《SaUDaDe [completed]》1-р бүлэг
Advertisement
Хаа байгаа газрын мухарт амьдардагаа одоо л ойлгосон мэт уурлаж эхэллээ. Жилийн эцсийн шалгалт дөхөөд цаг хугацаа ч харвасан сум шиг өнгөрсөн болохоор оройтож гэртээ харих болсноо ч анзаарсангүй.
Тээр тэнчээ хэдэн гудамны цаана төв зам дээр түгжирэлдэн зогсох машинуудын дуут дохио, энд тэндгүй хуцалдах гудамжны нохдын бүдэг бадаг чимээ чихэнд чимэг нэмэн сонсогдоно. Хэрвээ болдог бол ид шид ашиглаад шидтэн шиг шилжээд гэртээ оччих юмсан. Харанхуйд хаана юу байгаа нь үл мэдэгдэх бөгөөд булан тохой болгонд юмс зэрвэс хөдлөн нүдэнд үзэгдэх нь тээртэй гэмээр.
Айж сандарсаар цүнхээ тас тэврэн хурдан хурдан алхална.
Гуйя~өнөөдөр л намайг гэртээ эсэн мэнд эрүүл саруул хариулчих юм бол би дахиж ингэж оройтохгүй ээ амлая.
Бурханд худлаа үнэн нь мэдэгдэхгүй зүйл шивнэн амлалт өгсөөр өгсүүр шатаар дээш алхлаа.
Ард хэн нэгний гутлын чимээ сонсогдоно.
Өсгийтэй гутал ч биш удаан бөгөөд чангаар алхлах хэн нэгний гутлын чимээ.
~Айж л болдоггүй юм шүү. Зүгээр өнгөрч яваа хүн байвал би л эвгүй байдалд ороод дуусна. Тайван.
Гэхдээ намайг илт удаан алхаад байхад яагаад гүйцэж түрүүлэхгүй байна аа. Би уул нь хурдаа багасгаад зөөлхөн алхсан даа.
Өөрийнхөө утгагүй бодолд төөрч будилан эргэлзэн явтал мөрөн дээр минь хэн нэгний гар тавигдах нь тэр.
~За бурхан минь би ингээд өнгөрлөө. Амьдрал минь баяртай гэсээр эргэж хартал. Сургууль дээр хааяахан таардаг багш өөдөөс минь эгцлэн ширтэнэ.
Түүний дүнсгэр бөгөөд гайхсан царай намайг илт сандаргахад хүргэлээ. Хөмсгөө дээш өргөн нүдээ онийлгон над руу хараад
-Оюутан чи зүгээр үү? Юунаас ингэтлээ айгаав?
Мэдээж хэрэг өөрөөс нь айсан аа юу гэж хэлэх вэ дээ.
Бодож явснаас тэс өөр хүн байснаас болоод ч тэр үү.
Түүнийг байгаад баярласандаа дүүрэн нулимстай нүдээр ширтэн
~Үгүй дээ би зүгээр зүгээр л гадаа харанхуй болохоор жаахан айсан юм. Тэгж их айгаагүй. Гэсээр инээмсэглэж ядан арай гэж хариултал.
~Тийм бол ашгүй дээ. Энэ хавиар хүн багатай дээрээс нь гэрэл муутай болохоор эмэгтэй хүн ганцаараа явах их аюултай. Би чамайг гэрт чинь хүргээд өгье.
Advertisement
Би дэндүү их айж бас сандарсан болохоор эргэлзэх шаардлагагүй толгой дохилоо.
~Шууд зөвшөөрч байх чинь. Амандаа шивнэх төдий хэлсэн ч би сонсчих шиг боллоо.
~Юу? Гэсээр түүний хэлсэн үгийг дахин лавлан асуувал.
~Чи надаас айхгүй байгаа хэрэг үү?
~Та чи манай багш шүү дээ. Би яагаад айна гэж.
