Хэдэн өдөр дараалж унтсаны эцэст ходоод аргагүйн эрхэнд хонхолзож ганцаар унтах өрөөндөө сэрлээ.

Тэхён явчхаж

Ороо хураагаад нүүр гараа угаан доош буулаа.

Нэг давхарт ч бас Тэхён алга. Намжүүн ч бас

Тэд өмнө ч бас ингэж намайг ганцааранг минь үлдээж байсан. Сураагүй юм биш.

Хөргөгч онгойлгон хүссэн зүйлээ бодох төдийд дотроос нь амттан гарч ирнэ.

Шоколадтай зайрмаг ундаа жигнэмэг гээд дуртай бүхнээ авчхаад том зурагтын өмнө хэвтэн олон ангит киногоо үзлээ.

Хэдэн ч цаг тэгж хэвтсэнийг бүү мэд нэг мэдэхэд гадаа харанхуй болж бороо орно. Үнэтэй модон хийцтэй том цонхыг бороон дуслууд өөрийнхөө сүр хүчийг үзүүлэн нүдэж гарлаа. Эхэндээ ганцаараа байх зүгээр байсан ч хэн ч байхгүй том байшин цаанаасаа нэг л жихүүцэм болж нуруугаар хүйт даана.

Зурагтаар инээдмийн цуврал гарч хүмүүс инээлдэж эхлэхэд гэнэтхэн цахилгаан цахилаа. Давхийн цочиж буйдандаа шигдэн хөнжлийнхөө цаанаас хагас цухуйхад байшин тэр чигтээ чимээгүй болчихов. Аянга бууснаас болж тог тасарч сүрлэг том харш нилэнхүйдээ анир чимээгүйд автлаа.

Дотор нэг л эвгүйрхээд яг л аймшгийн киноны гол дүр болчихсон юм шиг хаашаа ч харсан хаана явсан намайг ямар нэг юм дагаад байгаа юм шиг болов.

Хөшигний цаана хэн нэгэн зогсоод юм шиг. Буйдангийн цаана хэн нэгэн байгаа юм шиг.

Гадаа бороо хувингаар цутгаж байгаа мэт дуу чимээ ихтэй орсоор л.

Өрөөндөө орон хаалгаа түгжээд орондоо шурган бороо орж дуусахыг хүлээлээ.

-Тэхён~аа чи яагаад ирэхгүй байгаа юм бэ?

Намжүүнаа ядаж чи ч бас ир л дээ.

Аврал эрэн нулимс дуслуулахын даваан дээр харшийн хаалгыг хэн нэгэн тогшлоо. Одоо бол хэн ч байсан хамаа алга хүн ирж л байвал болоо гэж бодсоор доош буун хаалгыг онгойлготол бороонд шалба норсон Намжүүн чичирсээр өөдөөс инээмсэглэнэ.

Хасү-НАМЖҮҮН~АА зүгээр үү алив ороорой. Чи бүр тэр чигтээ норчхож хурдан ор ор. Гэсээр түүнийг оруулан буйдан дээр суулган өөдөөс нь инээмсэглэнэ.

Даарсандаа ярьж ч чадахаа байсан Намжүүн өөдөөс минь харсаар хамраа зангидан

-Яагаад инээгээд байгаа юм?

Хасү-Яагаачгүй ээ. Зүгээр даарч байна уу? Би халуун уух юм аваад ирье наанаа байгаа хөнжлөө нөмөрч байгаарай гэсээр гал тогоо руу орлоо.

Ашгүй дээ ядаж Намжүүн ч болтугай ирлээ. Гэхдээ Тэхён яасан юм бол. Уул нь дандаа л хамт ирдэгсэн.

Хасү-Хөнжлөө нөмрөхгүй яасан юм бэ? Май цай уу гээд түүнд халуун цайтай аяга бариулсанд Жүүний хувцас тэр дороо хатчихав.

Хасү-Тийм дээ юундаа ч гайхах вэ дээ? Чи чинь шидтэн шүү дээ гэж хэлээд хажууд нь суугаад

Хасү-Тэхён яасан юм?

Намжүүн-Надтай хамт яваагүй ээ. Хаашаа явсныг нь би мэдэхгүй юм байна. Гээд цайгаа балгалаа.

Гэнэт чихэнд хэн нэгэн юм шивнэж

-Хасү наад хүн чинь Намжүүн биш гэрээсээ одоохон гар гэж Тэхён амьсгаадан барин хэлээд хоолой нь дахин сонсогдохоо болилоо.

