《SaUDaDe [completed]》18-р бүлэг
Advertisement
Тэхён Намжүүний хийж байгаа үйлдэлд балмагдан юу болоод байгааг ойлгож ядан гараа дэлгээд хүчээ ашиглан Жүүнийг түлхэх гэтэл Намжүүн өөрийгөө тойруулаад ямар нэгэн хамгаалттай байх бөгөөд түүнийг өөртөө ойртуулсангүй.
Хасү ч ухаанаа алдаж биеэ ч захирч чадахгүй болж өөрийн мэдэлгүй л Намжүүний өөдөөс хариу үнсэлцэнэ.
Үнсэлт дуусч Хасү сандалнаасаа унаад өгөхөд Намжүүн амьсгаадсаар
-Энэ уруул дэндүү амттай юм аа хэмээн шүлс болсон уруулаа шуналтай гэгч нь арчилаа.
Газар унах Хасүг Тэхён гар дээрээ тосч аваад буйдан дээр зөөлнөөр хэвтүүлэн эргэж ширээнд очин
-Юу хийгээд байгаа юм. Хасү бол миний эмэгтэй. Яагаад түүнийг үнсч байгаа юм. Ямар хараал идсэнээ сэдээд байгаа юм бэ? Хэмээн орилоход
Намжүүн-Тайвшир хүү минь одоо бүх зүйл хожимдсон чи юу ч хийгээд нэмэргүй гээд хажуугаар нь мөрлөн гарлаа.
Тэхён-Намайг дахиж хүү минь гэж дуудаад үзээрээ. Бас энэ утгагүй зүйлээ тайлбарла гэж хашхирахад нь түүний гарын судас товойж хүндээр амьсгалан шүдээ зууна.
Намжүүн буйдан дээр тухлан суугаад
-Хасүг сэрэхээр хэлж өгье гээд дуугаа хураачхав.
Тэхён уураа барьж дийлэлгүй Жүүн дээр очин шууд л шанаадаад авлаа.
Газар унасан ч дээр нь буцаж гаран үргэлжлүүлэн цохисоор
-Миний эмэгтэйд хүрэх ёсгүй байсан юм. Ариунаас ч ариун тэр эмэгтэйд ганцхан би л хүрнэ. Чам шиг бузар нэгний харц нь ч тусах ёсгүй муу новш минь гэсээр ухаан мэдрэлгүй цохиж гарлаа. Баруун зүүн гараараа ээлжилж цохисноос болоод түүний гар нилдээ Намжүүний цусаар будагдана.
Хасү энэ үед ухаан орж галзууртлаа уурласан Тэхён дээр очин
-ТЭХЁН~АА битгий гар чинь өвдөнө. Битгий л дээ гэсээр түүнийг татахад Тэхён зог тусч хийж байсан үйлдлээ зогсоон Хасүг тэврэн авлаа.
Тэхён-Чи зүгээр биз дээ. Тэр муу новш чамд минь юу хийчхэв. Түрүүн болсон зүйлийг мартаарай. Тэр бол зүгээр л зүүд гэсээр ухаан нь орж гарах Хасүг нүүр нүдгүй үнсэнэ.
Гэтэл Тэхёнд маш хүчтэй өвдөлт мэдрэгдэн ар дагз нь аймшигтай янгинана.
Намжүүн Тэхёны араас ухаан алдтал нь цохичхов.
Намжүүн-Ааааш ямар их өвдөж байна аа. Тэсээд байсан чинь цохилт нь овоо чанга болчихжээ гэсээр сэтэрсэн уруулынхаа цусыг арчилаа.
Advertisement
Хасү-Яаж байгаан бэ? Яагаад тэрнийг цохичхож байгаа юм гэхэд Намжүүн Хасүгын гарнаас татан буйдан дээр суулган
Намжүүн-Тэр намайг алхаа дөхлөө. Ингэхгүй бол намайг яриулахгүй.
Хасү уурлан
-Намайг дураараа үнсэж ухаан алдуулчхаад Тэхёныг цохичхоод ийм юм шалтгаан хэлж байгаа хэрэг үү? Бас дээрээс нь намайг яачхав чи муу тамд очихдоо таарсан амьтан гэхэд Намжүүн нүдээ эргэлдүүлэн
-Сонс Хасү чи сая хор уусан хэрвээ долоо хоногийн дотор чи надтай гэрлэхгүй бол үхэх болно.
