《SaUDaDe [completed]》1-р бүлэг
Advertisement
Хаа байгаа газрын мухарт амьдардагаа одоо л ойлгосон мэт уурлаж эхэллээ. Жилийн эцсийн шалгалт дөхөөд цаг хугацаа ч харвасан сум шиг өнгөрсөн болохоор оройтож гэртээ харих болсноо ч анзаарсангүй.
Тээр тэнчээ хэдэн гудамны цаана төв зам дээр түгжирэлдэн зогсох машинуудын дуут дохио, энд тэндгүй хуцалдах гудамжны нохдын бүдэг бадаг чимээ чихэнд чимэг нэмэн сонсогдоно. Хэрвээ болдог бол ид шид ашиглаад шидтэн шиг шилжээд гэртээ оччих юмсан. Харанхуйд хаана юу байгаа нь үл мэдэгдэх бөгөөд булан тохой болгонд юмс зэрвэс хөдлөн нүдэнд үзэгдэх нь тээртэй гэмээр.
Айж сандарсаар цүнхээ тас тэврэн хурдан хурдан алхална.
Гуйя~өнөөдөр л намайг гэртээ эсэн мэнд эрүүл саруул хариулчих юм бол би дахиж ингэж оройтохгүй ээ амлая.
Бурханд худлаа үнэн нь мэдэгдэхгүй зүйл шивнэн амлалт өгсөөр өгсүүр шатаар дээш алхлаа.
Ард хэн нэгний гутлын чимээ сонсогдоно.
Өсгийтэй гутал ч биш удаан бөгөөд чангаар алхлах хэн нэгний гутлын чимээ.
~Айж л болдоггүй юм шүү. Зүгээр өнгөрч яваа хүн байвал би л эвгүй байдалд ороод дуусна. Тайван.
Гэхдээ намайг илт удаан алхаад байхад яагаад гүйцэж түрүүлэхгүй байна аа. Би уул нь хурдаа багасгаад зөөлхөн алхсан даа.
Өөрийнхөө утгагүй бодолд төөрч будилан эргэлзэн явтал мөрөн дээр минь хэн нэгний гар тавигдах нь тэр.
~За бурхан минь би ингээд өнгөрлөө. Амьдрал минь баяртай гэсээр эргэж хартал. Сургууль дээр хааяахан таардаг багш өөдөөс минь эгцлэн ширтэнэ.
Түүний дүнсгэр бөгөөд гайхсан царай намайг илт сандаргахад хүргэлээ. Хөмсгөө дээш өргөн нүдээ онийлгон над руу хараад
-Оюутан чи зүгээр үү? Юунаас ингэтлээ айгаав?
Мэдээж хэрэг өөрөөс нь айсан аа юу гэж хэлэх вэ дээ.
Бодож явснаас тэс өөр хүн байснаас болоод ч тэр үү.
Түүнийг байгаад баярласандаа дүүрэн нулимстай нүдээр ширтэн
~Үгүй дээ би зүгээр зүгээр л гадаа харанхуй болохоор жаахан айсан юм. Тэгж их айгаагүй. Гэсээр инээмсэглэж ядан арай гэж хариултал.
~Тийм бол ашгүй дээ. Энэ хавиар хүн багатай дээрээс нь гэрэл муутай болохоор эмэгтэй хүн ганцаараа явах их аюултай. Би чамайг гэрт чинь хүргээд өгье.
Advertisement
Би дэндүү их айж бас сандарсан болохоор эргэлзэх шаардлагагүй толгой дохилоо.
~Шууд зөвшөөрч байх чинь. Амандаа шивнэх төдий хэлсэн ч би сонсчих шиг боллоо.
~Юу? Гэсээр түүний хэлсэн үгийг дахин лавлан асуувал.
~Чи надаас айхгүй байгаа хэрэг үү?
~Та чи манай багш шүү дээ. Би яагаад айна гэж.
~Багш ч гэсэн муу санаатай байж болохгүй гэж үү?
~Болно лдо. Гэхдээ та тийм муу хүн биш ээ би мэдэж байна.
Тэр хариу өгөлгүй зүгээр л инээмсэглэлээ.
Цааш бид хоёрын хооронд яриа өрнөсөнгүй зүгээр л алхана.
~За энэ манай гэр Ким багшаа.