Саяхан байсан тэр их тайвшрал ор мөргүй алга болж оронд нь зүгээр л сэтгэл зүрх шууд гүн хар ангал руу нуран унана.

Сонссон зүйлдээ итгэж ядан Жүүн рүү харвал тэр хивс рүү ширтсээр цайгаа балгасаар.

Хасү-ЖҮҮНИЙ чи ядарсан байлгүй орж амардаа би гарч Тэхёныг хайлаа санаа зовоод байна. Гээд дээш бостол

Хүсэн хүлээгээгүй зүйл болох нь тэр.

Намжүүн гарнаас минь атгаад авав.

Эргэж харан-Яасан гэтэл

Намжүүн-Суу л даа гадаа их бороо орж байна. Чи Тэхёныг хайх биш өөрөө ч алга болчихно шдэ. Тэр том болсон хүн өөрөө хүрээд ирнэ. Чи санаа зовох шаардлагагүй гэсээр гарнаас минь чанга татан доош буцаан суулгалаа.

Тэр үнэхээр биш эсэхийг шалгах хэрэгтэй. Хэрвээ үнэхээр биш байвал хурдан эндээс зугтах нь зөв

Хасү-Жүүний өчигдөр хөл рүү чинь өшиглөчихсөн зүгээр биз дээ гээд санаа зовсон янзтай хөл рүү нь хартал

Намжүүн-Зүгээр дээ тийм ч их өвдөөгүй. Чиний өшиглөлт надад нөлөөлнө гэж үү? гээд аягатай цайгаа ширээн дээр тавин бослоо.

Тэр Намжүүн биш байна. Би түүнийг өшиглөөгүй шдэ. Одоо л зугтах хэрэгтэй.

-Би гарч хайхгүй бол болохгүй нь ээ. Тэхёнд ямар нэгэн зүйл болсон байх гээд буйдан түшсээр үүд рүү зөөлнөөр алхтал хаалга өөрөө түгжигдчихэв.

Гар салганаж зүрх амаар гарчих шахам хурдтай цохилж зогссон газраа хөшиж орхитол Намжүүн царайтай өнөөх хүн нааш алхсаар эрүүнээс минь татан нүдээ эргэлдүүлэн

-Ааааш мэдчихсэн үү? Уул нь их л хичээсэн юмсан. Түрүүний асуулт урхи байж ээ. Гээд хүзүүгээ дуугаргатал түүний бие аажим аажмаар өөрчлөгдөн шал өөр хүн болоод хувирчихав.

Хасү өнөөх залуугийн гарыг өөрөөсөө холдуулан түлхээд

-Хэн бэ? Яах гэж энд ирээв? Хэн чамайг явуулсан юм гэж асуувал. Өнөөх залуу завжаа хэлээрэй түлхэн хоёр гараа дээш өргөөд хойшоо хэд хэд алхсаар

-Би чамайг яах ч үгүй дээ. Харин намайг хэн явуулсныг мэдмээр байна уу? гэж хэлсээр өвдгөө гараараа тулан зогсоод Хасүтай адилхан өндөртэй болсоор

Хасү-Хэн явуулсан юм.

Залуу-Жүүний чинь намайг явуулсан. Надад чиний талаар хэлсэн юм. Тэр ууж согтчихоод "манайд нэг сахиусан тэнгэр байгаа одоо хүртэл ариун хэвээрэй" гээд орилоод байсан.

Хасү-Тэр тэгж хэлсэн юм уу? Өөрөө чадахгүй болохоор чамайг явуулжээ.

Залуу-Бараг л цаадах чинь шидтэн шүү дээ тийм болохоор хүнд хүч хэрэглэж болохгүй. Харин хэрэглэвэл ямар нэгэн зүйл буруугаар эргэдэг юм. Тийм болохоор л цаадах чинь хор уусмал энэ тэр найруулж явдаг. Тиймдээ ч одоо хүртэл чамд хүрээгүй байгаа биз дээ.

Залуу-Харин тэр согтчихоод л дотроо байснаа надад ярьсан хэрэг. Энд ирэхийн хувьд яаж ийм гайхамшигтай эрдэнэсийг зүгээр хажуугаараа өнгөрүүлэх вэ дээ.

Хасү-Та нарыг бүгдийг чинь үзэн ядаж байна. Бүгдийг чинь. Одоо яах гээв намайг хүчиндэх нь үү? Одоо тэр л дутаж гэнэ. Гээд өнөөх залууг хойш түлхтэл гэнэт түүний нүд улаан болоод аманд нь соёо ургаад хумс нь урт болчихов.