Хасү-ЧИ ЮУГАА ЯРИАД БАЙГАА ЮМ. ГАЛЗУУРЧХАА ЮУ? УХААН САНАА ЧИНЬ ЗҮГЭЭР ҮҮ? гэхэд
Намжүүн-Чи надад боломж олгоогүй Хасү би хичээсэн даанч чи намайг сонгоогүй. Надад өөр арга байсангүй. Энэ хорыг тайлах ганц ерөндөг ганцхан надад л байгаа. Би явдгаараа явна. Ирэх үед хариугаа хэлээрэй. Долоо хоног шүү? Гэж хэлээд хувцсаа янзлан шууд л гэрээсээ гараад явчхав.
Хасү буйдан дээр ганцаараа балмагдан сууна.
Тэхёны ухаан санаа орж гаран сая сонссон зүйл дээ итгэж ядан
-Тэр юу гэчих вэ? Би зөв сонссон биз дээ гээд толгойгоо барьсаар бослоо.
Хасү-Тэр үнэхээр надад хор өгчихлөө. Тэхён~аа одоо яах хэрэгтэй вэ? Одоо яах вэ? О-одоо я-яах вэ? Гэсээр Тэхёны хөлд сөгдөн доошоо суусаар
Хасү-Одоо яах вэ? Надад үхэх эсвэл тэрний гарт орохоос өөр сонголт алга. Тэхён~аа гэсээр нус нулимсандаа хутгалдахад
Тэхён шууд л Намжүүны араас гарч гүйн
Эргэн тойрондоо хэн нэгэн байгаа эсэхийг шалгана. Далавчаа дэвэн тэнгэр өөд ниссэн ч юу ч байсангүй. Түүний бараа нь ч харагдсангүй. Хүн бүхэнд сонсогдохоор чангаар хашхиран
-Яагаад вэ?
Тэхёнд арга байсангүй өмнө нь туслаж байсан дагина дээр очихоор болов. Гэхдээ тэр сэрэмжтэй байхгүй бол болохгүй. Анхаарлаа нэг л алдах юм бол тэр Дагины эрхшээлд бүрэн авдах болно.
Нисэн ниссээр арай гэж хэдэн бээрийн алдад байх үзэсгэлэнтэй модон байшингийн гадаа ирэн зогслоо.
Дасал болсон ёсоор жижигхэн цагаан хонхон дээр дарахад шууд л хаалга өөрөө онгойв.
Тэхён хаалгаар ороод өөрийн гэр шигээ таних байшингийн булан тохой бүрийг мэдэж гутлаа ч тайлалгүй шууд шатаар өгслөө.
Хээнцэр модон хаалгыг зөвшөөрөл авалгүй онгойлгон дотор байх үзэсгэлэнт эмэгтэйг цочоож орхив.
Advertisement
Бүсгүй үсээ самнан суух бөгөөд хаалга сүртэй онгойсонд бондгос хийтэл цочин Тэхён руу муухай харсаар
-Бас юу болсон болоод хүний гэрт зөвшөөрөлгүй ороод ирэв дээ гээд залсан байртай асуухад
Тэхён-Надад хорны ерөндөг хэрэгтэй байна.
Бүсгүй урт улаан үсээ хойш нь илэн чихнийхээ араар хийгээд
-Ямар хор юм.
Тэхён-Үхлийн хор 7хоногийн дараа тохирсон хариуг хэлэхгүй бол үхэх хор.
Бүсгүй гараараа дүүрэн байх бөгжөө оролдон
-Тэр ч их хэцүү дээ. Маш хэцүү. Хорыг найруулсан эзнээс нь өөр хэн ч дийлэхгүй.
Тэхён-Өөр ямар нэгэн арга байх л ёстой заавал олоод өг хүссэн бүгдийг чинь хийе. Тэрний ерөндгийг л олоод өгчих.
Бүсгүй аальгүйхнээр инээсээр
-Тэхён~аа хэдий би чамаас авахыг хүссэн зүйл зөндөө байгаа ч даанч би чадахгүй нь. Би тэрний ерөндгийг хийж чадахгүй.
Ааа гэхдээ нэг юм мэдэх юм байна шүү!
Тэхён-Юу юм???