~Багш ч гэсэн муу санаатай байж болохгүй гэж үү?
~Болно лдо. Гэхдээ та тийм муу хүн биш ээ би мэдэж байна.
Тэр хариу өгөлгүй зүгээр л инээмсэглэлээ.
Цааш бид хоёрын хооронд яриа өрнөсөнгүй зүгээр л алхана.
~За энэ манай гэр Ким багшаа.
Хариу толгой дохин.
~Тэгвэл ордоо. Би харж байя.
~Баяртай хүргэж өгсөнд баярлалаа. Баяртай. Гараа далласаар байр луугаа орон хаалгаа хаалаа.
~Тэр их ухаантай бас их дуугүй хүн. Тийм болоод ч тэр үү цаанаасаа хүндлэх, хүндэтгэх сэтгэл төрөөд байдаг.
Ямар азаар Ким багштай таарав аа.
Хоосон гэртээ орж ирээд шууд л гутлаа шидэн цүнхээ чулуудаж хаячхаад орон дээрээ үсрэн гарлаа.
Эцэг эх маань салж би гэдэг хүн багаасаа л асрамжийн газар өсөж цагын ажил тэтгэмжийн мөнгөөр өдий хүртэл өөрийгөө залгуулж голоо зогоож ирсэн яахав гачигдах зүйлгүй ч боломжийн шүү.
Усанд орчхоод алчуураа тэвэрсээр утсаа шүүрэн авлаа.
-Багшийн талаар судалнаа. Өмнө нь зүгээр шохоорхож явж байсан ч өнөөдөр тэссэнгүй.
*Хайлт:Ким НамЖүүн*
Овоо их хүн байх чинь доош нүдээ гүйлгэсээр
Энэ биш
Энэ биш
Энэ бүүр ч биш
АААА олчихлоо энэ байна.
Алив ороод харнааа.
Тийм ч олон зураггүй ч зураг бүр нь их хандалттай юм байна.
Яах уу? Дарах уу? байх уу?
За больё эхлээд зүгээр л найзын хүсэлт явуулчихъя.
*Таб*
Утсаа орныхоо хажууд тавин нүдээ анин хавтлээ. Өнөөдөр их ажилласан болохоор нойр хүрч байна.
Эвшээлгэсээр нүдээ нуухлан нэг мэдэхэд л унтаад өгчээ.
Сэрүүлэгний ядаргаатай чанга дуу чихэн дээр удтал дуугарсны эцэст унтраачихаад нойрмоглон орноосоо бослоо.
Цагаа ч харалгүй угаалгын өрөөнд орон бие засчихаад цайгаа уухаар гал тогооны өрөөнд ортол аль хэдийн 9цаг өнгөрчихсөн байв.
Advertisement
Өө бурхан минь би хоцорчхож. Үгүй ээ үгүй гарт таарсан хувцсаа хам хум өмсөөд хар хурдаараа гүйсээр танхимынхаа өмнө амьсгаадсаар ирлээ.
Хэзээний лекц эхэлчихсэн багш самбар дээр хичээлээ зааж байв.
Өөө үгүй эээ энэ нойрыг дээ яах гэж тэгж их унтав аа одоо өнгөрсөн
-Лай лай хая.
Ухаан мэдрэлгүй унтчихсан даа бас цаганд уур хүрсэндээ сургуулийн коридороор хөлөө чирсээр газар ширтэн алхана.
Өнөөдөр хичээлээ нэг мөсөн тасалчих уу?
Эсвэл энэ цагаа л таслах уу?
Сургуулийн гадаах сааданд жүржийн жүүс уусаар ийн бодож суулаа.
Гадаа ч уул нь гоё л байна л даа нар дулаахнаар ээгээд л ийм гоё нарлаг өдөр байхад өөртөө цаг гаргадаг ч юм билүү?
Тэнгэр өөд ширтэн гараа ардаа тулан суугаад нүдээ анин цэвэр агаар, дээрээс ээх нарны илчийг биеээрээ мэдэрнэ.
