Хасү-Яагаад намайг явуулж байгаа юм!!!

Тэхён-Учир нь би чамайг бусад охидтой адилхан болгомооргүй байна.

Хасү-Тэхён~аа чи юу яриад байгаа юм бэ? Гэсээр түүний нүд рүү ширттэл Тэхён дээш босоод далайн эргэ дагуу алхасаар цааш холдон одлоо.

Тэхён~ааа хэмээн орилоод араас гүйн урд нь зогсоод

-Тэхён~ааа юу яриад байгаагаа тайлбарла л даа. Хэлэхгүй бол би явахгүй шүү гэтэл

Тэхён-Хасү зүгээр л яв чамайг Намжүүнийг үзэн ядаж үлдээсээ гэж хүсэхгүй байна гээд намайг түлхэн улам хурдаллаа.

Хоцорч үлдсэн би уураа барж ядан

-Хэрвээ надад хэлэхгүй бол би буцаад харш руу явчихна шүү гэж орилтол Тэхён сандран гүйж ирээд амыг минь даран

-ЯАА чи галзуурчхаа юу? Би чамайг тэндээс гаргах гэж ямар их зовсныг мэдэх үү? Гэж шивнэх шахам хэлээд гараа авна.

-Тэхён~ааа зүгээр л хэлчих. Тэгээд л би чиний хэлснээр яваад өгнө. Ямар ч буруу юм байхгүй гээд инээмсэглэвэл дэр доош суугаад

Тэхён-Зза гэхдээ Чи Намжүүнд уурлахгүй шүү гээд гүнзгий амьсгаа авсаар

Тэхён- Намжүүн ахын эхнэр Миний жинхэнэ ээж байсан юм. Яагаад гэдгийг нь мэдээгүй ч ээж түүнд намайг өөрийнхөө хүүхэд гэж хэлэхийг хүсээгүй. Анхнаасаа асрамжийн газраас авчихаад намайг өөрийнхөө хүүхэд гэвэл хэн ч гайхна шүү дээ. Гэтэл ээж маань намайг 16хүрдэг жил нэг өдөр хаашаа ч юм алга болчихсон. Өглөө сэрээд ээж дээрээ очтол ээж байгаагүй Намжүүнаас асуутал ойрхон гарсан удахгүй ирнэ гэж хэлээд нээх их тоогоогүй. Гэтэл ээж минь тэр өдрөөс хойш бид хоёр дээр ирээгүй. Намжүүн ч хайж сүйд болоогүй. Тэр өдрөөс хойш тэр яг чам шиг ээжтэй адилхан царайтай эмэгтэйчүүдийг гэртээ нэг нэгээр нь авчирдаг болсон. Яг л өөрт чинь тохиолдсон шиг. Би чамд хайртай гэж хэлнэ. Надтай амьдар чамайг хэн ч хайхгүй энд байвал чи жаргах болно энээ тэрээ гээд л өөрт чинь хэлсэн үгнүүдийг бүгдийг нь хэлдэг. Тэгээд л зарим нь зөвшөөрч зарим нь амиа хорлосон. Яг үнэндээ чам шиг ингэж үхэн хатан тэмцсэн эмэгтэй нэг ч байгаагүй яагаад гэвэл Намжүүнд аль хэдийн дурлачихсан байсан болохоор зөвшөөрч эсвэл гэр бүл ээ алдсандаа уурлаж өөрийгөө боомилж гараа зүсдэг. Гэхдээ чи тэд нар шиг биш.

Хасү-Чамайг хараад л цочсондоо болоод больсон шдэ.

Тэхён-Тийм ээ.

Хасү-Тэгээд зөвшөөрсөн эмэгтэйчүүд нь яасан юм.

Тэхён-ТЭД ҮҮ? Тэд Намжүүнтэй завхайрч унтаж хэвтэж үнсэлцэж балиар ч өгдөг. Тэгээд л нэг өдөр алга болцгоодог доо.

Хасү-Хаашаа алга болцгоосон юм бол.

Тэхён-Мэдэхгүй ээ. Бодвол Намжүүн ханачхаад алаад нуучихдаг байлгүй

Хасү-Аймшигтай юм бэ? Ингэхэд чи яаж намайг оргуулсан юм.