Бүсгүй чухал царай гарган Тэхёны нүүрэнд тулж ирээд
-Хорыг өгсөн хүнийг алах гээд эргээд толиныхоо өмнө суулаа.
Тэхён-Тэрнээс өөр сонголт байхгүй юу?
Бүсгүй энгэсгээ янзлангаа
-Эсвэл ерөндөг нь өөрт байгаа бол булаачих л даа. Тэгээд л болоо биш үү?
Тэхён өвдөг сөгдөн
-Рөүс гуйя надад туслаач би аргаа бараад байна.
Рөүс-Бас дахиад юм байгаа юм уу?
Тэхён-Би чамд дээр хэлсэн дээ. Сахиусан тэнгэр олсон гэж.
Рөүс жуумалзан
-Тэрний талаар бол ярихад бэлэн шүү! Юу болсон юм.
Тэхён-Надад чамаас өөр асуух хүн алга
Чи л надад тусла.
Рөүс-За тэгээд хэл л дээ.
Тэхён-Сахиусан тэнгэрийн бэлгээр үхсэнийг сэргээж болох болов уу?
Рөүс-Яагаад надаас асуугаад байгаа юм. Ааваасаа асуугаач
Тэхён-Тэр мууг миний аав гэж хэлэхээ больж үз. Зүгээр л надад хариул
Рөүс-Би мэдэхгүй шдэ. Бурхдын бэлэг юм чинь бурхад л мэдэж таараа биз дээ.
Тэхён-Би намжүүнээс асуусан үхсэн хүн учраас чөтгөр тэднийг хариуцдаг гэсэн
Рөүс-Тэгээд тэр чөтгөрөөсөө явж асуугаач дээ.
Тэхён-Чи чинь яачихсан юм бэ? Би чөтгөрт дургүй ярихыг ч хүсдэггүйг мэдсээр байж. Чи шидтэнүүдтэй арга эвээ олохдоо хамгийн сайн нь. Олон ч чөтгөр танина. Надад хэлээд өг л дөө.
Рөүс-Сайн мэдэхгүй байна. Хүсвэл болох л байх. Болдог гэж сонсож байснаас харсан удаа надад ганц ч байхгүй. Найдвартай эсэхийг нь мэдэхгүй ээ.
Тэхён-Баталгаатай юм хэл л дээ.
Рөүс-Би сайн мэдэхгүй гээд байна шдэ. Асуух юм чинь дууссан бол одоо эндээс явж үз.
Тэхён-ДАХИАД ГАНЦХАН. Гэхдээ энэ талаар зүгээр л зөвлөгөө өгөөч
Рөүс-Сүүлийнх шүү.
Тэхён-Хасүд Намжүүн хор өгчихсөн. Өөртэй нь гэрлэхгүй бол тэр үхэх болно. Долоохон хоногийн хугацаа л байгаа.
Рөүс-Аан тэгээд л над дээр ирж ээ. Түүнийг ашиглаж ээжийгээ авчрахыг хүсээ юу?
Тэхён-Нэг ёсондоо тийм ээ. Гэхдээ би Хасүд үнэхээр хайртай. Анх ирсэн өдрөөс нь хойш л дурлачихсан. Тэгтэл Намжүүн надад сахиусан тэнгэрт ойртвол Дэд бурхад хүч өгөөд зогсохгүй бэлэг өгдөг гэж хэлсэн юм.
Рөүс-Буруу юм хэлээгүй л юм байна.
Тэхён-Надад тусал л даа.
Рөүс-Яаж вэ? Яаж тэгээд л Хасүтэй унтаад Дэд бурхдаас ээжийг минь эргүүлээд өгөөч гээд гуй л даа. Юу нь болохгүй байгаа юм.
Тэхён-Хэрвээ тэр энэ бүхнийг мэдчих юм бол өөрийг нь ашиглаж байсан гээд бодчихно шдэ. Би түүнийг гомдоомооргүй байна. Одоо ч гэрт нь ганцааранг нь үлдээчихсэн болохоор санаа зовоод байна.
Рөүс-Чи хэлэхгүй бол хэн ч мэдэхгүй шдэ. Зүгээр очоод тэрнийгээ эзэмд. Ганц хийж чаддаг зүйл чинь байх аа. Рөүс уураа барин хорсолтой нь аргагүй хэлтэл Тэхён Рөүсийг хананд шахан
-Сонс одоо би тийм байх аа больчихсон. Чамайг ч ашиглаж ханалаа. Одоо чи надад хэрэггүй гээд гараа суллан хаалга руу эргэтэл.