Хариу толгой дохин.
~Тэгвэл ордоо. Би харж байя.
~Баяртай хүргэж өгсөнд баярлалаа. Баяртай. Гараа далласаар байр луугаа орон хаалгаа хаалаа.
~Тэр их ухаантай бас их дуугүй хүн. Тийм болоод ч тэр үү цаанаасаа хүндлэх, хүндэтгэх сэтгэл төрөөд байдаг.
Ямар азаар Ким багштай таарав аа.
Хоосон гэртээ орж ирээд шууд л гутлаа шидэн цүнхээ чулуудаж хаячхаад орон дээрээ үсрэн гарлаа.
Эцэг эх маань салж би гэдэг хүн багаасаа л асрамжийн газар өсөж цагын ажил тэтгэмжийн мөнгөөр өдий хүртэл өөрийгөө залгуулж голоо зогоож ирсэн яахав гачигдах зүйлгүй ч боломжийн шүү.
Усанд орчхоод алчуураа тэвэрсээр утсаа шүүрэн авлаа.
-Багшийн талаар судалнаа. Өмнө нь зүгээр шохоорхож явж байсан ч өнөөдөр тэссэнгүй.
*Хайлт:Ким НамЖүүн*
Овоо их хүн байх чинь доош нүдээ гүйлгэсээр
Энэ биш
Энэ биш
Энэ бүүр ч биш
АААА олчихлоо энэ байна.
Алив ороод харнааа.
Тийм ч олон зураггүй ч зураг бүр нь их хандалттай юм байна.
Яах уу? Дарах уу? байх уу?
За больё эхлээд зүгээр л найзын хүсэлт явуулчихъя.
*Таб*
Утсаа орныхоо хажууд тавин нүдээ анин хавтлээ. Өнөөдөр их ажилласан болохоор нойр хүрч байна.
Эвшээлгэсээр нүдээ нуухлан нэг мэдэхэд л унтаад өгчээ.
Сэрүүлэгний ядаргаатай чанга дуу чихэн дээр удтал дуугарсны эцэст унтраачихаад нойрмоглон орноосоо бослоо.
Цагаа ч харалгүй угаалгын өрөөнд орон бие засчихаад цайгаа уухаар гал тогооны өрөөнд ортол аль хэдийн 9цаг өнгөрчихсөн байв.
Advertisement
Өө бурхан минь би хоцорчхож. Үгүй ээ үгүй гарт таарсан хувцсаа хам хум өмсөөд хар хурдаараа гүйсээр танхимынхаа өмнө амьсгаадсаар ирлээ.
Хэзээний лекц эхэлчихсэн багш самбар дээр хичээлээ зааж байв.
Өөө үгүй эээ энэ нойрыг дээ яах гэж тэгж их унтав аа одоо өнгөрсөн
-Лай лай хая.
Ухаан мэдрэлгүй унтчихсан даа бас цаганд уур хүрсэндээ сургуулийн коридороор хөлөө чирсээр газар ширтэн алхана.
Өнөөдөр хичээлээ нэг мөсөн тасалчих уу?
Эсвэл энэ цагаа л таслах уу?
Сургуулийн гадаах сааданд жүржийн жүүс уусаар ийн бодож суулаа.
Гадаа ч уул нь гоё л байна л даа нар дулаахнаар ээгээд л ийм гоё нарлаг өдөр байхад өөртөө цаг гаргадаг ч юм билүү?
Тэнгэр өөд ширтэн гараа ардаа тулан суугаад нүдээ анин цэвэр агаар, дээрээс ээх нарны илчийг биеээрээ мэдэрнэ.
Гэтэл хэн нэгэн урд минь зогссоор сайхан мөчийг минь сүйтгэж орхилоо.
Нүдээ нээн тэр нэгэн рүү ширтвэл
Ардаасаа гэрэл цацруулсан зуны салхинд хүрэн бор үсээ намируулсан, сайхан үнэр үнэртүүлсэн залуу над руу Үнэхээр үү? Гэсэн царай гарган зогсоно.
Би ч сандарсаар яах учраа олохгүй шүлсээ залгин түүний өөдөөс тэнэг хүн шиг ширтвэл
Өнөөх хүн миний хажууд суугаад
-Хичээлдээ суухгүй энд юу хийж байгаа юм.
