадсангүй.

Эцэст нь тэр тэмцсэн.

Харамсалтай нь шидтэнүүдийн дүрмээр Намжүүн өөрийгөө олонд илчлэнгээ алдсан учраас сануулга авч дахиж хаанд ойртох эрхгүй болсон.

Ингээд л тэр Сахиусан тэнгэрийн бэлгийг олж мэдээд Бурхнаас гуйсан

-Би дараа төрөлдөө хүн болж төрмөөр байна гэж

Тэр хэрвээ бурхнаас бэлэг авбал ийм л зүйл хүсэх байсан. Хүн болохыг

Шидтэн нэг сүнсээ олсон л бол үүрд мөнх шидтэн байхаар заяагдсан бол Намжүүн үүнийг хүлээж авахыг хүсээгүй юм.

Хайртай эмэгтэй нь өөрөөс нь болж өөрийнх нь араатан гэх төрхнөөс болж шатсан учраас түүнд Шидтэн байна гэдэг ой гутмаар шившигтэй санагдаж Өдөр бүр Дэд бурхнаас гуйдаг байсан. Хүн болохыг

Харин хэдэн зуун жил хичээсэн боломжийг нь Тэхёын авчихсан.

Тэр одоо үнэхээр шийдсэн бөгөөд дэндүү ууртай байна. Тэр бүгдийг дахин санаж уураа дийлэлгүй багтарч ядан өөртөө үлдсэн бүх хүчээ шавхлаа.

Дууслаа даа дууслаа. Ганц хоёрхон хэсэг яваад л дууслаааа.