Хасү-Чи чинь юу гээч нь вэ?

Залуу-Шидтэнүүдийн ертөнцөд байж цус сорогч гэж мэддэггүй хэрэг үү? Гээд намайг өнөөх хурц хумсаараа маажиж орхилоо.

Шууны хэсгийг минь маажсанаас болоод 3 ширхэг урт хумсны мөрийг даган цус урсана.

Улаан өнгийн цус харснаас болоод өнөөх залуу улам шулангасан толгойноос маань барьж байгаад хүзүү рүү минь дайрж эхэлнэ.

Гэтэл хаанаас ч гарсан юм бүү мэд салхи шиг их хүч гарнаас минь гараад түүнийг хананд савуулж орхилоо.

Залуу толгойгоо хүчтэй хананд цохисноос болоод шалан дээр сулбайн хэвтэнэ. Хасү яаж ийм хүч өөрөөсөө гаргаснаа ойлгож ядсаар гар луугаа харан амаа барих бол гадаа нүсэрлэн орох бороо зогсож хаалгаар Тэхён гүйхээрээ орж ирээд

Тэхён-Хасү чи зүгээр үү? Гээд биеийг нь эргүүлж тойруулан хараад өнөөх залууг ширтсээр

Тэхён-Жэксон байх шив. Ингээд хэвтэж байх даа таарсан амьтан гээд буцаж Хасү дээр ирэн бэлхүүсээр нь тэврэн босгоод дээш өрөөнд нь орон шархыг нь цэвэрлэх зүйлс хайна.

Хасүг орон дээр суулгачхаад Тэхён өөрөө номын сан руу орчхов

Хасү-Номын санд юу хайгаад байгаа юм бэ? Анхны тусламжийн хайрцаг...гэтэл

Тэхён гартаа ногоон өнгийн хавтастай зузаан ном гаргаж ирээд эхнээс нь авахуулаад хуудсыг нь эргүүлж гарав.

Хасү-Юу хайгаад байгаа юм.

Тэхён нэг ч үг хэлэлгүй Хасүгын дэргэд суун өнөөх номны нэг хуудсыг гарган тавиад гараа шархан дээр нь ойртуулан нүдээ анин амандаа утга нь ойлгогдохгүй зүйл бувтнана. Хальтхан нүднийхээ завсраар өнөөх номоо эргэж нэг харснаа дахин шивнэж эхэллээ. Дууссан бололтой нүдээ нээн гараа автал шарх ор мөргүй арилчихсан байв.

Тэхён-Цус сорогчийн хумс хортой болохоор өөрийнх нь шившлэгийг хийж эдгээхгүй бол болдоггүй юм гээд алга болсон шархны мөрлүү үлээн зөөлнөөр үнслээ.

Түүний уруул арьсанд хүрэх үед хамаг бие арзайж шар үс босоод толгой нэг л жигтэй гэгч нь дүнгэнэ.

Хасү-Тэхён~аа түрүүн би их хачин болчихсон би тэр залууг яагаачгүй байхад миний гарнаас нэг юм гараад тэгээд би тэрнийг хана руу түлхчихсэн гэтэл Тэхён чангаар инээж

-Түлхэх ээ чи бараг тэрнийг алахаа шахсан. Ухаан алдчихсан байна лээ. Хасү битгий санаа зов доо. Би шинэ чадвараа илүү сайн ашиглаж сурсан тэгээд л би өөрийнхөө хүчнээс чамд өгсөн байхгүй юу.

Хасү-Тэгэхээр би хүчтэй болоогүй байх нь ээ.

Тэхён-Хүчтэй болмоор байна уу? Хүсвэл би чамд хэдэн шившлэг зааж өгч болно шүү!!!

Хасү-Үнэхээр болох юм уу? Тэгвэл надад заагаад өг! Гээд муурын нүд гарган Тэхёнаас асуутал

Тэхён инээмсэглэн үсийг маань арзайлгаснаа дагаад яв гэсээр номын сан руу орлоо.

Тэхён-За би чамд ер шидтэнүүдийн тараалх зүйлсийг тайлбарлаж өгье за юу? Харин дараа нь шившлэг хийхийг хэлье за гээд шатан дээр гараад хуучирч муудсан улаан хавтастай ном гаргаж ирэв.

За ингээд та бүхэндээ шидтэнүүдийн амьдралыг тайлбарлаж өгье. Ер яг юу болоод байгааг тайлбарлана. Утгыг нь ойлгохгүй байвал сайн уншаарай