-МММ нөгөө үнэн хэрэгтэй би хоцорчихсон юм аа. Тэгээд л дундаас нь суухаас залхуу хүрээд тэгсэн ч би тэр олон хүүхдүүдийн нүдэн дээр багшаас орохыг гуйж чадахгүй.
-Яагаад. Чи зоригтой шдэ. Өчигдөр шөнө дунд ганцаараа явж л байсан.
-Тэр чинь аргагүйн эрхэнд л явсан юм. Би нээрээ үнэхээр зоригтой биш. Хар лда хүүхдүүдийн өмнө гарахаасаа айгаад энд сууж байгаа биз дээ.
-Заз тийм л болог. Найзууд бий юу?
-Байхгүй ээ
-Тэгвэл хамт гадуур гарах уу? Чамд төлөвлөгөө байхгүй юм шиг байна.
-Багштайгаа юу?
-Оюутантайгаа юу?
-Тэгвэл болж байна. Хамт хоол идье би яарч ирсэн болохоор юу ч идээгүй. Өлсөөд байна.
-Заза тэгвэл би даая
Тэр багахан инээвхийлээд дээш босон над руу гараа сунгалаа.
Хэдий надад найз гээд хэлчихээр нэг ч хүн байхгүй ч би уул нь цаанаа их нөхөрсөг хүн. Даан ч тэр бүр найзалсан хүмүүстэйгээ удаан уулзаад байж чаддаггүй болохоор хүмүүс надаас залхчихдаг. Би чинь их завгүй хүн шүү дээ.
...
-Өнөөдөр их хөгжилтэй өнгөрлөө багшаа баярлалаа.
-Зүгээр дээ. Сэтгэлийг чинь засах гээд л дахиж битгий хоцроорой одоо эртхэн унтаж амар даа.
-За ойлголоо гэрт хүргэж өгсөнд бас баярлалаа.
-Зүгээр ээ одоо ордоо оройтчихлоо. Чамайг хэн нэгэн хүлээж байгаа биз дээ.
-Үгүй дээ намайг хүлээгээд байх хүн байхгүй. Би гэртээ ганцаараа амьдардаг.
-Өө тийм бол сандрах хэрэггүй юм байна шдэ.
-Тийм ээ. Гэхдээ би эрт орлоо. Маргааш хичээлтэй.
-Тийм шүү за баяртай оюутан!!!
Хаалгаар орохынхоо өмнө түүнд хандан
-Хасү гэж дуудаарай, намайг Шин Хасү гэдэг гэж хэлээд цааш алхвал
-За баяртай Хасү гэх нь дуулдлаа.
Өдрийн эхлэл муухай байсан ч төгсгөлийг нь сайхан болгож өгөх учиртай байж.
Өнөөдөр надад таалагдлаа. inside out дээр гардаг шиг л холимог өдөр бололтой.
Advertisement
- In Serial17 Chapters
72 Hours
A crew of 5 aboard a spaceship bound for home.With 72 hours until earth, the crew receives their final message: "We are very sorry to hear about the death of your crewmate. Their name shall be recorded in our halls, rest assured, and they will get proper respect.” Together, ALL 5 receive the message. A lot can happen in 72 Hours... * * * Hey guys, new author here. I plan to release 1-2 chapters a week, and I'd welcome any feedback you could give me! And sorry about the size of the first few chapters- my word length will try not to go below at least 2k after chapter 2!
8 153 - In Serial8 Chapters
Crystal Heart
When a heart of flesh is not enough. My ancestors passed down a heart disease to my grandfather, who in turn passed it down to my father and to me. It's not really a disease that makes one sick, we just live shorter. This disease should, theoretically, die out since it shortens our lifespan. How it is alive to this day is beyond me. If I was a normal girl, I wouldn't care much for my faulty heart. I wouldn't even know I had one in the first place. But I am not a normal little girl, no. I do not aim for the simple or the easy life. I want to tread where no one has been before, and discover what the ebb of time has mercilessly washed into the darkest corners of our civilization. This is my adventure.