Рөүс-Чи үргэлж ингэж хэлдэг эндээс гарч явах болгондоо. Эцэст нь чи эргээд л ирдэг. Яг урьдынх шигээ. Одоо ч чи ингэж хэлж байгаа ч удахгүй хүрээд л ирнэ.
Тэхён-Тэгвэл энэ удаагийнх эцсийнх нь байх болтугай гээд хаалгыг нь саван гарлаа.
Рөүс хана налан доош гулсан суусаар
-Би зүгээр л чиний ашиглаад хаядаг тоглоомуудын чинь нэг баймааргүй байна. Чамд хэрэгтэй хүн болмоор байна. Чамайг надаар ус агаар мэт дутагдаасай гэж хүсэж байна. Гэж хэлээд улаан ором орсон хүзүүгээ тэмтэрлээ.
Смат авах уу? байх уу? Өгөх үү? Яах уу? Би ч тиймэрхүү юм бичмээргүй л байна. Гэхдээ үнэхээр явъя гэвэл өгнө өө🤫😊
Advertisement
- In Serial28 Chapters
Fantasy Royale
Gregory Asbjørnsen is an avid player of a dying game. As his life went downhill, he shut himself away from everything. When the one game he could truly call home is being shut down, he finds himself at a loss. What will he do about his life? When his bullies finally push him over the edge, he lashes out. Losing his job and whatever is left of his sanity, Gregory is consumed by his lust for vengeance. Driven by rage, he gambles everything he owns to get revenge. Will he succumb to his own fury, or will he find peace in the virtual reality he has once called home? Five hundred and forty players enter. Only one can win.
8 100 - In Serial46 Chapters
King Of Solace
~King Of Solace - Rise of The Dragon Princess~ Would you really give the world for the ones you love? An ancient god returns to destroy what little is left of the land of Linderyl. Humanity finds itself as merely pawns, in a game whose outcome determines their fate. As puzzle pieces are put together, and with imminent death seeming to be their only future, one princess sets out to save the world. Amidst all this, a feline boy finds himself lost and unsure of his existence, or the purpose thereof. Swimming through rivers of blood in a world that could not care less for him, he pursues vengeance upon those that would use him as a tool and come between him and his loved ones. A renegade assassin, a knight haunted by his past and a broken magician. Under unseen forces, decisions are made and allegiances formed. Can life, doomed to die, survive its Fate? "When darkness does descendAnd stone is scorched to sandSolace must rise to quell their fear." - extract from The Blades Of Fate [Book One in the Blades of Fate Trilogy] ~*~
8 108 - In Serial34 Chapters
Sisters
Rain and Mira are identical twins. They're also Jedi. One fits the description pretty well. The other, well, doesn't.
8 120 - In Serial7 Chapters
The Worlds We Leave Behind (GameLit Novellette)
Some days are better than others for Holly. Today is one of the good ones, one of the ones where the crushing grief of losing her son eases back a little, and she's able to face the memories of who her son was, maybe even the potential of who he could have been. She feels like she's made tangible progress over the past three weeks, having progressed from crying on the couch to crying on her son's bed, in the room that he spent so much of his time. When it all finally threatens to overwhelm her again, she stands to leave, bumping his chair and awakening his computer. The voices filtering through the illuminted virtual reality headset are from three of David's best friends. Seperated by thousands of miles in the real world, they had come together inside of the virtual world of Silenia to quest for fame and fortune. At first she is unable to face them, unsure how to tell them that their friend is gone. Once she enters Silenia herself, she discovers that the virtual friendships David forged are as strong as any in reality.
8 221 - In Serial13 Chapters
Road to Redemption: Stories of The Sadabi
Enter the world of the Sadabi, magical humans who have statuses akin to that of nobles. The Blue Fairy, Arell, is a legend of his own right, someone to look up to and who the masses adore. After his betrayal to one who loved him the most, Arell is now back in Tinael, and this time, he is determined to make amends for all the hurt he's caused. Come along as he begins his journey of redemption, to seek forgiveness from those he once considered his brethren, all while doing the best he can to fulfill his duties in the face of an imminent war.
8 191 - In Serial3 Chapters
Thai BL Novel
BL Novels that I've stored in my collection + finished reading
8 199