Тэхён-Тэр үү? Тэр-тэр их урт түүх шүү. Гэрт хэдэн хүмүүс ирчхээд шалгалт хийж байгаа.

Хасү-Юун шалгалт???

Тэхён-Мэдэхгүй ээ шидтэнүүд ямар нэгэн зүйл хайж байгаа гээд л намайг гаргачихсан. Намжүүн тэдэнд их санаа зовоод байхыг бодоход чухал зүйл л бололтой. Тэгээд л би Намжүүний хийсэн хоёр ч шившлэгийг болиулах тарни олж мэдсэн нэг нь миний үс гээд шар байсан ч эргээд хар болсон үс рүүгээ заан инээнэ.

Хасү-Юу чи үсээ будах тарни олсон юм уу? Гэхэд Тэхён духаа алгадан

-Тэнэгхэн минь дээ. Ойлгоогүй юм уу? Хэрвээ миний үс шар байвал би нисэж чадахгүй учир нь миний бүх хувцас үс нүд гээд бүгдээрээ хар байжыж би нисэж шувуу болон хувирч чаддаг байхгүй юу даа. Тэр өдөр Намжүүн нэг утгагүй тарниараа намайг нисгэж чадахааргүй болгочихсон юм.

Хасү-ААН ТИЙМ БАЙХ НЬ ЭЭ.

ТЭХЁН-Одоо л нэг юм ойлгов уу?

Хасү-Нөгөө нэг нь юу юм.

Тэхён-Хаалга. Чамайг түгжчихсэн байсан хаалга. Үнэхээр хэцүү тарнитай байсан болохоор онгойлгоход жаахан хүндрэлтэй л байсан юм. Гэхдээ л би онгойлгож чадсан.

Түрүүн чамд уурласанд уучлаарай. Хаалга нээгдэхгүй шившлэг үйлчлэхгүй байсан болохоор уур хүрээд байсан юм.

Хасү-Зүгээр дээ. Би ойлгож байна.

Тэхён гэнэтхэн дээшээ босон цаг руугаа харан

-ХАСҮ одоо хурдан яв цаг дуусах нь байна. Хурдан явахгүй бол тэд удахгүй сэрэх нь байна. Одоо яв аа гээд намайг зам руу түлхэнэ.

-Машин таарвал суугаарай олдохгүй байвал энэ замаа дагаад алхаад бай. Яаж ийж байгаад хотын бараа харах байлгүй гээд хөөх шахам намайг түлхэнэ. Эргэж буцан түүн рүү харсаар Тэхёноос аажим аажмаар холдлоо. Бид хоёрын дундах зай илүү томорсоор.

Эмэгтэй хүн дасаж дурладаг гэдэг шиг.

Хэдий миний тархи намайг боломж олдсон дээр нь хурдан зугт гэж хашхирах ч зүрх цээжнээс хэрвээ чи одоо явчихвал түүнийг ахиж хэзээ ч бүр хэзээ ч харахгүй байх шүү гэж хэлнэ.

Тэхён-Хасү гуйя яв л даа.... Цаашаа гүй.

Түүнээс холдмооргүй байна. Нүдэндээ өчүүхэн нулимстай нүдээр ширтэн нусаа татсаар зам дагуу гүйх гэж оролдоно.

Гэхдээ үнэхээр чадахгүй нь

Эргэж буцаад Тэхёныг чангаар тэврэн авлаа.

-Баярлалаа Тэхён~аа маш их баярлалаа. Сэтгэлийнхээ гүнд нуугдах ганцхан үнэнийг хэлэлгүйгээр уруул дээр нь өөрийнхөө анхны үнсэлтийг өгөөд инээмсэглэн эргэж харахгүйгээр хар хурдаараа гүйлээ.

Араас Тэхёний бүдэгхэн хоолой сонсогдоно.

-Хасү....Хасү....Хасүү

Нулимсаа гараараа арчсаар эргэж харахгүйгээр шийдэн улам хурдлан гүйнэ.

Тэхён-Хасү... бараа нь харагдахаа больсон түүний араас аажуухнаар нэрийг нь давтан давтан дуудлаа.

Тэхён-Хасү... Би чамд хайртай.