8 171 - In Serial31 Chapters
NEVER SPLIT THE PARTY: The Adventures of The Creeping Bam (BOOK ONE: The Job)
TAO is a broken world held together with nothing but magic and the will of the gods who protect it and its people. Then thousand years ago THE SUNDERING struck and Tao was almost torn apart by a terrible magical cataclysm which resulted in the planet almost being halted in its journey through the cosmos. It took all the power the gods of Tao could muster to restore its orbit and set it turning again, but in their efforts it was forever changed – its axis was drastically altered, and it now spins in such a way that one face of the world is forever turned from the sun it orbits, leaving half the planet in perpetual darkness. The various humanoid races that survived and now thrive within the habitable parts of THE DAY LANDS have come to live in perpetual fear of what lives beyond THE BORDERLANDS that separate them from whatever dwells within THE NIGHT LANDS, but for ten millennia it has kept its secrets. The land of RUNDAO languishes under the rule of their warlike Northern neighbours, the TEKTEHRAN EMPIRE, while a small, ragtag band of motley adventurers ply their mercenary trade fighting monsters and protecting the common man from the various dangers that haunt the night and prowl the hinterlands on the edges of civilization. THE CREEPING BAM have amassed a modest reputation in their years together, but they’re still just a small-time party of sellswords, thieves, outcasts and mages. They’re also exactly the kind of underdogs the people of Tao doesn’t yet realise are needed to save the world from the encroaching darkness they doesn’t even know is coming … This is a love letter and homage to the high-fantasy worlds of the tabletop RPGs like Dungeons & Dragons, Pathfinder and Warhammer and the sword & sorcery cinema and literature I fell in love with as a kid growing up in the 80s, from Robert E. Howard’s Conan the Barbarian (and the awesome Schwarzenegger movie, STILL my favourite fantasy film EVER), The Lord of the Rings and The Hobbit and Ron Howard and George Lucas’ Willow, to the more grown-up and edgy worlds of grimdark masters George RR Martin and (my all-time favourite) Joe Abercrombie, as well as a BIG DOLLOP of Terry Pratchett’s immortal Discworld series. IMPORTANT: This story contains material which some readers may consider to be mature, such as battle violence, some strong language and occasional mild sexual scenes. If this is not your kind of thing, this story is not for you. I am also serializing this story on Tumblr, Wattpad, Quotev and Sweek.
8 313 - In Serial27 Chapters
Bells and Taxes
The territory of Palmetto, ragged and mean, was once the banishing lands for the kings of the Old World. In that sea of hills they exiled their enemies, their upstarts, the deposed tyrants and rebels who came too close. Ancient prisons emptied their depths into Palmetto. Persecuted tribes fled to the refuge of its hideaway valleys. After a century and some, the land of Palmetto had evolved into a patchwork of flimsy feudalism, cult compounds, and grift economies. The merchant princes, having built some gleam of stability, reached out to the Old World's new kings for help in raising the orderly sword of bureaucracy. The event known as the Papercut Revolution closed the First Era. The new dawn rose on The Directory, who took the yoke of power into their responsible hands and began to bring forth their Good Era.
8 221 - In Serial44 Chapters
Midnight Assassin [Hunter X Hunter] (Killua X reader) COMPLETED ✔
(Y/N) (L/N) the infamous assassin, who can murder the whole Zoldyck members with just a few daggers and her bare hands. No one know her real identity, as she remains a mystery. Then one day, she overheard some guys talking about the 'Hunter Exam.' Giving it a shot, she makes her very first friends; Gon, Kurapika, Killua and Leorio. But what will happen when they realize that she is an assassin? Or even worse, her identity that she never wanted to reveal out? Highest ranking #1 Kurapika DISCLAIMER: I DO NOT OWN HUNTER X HUNTER IT BELONGS TO THE RIGHTFUL OWNERS! IMAGES AND VIDEOS USED IN THIS BOOK IS NOT MINE EITHER! THE PLOT LINE IS MINE SO PLEASE DO NOT PLAGIARISE!!! Book cover by me! Credits to me!
8 211 - In Serial20 Chapters
SIPPY CUP
❝ blood still stains when the sheets are washed ❞Obsession: BLACKPINK Jennie's fatal flaw. She is willing to kill anyone just for Kim Jisoo to love her. Will she succeed?[ BOOK 2 OFTHE DOLLHOUSESERIES. ]ORIGINALLY PUBLISHED: 2017RE-PUBLISHED: 2020
8 212