Гэтэл хэн нэгэн урд минь зогссоор сайхан мөчийг минь сүйтгэж орхилоо.
Нүдээ нээн тэр нэгэн рүү ширтвэл
Ардаасаа гэрэл цацруулсан зуны салхинд хүрэн бор үсээ намируулсан, сайхан үнэр үнэртүүлсэн залуу над руу Үнэхээр үү? Гэсэн царай гарган зогсоно.
Би ч сандарсаар яах учраа олохгүй шүлсээ залгин түүний өөдөөс тэнэг хүн шиг ширтвэл
Өнөөх хүн миний хажууд суугаад
-Хичээлдээ суухгүй энд юу хийж байгаа юм.
-МММ нөгөө үнэн хэрэгтэй би хоцорчихсон юм аа. Тэгээд л дундаас нь суухаас залхуу хүрээд тэгсэн ч би тэр олон хүүхдүүдийн нүдэн дээр багшаас орохыг гуйж чадахгүй.
-Яагаад. Чи зоригтой шдэ. Өчигдөр шөнө дунд ганцаараа явж л байсан.
-Тэр чинь аргагүйн эрхэнд л явсан юм. Би нээрээ үнэхээр зоригтой биш. Хар лда хүүхдүүдийн өмнө гарахаасаа айгаад энд сууж байгаа биз дээ.
-Заз тийм л болог. Найзууд бий юу?
-Байхгүй ээ
-Тэгвэл хамт гадуур гарах уу? Чамд төлөвлөгөө байхгүй юм шиг байна.
-Багштайгаа юу?
-Оюутантайгаа юу?
-Тэгвэл болж байна. Хамт хоол идье би яарч ирсэн болохоор юу ч идээгүй. Өлсөөд байна.
-Заза тэгвэл би даая
Тэр багахан инээвхийлээд дээш босон над руу гараа сунгалаа.
Хэдий надад найз гээд хэлчихээр нэг ч хүн байхгүй ч би уул нь цаанаа их нөхөрсөг хүн. Даан ч тэр бүр найзалсан хүмүүстэйгээ удаан уулзаад байж чаддаггүй болохоор хүмүүс надаас залхчихдаг. Би чинь их завгүй хүн шүү дээ.
...
-Өнөөдөр их хөгжилтэй өнгөрлөө багшаа баярлалаа.
-Зүгээр дээ. Сэтгэлийг чинь засах гээд л дахиж битгий хоцроорой одоо эртхэн унтаж амар даа.
-За ойлголоо гэрт хүргэж өгсөнд бас баярлалаа.
-Зүгээр ээ одоо ордоо оройтчихлоо. Чамайг хэн нэгэн хүлээж байгаа биз дээ.
-Үгүй дээ намайг хүлээгээд байх хүн байхгүй. Би гэртээ ганцаараа амьдардаг.
-Өө тийм бол сандрах хэрэггүй юм байна шдэ.
-Тийм ээ. Гэхдээ би эрт орлоо. Маргааш хичээлтэй.
-Тийм шүү за баяртай оюутан!!!
Хаалгаар орохынхоо өмнө түүнд хандан
-Хасү гэж дуудаарай, намайг Шин Хасү гэдэг гэж хэлээд цааш алхвал
-За баяртай Хасү гэх нь дуулдлаа.
Өдрийн эхлэл муухай байсан ч төгсгөлийг нь сайхан болгож өгөх учиртай байж.
Өнөөдөр надад таалагдлаа. inside out дээр гардаг шиг л холимог өдөр бололтой.
Advertisement
- In Serial1046 Chapters
Blacksmith of the Apocalypse
When not THE Apocalypse strikes, but all of them together, where will you be? What will you do?As Humanity faces its hardest time a playful god shows mercy(?)Follow Seth on his journey to somehow survive in whatever has become of his world.Also posting on Webnovel and Patreon ( https://www.patreon.com/blacksmithoftheapocalypse )
8 1172 - In Serial121 Chapters
Re:Paranoia!
Asylums. Narcotics. Forbidden love. And a whole bunch of mad hatters ready to plunge the world's magical underbelly into unrepairable mayhem. Fortunately, nothing is ever too hard with a system backing you up—especially when your moral values are skewed, and the only enemy standing in your way to the top is time. [WARNING: This novel will contain incest and yandere harem] Discord -> https://discord.gg/mkaJpcaQQ2
8 156 - In Serial1210 Chapters
My House of Horrors
The hearse with the weird odor slowed to a stop before the entrance. The sound of pebbles could be heard bouncing on the ceiling. There were footsteps coming from the corridor, and there seemed to be someone sawing next door. The door knob to the room rattled slightly, and the faucet in the bathroom kept dripping even though it had been screwed shut. There was a rubber ball that rolled on its own underneath the bed. Wet footsteps started to surface one after another on the floor. At 3 am, Chen Ge held a cleaver in his hand as he hid beside the room heater. The call he was trying to make was finally answered. “Landlord, is this what you meant by ‘the house can be a little crowded at night’‽”
8 1971 - In Serial78 Chapters
Dragon Marksman
When a 21-year-old convicted murderer is given a second chance, just how will he put his legendary real-life skills to use in a new world? In a virtual world? How will he find a path of action in a place where magic is commonplace, and where bloodshed reigns? Yi Qiang, a professional sniper at the top of the mercenary world, completed his one and only life goal at 21. Trouble was, that goal got him into jail. However, he was given another chance to hone his skills and put them to use when a mysterious suited man called Mr. Yang approaches him with an offer. An offer of a gateway into worlds yet unknown and into a place chock-filled with the only thing that gave him life. A gateway into Ascend. Release Rate: One chapter every Thursday and Sunday, average length of at least 4 pages.
8 340 - In Serial43 Chapters
A Pirate's Life for Mei
In the future, prisoners are no longer kept in traditional prisons. They're put into comas and permanently dwell within realistic, full-dive virtual worlds. Mei is a journalist and activist falsely convicted of political crimes after accusing an official of sexual harassment. She finds herself in chains aboard a ship in the Caribbean, a prison realm set in 1675, in the age of sail. Oversight is corrupt and the guards are violent. While most prisoners sullenly endure their hardship, Mei knows that this world has a loophole: prisoners can buy their freedom — if they can get the gold. And this also happens to be the golden age of piracy. Yo ho, yo ho. It's a pirate's life for Mei. Book 1 Mei arrives in the Caribbean and battles for her freedom against the devilish English navy, is kidnapped by Caribs, and comes face-to-face with a jaguar. She recruits fellow prisoners in an attempt to steal a boat and flee the prison colony. Book 2 Mei and her crew arrive in Sint Maartin and learn that the French and the Dutch are at war! As Lance, Juan, and Cheeto face their pasts, the crew becomes privateers. Their first prize: a ship full of rum and a week of drunken debauchery in Curacao. This puts them on the trail of Aztec gold buried deep in jungle ruins. An adventure filled with doublecrosses and stealing their first true ship! This is the All Ages version. Mature content is available on Patreon.
8 218 - In Serial8 Chapters
Astin
Ray Villan, a university student finds himself transported in a fantasy world. It excited him greatly, but what he didn't expect was the one who summoned him were strange cultists. And around him were bodies upon bodies placed in chains and cages. "Um, who are you people?" "Please liberate us God Astin!" A typical portal/isekai fantasy set in a medieval type world. University student, Ray Villan, travels to a world of swords and magic because of his horny ass. Yet this was not quite simple as he thought. Summoned by otherworldy cultists and called as Emperor of the Deep Astin, Ray tries to survive and possibly uncover the secrets of his summon. But how can he seek his answer when his summoners did that?
8 102

